Sıcaklık ve Rötre Yükleri Hesabı
Sıcaklık ve Rötre Yükleri Hesabı için temel kavramları, uygulama adımları ve kritik mühendislik kontrollerini özetleyen pratik rehber.
Yapıdan Editör Kurulu · Editoryal kaynak kontrolündeEditoryal kaynak kontrolü kaydı varAyrıntılar
- Hazırlayan
- Yapıdan Editör Kurulu
- Teknik/Editoryal kontrol
- Teknik doğrulama bekliyor
- Son kontrol tarihi
- Teknik doğrulama bekliyor
- İçerik sürümü
- 3.0
- Kaynak durumu
- Editoryal kaynak kontrolü kaydı var
Sorumluluk/kapsam: Bu içerik genel bilgilendirme ve editoryal kaynak kontrolü amacıyla hazırlanır; proje, saha veya uygulama kararı için yetkili mühendis/kurum değerlendirmesinin yerine geçmez.
Giriş
Sıcaklık değişimleri ve beton rötresinden kaynaklanan deformasyonlar, serbest (izostatik) yapılarda iç kuvvet oluşturmaz; ancak hiperstatik (statikçe belirsiz) yapılarda kısıtlı deformasyonlar büyük eksenel kuvvetlere ve momentlere neden olur. TS EN 1991-1-5:2004, yapılara etkiyen ısıl etkileri (thermal actions) ve hesap yöntemini tanımlar; TS EN 1992-1-1:2005 Madde 3.1.4 beton rötresi ve sünme etkilerini düzenler; TS 500:2000 Madde 6.3.4 ise Türkiye'deki betonarme yapılarda dilatasyon derzi aralıklarına ilişkin zorunlu sınırları belirler.
Türkiye'de dış ortama açık yapılar için sıcaklık değişim aralığı, Ege ve Akdeniz kıyılarında yaklaşık 45–50 °C iken İç Anadolu ve Doğu Anadolu'da 60–75 °C'ye ulaşabilmektedir. Bu geniş aralık, uzun yapılar ve köprü kirişleri için sıcaklık etkisini tasarım açısından belirleyici kılmaktadır.
Saha Notu: Türkiye'deki şantiyelerde beton dökümü genellikle +5 °C ile +35 °C arasında gerçekleşir. Başlangıç sıcaklığı olarak TS EN 1991-1-5:2004 Ek A uyarınca °C veya MGM'den alınan mevsimsel ortalama kullanılmalıdır.
İzostatik/hiperstatik karar → sıcaklık bileşenleri → kuvvet hesabı → dilatasyon derzi kontrolü.
1. Sıcaklık Etkisi Bileşenleri (TS EN 1991-1-5:2004 Madde 6.1)
TS EN 1991-1-5:2004 kapsamında herhangi bir kesitte etkiyen anlık ısıl alan dört bileşene ayrışır:
| Bileşen | Sembol | Tanım | Kısıtlı Yapıdaki Etkisi |
|---|---|---|---|
| Düzgün (uniform) bileşen | Tüm kesitte eşit artış/azalış | Eksenel kuvvet | |
| Doğrusal (lineer) gradyan | Kesit yüksekliğince lineer | Eğilme momenti | |
| Doğrusal olmayan gradyan | — | Güneş ışınımı, yangın vb. | Öz-gerilme (self-equilibrating) |
| Farklı eleman sıcaklık farkı | Farklı eleman tipleri arası | Ek bağlantı kuvvetleri |
Dikkat: Doğrusal olmayan gradyan bileşeni tek başına iç kuvvet oluşturmaz (kendiliğinden dengelenen gerilme); ancak hasar birikimi açısından ihmal edilmemelidir.
1.1 İzostatik ve Hiperstatik Yapıların Farkı
İzostatik (statikçe belirli) sistemlerde sıcaklık değişimi yalnız deplasmana yol açar; iç kuvvet oluşmaz. Hiperstatik sistemlerde ise deplasmanlarla birlikte kesit tesirleri de meydana gelir. Bu ayrım, TS EN 1990:2002/A1:2005 kapsamındaki denge (EQU) ve yapısal (STR) limit durum kontrollerini doğrudan etkiler.
2. Rötre Türleri (TS EN 1992-1-1:2005 Madde 3.1.4)
| Rötre Türü | Sembol | Mekanizma | Büyüklük Aralığı |
|---|---|---|---|
| Kuruma (drying) rötresü | Yüzeyden su buharlaşması | 0.0002–0.0006 | |
| Otogenik (autogenous) rötre | Çimento hidrasyonu | 0–0.0001 | |
| Toplam rötre | — |
Türkiye iklim koşullarında (özellikle düşük bağıl nemli İç ve Güneydoğu Anadolu'da) kuruma rötresü değerleri en yüksek düzeye ulaşmaktadır; ince elemanlarda değerleri görülebilir.
