Sıcaklık ve Rötre Yükleri Hesabı
Sıcaklık değişimleri ve beton rötresinden kaynaklanan deformasyonlar, serbest (izostatik) yapılarda iç kuvvet oluşturmaz; ancak hiperstatik (statikçe belirsiz) yapılarda kısıtlı deformasyonlar büyük...
Giriş
Sıcaklık değişimleri ve beton rötresinden kaynaklanan deformasyonlar, serbest (izostatik) yapılarda iç kuvvet oluşturmaz; ancak hiperstatik (statikçe belirsiz) yapılarda kısıtlı deformasyonlar büyük eksenel kuvvetlere ve momentlere neden olur. TS EN 1991-1-5:2004, yapılara etkiyen ısıl etkileri (thermal actions) ve hesap yöntemini tanımlar; TS EN 1992-1-1:2005 Madde 3.1.4 beton rötresi ve sünme etkilerini düzenler; TS 500:2000 Madde 6.3.4 ise Türkiye'deki betonarme yapılarda dilatasyon derzi aralıklarına ilişkin zorunlu sınırları belirler.
Türkiye'de dış ortama açık yapılar için sıcaklık değişim aralığı, Ege ve Akdeniz kıyılarında yaklaşık 45–50 °C iken İç Anadolu ve Doğu Anadolu'da 60–75 °C'ye ulaşabilmektedir. Bu geniş aralık, uzun yapılar ve köprü kirişleri için sıcaklık etkisini tasarım açısından belirleyici kılmaktadır.
Saha Notu: Türkiye'deki şantiyelerde beton dökümü genellikle +5 °C ile +35 °C arasında gerçekleşir. Başlangıç sıcaklığı olarak TS EN 1991-1-5:2004 Ek A uyarınca °C veya MGM'den alınan mevsimsel ortalama kullanılmalıdır.
İzostatik/hiperstatik karar → sıcaklık bileşenleri → kuvvet hesabı → dilatasyon derzi kontrolü.
1. Sıcaklık Etkisi Bileşenleri (TS EN 1991-1-5:2004 Madde 6.1)
TS EN 1991-1-5:2004 kapsamında herhangi bir kesitte etkiyen anlık ısıl alan dört bileşene ayrışır:
Tablo 1: Sıcaklık Etkisi Bileşenleri (TS EN 1991-1-5:2004 Madde 6.1)
| Bileşen | Sembol | Tanım | Kısıtlı Yapıdaki Etkisi |
|---|---|---|---|
| Düzgün (uniform) bileşen | Tüm kesitte eşit artış/azalış | Eksenel kuvvet | |
| Doğrusal (lineer) gradyan | Kesit yüksekliğince lineer | Eğilme momenti | |
| Doğrusal olmayan gradyan | — | Güneş ışınımı, yangın vb. | Öz-gerilme (self-equilibrating) |
| Farklı eleman sıcaklık farkı | Farklı eleman tipleri arası | Ek bağlantı kuvvetleri |
Dikkat: Doğrusal olmayan gradyan bileşeni tek başına iç kuvvet oluşturmaz (kendiliğinden dengelenen gerilme); ancak hasar birikimi açısından ihmal edilmemelidir.
1.1 İzostatik ve Hiperstatik Yapıların Farkı
İzostatik (statikçe belirli) sistemlerde sıcaklık değişimi yalnız deplasmana yol açar; iç kuvvet oluşmaz. Hiperstatik sistemlerde ise deplasmanlarla birlikte kesit tesirleri de meydana gelir. Bu ayrım, TS EN 1990:2002/A1:2005 kapsamındaki denge (EQU) ve yapısal (STR) limit durum kontrollerini doğrudan etkiler.
2. Rötre Türleri (TS EN 1992-1-1:2005 Madde 3.1.4)
Tablo 2: Rötre Türleri (TS EN 1992-1-1:2005 Madde 3.1.4)
| Rötre Türü | Sembol | Mekanizma | Büyüklük Aralığı |
|---|---|---|---|
| Kuruma (drying) rötresü | Yüzeyden su buharlaşması | 0.0002–0.0006 | |
| Otogenik (autogenous) rötre | Çimento hidrasyonu | 0–0.0001 | |
| Toplam rötre | — |
Türkiye iklim koşullarında (özellikle düşük bağıl nemli İç ve Güneydoğu Anadolu'da) kuruma rötresü değerleri en yüksek düzeye ulaşmaktadır; ince elemanlarda değerleri görülebilir.
