Kazık Taşıma Gücü Hesabı — Statik Formüller
Tomlinson α, efektif gerilme β ve Meyerhof SPT yöntemlerinin adım adım uygulanışı; Eurocode 7 kısmi katsayı ile emniyet katsayısı yaklaşımları kıyaslanır.
Yapıdan Editörlüğü · Yapıdan Ekibi · teknik kontrol kaydı (tarih belirtilmedi)Birincil/resmî kaynak doğrulaması bekliyorAyrıntılar
- Hazırlayan
- Yapıdan Editörlüğü
- Teknik/Editoryal kontrol
- Yapıdan Ekibi · teknik kontrol kaydı (tarih belirtilmedi)
- İçerik sürümü
- 3.0
- Kaynak durumu
- Birincil/resmî kaynak doğrulaması bekliyor
Kaynak durumu: Birincil/resmî kaynak doğrulaması bekliyor. Teknik karar öncesinde resmî kaynakla teyit edilmelidir.
Sorumluluk/kapsam: Bu içerik genel bilgilendirme ve editoryal kaynak kontrolü amacıyla hazırlanır; proje, saha veya uygulama kararı için yetkili mühendis/kurum değerlendirmesinin yerine geçmez.
Özet
Kazık taşıma gücü iki bileşenden oluşur:
- Uç direnci (tip resistance / ): Kazık ucundaki taban direnci.
- Çevre sürtünmesi (shaft friction / ): Kazık gövdesi boyunca zemin sürtünmesi.
Toplam nihai taşıma gücü şu temel bağıntıyla ifade edilir:
EN 1536 fore kazık yapımını kapsar; standardın kapsamındaki kazıkların gövde çapı 0,3–3,0 m aralığındadır. Kazık imalatı TS 3168 EN 1536 (fore kazık) ve TS EN 12699 (çakma kazık) standartlarına göre yapılır. Binalarda kazıklı temellerin düşey ve yanal taşıma güçlerinin statik ve depremi içeren yükleme durumlarındaki tasarım etkilerini karşıladığı TBDY 2018 Madde 16.9'a göre gösterilir; TS EN 1997-1:2012 (Eurocode 7) kısmi katsayı yaklaşımı ayrıca kullanılabilir.
| Sembol | Açıklama | Birim |
|---|---|---|
| Birim çevre sürtünmesi | kPa | |
| Kazık çevre alanı ( veya katman toplamı) | m² | |
| Uç direnç gerilmesi | kPa | |
| Kazık taban alanı () | m² | |
| Kazık çapı | m | |
| Kazık boyu | m |
Saha Notu: Türkiye'de büyük çaplı fore kazıklar (Ø80–120 cm) özellikle İstanbul, İzmir ve Kocaeli gibi yumuşak alüvyon zemin bölgelerinde yaygın şekilde kullanılmaktadır. TBDY 2018'de deprem bölgesi yerine konuma özgü deprem tehlike verileri ve yerel zemin sınıfı kullanılır; zemin araştırmaları ve temel tasarımı Bölüm 16'daki kurallara uyularak yapılır.
1. Alpha (α) Yöntemi — Kohezyonlu Zeminler (Tomlinson)
1.1 Çevre Sürtünmesi
Burada = adhezyon faktörü (Tomlinson, 1971):
| (kPa) | (Tomlinson) | Zemin Kıvamı |
|---|---|---|
| < 25 | 1,00 | Çok yumuşak |
| 25 – 70 | 1,00 – 0,70 | Yumuşak – orta |
| 70 – 150 | 0,70 – 0,50 | Sert |
| > 150 | 0,40 – 0,50 | Çok sert |
API RP 2A bağıntısı (FHWA GEC 12 Eq. 7-13–7-15):
Burada , drenajsız kayma dayanımının aynı derinlikteki efektif düşey gerilmeye oranıdır. GEC 12 bu bağıntıyı büyük çaplı açık uçlu boru kazıklar ve Tomlinson eğrilerinin üst sınırını aşan aşırı konsolide killer için önerir; konsolide olmamış killerde alınması önerilir.
Fore (delme) kazıkta α — FHWA GEC 10 (2018) Denk. 10-18:
Burada , CIUC deneyine eşdeğer drenajsız kayma dayanımı (UC ya da UU deneyinden bulunan değer önce CIUC eşdeğerine çevrilir), kPa atmosfer basıncıdır. Kazığın üstteki 1,5 m'sinde (5 ft) ya da mevsimsel nem değişimi derinliği daha büyükse o derinliğe kadar çevre sürtünmesi ihmal edilir.
