Geoteknik Sahada Kullanılan Ekipmanlar ve Test Standartları
Türkiye'de her yapı için zemin ve temel etüdü zorunludur:
1. Geoteknik Araştırmanın Kapsamı ve Yasal Çerçevesi
Saha ekipmanları (sondaj, SPT, CPT, PMT, Vane) → numune alma (Shelby, split-spoon, piston, karot) → laboratuvar (elek, Casagrande, ödometre, üç eksenli) → standart referansları (ASTM D + TS EN ISO 22476) → kalibrasyon (yıllık, akredite TS EN ISO/IEC 17025) → Türkiye'de SPT %95+ yaygın, CPT artıyor.
Dört kategori ekipman (sondaj rotary, saha deney SPT/CPT/PMT/Vane, numune Shelby/split-spoon, laboratuvar Casagrande/ödometre/triaxial); standart tablosu (ASTM D + TS EN ISO 22476); kalibrasyon süreci (TS EN ISO/IEC 17025 akredite); uygulama şeması (saha → laboratuvar → rapor); Türkiye yaygınlık tablosu.
1.1 Türkiye Mevzuatı
Türkiye'de her yapı için zemin ve temel etüdü zorunludur:
Tablo 1: Türkiye Mevzuatı
| Mevzuat / Standart | Kapsam | Resmi Gazete |
|---|---|---|
| 4708 Sayılı Yapı Denetim Kanunu | Zemin etüdü yapı denetim sürecinde zorunlu | RG 13.07.2001/24461 |
| ÇŞB Tebliği — Zemin ve Temel Etüdü | Etüt kapsamı, rapor formatı, sondaj sayısı/derinliği | RG 09.03.2019/30709 |
| ÇŞB Tebliği Değişikliği | MASW/Kırılma Sismik zorunluluğu güncellendi | RG 02.07.2021/31398 |
| TBDY 2018 Bölüm 16 | Zemin sınıflandırması, V_S30 tayini, sıvılaşma | AFAD, 2018 |
| TS EN 1997-2:2007 | Zemin araştırması planlama ve raporlama | TSE |
| 3194 Sayılı İmar Kanunu Madde 21 | İnşaat ruhsatı için zemin etüdü şartı | RG 09.05.1985/18749 |
Önemli: ÇŞB Tebliği RG 31398 (2021) ile BYS 3 ve üzerindeki yapılarda MASW veya sismik kırılma ile V_S30 tayini zorunlu hale gelmiştir. Raporu imzalayan mühendisin TMMOB–İMO üyesi olması gerekir.
1.2 Araştırma Kategorileri (TS EN 1997-2:2007)
TS EN 1997-2:2007 kapsamında araştırma iki aşamada yürütülür:
- Ön Araştırma: Bölge jeolojisi, topografya, mevcut zemin verisi; çevresel riskler (heyelan, sıvılaşma) belirlenir.
- Tasarım Araştırması: Sondaj, yerinde deney, laboratuvar deneyi ve izleme.
Tablo 2: Araştırma Kategorileri (TS EN 1997-2:2007)
| Jeoteknik Kategori | Açıklama | Araştırma Kapsamı |
|---|---|---|
| GK 1 | Basit, küçük yapılar | Yerel deneyim; sınırlı araştırma |
| GK 2 | Çoğu yapı | Standart saha ve lab deneyleri |
| GK 3 | Karmaşık yapılar, zor zemin | Kapsamlı analiz ve izleme |
2. Sondaj Ekipmanları
2.1 Sondaj Makineleri
Sondaj yöntemi seçim kriterleri (İller Bankası 2024):
Tablo 3: Sondaj Makineleri
| Yöntem | Zemin Tipi | Poz No | Birim Fiyat (TL/m) |
|---|---|---|---|
| Rotary Sulu (0–20 m) | İnce daneli (kil, silt) | 41.100.1121 | 1.292,12 |
| Rotary Sulu (20–40 m) | İnce daneli | 41.100.1122 | 1.550,53 |
| Darbeli-Burgulu Susuz | İnce daneli | 41.100.1124 | 1.150,77 |
| Rotary Sulu | İri daneli (çakıl) | 41.100.1127 | 2.015,70 |
| Karotlu | Kaya | 41.100.1136 | 2.709,77 |
Saha notu: ÇŞB Tebliği'ne göre her sondaj kuyusunda her 1,5 m'de bir SPT yapılması zorunludur. Türkiye alüvyon zeminlerinde (Gediz, Büyük Menderes, Sakarya ovaları) yer altı su seviyesi genellikle 1–3 m'de karşılanır.