Otogenik rötre gerinimi (TS EN 1992-1-1:2005 Denklem 3.13):
C30 için ; C50 için .
3. Hesap Yöntemi
3.1 Türkiye İklim Bölgelerine Göre Tasarım Sıcaklık Aralıkları
| Bölge | Temsili Şehir | (°C) | (°C) | (°C) |
|---|---|---|---|---|
| Marmara | İstanbul | −10 | +38 | ~48 |
| Ege | İzmir | −4 | +42 | ~46 |
| Akdeniz | Antalya | 0 | +44 | ~44 |
| İç Anadolu | Ankara | −18 | +40 | ~58 |
| Karadeniz (kıyı) | Trabzon | −5 | +36 | ~41 |
| Doğu Anadolu | Erzurum | −37 | +36 | ~73 |
| Güneydoğu | Şanlıurfa | −8 | +47 | ~55 |
TS EN 1991-1-5:2004 Ek A uyarınca Türkiye için milli ek değerleri tam olarak yayımlanmamıştır. Uygulamada MGM'nin ilgili istasyona ait ≥30 yıllık ekstrem sıcaklık verileri esas alınmalıdır.
Başlangıç sıcaklığı:
Tamamlanma zamanı bilinmiyorsa °C kullanılabilir (TS EN 1991-1-5:2004 Ek A).
3.2 Düzgün Sıcaklık Bileşeni
Tam kısıtlı eksenel kuvvet:
3.3 Isıl Uzama Katsayıları
| Malzeme | ( /°C) | Kaynak |
|---|---|---|
| Beton (normal agrega) | 10 | TS EN 1992-1-1:2005 Md. 3.1.3 |
| Yapısal çelik | 12 | TS EN 1993-1-2:2005 Md. 3.2.6 |
| Paslanmaz çelik | 16 | TS EN 1993-1-2:2005 Ek C |
| Kompozit (çelik+beton) | 10–12 | TS EN 1994-1-1:2005 Md. 3.1 |
| Alüminyum alaşımları | 23–24 | TS EN 1999:2007 |
| Granit / taş | 6–10 | EN 1991-1-5:2004 Ek C |
| Ahşap (lif yönüne paralel) | 5 | EN 1991-1-5:2004 Ek C |
3.4 Doğrusal Gradyandan Eğilme Momenti
Doğrusal gradyanlı kiriş veya levha için:
Serbest sehim (kısıtsız, iki uçlu mesnetli kiriş):
Köprü döşemesi için karakteristik lineer sıcaklık farkı (TS EN 1991-1-5:2004 Tablo 6.1, 50 mm kaplama):
| Köprü Döşemesi Tipi | (°C) | (°C) |
|---|---|---|
| Tip 1: Çelik döşeme | 18 | 13 |
| Tip 2: Kompozit döşeme | 15 | 18 |
| Tip 3: Beton döşeme (kutu kiriş) | 10 | 5 |
| Tip 3: Beton döşeme (kiriş) | 15 | 8 |
| Tip 3: Beton döşeme (levha) | 15 | 8 |
3.5 Rötre Kuvvetleri
Toplam rötre gerinimi:
Kuruma rötresü:
Efektif kalınlık:
katsayısı (TS EN 1992-1-1:2005 Tablo 3.3):
| (mm) | |
|---|---|
| 100 | 1.00 |
| 200 | 0.85 |
| 300 | 0.75 |
| ≥ 500 | 0.70 |
Temel kuruma rötresü (‰) — CEM Sınıfı N (TS EN 1992-1-1:2005 Tablo 3.2):
| (MPa) | RH = 20% | RH = 40% | RH = 60% | RH = 80% |
|---|---|---|---|---|
| 20 | 0.62 | 0.58 | 0.49 | 0.30 |
| 30 | 0.54 | 0.51 | 0.43 | 0.26 |
| 40 | 0.48 | 0.46 | 0.38 | 0.24 |
| 50 | 0.43 | 0.41 | 0.34 | 0.21 |
Tam kısıtlı rötre kuvveti:
3.6 Sünme (Creep) Etkisi
Efektif elastisite modülü:
için . Sünme etkisi uzun dönem yük ve rötre hesaplarında zorunlu olarak kullanılmalıdır.