Saha Notu: Drenajsız kayma dayanımı arttıkça α azalır. Fore kazıkta FHWA GEC 10 (2018) bağıntısı = 25 kPa için α ≈ 0,99, 50 kPa için ≈ 0,64, 100 kPa için ≈ 0,47, 200 kPa için ≈ 0,39 verir; çakma kazıkta adezyon, kazık tipine ve gömülme boyunun çapa oranına bağlı Tomlinson eğrilerinden okunur (FHWA GEC 12).
Dikkat: Fore kazıkta delme sırasında kil örselenebilir: DLH Geoteknik Tasarım Esasları, drenajsız kayma dayanımı 25 kPa'nın üzerindeki killerde foraj sırasında dayanımın kalıcı olarak azaldığının gözlendiğini belirtir. Bentonit kullanılan delgilerde uçta hapsolan bentonit uç direncini düşürebileceğinden hesaplanan uç direnci azaltılmalıdır.
1.2 Uç Direnci
Burada çakma kazıkta alınır (FHWA GEC 12 Eq. 7-16). Fore kazıkta FHWA GEC 10 (2018), kazık boyu en az 3 çap ve uç altındaki derinlikteki ortalama en az 2.000 psf (≈ 96 kPa) ise ; daha düşük dayanımda = 500 psf (≈ 24 kPa) için 6,5, 1.000 psf (≈ 48 kPa) için 8,0 verir (Tablo 10-2, ara değerlerde doğrusal enterpolasyon).
Saha Notu: Fore kazıkta uç direnci kuyu tabanının temizliğine duyarlıdır. FHWA GEC 10 (2018), AASHTO'ya atıfla, kuyu tabanı temizlenip denetlenemiyorsa tasarımın yalnız çevre direncine dayandırılmasının düşünülmesini belirtir; bu karardan önce taban temizliği ve denetimini güvence altına alan uygulama ve kalite kontrol yöntemlerinin değerlendirilmesini önerir. Bentonitli delgide uçta hapsolan bentonit de uç direncini düşürebilir (DLH 4.1.3).
Dikkat: değerinin fore kazıkta kullanılabilmesi için kazık boyunun en az 3 çap ve uç altındaki kilin yeterince katı olması gerekir; yumuşak killerde FHWA GEC 10 Tablo 10-2'deki daha küçük değerleri kullanılır.
2. Beta (β) Yöntemi — Efektif Gerilme Yöntemi
2.1 Çevre Sürtünmesi (Hem Kum Hem Kil için)
| Sembol | Açıklama | Tipik Değer |
|---|---|---|
| Yanal zemin basıncı katsayısı | 0,5–1,0 (NC kil); 1,0–2,0 (OC kil) | |
| Kazık-zemin sürtünme açısı | (beton); (çelik) | |
| Efektif düşey gerilme | kPa |
Pratik aralıkları:
Referans: Burland (1973); FHWA GEC 12 Tablo 7-9 (Fellenius, 2014). Aynı tabloda silt için 0,25–0,50, çakıl için 0,35–0,80 verilir; Fellenius değerlerin tablodan belirgin sapabileceğini ve β'nın nadiren 1,0'ı aştığını belirtir.
2.2 Uç Direnci (Kum)
Sınır uç direnci yönteme bağlıdır. FHWA GEC 12, Nordlund yönteminde birim uç direncini Meyerhof'un φ'ye bağlı sınır uç direnci grafiğiyle (Şekil 7-15) sınırlar; efektif gerilme (β) yöntemi ise çevre ve uç direncine sınır koymaz (kumda uç katsayısı = 30–150). DLH Geoteknik Tasarım Esasları (NAVFAC esaslı) daneli zeminlerde uç ve çevre direncini hesaplarken efektif gerilmeyi derinliğindeki değerle sınırlar (: kazık çapı).
Saha Notu: TBDY 2018 Madde 16.6.1'e göre DTS = 1, 1a, 2 ve 2a olan binalarda ZD, ZE veya ZF grubundaki kumlu zeminlerde sıvılaşma potansiyelinin arazi ve laboratuvar deneylerine dayanan yöntemlerle incelenmesi zorunludur; kazık çevre sürtünmesine hangi tabakaların katılacağı bu değerlendirmeyle birlikte belirlenir.