Otogenik rötre gerinimi (TS EN 1992-1-1:2005 Denklem 3.13):
C30 için ; C50 için .
3. Hesap Yöntemi
3.1 Türkiye İklim Bölgelerine Göre Tasarım Sıcaklık Aralıkları
Tablo 3: Türkiye İklim Bölgelerine Göre Tasarım Sıcaklık Aralıkları
| Bölge | Temsili Şehir | (°C) | (°C) | (°C) |
|---|---|---|---|---|
| Marmara | İstanbul | −10 | +38 | ~48 |
| Ege | İzmir | −4 | +42 | ~46 |
| Akdeniz | Antalya | 0 | +44 | ~44 |
| İç Anadolu | Ankara | −18 | +40 | ~58 |
| Karadeniz (kıyı) | Trabzon | −5 | +36 | ~41 |
| Doğu Anadolu | Erzurum | −37 | +36 | ~73 |
| Güneydoğu | Şanlıurfa | −8 | +47 | ~55 |
TS EN 1991-1-5:2004 Ek A uyarınca Türkiye için milli ek değerleri tam olarak yayımlanmamıştır. Uygulamada MGM'nin ilgili istasyona ait ≥30 yıllık ekstrem sıcaklık verileri esas alınmalıdır.
Başlangıç sıcaklığı:
Tamamlanma zamanı bilinmiyorsa °C kullanılabilir (TS EN 1991-1-5:2004 Ek A).
3.2 Düzgün Sıcaklık Bileşeni
Tam kısıtlı eksenel kuvvet:
3.3 Isıl Uzama Katsayıları
Tablo 4: Isıl Uzama Katsayıları
| Malzeme | ( /°C) | Kaynak |
|---|---|---|
| Beton (normal agrega) | 10 | TS EN 1992-1-1:2005 Md. 3.1.3 |
| Yapısal çelik | 12 | TS EN 1993-1-2:2005 Md. 3.2.6 |
| Paslanmaz çelik | 16 | TS EN 1993-1-2:2005 Ek C |
| Kompozit (çelik+beton) | 10–12 | TS EN 1994-1-1:2005 Md. 3.1 |
| Alüminyum alaşımları | 23–24 | TS EN 1999:2007 |
| Granit / taş | 6–10 | EN 1991-1-5:2004 Ek C |
| Ahşap (lif yönüne paralel) | 5 | EN 1991-1-5:2004 Ek C |
3.4 Doğrusal Gradyandan Eğilme Momenti
Doğrusal gradyanlı kiriş veya levha için:
Serbest sehim (kısıtsız, iki uçlu mesnetli kiriş):
Köprü döşemesi için karakteristik lineer sıcaklık farkı (TS EN 1991-1-5:2004 Tablo 6.1, 50 mm kaplama):
Tablo 5: Doğrusal Gradyandan Eğilme Momenti
| Köprü Döşemesi Tipi | (°C) | (°C) |
|---|---|---|
| Tip 1: Çelik döşeme | 18 | 13 |
| Tip 2: Kompozit döşeme | 15 | 18 |
| Tip 3: Beton döşeme (kutu kiriş) | 10 | 5 |
| Tip 3: Beton döşeme (kiriş) | 15 | 8 |
| Tip 3: Beton döşeme (levha) | 15 | 8 |
3.5 Rötre Kuvvetleri
Toplam rötre gerinimi:
Kuruma rötresü:
Efektif kalınlık:
katsayısı (TS EN 1992-1-1:2005 Tablo 3.3):
Tablo 6: Rötre Kuvvetleri
| (mm) | |
|---|---|
| 100 | 1.00 |
| 200 | 0.85 |
| 300 | 0.75 |
| ≥ 500 | 0.70 |
Temel kuruma rötresü (‰) — CEM Sınıfı N (TS EN 1992-1-1:2005 Tablo 3.2):
Tablo 7: Rötre Kuvvetleri
| (MPa) | RH = 20% | RH = 40% | RH = 60% | RH = 80% |
|---|---|---|---|---|
| 20 | 0.62 | 0.58 | 0.49 | 0.30 |
| 30 | 0.54 | 0.51 | 0.43 | 0.26 |
| 40 | 0.48 | 0.46 | 0.38 | 0.24 |
| 50 | 0.43 | 0.41 | 0.34 | 0.21 |
Tam kısıtlı rötre kuvveti:
3.6 Sünme (Creep) Etkisi
Efektif elastisite modülü:
için . Sünme etkisi uzun dönem yük ve rötre hesaplarında zorunlu olarak kullanılmalıdır.