4. Uygulama Akışı
5. Dilatasyon Derzi Zorunlulukları (TS 500:2000 Madde 6.3.4)
| Yapı Türü | Maks. Derz Aralığı | Koşul |
|---|---|---|
| Dış etkilere açık yapılar | 40 m | Zorunlu sınır |
| Sıcaklığa karşı korunmuş yapılar | 60 m | Uçlarda rijit perde YOK koşuluyla |
| Simetrik olmayan/rijit perdeli sistemler | <40 m | Blok boyları azaltılmalı |
| Hesapla doğrulanmış / özel önlem alınmış | Aşılabilir | Hesapla doğrulanmalı |
Pratik derz genişliği kuralı: Her 10 m uzunluk için ~1 cm; ortalama 30 m'lik blok için 3 cm derz.
TBDY 2018 Uyarısı: Deprem derzleri ile dilatasyon derzleri ayrı değerlendirilmelidir. TBDY 2018 Madde 3.6.1 uyarınca deprem derzinin genişliği her iki binanın deplasmanları toplamından az olamaz; bu genellikle dilatasyon derzinden büyük olduğundan tek açıklıkta her iki amaca hizmet edecek genişlik seçilmelidir.
6. Yük Kombinasyonlarında Sıcaklık
TS EN 1990:2002 Tablo A.1 uyarınca sıcaklık yükü:
- GKD kombinasyonlarında: ile azaltılır
- KKD sık kombinasyonunda:
- KKD karakteristik kombinasyonunda: (uzun dönem etkisi yok sayılır)
7. Çözümlü Problemler
Problem 1: C30 Döşeme — Uzun Dönem Toplam Rötre (Temel)
Veriler:
- Beton: C30/37 ( MPa)
- Bağıl nem: RH = 60%
- Efektif kalınlık: mm
- Çimento: CEM Sınıfı N; uzun dönem ()
Çözüm:
TS EN 1992-1-1:2005 Tablo 3.2'den ( MPa, RH = 60%):
TS EN 1992-1-1:2005 Tablo 3.3'ten ( mm):
Uzun dönem ():
Otogenik rötre:
Toplam rötre:
Kontrol: C30 betonu için beklenen aralık 0.0003–0.0004; değer tutarlı.
Problem 2: İstanbul Köprü Kirişi — Sıcaklık ve Gradyan (Orta)
Veriler:
- Yapı: Tam kısıtlı betonarme çerçeve kirişi, m
- Beton C30/37: MPa
- Kesit: 300×600 mm → m², m⁴, m
- İstanbul: °C, °C, °C
- Tip 3 (beton kiriş, üst sıcak): °C
- /°C
a) Düzgün sıcaklık bileşeni:
Çözüm:
Yaz — kısıtlı basınç:
Kış — kısıtlı çekme:
b) Lineer gradyan momenti:
c) Serbest sehim (kısıtsız):
Sonuç Özeti:
| Büyüklük | Değer |
|---|---|
| 1 663 kN (basınç) | |
| 1 188 kN (çekme) | |
| 44.6 kN·m | |
| (serbest) | 12.5 mm |
Kontrol: Kış çekme gerilmesi MPa MPa → çatlak oluşumu beklenmeli; donatı kontrolü zorunludur.
Problem 3: Ankara Köprü Kirişi — Sünme + Rötre + Dilatasyon Derzi (İleri)
Veriler:
- Yapı: 50 m açıklıklı, tam kısıtlı betonarme köprü kirişi — Ankara
- Beton: C35/45, MPa, MPa
- Kesit: T-kiriş, m², m⁴, m
- mm; RH = 55% (İç Anadolu kurak koşul)
- Sıcaklık: °C, °C, °C
- °C (Tip 3 beton kiriş)
- Sünme katsayısı: ( mm, RH = 55%, gün)
Çözüm:
Adım 1 — Uzun dönem rötre:
TS EN 1992-1-1:2005 Tablo 3.2'den ( MPa, RH = 55% interpolasyon):
Tablo 3.3'ten ( mm interpolasyon):
Adım 2 — Sünme düzeltmeli hesaplar:
Kısıtlı rötre kuvveti (uzun dönem):
Sünme göz ardı edilseydi: kN — sünme etkisi uzun dönem rötre kuvvetini yaklaşık 3.5 kat azaltmaktadır!
Adım 3 — Sıcaklık kuvvetleri (sünme düzeltmeli):
Adım 4 — Lineer gradyan ve serbest sehim:
Adım 5 — Dilatasyon derzi kontrolü:
m m (dış ortam) → Dilatasyon derzi zorunludur (TS 500:2000 Md. 6.3.4).
