Geoteknik Sahada Sık Yapılan Hatalar
Geoteknik uygulamalarda saha ve laboratuvar hataları, zemin parametrelerinin yanlış belirlenmesine, yapı güvenliğinin tehlikeye girmesine ve proje maliyetlerinin artmasına yol açar. Türkiye'de...
Etiketler (5)
Yasal Çerçeve: Türkiye'de zemin etüdü zorunluluğu 3194 sayılı İmar Kanunu Madde 26 ve 4708 sayılı Yapı Denetimi Hakkında Kanun Madde 4/a kapsamındadır. Zemin ve Temel Etüdü Uygulama Esasları ve Rapor Formatına Dair Tebliğ (RG 30709, 09/03/2019; değişiklik RG 31398, 17/02/2021) tüm arazi deneyleri için bağlayıcıdır.
Türkiye'de Geoteknik Rapor Kalitesi
Her satırda kırmızı ❌ (hata) → yeşil ✓ (doğru): yetersiz sondaj, sığ derinlik, örselenmiş numune, SPT enerji düzeltmesi, hatalı YASS, sıvılaşma ihmali, ödometre eksik, şev stabilitesi atlama, kazık tasarımı yetersiz, deprem zemin etkisi, genel rapor, önyük belirleme, kapiler etki, laboratuvar kalibrasyon (TBDY 2018 / Eurocode 7).
Sıvılaşma ihmal (bina batma), yetersiz sondaj (zemin geçişi tespit edilmemiş), YASS hatalı (taşıma gücü yanlış), konsolidasyon ihmal (beklenmedik oturma); Türkiye deprem tecrübesi (1999/2011/2020/2023); etüt maliyeti %1-3 vs yanlış etüt %50-100 yıkım maliyeti.
Tablo 1: Türkiye'de Geoteknik Rapor Kalitesi
| Kriter | Uygun (%) | Uygunsuz/Eksik (%) |
|---|---|---|
| Sondaj sayısı ve derinliği yeterliliği | 32 | 68 |
| Ham SPT değerlerine düzeltme uygulanması | 29 | 71 |
| Zemin profil kesiti hazırlanması | 41 | 59 |
| OCR / önyükleme basıncı değerlendirmesi | 18 | 82 |
| Yeraltı suyu mevsimsel değişim hesabı | 22 | 78 |
| Oturma hesabının yapılması | 55 | 45 |
| Zemin-yapı etkileşimi () dikkate alınması | 11 | 89 |
Hata 1: Hatalı Sondaj Lokasyonu
Hata: Sondajların yapının köşelerine veya kritik alanlara değil, rahat erişilebilir yerlere yapılması.
Sonuçları: Zemin heterojenliğinin belirlenmemesi, beklenmedik oturmalar veya stabilite sorunları.
Doğru uygulama:
- Minimum sondaj sayısı (RG 30709, Madde 7.2.2.2): Temel taban alanı < 300 m²: en az 3 sondaj; her 300 m² artışta 1 ilave sondaj
- Sondaj yerleri koordinatlı olarak vaziyet planına işlenmelidir
Tablo 2: Hata 1: Hatalı Sondaj Lokasyonu
| Yapı Türü | Minimum Sondaj Derinliği |
|---|---|
| Tekil / şerit temel | Temel genişliğinin 1,5–3 katı |
| Radye temel | Temel genişliği kadar veya daha fazla |
| Kazıklı temel | Kazık ucundan kazık çapının 5 katı veya min. 5 m |
| Derin kazı | Kazı tabanından kazı derinliğinin en az 1/2'si |
| Sıvılaşma şüphesi (YAS < 10 m) | Temel alt kotundan min. 20 m |
Saha Notu: İstanbul'da Bakırköy Formasyonu üzerinde aynı parsel içinde zemin sınıfı Z2'den Z4'e kadar değişebilmektedir. Türkiye'de incelenen raporların yalnızca %2'sinde sondajlara ait koordinat bilgileri verilmiştir.
Hata 2: Yetersiz Sondaj Derinliği
Hata: Temel derinliğinin hemen altında sondajın bitirilmesi, derin yumuşak tabakaların kaçırılması.
Doğru uygulama:
- TS EN 1997-2:2007 Madde B.3: Temel genişliğinin en az 1,5–3 katı derinlik
- Yumuşak kil / kompresif tabakalar için konsolidasyon oturması hesap derinliğine kadar ilerlemek
Saha Notu: Kütahya, Afyon, Konya'da marn ve killi kireçtaşı üzerindeki binalarda yüzeydeki sert tabaka "sağlam zemin" sanılmakta; derin konsolidasyonu olan kil mercekleri kaçırılmaktadır. Alüvyal ortamda derin tabakaların atlanması, hesaplanandan 3–5 kat daha fazla oturmaya yol açabilmektedir.