4. Uygulama Akışı
5. Dilatasyon Derzi Zorunlulukları (TS 500:2000 Madde 6.3.4)
Tablo 8: Dilatasyon Derzi Zorunlulukları (TS 500:2000 Madde 6.3.4)
| Yapı Türü | Maks. Derz Aralığı | Koşul |
|---|---|---|
| Dış etkilere açık yapılar | 40 m | Zorunlu sınır |
| Sıcaklığa karşı korunmuş yapılar | 60 m | Uçlarda rijit perde YOK koşuluyla |
| Simetrik olmayan/rijit perdeli sistemler | <40 m | Blok boyları azaltılmalı |
| Hesapla doğrulanmış / özel önlem alınmış | Aşılabilir | Hesapla doğrulanmalı |
Pratik derz genişliği kuralı: Her 10 m uzunluk için ~1 cm; ortalama 30 m'lik blok için 3 cm derz.
TBDY 2018 Uyarısı: Deprem derzleri ile dilatasyon derzleri ayrı değerlendirilmelidir. TBDY 2018 Madde 3.6.1 uyarınca deprem derzinin genişliği her iki binanın deplasmanları toplamından az olamaz; bu genellikle dilatasyon derzinden büyük olduğundan tek açıklıkta her iki amaca hizmet edecek genişlik seçilmelidir.
6. Yük Kombinasyonlarında Sıcaklık
TS EN 1990:2002 Tablo A.1 uyarınca sıcaklık yükü:
- GKD kombinasyonlarında: ile azaltılır
- KKD sık kombinasyonunda:
- KKD karakteristik kombinasyonunda: (uzun dönem etkisi yok sayılır)
7. Çözümlü Problemler
Problem 1: C30 Döşeme — Uzun Dönem Toplam Rötre (Temel)
Veriler:
- Beton: C30/37 ( MPa)
- Bağıl nem: RH = 60%
- Efektif kalınlık: mm
- Çimento: CEM Sınıfı N; uzun dönem ()
Çözüm:
TS EN 1992-1-1:2005 Tablo 3.2'den ( MPa, RH = 60%):
TS EN 1992-1-1:2005 Tablo 3.3'ten ( mm):
Uzun dönem ():
Otogenik rötre:
Toplam rötre:
Kontrol: C30 betonu için beklenen aralık 0.0003–0.0004; değer tutarlı.
Problem 2: İstanbul Köprü Kirişi — Sıcaklık ve Gradyan (Orta)
Veriler:
- Yapı: Tam kısıtlı betonarme çerçeve kirişi, m
- Beton C30/37: MPa
- Kesit: 300×600 mm → m², m⁴, m
- İstanbul: °C, °C, °C
- Tip 3 (beton kiriş, üst sıcak): °C
- /°C
a) Düzgün sıcaklık bileşeni:
Çözüm:
Yaz — kısıtlı basınç:
Kış — kısıtlı çekme:
b) Lineer gradyan momenti:
c) Serbest sehim (kısıtsız):
Sonuç Özeti:
Tablo 9: Problem 2: İstanbul Köprü Kirişi — Sıcaklık ve Gradyan (Orta)
| Büyüklük | Değer |
|---|---|
| 1 663 kN (basınç) | |
| 1 188 kN (çekme) | |
| 44.6 kN· m | |
| (serbest) | 12.5 mm |
Kontrol: Kış çekme gerilmesi MPa MPa → çatlak oluşumu beklenmeli; donatı kontrolü zorunludur.
Problem 3: Ankara Köprü Kirişi — Sünme + Rötre + Dilatasyon Derzi (İleri)
Veriler:
- Yapı: 50 m açıklıklı, tam kısıtlı betonarme köprü kirişi — Ankara
- Beton: C35/45, MPa, MPa
- Kesit: T-kiriş, m², m⁴, m
- mm; RH = 55% (İç Anadolu kurak koşul)
- Sıcaklık: °C, °C, °C
- °C (Tip 3 beton kiriş)
- Sünme katsayısı: ( mm, RH = 55%, gün)
Çözüm:
Adım 1 — Uzun dönem rötre:
TS EN 1992-1-1:2005 Tablo 3.2'den ( MPa, RH = 55% interpolasyon):
Tablo 3.3'ten ( mm interpolasyon):
Adım 2 — Sünme düzeltmeli hesaplar:
Kısıtlı rötre kuvveti (uzun dönem):
Sünme göz ardı edilseydi: kN — sünme etkisi uzun dönem rötre kuvvetini yaklaşık 3.5 kat azaltmaktadır!