Dikkat: Efektif düşey gerilme () yeraltı su tablasına göre hesaplanmalıdır. Su seviyesi yükseldikçe efektif gerilme ve buna bağlı çevre sürtünmesi azaldığından, tasarımda zemin etüdünde belirlenen en elverişsiz (yüksek) su seviyesi esas alınmalıdır.
3. Meyerhof Kazık Formülleri
3.1 Kumlu Zeminler
Çevre sürtünmesi:
Uç direnci:
Burada , Meyerhof (1976) kazık uç taşıma gücü katsayısıdır ve kum içindeki gömülme oranına bağlı grafiklerden okunur; yüzeysel temel katsayısı ile aynı değildir ve bu sınır bağıntısında onun yerine kullanılmamalıdır.
3.2 Killi Zeminler
Sürtünme:
Uç:
3.3 SPT Korelasyonu ile Meyerhof Yöntemi (Kumlu Zeminler)
Saha koşullarında SPT (Standart Penetrasyon Deneyi) değerlerinden daneli zeminlerde kazık taşıma gücü tahmini için DLH Geoteknik Tasarım Esasları, Meyerhof (1976) bağıntılarını verir:
Çakma kazıklar için:
Fore (delme) kazıklar için: uç direnci çakma kazık için bulunan değerin 1/3'ü, çevre sürtünmesi yarısı alınır:
Burada:
- : kazık ucunun 10 çap yukarısı ile 4 çap aşağısı arasındaki SPT değerlerinin ortalaması; , kazık ucundaki efektif gerilme (kPa, )
- : kazığın daneli tabaka içindeki uzunluğu (m); : kazık ucu çapı (m)
- : çevre sürtünmesi için kazık boyunca ortalama SPT değeri
| Kazık Tipi | Uç direnci (kPa) | Çevre sürtünmesi (kPa) |
|---|---|---|
| Çakma | (kum) | |
| Fore (delme) | çakma değerinin 1/3'ü | çakma değerinin yarısı () |
Dikkat: DLH Geoteknik Tasarım Esasları'na göre SPT ile taşıma kapasitesi tayini yalnız daneli zeminlerle sınırlıdır. Bağıntıdaki , enerji oranı %60'a düzeltilmiş değerinin örtü yükü düzeltme katsayısıyla çarpılmasıyla bulunur ().
Saha Notu: TBDY 2018 Ek 16B, ham SPT değerlerinin bağıntısıyla (derinlik, tij boyu, numune alıcı, delgi çapı ve enerji oranı düzeltmeleri) düzeltilmesini öngörür (Denklem 16B.1).
4. EN 1997-1 Yaklaşımı (Eurocode 7)
Türkiye'de TS EN 1997-1:2012 (Eurocode 7 Geoteknik Tasarım) yürürlüktedir.
4.1 Karakteristik Direnç
4.2 Tasarım Direnci
| Parametre | DA1-K1 (R1) | DA1-K2 (R4) | Açıklama |
|---|---|---|---|
| 1,0 | 1,3 | Çevre sürtünmesi (çakma ve fore) | |
| 1,0 (çakma) / 1,25 (fore) | 1,3 (çakma) / 1,6 (fore) | Uç direnci | |
| 1,0 (çakma) / 1,15 (fore) | 1,3 (çakma) / 1,5 (fore) | Toplam direnç | |
| , | 1,40 / 1,40 ( = 1) | 1,40 / 1,40 ( = 1) | Korelasyon katsayısı; zemin profili sayısı arttıkça küçülür |
Kontrol: , burada ve .
Referans: TS EN 1997-1:2012 Madde 7.6.2.3 ve Ek A. Ek A'daki sayısal değerler önerilen değerlerdir; ulusal ekte farklı değer verilebilir.
Saha Notu: TS EN 1997-1'de hangi tasarım yaklaşımının (DA1, DA2, DA3) kullanılacağı ulusal ekle belirlenir; DA1 seçildiğinde Birleşim 1 (A1 + M1 + R1) ve Birleşim 2 (A2 + M1 + R4) ayrı ayrı kontrol edilir ve elverişsiz olanı belirleyicidir. Türkiye'de binaların kazıklı temellerinde bağlayıcı kontrol TBDY 2018 Madde 16.9.3 ve Tablo 16.4 dayanım katsayılarıyla yapılır.