Hata 3: Yeraltı Su Seviyesi Ölçüm Hatası
Hata: Sondajda ani su gelişinin gerçek zemin içi su seviyesiyle karıştırılması.
Sonuçları: Kaldırma (flotation) kontrol hatası; efektif gerilmede her 1 m hata → 9,8 kPa sapma.
Doğru uygulama (TS EN ISO 22475-1:2006 Madde 6.4):
- Sondaj tamamlandıktan en az 24 saat sonra piezometre okuma
- Türkiye'de mevsimsel fark: 0,5–3 m (bölgeye göre)
- TBDY 2018 Madde 16.6.9: Sıvılaşma değerlendirmesinde en yüksek (kritik) su seviyesi kullanılmalıdır
Saha Notu: İzmir–Bornova ovasında yapılan çalışmalar, 3 m'lik su seviyesi hatasının sıvılaşma güvenlik sayısını (FS) 1,2'den 0,85'e düşürdüğünü ortaya koymuştur.
Hata 4: Bozulmuş Numune ile Deney
Hata: Shelby tüpü yetersiz çakılması veya kötü taşıma ile numunenin bozulması.
Numune kalite kriterleri (Lunne vd. 1997):
Tablo 3: Hata 4: Bozulmuş Numune ile Deney
| Numune Kalitesi | |
|---|---|
| < 0,04 | Çok iyi – Mükemmel |
| 0,04–0,07 | İyi – Makul |
| 0,07–0,14 | Düşük |
| > 0,14 | Çok kötü — deney sonucu KULLANILMAZ |
Alan oranı kontrolü:
Bozulmuş numunede tipik etki: 'da %15–50 düşük; 'de 3°–8° düşük çıkma.
Hata 5: SPT Düzeltme Faktörlerinin Göz Ardı Edilmesi
Hata: Ham SPT-N değerlerinin enerji, çubuk boyu, kuyu çapı ve örtü yükü düzeltmesi yapılmadan kullanılması.
Sonuçları: , taşıma kapasitesi ve sıvılaşma analizinde %20–40 hata.
Doğru uygulama (TBDY 2018 Ek 16B, Denklem 16B.1):
Örtü yükü düzeltme katsayısı (Liao & Whitman 1986):
Tablo 4: Notasyon ve Semboller
| Parametre | Sembol | Tipik Aralık | Açıklama |
|---|---|---|---|
| Enerji oranı | 0,5–1,6 | Safety: ≈0,75; Otomatik: ≈1,0–1,3 | |
| Çubuk boyu 3–4 m | 0,75 | TBDY Ek 16B | |
| Çubuk boyu 4–6 m | 0,85 | — | |
| Çubuk boyu 6–10 m | 0,95 | — | |
| Çubuk boyu > 10 m | 1,00 | — | |
| Kuyu çapı 65–115 mm | 1,00 | Standart | |
| Kuyu çapı 150 mm | 1,05 | — | |
| Kuyu çapı 200 mm | 1,15 | — |
Saha Notu: Türkiye'nin kıyı alüvyon bölgelerinde düşük örtü basıncı nedeniyle = 1,5–1,7'ye ulaşabilmektedir. Ham N = 10 için = 22 hesaplanabilir; düzeltme yapılmazsa zemin yanlışlıkla sıvılaşmaz sınıfına girebilir.
Hata 6: Laboratuvar Deney Türü Uyumsuzluğu
Hata: Hızlı yükleme için CD deneyi yerine UU deneyi sonuçlarının uzun vadeli analizde kullanılması.
Tablo 5: Hata 6: Laboratuvar Deney Türü Uyumsuzluğu
| Analiz Türü | Drenaj Koşulu | Doğru Deney | Parametre |
|---|---|---|---|
| Kısa vadeli (inşaat sonu) | Drenajsız | UU | , |
| Uzun vadeli (kararlı hal) | Drenajlı | CD | , |
| Konsolidasyon sonrası ani yük | Kısmi drenaj | CU + aşırı boşluk suyu | , , |
Saha Notu: DSİ teknik şartnamesinde (2014) baraj gövde stabilitesi için kısa ve uzun vadeli analizde UU + CU + CD üçlü deney kombinasyonu zorunludur.
Hata 7: Oturma Hesabında OCR'nin Göz Ardı Edilmesi
Hata: Aşırı konsolidasyonlu (OC) zeminde NC kabulüyle aşırı oturma tahmini.