2.2 Sondaj Sayısı ve Derinliği (ÇŞB Tebliği RG 30709)
Tablo 4: Sondaj Sayısı ve Derinliği (ÇŞB Tebliği RG 30709)
| Yapı Tipi | Min. Sondaj Sayısı | Min. Sondaj Derinliği |
|---|---|---|
| 1–3 katlı konut (≤ 750 m²) | 1 | ≥ 2×B veya ≥ 10 m |
| 4–8 katlı yapı | 2 | ≥ 2×B veya ≥ 15 m |
| BYS 4–8 (yüksek yapı) | 3–4 | ≥ 3×B veya ≥ 20 m |
| BYS 1–3 (> 50 m) | ≥ 4 | ≥ 40 m ya da kaya seviyesine kadar |
| Köprü, viyadük, altyapı | Proje başına | DSİ / KGM Teknik Şartnamesi |
3. Standart Penetrasyon Deneyi (SPT)
3.1 Prensip ve Standart
SPT, 63,5 kg'lık tokmağın 760 mm yüksekten serbest düşürülerek yarık kaşık örnekleyicinin 450 mm aşağı itilmesinde sayılan vuruş sayısıdır (N değeri). Son iki 150 mm kademe değerleri toplanır.
Standartlar: TS EN ISO 22476-3:2005 (temel), ASTM D1586-18a (ek korelasyon)
3.2 N₁,₆₀ Düzeltme Katsayıları (TBDY 2018 Ek 16B)
Tablo 5: N₁,₆₀ Düzeltme Katsayıları (TBDY 2018 Ek 16B)
| Katsayı | Parametre | Koşul | Değer |
|---|---|---|---|
| Örtü yükü | 1,00–1,70 | ||
| Enerji verimi | Donut tokmak | 0,75 | |
| Enerji verimi | Otomatik tokmak | 0,95–1,00 | |
| Sondaj çapı | 65–115 mm | 1,00 | |
| Sondaj çapı | 200 mm | 1,15 | |
| Tij uzunluğu | > 10 m | 1,00 | |
| Tij uzunluğu | 4–6 m | 0,85 | |
| Örnekleyici | Liner'sız | 1,10–1,30 |
Saha notu: Türkiye'de emniyet tokmak (safety hammer) veya otomatik tokmak kullanımı zorunludur (ÇŞB Tebliği RG 30709, Madde 5). Donut tokmak () yalnızca eski araştırmalarda karşılaşılır.
3.3 SPT Korelasyonları
SPT ile zemin parametreleri (Sivrikaya ve Toğrol, 2006):
Tablo 6: SPT Korelasyonları
| N (Düzeltilmemiş) | Kıvam | Zemin | (kPa) | (°) |
|---|---|---|---|---|
| < 2 | Çok Yumuşak | Kil | < 12 | — |
| 2–4 | Yumuşak | Kil | 12–25 | — |
| 4–8 | Orta Sert | Kil | 25–50 | — |
| 8–15 | Sert | Kil | 50–100 | — |
| 15–30 | Çok Sert | Kil / Kum | 100–200 | 28–36 |
| > 30 | Katı / Sıkı | Kum | > 200 | > 36 |
4. Konik Penetrasyon Deneyi (CPT)
4.1 Prensip ve Standart
CPT, 20 ± 5 mm/s sabit hızla zemine itilen koniden ölçülen uç direnci (), yerel sürtünme () ve boşluk suyu basıncı () ile sürekli zemin profili üretir.
Standartlar: TS EN ISO 22476-1:2023 (elektrik konisi CPTu), ASTM D5778-20
4.2 Robertson 1990 Zemin Davranış Türü (SBT) Abağı
Robertson (1990) – düzleminde zemin davranış türü sınıflandırması:
Tablo 7: Robertson 1990 Zemin Davranış Türü (SBT) Abağı
| Bölge | Zemin Türü | Aralığı |
|---|---|---|
| 1–2 | Duyarlı/Organik, turba | > 3,60 |
| 3 | Kil — plastik | 2,95–3,60 |
| 4 | Siltli kil | 2,60–2,95 |
| 5 | Kil silt karışımı | 2,05–2,60 |
| 6–7 | Kum–silt karışımı | 1,31–2,05 |
| 8 | Temiz kum | < 1,31 |
| 9 | Sıkı kum/çakıl | < 1,31 |
Drenajsız kayma mukavemeti (kil):
Türkiye kil zeminleri için (Scribd CPT Rapor Hazırlama, 2023).