Adım 3 — Sıcaklık kuvvetleri (sünme düzeltmeli):
Adım 4 — Lineer gradyan ve serbest sehim:
Adım 5 — Dilatasyon derzi kontrolü:
m m (dış ortam) → Dilatasyon derzi zorunludur (TS 500:2000 Md. 6.3.4).
Deplasman kontrolü: mm = 1.45 cm
Derz genişliği 5 cm > 1.45 cm
Problem 3 Sonuçları:
Tablo 10: Problem 3: Ankara Köprü Kirişi — Sünme + Rötre + Dilatasyon Derzi (İleri)
| Büyüklük | Değer |
|---|---|
| (sünme ile) | 4 857 kN (çekme) |
| 3 497 kN (basınç) | |
| 3 264 kN (çekme) | |
| 145.7 kN· m | |
| (serbest) | 26.0 mm |
| Derz genişliği | ≥ 5 cm |
8. Dikkat Edilmesi Gerekenler
- Sıcaklık yükü, TS EN 1990:2002 Tablo A.1 uyarınca GKD kombinasyonlarında ile azaltılır.
- Sünme etkisi göz ardı edildiğinde uzun vadeli sehim ve gerilmeler hafife alınmış olur; kullanımı zorunludur.
- İklim kontrolü olmayan binalarda yaz–kış sıcaklık farkı 40–60 °C; Erzurum gibi karasal iklimli şehirlerde 70 °C'yi aşar.
- Betonarme kesitlerde çelik donatının /°C değeri beton ile eşit kabul edilir (TS EN 1992-1-1:2005 Md. 3.1.3).
- Kış sıcaklık düşüşünde betonun çekme gerilmesi 'i aşıyorsa çatlak oluşumu kaçınılmazdır; minimum donatı miktarı (TS 500:2000 Md. 7.1) mutlaka sağlanmalıdır.
9. Temel Formüller Özeti
Tablo 11: Temel Formüller Özeti
| Formül | Kaynak |
|---|---|
| TS EN 1991-1-5:2004 Md. 6.1.2 | |
| TS EN 1991-1-5:2004 Dkl. 6.3 | |
| TS EN 1992-1-1:2005 Dkl. 3.8 | |
| TS EN 1992-1-1:2005 Dkl. 3.13 | |
| TS EN 1992-1-1:2005 Md. 3.1.4 | |
| TS EN 1992-1-1:2005 | |
| Serbest sehim, iki mesnetli kiriş |
Referanslar
- TS EN 1991-1-5:2004 — Yapılara Etkiyen Isıl Etkiler
- TS EN 1992-1-1:2005 — Beton Yapıların Tasarımı — Md. 3.1.3, 3.1.4; Tablo 3.2, 3.3
- TS EN 1994-1-1:2005 — Kompozit Yapılarda Sıcaklık Etkileri
- TS EN 1990:2002 — Yapıların Projelendirilmesi için Esaslar — Ek A Tablo A.1
- TS 500:2000 — Betonarme Yapıların Tasarım ve Yapım Kuralları — Md. 6.3.4
- MGM (Meteoroloji Genel Müdürlüğü) — Türkiye Bölgesel Ekstrem Sıcaklık Verileri
- Rouhani, S. — Temperature Analyses of Concrete Frame Bridges with FEM, Chalmers Üniversitesi, 2014
Kaynaklar
- BYKHY 2015.
- TS EN 1991-1-2 — CEN — Avrupa Standardizasyon Komitesi (Eurocode). https://eurocodes.jrc.ec.europa.eu
- Yapısal Analiz.
İlgili Hesaplama Araçları
Bu konuyla ilgili ücretsiz mühendislik hesaplama araçlarımızla ön tasarım ve kontrol yapabilirsiniz:
Önemli Mühendislik Uyarısı: Bu içerik yalnızca bilgilendirme amaçlıdır; nihai tasarım, hesap ve uygulama kararları, güncel yönetmelikler ile proje koşulları çerçevesinde yetkili bir inşaat mühendisinin denetiminde alınmalıdır. Sayısal örnekler ve formüller genel mühendislik pratiğini yansıtır; her projenin kendine özgü zemin, yük ve çevre koşulları proje müellifince ayrıca değerlendirilmelidir.