OC zemin için oturma formülleri:
ise:
ise (karma durum):
OCR göz ardı edildiğinde hata: Gerçekte OCR = 3 olan zeminde NC kabul edilmesi, oturma tahminini %50–200 fazla verebilir.
Tablo 6: Hata 7: Oturma Hesabında OCR'nin Göz Ardı Edilmesi
| OCR | Zemin Durumu | Oranı | Beklenen Oturma |
|---|---|---|---|
| 1 | Normal Konsolide (NC) | 1 ( geçerli) | Yüksek |
| 1–3 | Hafif Önyüklenmiş | 3–10 | Orta |
| 3–9 | Orta Önyüklenmiş | geçerli | Düşük |
| > 9 | Yüksek Önyüklenmiş | geçerli | Çok düşük |
Saha Notu: Ankara silt ve killi kumlarında (Ankara kilinde) OCR = 2–8 aralığında ölçülmüştür. NC kabulüyle yapılan tahminler 3–5 kat fazla sonuç verebilmektedir.
Hata 8: Arazi Sınıflandırması Hataları
Hata: Farklı yapı bölümlerinin farklı zemin sınıfı üzerinde oturduğunun fark edilmemesi.
TBDY 2018 Tablo 16.1 — Yerel Zemin Sınıfları:
Tablo 7: Hata 8: Arazi Sınıflandırması Hataları
| Zemin Sınıfı | (m/s) | (kPa) | Açıklama | |
|---|---|---|---|---|
| ZA | > 1500 | — | — | Sert/sağlam kaya |
| ZB | 760–1500 | — | — | Az ayrışmış kaya |
| ZC | 360–760 | > 50 | > 250 | Sıkı kum/çakıl; sert kil |
| ZD | 180–360 | 15–50 | 70–250 | Orta sıkı kum; sert-yumuşak kil |
| ZE | < 180 | < 15 | < 70 | Yumuşak kil; gevşek kum |
| ZF | — | — | — | Özel inceleme gerektirir |
Saha Notu: İzmir Körfezi çevresinde alüvyon kalınlığı 10–60 m arasında değişmektedir. 2020 Samos depremi sonrası incelemeler, ZD–ZE sınırında konumlanan binalarda orantısız hasar oluştuğunu göstermiştir.
Hata 9: Sıvılaşma Analizinde Yeraltı Suyu İhmali
Hata: Sıvılaşma değerlendirmesinde su seviyesinin gerçeği yansıtmaması.
TBDY 2018 Madde 16.6.5: ZD/ZE/ZF kumlu zeminde DTS 1/2 için ise sıvılaşma tetiklenme analizi zorunludur.
Tablo 8: Hata 9: Sıvılaşma Analizinde Yeraltı Suyu İhmali
| Koşul | Kriter | Eylem |
|---|---|---|
| ZD/ZE/ZF kumlu zemin, DTS 1/2 | Tetiklenme analizi zorunlu | |
| Aynı zemin, | — | Analiz yapılmayabilir |
| DTS=4, ince dane > %35, | — | Analiz yapılmayabilir |
| DTS=4, kil > %20, PI > %10 | — | Analiz yapılmayabilir |
TBDY 2018 EK 16B — Gerilim azaltma katsayısı :
Hata 10: Zemin Homojenliği Varsayımı
Hata: Tüm alanın tek tip zemin üzerine oturduğu varsayılarak aynı temel boyutunun kullanılması.
Tablo 9: Hata 10: Zemin Homojenliği Varsayımı
| Açısal Bükülme () | Hasar Tipi |
|---|---|
| 1/500 | Hasar eşiği (hassas yapılar) |
| 1/300 | Düşey rijit yapılarda çatlak |
| 1/150 | Çerçeveli yapılarda ciddi hasar |
| 1/100 | Yapısal çöküş riski |
Saha Notu: Güneydoğu Anadolu'da kireçtaşı ve marn tabakalarının girişimli bulunduğu zeminlerde, komşu tekil temellerde farklı oturma 20–50 mm'ye ulaşabilmektedir.
Hata 11: Kazı Stabilitesinde Şişme Basıncının Göz Ardı Edilmesi
Hata: Ekspansif (şişen) killer için kazı tabanında şişme basıncının hesaba katılmaması.