Boşluk suyu basıncı parametresi:
5. Kanatlı Kesici Deneyi (VST)
5.1 Prensip ve Standart
VST, dört bıçaklı çelik kanatların zemine batırılıp döndürülmesiyle ölçülen maksimum tork değerinden drenajsız kayma mukavemeti () belirlenen yerinde deney yöntemidir. Yalnızca çok yumuşak–orta sert killere uygulanır ( kPa).
Standartlar: TS EN ISO 22476-9:2020, ASTM D2573-18e1
5.2 Hesap Formülleri
(dikdörtgen kanat, TS EN ISO 22476-9:2020 Ek A):
Genel form ():
5.3 Bjerrum Düzeltme Katsayısı (μ)
VST killerde 'yu olduğundan yüksek ölçer. Bjerrum (1973) düzeltmesi:
Tablo 8: Bjerrum Düzeltme Katsayısı (μ)
| (%) | |
|---|---|
| 20 | 0,95 |
| 40 | 0,88 |
| 60 | 0,80 |
| 80 | 0,72 |
| 100 | 0,65 |
| 120 | 0,58 |
Uyarı: VST çatlaklı killer, organik zeminler ve siltli kumlu zeminlerde uygulanmaz (TS EN ISO 22476-9:2020 Madde 4.1).
6. Düz Dilatometre Deneyi (DMT — Marchetti)
6.1 Prensip ve Standart
Marchetti DMT, zemine statik olarak itilen bıçak üzerindeki esnek çelik diskin şişirilmesiyle ölçülen (disk kapanma) ve (disk açılma) basınç değerleriyle zemin rijitliği, kökensel yatay gerilme ve belirlenir.
Standartlar: ASTM D6635-15; CEN ISO/TS 22476-11:2019; TS EN 1997-2:2007 Ek F
DMT parametreleri (Marchetti, 1980):
Tablo 9: Prensip ve Standart
| Parametre | Sembol | Formül | Yorumu |
|---|---|---|---|
| Materyal indeksi | Kil < 0,6; Kum > 1,8 | ||
| Yatay gerilme indeksi | |||
| Dilatometre modülü | Sıkışma modülü |
7. Plaka Yükleme Deneyi (PLT)
7.1 Prensip ve Standart
PLT, 30–60 cm çaplı rijit plaka ile yük uygulanarak yük–oturma eğrisinden taşıma gücü ve deformasyon modülü () belirlenen arazi deneyidir.
Standartlar: TS 5744:1988, DIN 18134:2012-04
7.2 Deformasyon Modülü
Burada = gerilme artışı (kPa), = oturma (mm), = plaka çapı (mm), = Poisson oranı (zemin için 0,35).
Saha notu: KGM Teknik Şartnamesi kapsamındaki dolgu kontrol deneylerinde PLT zorunludur. koşulu yeterli sıkılaşmayı gösterir.
8. MASW — Sismik Yüzey Dalgası Analizi
8.1 Prensip ve TBDY 2018 Zorunluluğu
MASW (Multichannel Analysis of Surface Waves), Rayleigh dalgasının dispersiyon eğrisinden zemin kayma dalgası hızı () profili çıkartılan tahribatsız jeofizik yöntemidir.
TBDY 2018 Bölüm 16.2 kapsamında hesabı:
BYS 3 ve daha yüksek yapılarda bu hesap zorunludur (ÇŞB Tebliği RG 31398).
İller Bankası 2024 birim fiyatları:
- MASW 12 kanallı: Poz 41.200.1211 → 1.052,83 TL/adet
- MASW 24 kanallı: Poz 41.200.1212 → 1.426,54 TL/adet
9. Örselenmemiş Numune Alma — Shelby Tüpü
9.1 Prensip ve Standart
Shelby tüpü, kil ve siltli zeminlerde örselenmemiş numune almak için kullanılan ince cidarlı çelik silindirik örnekleyicidir.