Dikkat: TS EN 1997-1'de bir model faktörü değil, korelasyon katsayısıdır. Zemin deneylerine dayalı hesapta ve deney yapılan zemin profili sayısına () bağlıdır; önerilen değerler = 1 için 1,40/1,40, = 2 için 1,35/1,27, = 5 için 1,29/1,15'tir. Statik yükleme deneyinde ise ve kullanılır (bir deneyde 1,40/1,40; beş ve daha fazla deneyde 1,00/1,00).
5. Taşıma Gücü Emniyet Katsayıları (Geleneksel Yöntem)
| Yöntem | Güvenlik Katsayısı FS | Açıklama |
|---|---|---|
| Statik formül | 2,5–3,0 | Saha deneyleri ile doğrulama yok |
| Dinamik formül | 3,0–4,0 | Dalma/çıkma kayıtlarından |
| Yük testi (statik) | 2,0–2,5 | Test sonuçları mevcut |
| Yük testi + monitöring | 1,8–2,0 | Kapsamlı program |
Saha Notu: TBDY 2018 kapsamındaki binalarda kazığın düşey tasarım dayanımı Madde 16.9.3'e göre bulunur: karakteristik çevre sürtünmesi ve uç direnci Tablo 16.4'teki dayanım katsayılarına bölünür (, Denklem 16.15a) ve koşulu statik ve deprem etkisini içeren yükleme durumlarının her birinde sağlanır. Deprem etkisini içeren yük birleşimleri Madde 4.4.4.1'dedir (Denklem 4.11–4.12).
6. Negatif Sürtünme (Negative Skin Friction / Downdrag)
Negatif sürtünme (downdrag), konsolide olmakta olan zemin katmanlarının kazıktan daha fazla oturması durumunda zemin-kazık arasındaki sürtünmenin aşağı yönlü kuvvet oluşturmasıdır. Bu durum kazığın taşıma gücünü etkin biçimde azaltır.
Negatif sürtünme nedenleri:
- Kazık çevresindeki yumuşak kil/silt üzerine dolgu yapılması
- Yeraltı su seviyesinin düşürülmesi sonucu konsolidasyon
- Komşu parsellerdeki sürşarj yükleme
Hesap bağıntısı (β yöntemi):
Kohezyonlu zeminler için:
Tasarım yükü kontrolü:
Referans: TS EN 1997-1:2012 Madde 7.3.2.1; EN 1997-1:2004 Madde 7.3.2.
Saha Notu: Yumuşak kil üzerine yeni dolgu yapılan ya da yeraltı suyunun düşürüldüğü alanlarda negatif sürtünme ihmal edilmemelidir; FHWA GEC 12, sürükleme kuvveti ve aşağı sürüklenmenin yalnız özel durumlarda değil tüm çakma kazık tasarımlarında değerlendirilmesini önerir. Negatif sürtünmenin etkidiği bölüm, kalıcı yük ile negatif sürtünme toplamının pozitif sürtünme ve uç direnci toplamına eşit olduğu nötr düzleme kadar uzanır.
Dikkat: Yeni inşa edilen bölgelerde dolgu ağırlığı, zemin konsolidasyonunu tetikleyerek negatif sürtünmeyi aktive eder. Kazık izolasyon kaplaması (örn. bitümle kaplama) uygulanarak negatif sürtünme azaltılabilir.
7. Kazık Grup Etkisi
Birden fazla kazık yan yana çalıştığında, bireysel kazıkların taşıma güçleri toplamı grup taşıma gücünden büyük olabilir. Buna "grup etkisi" denir.
7.1 Converse-Labarre Grup Etkinlik Katsayısı
Burada:
- = sıra sayısı, = sütun sayısı
- = kazık çapı, = kazık aralığı (m)
| Oranı | η (tipik) | Grup Davranışı |
|---|---|---|
| ≥ 6 | ~1,00 | Bireysel kazık gibi davranır |
| 4–6 | 0,85–0,95 | Hafif grup etkisi |
| 3–4 | 0,70–0,85 | Belirgin grup etkisi |
| < 3 | < 0,70 | Kritik grup etkisi |
Kontrol: AASHTO (2014) merkezden merkeze en az kazık aralığı öngörür (FHWA GEC 12); uygulamada çoğunlukla ve üzeri seçilir. Yumuşak kilde ( < 2 ksf ≈ 96 kPa) ve kazık başlığı zemine oturmuyorsa GEC 12, için , için ve aradaki aralıklarda doğrusal enterpolasyon önerir.