Şişme potansiyeli sınıflandırması:
Standart: ASTM D4546-21 (Türkiye'de TS karşılığı yoktur; uluslararası standart uygulanır)
Tablo 10: Hata 11: Kazı Stabilitesinde Şişme Basıncının Göz Ardı Edilmesi
| Bölge | Zemin Türü | Şişme Basıncı (kPa) | Risk |
|---|---|---|---|
| Orta Anadolu (Ankara, Konya, Kayseri) | Montmorillonit kil | 100–400 | Yüksek |
| Doğu Anadolu (Malatya, Erzurum) | Marn, killi kireçtaşı | 50–200 | Orta–Yüksek |
| İç Ege (Afyon, Uşak, Kütahya) | Genç alüvyal kil | 30–150 | Orta |
| Kıyı bölgeleri | Kumlu, düşük plastisiteli kil | < 50 | Düşük |
Saha Notu: Kütahya, Eskişehir ve Bilecik'teki Miyosen yaşlı Neojen killerinde bodrum katlı yapılarda şişme sonucu kirişlerde 30–80 mm yukarı doğru hareket gözlemlenmiştir.
Hata 12: Zemin-Yapı Etkileşiminin Hesaba Katılmaması
Hata: Zemin yatak katsayısının () zemin tipine göre değil, sabit kabulle alınması.
Vesic (1961) yöntemi:
Bowles (1988) basit yaklaşımı (yalnızca ön hesap):
Tablo 11: Hata 12: Zemin-Yapı Etkileşiminin Hesaba Katılmaması
| Zemin Türü | (kN/m³) |
|---|---|
| Yumuşak kil ( kPa) | 5.000–15.000 |
| Orta sert kil (–100 kPa) | 15.000–50.000 |
| Sert kil ( kPa) | 50.000–200.000 |
| Gevşek kum () | 5.000–20.000 |
| Orta sıkı kum (–65%) | 20.000–80.000 |
| Sıkı kum / çakıl () | 80.000–300.000 |
Dikkat: değerinin ±50% hata payı taşıdığı bilinmektedir. Kritik yapılarda (büyük radye, köprü ayağı) plaka yükleme deneyi ile sahaya özgü belirlenmesi zorunludur.
Geoteknik Etüt Karar Akış Diyagramı
Özet Hata Listesi
Tablo 12: Özet Hata Listesi
| No | Hata | Kritik Parametre | Tipik Etki | Standart |
|---|---|---|---|---|
| 1 | Hatalı sondaj lokasyonu | Zemin profili | Kaçırılan heterojenlik | TS EN ISO 22475-1 |
| 2 | Yetersiz sondaj derinliği | Oturma | Kaçırılan yumuşak tabaka | TS EN 1997-2 |
| 3 | YAS ölçüm hatası | Efektif gerilme | Her 1 m → 9,8 kPa sapma | TS EN 1997-2 |
| 4 | Bozulmuş numune | , | %15–50 düşük sonuç | TS EN ISO 22475-1 |
| 5 | SPT düzeltme eksikliği | %20–40 sapma | TBDY 2018 Ek 16B | |
| 6 | Deney türü uyumsuzluğu | vs | %20–40 hatalı stabilite | TS EN 1997-1 |
| 7 | OCR göz ardı | Oturma | %50–200 fazla tahmin | TS EN ISO 17892-5 |
| 8 | Zemin profili hatası | Farklı oturma | mm | TS EN 1997-2 |
| 9 | Su seviyesi ihmal | Sıvılaşma | FS düşer | TBDY 2018 Md. 16.6 |
| 10 | Zemin homojenliği varsayımı | Farklı oturma | Çatlak/göçme | TS EN 1997-1 |
| 11 | Şişme basıncı ihmal | Kazı stabilitesi | 50–400 kPa ihmal | ASTM D4546 |
| 12 | Zemin-yapı etkileşimi | Moment dağılımı | %30–60 hata | TS EN 1997-1 |
Örnek Problemler
Problem 1 — Kolay
Konu: SPT düzeltmesi ve rölatif sıkılık hesabı
Veriler:
- Tokmak tipi: Safety (güvenlik), ; Derinlik: m
- kPa; Ham SPT: ; Çubuk boyu: 8 m →
- Kuyu çapı: 100 mm → ; Standart alıcı →
Çözüm:
Adım 1 — Enerji düzeltmesi:
Adım 2 — Örtü yükü düzeltmesi:
Adım 3 — Normalize değer:
Adım 4 — Rölatif sıkılık (Skempton 1986):
Sonuç: ; (orta sıkı kum)
Hata etkisi: Ham N ile → %11 sapma.
Kontrol: ve DTS=1, ZD/ZE → TBDY 2018 Madde 16.6.5 uyarınca sıvılaşma tetiklenme analizi zorunludur.