Deplasman kontrolü: mm = 1.45 cm
Derz genişliği 5 cm > 1.45 cm
Problem 3 Sonuçları:
| Büyüklük | Değer |
|---|---|
| (sünme ile) | 4 857 kN (çekme) |
| 3 497 kN (basınç) | |
| 3 264 kN (çekme) | |
| 145.7 kN·m | |
| (serbest) | 26.0 mm |
| Derz genişliği | ≥ 5 cm |
8. Dikkat Edilmesi Gerekenler
- Sıcaklık yükü, TS EN 1990:2002 Tablo A.1 uyarınca GKD kombinasyonlarında ile azaltılır.
- Sünme etkisi göz ardı edildiğinde uzun vadeli sehim ve gerilmeler hafife alınmış olur; kullanımı zorunludur.
- İklim kontrolü olmayan binalarda yaz–kış sıcaklık farkı 40–60 °C; Erzurum gibi karasal iklimli şehirlerde 70 °C'yi aşar.
- Betonarme kesitlerde çelik donatının /°C değeri beton ile eşit kabul edilir (TS EN 1992-1-1:2005 Md. 3.1.3).
- Kış sıcaklık düşüşünde betonun çekme gerilmesi 'i aşıyorsa çatlak oluşumu kaçınılmazdır; minimum donatı miktarı (TS 500:2000 Md. 7.1) mutlaka sağlanmalıdır.
9. Temel Formüller Özeti
| Formül | Kaynak |
|---|---|
| TS EN 1991-1-5:2004 Md. 6.1.2 | |
| TS EN 1991-1-5:2004 Dkl. 6.3 | |
| TS EN 1992-1-1:2005 Dkl. 3.8 | |
| TS EN 1992-1-1:2005 Dkl. 3.13 | |
| TS EN 1992-1-1:2005 Md. 3.1.4 | |
| TS EN 1992-1-1:2005 | |
| Serbest sehim, iki mesnetli kiriş |
Referanslar
- TS EN 1991-1-5:2004 — Yapılara Etkiyen Isıl Etkiler
- TS EN 1992-1-1:2005 — Beton Yapıların Tasarımı — Md. 3.1.3, 3.1.4; Tablo 3.2, 3.3
- TS EN 1994-1-1:2005 — Kompozit Yapılarda Sıcaklık Etkileri
- TS EN 1990:2002 — Yapıların Projelendirilmesi için Esaslar — Ek A Tablo A.1
- TS 500:2000 — Betonarme Yapıların Tasarım ve Yapım Kuralları — Md. 6.3.4
- MGM (Meteoroloji Genel Müdürlüğü) — Türkiye Bölgesel Ekstrem Sıcaklık Verileri
- Rouhani, S. — Temperature Analyses of Concrete Frame Bridges with FEM, Chalmers Üniversitesi, 2014
Kaynaklar
- BYKHY 2015.
- TS EN 1991-1-2 — CEN — Avrupa Standardizasyon Komitesi (Eurocode). https://eurocodes.jrc.ec.europa.eu
- Yapısal Analiz.
İlgili Hesaplama Araçları
Bu konuyla ilgili ücretsiz mühendislik hesaplama araçlarımızla ön tasarım ve kontrol yapabilirsiniz:
Önemli Mühendislik Uyarısı: Bu içerik yalnızca bilgilendirme amaçlıdır; nihai tasarım, hesap ve uygulama kararları, güncel yönetmelikler ile proje koşulları çerçevesinde yetkili bir inşaat mühendisinin denetiminde alınmalıdır. Sayısal örnekler ve formüller genel mühendislik pratiğini yansıtır; her projenin kendine özgü zemin, yük ve çevre koşulları proje müellifince ayrıca değerlendirilmelidir.
Sıcaklık ve Rötre Yükleri Hesabı — Sıkça Sorulan Sorular
İzostatik ve hiperstatik yapılarda sıcaklık yükü etkisi neden farklıdır?
TS 500:2000'e göre dış ortama açık yapılarda dilatasyon derzi zorunluluk sınırı nedir?
Sünme etkisi uzun dönem rötre kuvvetini nasıl etkiler?
Türkiye'de hangi iklim bölgesinde en büyük tasarım sıcaklık aralığı görülür?
Kaynaklar, sürüm ve alıntılamaAkademik ve mesleki kullanım için atıf ayrıntılarını açın.
Bilgi Portali Editörü (2025). Sıcaklık ve Rötre Yükleri Hesabı. Yapıdan — İnşaat Mühendisliği Bilgi Portalı. https://yapidan.com/kategoriler/ya/sicaklik-ve-rotre-yukleri-hesabi