Saha Notu: Türkiye'de standart kazık kafası tasarımı özellikle yüksek katlı binalarda genellikle 3–4 kazık içermektedir; değeri pratikte en yaygın kullanılan aralıktır.
Dikkat: Sürtünme kazıklarında grup etkisi uç kazıklarına göre çok daha belirgindir (). Kaya veya çok sıkı tabakaya oturan uç kazıklarında grup etkisi ihmal edilebilir ().
8. Kazık Yükleme Deneyleri
Statik formülle hesaplanan kazık taşıma gücü, TBDY 2018 Madde 16.9.3.4'e göre DTS = 1, 1a, 2 ve 2a olan binalarda en az iki statik yükleme deneyiyle yerinde doğrulanır; diğer binalarda yükleme deneyi yapılması, Tablo 16.4'teki daha düşük dayanım katsayılarının kullanılmasına olanak verir (Madde 16.9.2.2).
8.1 Standartlar
| Deney Tipi | Standart | TS Karşılığı |
|---|---|---|
| Eksenel statik basma | EN ISO 22477-1 | TS EN ISO 22477-1 |
| Eksenel statik çekme | EN ISO 22477-2 | — |
| Dinamik yükleme | ASTM D4945 | — |
8.2 Yük-Oturma Eğrisinin Yorumu
Nihai göçme yükü çeşitli yöntemlerle belirlenir:
- Chin-Kondner (1970):
- Davisson Kriteri: mm
- TBDY 2018 Madde 16.9.1.2: Taşıma gücü statik yükleme deneyi sonuçlarından, zemin araştırmalarından elde edilen zemin özelliklerinden ya da statik deneyle geçerliliği sağlanmış dinamik yükleme deneylerinden hesaplanabilir
Saha Notu: Deney sayısı için bağlayıcı kural TBDY 2018'dedir: Tablo 16.4'teki düşük dayanım katsayılarının kullanılabilmesi için her bina altında en az bir ve sahadaki kazıkların en az %1'inde yükleme deneyi yapılmalıdır (Madde 16.9.2.2); DTS = 1, 1a, 2 ve 2a binalarda en az iki statik yükleme deneyi zorunludur (Madde 16.9.3.4).
9. TBDY 2018 ve Türkiye Mevzuatı
9.1 TBDY 2018 Kazıklı Temel Hükümleri
TBDY 2018 Bölüm 16, kazıklı temel tasarımının deprem etkisi altında nasıl gerçekleştirileceğini düzenlemektedir.
| Konu | TBDY 2018 Maddesi | İçerik |
|---|---|---|
| Kazık taşıma gücü genel | Madde 16.9.1 | Statik ve deprem yükleme durumlarında düşey ve yanal taşıma gücü; hesap yaklaşımları |
| Dayanım katsayıları | Madde 16.9.2, Tablo 16.4 | Deneysiz , ; deneyli 1,3 / 1,5, |
| Düşey taşıma gücü | Madde 16.9.3 | (Denklem 16.14–16.15); grup ve blok taşıma gücünün küçüğü (16.9.3.3) |
| Yükleme deneyi | Madde 16.9.3.4 | DTS = 1, 1a, 2, 2a: en az iki statik yükleme deneyi |
| Yanal taşıma gücü | Madde 16.9.4 | ; yerdeğiştirme ve kazık kesiti kontrolü |
| Sıvılaşma değerlendirmesi | Madde 16.6.1 | DTS = 1, 1a, 2, 2a binalarda ZD, ZE, ZF grubundaki kumlu zeminlerde zorunlu |
| Bodrum perdelerine etkiyen zemin basınçları | Madde 16.11 | Statik ve dinamik zemin basınçları |
9.2 Türkiye Standartları
| Standart | Konu | Uygulama Alanı |
|---|---|---|
| TS 3168 EN 1536 | Fore (delme) kazık imalatı | Çap, beton sınıfı, donatı, tolerans |
| TS EN 12699 | Çakma kazık imalatı | Ahşap, çelik, beton kazıklar |
| TS EN 1997-1:2012 | Geoteknik tasarım (EC7) | Taşıma gücü, kısmi faktörler |
| TS EN 1997-2:2012 | Arazi ve lab deneyleri | SPT, CPT, zemin tasnifi |
| TS 3234 | Zemin sondajı | Derinlik, numune alma |
9.3 Türkiye Zemin Koşulları
| Bölge | Zemin Tipi | Tipik (kPa) | Özel Notlar |
|---|---|---|---|
| Marmara kıyıları | Yumuşak kil/alüvyon | 20–60 | Sıvılaşma riski |
| İç Anadolu | Kil/marn | 60–120 | Şişme riski |
| Ege kıyıları | Kum/çakıl | — ( = 30–38°) | Sıvılaşma riski |
| Karadeniz | Alüvyon/silt | 15–40 | Yüksek su tablası |
| Doğu Anadolu | Ayrışmış kaya | > 150 | EASS yakınlığı |
9.4 Mevzuat ve Yasal Çerçeve
- 4708 Sayılı Yapı Denetimi Hakkında Kanun: Kanun kapsamındaki yapılarda yapı denetim kuruluşu zemin ve temel raporlarını inceler; kazık dahil imalatın proje, teknik şartname ve standartlara uygunluğunu kontrol eder ve gerekli deneyleri yaptırır (Madde 2).