Problem 2 — Orta
Konu: OCR gözetilerek konsolidasyon oturması hesabı
Veriler:
- Kil tabakası: m (çift drenajlı)
- kPa; kPa → OCR = 2,0
- ; ;
- kPa → kPa
Çözüm:
kPa kPa → karma formül.
OC bölgesi ():
NC bölgesi ():
OCR göz ardı edilirse (NC kabul):
Sonuç: Doğru hesap → 69 mm; OCR göz ardı → 274 mm (yaklaşık 4 kat fazla). Gereksiz zemin iyileştirme kararı alınabilir.
Kontrol: 69 mm < 100 mm → TS EN 1997-1:2004 Madde 2.4.8.2 sınırı aşılmıyor; standart yüzeysel temel uygun.
Problem 3 — Zor
Konu: TBDY 2018'e göre sıvılaşma tetiklenme analizi
Veriler:
- Bölge: İzmir Körfezi alüvyon kumları; tabaka derinliği: m; YAS: 2,0 m
- kN/m³; kN/m³; Ham SPT:
- Tokmak: Safety, ; Çubuk boyu: 8 m → ;
- İnce dane: FC = 10%; ; g (DD-2); Zemin sınıfı: ZE
Çözüm:
Adım 1 — Efektif düşey gerilme:
Adım 2 — SPT düzeltmesi:
Adım 3 — İnce dane düzeltmesi (FC = 10%): , →
Adım 4 — CRR hesabı (TBDY 2018 Ek 16B, Denklem 16B.4):
Adım 5 — MSF (TBDY 2018, Denklem 16B.5):
Adım 6 — CSR (TBDY 2018, Denklem 16B.2):
Adım 7 — Güvenlik sayısı:
Sonuç: → SIVILAŞMA TETİKLENMESİ — YÜKSEK RİSK
Kontrol: TBDY 2018 Madde 16.6.8: FS < 1,10 → zemin iyileştirmesi (jet grouting, vibro-kompaksiyon veya taş kolonlar) veya kazıklı temel zorunludur.
Kaynaklar
- TS EN ISO 22475-1:2006 — Jeoteknik Etüt ve Deneyler: Numune Alma Yöntemleri. TSE.
- TS EN 1997-1:2004 — Geoteknik Tasarım: Genel Kurallar. TSE.
- TS EN 1997-2:2007 — Geoteknik Tasarım: Zemin ve Kaya Araştırması. TSE.
- TBDY 2018 — Türkiye Bina Deprem Yönetmeliği, Bölüm 16, EK 16B. T.C. Çevre ve Şehircilik Bakanlığı.
- Zemin ve Temel Etüdü Uygulama Esasları Tebliği, RG 30709, 09/03/2019; Değişiklik RG 31398, 17/02/2021.
- Liao, S.S.C. & Whitman, R.V. (1986). Overburden correction factors for SPT in sand. J. Geotech. Eng., ASCE, 112(3), 373–377.
- Lunne, T., Robertson, P.K. & Powell, J.J.M. (1997). Cone Penetration Testing in Geotechnical Practice. Blackie Academic & Professional.
- Seed, H.B., Tokimatsu, K., Harder, L.F. & Chung, R.M. (1985). Influence of SPT procedures in soil liquefaction resistance evaluations. J. Geotech. Eng., ASCE, 111(12), 1425–1445.
- Idriss, I.M. & Boulanger, R.W. (2008). Soil Liquefaction During Earthquakes. EERI Monograph MNO-12.
- İMO/TMH (2013). Türkiye'deki Zemin Etüt Raporu Kalitesi Araştırması. Türkiye Mühendislik Haberleri.
- Kara, Ö. & Erdem, M. (2023). TBDY 2018'e Göre Sıvılaşma Potansiyeli Analizi. Cumhuriyet Üniversitesi Dergisi.
- Vesic, A.S. (1961). Beams on elastic subgrade and Winkler's hypothesis. 5th ICSMFE, Vol. 1, 845–850.
- Bowles, J.E. (1988). Foundation Analysis and Design, 4th Ed. McGraw-Hill.
İlgili Hesaplama Araçları
Bu konuyla ilgili ücretsiz mühendislik hesaplama araçlarımızla ön tasarım ve kontrol yapabilirsiniz:
Önemli Mühendislik Uyarısı: Bu içerik yalnızca bilgilendirme amaçlıdır; nihai tasarım, hesap ve uygulama kararları, güncel yönetmelikler ile proje koşulları çerçevesinde yetkili bir inşaat mühendisinin denetiminde alınmalıdır. Sayısal örnekler ve formüller genel mühendislik pratiğini yansıtır; her projenin kendine özgü zemin, yük ve çevre koşulları proje müellifince ayrıca değerlendirilmelidir.