- Planlı Alanlar İmar Yönetmeliği: Yapı ruhsatına esas statik proje, zemin ve temel etüdü raporuna uygun olarak hazırlanır (Madde 57(6)).
- 6331 Sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu ve Yapı İşlerinde İş Sağlığı ve Güvenliği Yönetmeliği: İşveren risk değerlendirmesi yapar ya da yaptırır (Kanun Madde 10); yapı işine başlamadan önce sağlık ve güvenlik planı hazırlanır ya da hazırlatılır (Yönetmelik Madde 8(2)).
10. Tasarım Akış Diyagramı
Zemin tipi → α / β / Meyerhof → Q_s + Q_b → Q_ult → karakteristik & tasarım R_cd → grup + negatif sürtünme → yükleme deneyi. Görseldeki gösterimden farklı olarak karakteristik…
Ayrıntılı açıklamayı göster
Zemin tipi → α / β / Meyerhof → Q_s + Q_b → Q_ult → karakteristik & tasarım R_cd → grup + negatif sürtünme → yükleme deneyi. Görseldeki gösterimden farklı olarak karakteristik direnç ile bulunur; TS EN 1997-1'de 'Md. 7.4.7.6' diye bir kalibrasyon zorunluluğu yoktur; sıvılaşma değerlendirmesi TBDY 2018 Madde 16.6'dadır ve grup etkisinde Broms yöntemi değil verim katsayısı ile blok göçmesi kontrolü kullanılır.
11. Teknik Kesit Detayı
Kazık taşıma mekanizması ve yük aktarımı kesiti — çevre sürtünmesi Q_s + uç direnci Q_b, α/β yöntemi, yük-derinlik dağılımı, kapasite katkısı, negatif sürtünme, kazık grubu ve tasarım tablosu (TS 3168 EN…
Ayrıntılı açıklamayı göster
12. Örnek Problemler
Problem 1 — Kolay
Veriler:
- Kazık tipi: Fore (drilled shaft), beton
- Çap = 0,60 m, Boy = 12 m
- Zemin: Tek tabakalı, homojen kil, = 60 kPa (, CIUC deneyine eşdeğer drenajsız kayma dayanımıdır; mevsimsel nem değişimi derinliği 1,5 m'yi aşmaz — örnek kabuller)
- Yöntem: α-yöntemi (fore kazık, FHWA GEC 10, 2018)
- Güvenlik katsayısı: FS = 2,5
İstenen: Güvenli (izin verilen) taşıma gücü
Çözüm:
Adım 1: (FHWA GEC 10 Denk. 10-18):
Adım 2: Çevre alanı (üstteki 1,5 m çevre sürtünmesine katılmaz):
Adım 3: Çevre sürtünmesi:
Adım 4: Taban alanı ve uç direnci ( = 60 kPa ≈ 1.253 psf; FHWA GEC 10 Tablo 10-2'de 1.000 psf için 8,0 ile 2.000 psf için 9,0 arasında doğrusal enterpolasyonla ):
Adım 5: Toplam ve güvenli yük:
Sonuç: Güvenli taşıma gücü kN
Kontrol: → yükün büyük bölümü çevre sürtünmesiyle taşınır ✓
Problem 2 — Orta
Veriler:
- Kazık tipi: Fore (kum içinde), d = 0,45 m, L = 15 m
- Zemin: Kum, , kN/m³, Su tablası yüzeyde
- Yöntem: efektif gerilme yöntemi, DLH Geoteknik Tasarım Esasları Şekil 4.1 (NAVFAC DM 7.02 esaslı) katsayılarıyla: fore kazıkta , beton kazıkta , için fore kazık
- Bağıl sıkılık: (orta sıkı kum)
- Güvenlik katsayısı: FS = 3,0 (sürekli yükler)
İstenen: ve
Çözüm:
Adım 1: β katsayısı:
Adım 2: Efektif düşey gerilme (su tablası yüzeyde, kN/m³). DLH'ye göre gömülme derinliği 'yi aştığında uç ve çevre direncinde kullanılan efektif gerilme derinliğindeki değerle sınırlanır: m.
Adım 3: Birim sürtünme ve toplam sürtünme:
Adım 4: Uç direnci (; uçtaki efektif gerilme sınırında kPa):
Adım 5:
Sonuç: kN
Kontrol: sınırı uygulanmasaydı uçta kPa ile kN, ortalama 68,9 kPa ile kN bulunurdu; sınır kapasiteyi yaklaşık %28 azaltır. Kapasite yükleme deneyiyle doğrulanır ve oturmalar kabul edilebilir çıkarsa DLH, 2'den az olmamak koşuluyla 3'ten küçük güvenlik katsayısına izin verir.
Problem 3 — Zor
Veriler:
- Kazık tipi: Fore (drilled shaft), Ø80 cm, L = 18 m
- Beton: C25, B420C donatı
- Zemin profili (3 tabaka):
- Tabaka 1: Yumuşak kil, h₁ = 5 m, = 35 kPa → α-yöntemi
- Tabaka 2: Orta sert kil, h₂ = 8 m, = 75 kPa → α-yöntemi
- Tabaka 3: Ayrışmış kaya, h₃ = 5 m, birim çevre direnci = 120 kPa (örnek verisi)
- Zemin suyu tablası: Yüzeyden 2 m aşağıda
- Uç zemini: Ayrışmış kaya, = 120 kPa
- Tasarım: TS EN 1997-1:2012 DA1, kısmi faktörler
İstenen: TS EN 1997-1:2012 DA1-K2 yaklaşımıyla hesabı ve TBDY 2018 Madde 16.9.3 düşey tasarım dayanımı
Çözüm:
Adım 1: Her tabaka için α ve fs hesabı (fore kazık, FHWA GEC 10 Denk. 10-18; değerleri CIUC eşdeğeri kabul edilmiştir):
Tabaka 1 ( kPa, ; üstteki 1,5 m çevre sürtünmesine katılmaz):
Tabaka 2 ( kPa, ):
Tabaka 3 (Ayrışmış kaya, örnek verisi):
Adım 2: Çevre alanları:
Adım 3: Hesaplanan toplam çevre direnci:
Adım 4: Uç direnci ( kPa ≈ 2.506 psf ≥ 2.000 psf ve olduğundan , FHWA GEC 10 Tablo 10-2):
Adım 5: TS EN 1997-1:2012 DA1-K2 tasarım direnci (Ek A önerilen değerleri: tek zemin profili için ; fore kazıkta R4 , ):
Adım 6: TBDY 2018 Madde 16.9.3 uyarınca kontrol:
Kazık yükleme deneyi yapılmamış durumda Tablo 16.4'e göre , (Denklem 16.15a):
Sonuç: kN (TS EN 1997-1:2012 DA1-K2); kN (TBDY 2018). Tasarımda statik ve deprem etkisini içeren yükleme durumlarının her birinde sağlanmalıdır; TS EN 1997-1 de ayrıca uygulanıyorsa küçük olan değer belirleyicidir.
Kontrol: Tabaka 3 için verilen kPa ve uçtaki uygulandı ✓; (tek profil) uygulandı ✓
Not: TBDY 2018 Madde 16.9.2.2'ye göre her bina altında en az bir ve sahadaki kazıkların en az %1'inde yükleme deneyi yapılırsa Tablo 16.4'teki düşük katsayılar (, ) kullanılabilir: kN (yaklaşık %18 artış). DTS = 1, 1a, 2 ve 2a olan binalarda en az iki statik yükleme deneyi zaten zorunludur (Madde 16.9.3.4).
13. Sık Yapılan Hatalar
| Hata | Doğrusu |
|---|---|
| Tüm kazık boyu için uniform varsaymak | Katman bazında değerlendirme yapılmalı |
| Uç direncinde yöntemin öngördüğü sınırı atlamak | Nordlund yönteminde Meyerhof sınır uç direnci (FHWA GEC 12 Şekil 7-15), DLH/NAVFAC yönteminde kritik derinliği uygulanır; efektif gerilme (β) yöntemi sınır öngörmez |
| Negatif sürtünmeyi ihmal etmek | Konsolidasyonu süren yumuşak tabakalardan geçen, yeni dolgu ya da su seviyesi düşümü altındaki kazıklarda sürükleme kuvveti hesaba katılmalı |
| Grup etkisini görmezden gelmek | Grup taşıma gücü, tekil kazık dirençleri toplamı ile blok taşıma gücünün küçüğüdür (TBDY 16.9.3.3); yumuşak kilde GEC 12, için , için verir |
| SPT korelasyonunu killi zeminlerde kullanmak | Meyerhof SPT yöntemiyle taşıma kapasitesi tayini yalnız daneli zeminlerle sınırlıdır (DLH 4.1.4) |
| Fore kazıkta kuyu tabanını temizlememek | Taban temizlenip denetlenemiyorsa uç direnci ihmal edilerek yalnız çevre direnciyle tasarım düşünülmeli (FHWA GEC 10, AASHTO) |
| TBDY 2018 deprem yükleme durumunu atlamak | statik ve deprem etkisini içeren yükleme durumlarının her birinde sağlanmalı (TBDY 16.9.3.1; birleşimler Denklem 4.11–4.12) |
| korelasyon katsayısını uygulamayı unutmak | Zemin deneyine dayalı hesapta (, profil sayısına bağlı; = 1'de 1,40) |
Kaynaklar
- TS EN 1997-1:2012 — CEN — Avrupa Standardizasyon Komitesi (Eurocode). Avrupa Komisyonu JRC — Eurocodes (eurocodes.jrc.ec.europa.eu)
- TBDY 2018 — AFAD / T.C. Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı. Resmî Gazete — Türkiye Bina Deprem Yönetmeliği (18.03.2018)
- TS 3168 EN 1536 — TSE — Türk Standardları Enstitüsü. Türk Standardları Enstitüsü (tse.org.tr)
- TS EN 12699 — TSE — Türk Standardları Enstitüsü. Türk Standardları Enstitüsü (tse.org.tr)
- EN ISO 22477-1 — ISO / TSE — Türk Standardları Enstitüsü. Türk Standardları Enstitüsü (tse.org.tr)
İlgili Hesaplama Araçları
Bu konuyla ilgili ücretsiz mühendislik hesaplama araçlarımızla ön tasarım ve kontrol yapabilirsiniz:
- Zemin Taşıma Gücü Hesaplama
- Temel Boyutlandırma Hesaplama
- Şev Stabilitesi Hesaplama
- İstinat Duvarı Hesaplama
Önemli Mühendislik Uyarısı: Bu içerik yalnızca bilgilendirme amaçlıdır; nihai tasarım, hesap ve uygulama kararları, güncel yönetmelikler ile proje koşulları çerçevesinde yetkili bir inşaat mühendisinin denetiminde alınmalıdır. Sayısal örnekler ve formüller genel mühendislik pratiğini yansıtır; her projenin kendine özgü zemin, yük ve çevre koşulları proje müellifince ayrıca değerlendirilmelidir.
Kazık Taşıma Gücü Hesabı — Statik Formüller — Sıkça Sorulan Sorular
α-yöntemi ile β-yöntemi arasındaki fark nedir?
Kazık uç direnci nasıl hesaplanır?
Eurocode 7'ye göre tasarım direnci nasıl bulunur?
Negatif sürtünme (downdrag) kazık kapasitesini nasıl etkiler?
Kaynaklar, sürüm ve alıntılamaAkademik ve mesleki kullanım için atıf ayrıntılarını açın.
yapidan (2026). Kazık Taşıma Gücü Hesabı — Statik Formüller. Yapıdan — İnşaat Mühendisliği Bilgi Portalı. https://yapidan.com/kategoriler/tm/kazik-tasima-gucu-hesabi-statik-formuller
Kaynak seçimi, standart atıfları ve güncelleme yaklaşımı için Yapıdan Kaynak Politikası’nı inceleyin.