Tipik boyutlar: İç çap 50–76 mm; uzunluk 450–610 mm; et kalınlığı ≤ 3 mm
Alan oranı (TS EN ISO 22475-1:2006 Madde 7.2):
zorunlu; yüksek kalite için .
İller Bankası 2024: Shelby tüpü numune alımı (0–20 m): Poz 41.100.1151 → 767,18 TL/ad
Saha notu: 15 m'den derin numunelerde pistonlu örnekleyici (Osterberg, Laval) kullanımı önerilir. Tij hızı 50–100 mm/s ile tutulmalı; gömme derinliğinde rotasyon yapılmamalıdır.
10. TBDY 2018 Zemin Sınıflandırması
10.1 Yerel Zemin Sınıfları (TBDY 2018 Tablo 16.1)
Tablo 10: Yerel Zemin Sınıfları (TBDY 2018 Tablo 16.1)
| Zemin Sınıfı | Zemin Türü | (m/s) | (kPa) | |
|---|---|---|---|---|
| ZA | Sağlam / çok sıkı kaya | > 1500 | — | — |
| ZB | Az ayrışmış sağlam kaya | 760–1500 | — | — |
| ZC | Çok sıkı kum-çakıl / sert kil | 360–760 | > 50 | > 250 |
| ZD | Orta sıkı-sıkı kum / katı kil | 180–360 | 15–50 | 70–250 |
| ZE | Gevşek kum / yumuşak-katı kil | < 180 | < 15 | < 70 |
| ZF | Özel analiz gerektiren | Özel | Özel | Özel |
ZF sınıfı; sıvılaşabilir zeminler, yüksek plastisiteli killer (), kolayca göçebilir veya organik zeminleri kapsar.
Sıvılaşma analizi zorunluluğu (TBDY 2018 Madde 16B.1): YSS ≤ 20 m ve veya mm koşullarında sıvılaşma analizi zorunludur.
11. Yeraltı Suyu İzleme — Piezometreler
Tablo 11: Yeraltı Suyu İzleme — Piezometreler
| Tip | Çalışma Prensibi | Tepki Süresi | Kullanım Alanı |
|---|---|---|---|
| Açık Çan (Standpipe) | Statik su dengesi | 1 gün–1 hafta | Geçirgen zemin, uzun süreli |
| Titreşimli Tel (Vibrating Wire) | Frekans kayması | Anlık | Hassas izleme, dolgu inşaatı |
| Pnömatik | Gaz basıncı dengesi | Saatler | Orta duyarlı izleme |
| Elektrik (Transdüser) | Basınç sensörü | Anlık | Sismik yükleme altında |
12. Laboratuvar Deneyleri (TS 1900-1:2006)
Tablo 12: Laboratuvar Deneyleri (TS 1900-1:2006)
| Deney | Standart | İller Bankası Poz | Birim Fiyat (TL/ad) |
|---|---|---|---|
| Su içeriği () | TS 1900-1:2006 Bölüm 4 | 41.300.1102 | 241,18 |
| Dane boyu dağılımı (yaş elek) | TS 1900-1:2006 Bölüm 3 | 41.300.1103 | 479,42 |
| Hidrometre (özg. ağ. dahil) | TS 1900-1:2006 Bölüm 3 | 41.300.1104 | 982,43 |
| Atterberg limitleri (LL, PL, PI) | TS 1900-1:2006 Bölüm 5 | 41.300.1105 | 493,28 |
| Konsolidasyon | TS 1900-2:2006 Bölüm 9 | 41.300.1107 | 2.998,89 |
| Tek eksenli basınç (UCS) | TS 1900-2:2006 Bölüm 11 | 41.300.1110 | 739,42 |
| Triaksiyel (UU) | TS 1900-2:2006 Bölüm 13 | 41.300.1111 | 1.092,37 |
| Kesme kutusu (UU) | TS 1900-2:2006 Bölüm 12 | 41.300.1112 | 1.048,18 |
Fiyatlar 01.01.2024 tarihli, KDV hariç.
13. Türkiye'ye Özgü Zemin Koşulları
Tablo 13: Türkiye'ye Özgü Zemin Koşulları
| Bölge | Baskın Zemin Tipi | TBDY Sınıfı | Özel Tehlike |
|---|---|---|---|
| Marmara kıyısı | Yumuşak kil, siltli kum | ZE–ZF | Sıvılaşma |
| Orta Anadolu platosu | Marn, kireçtaşı, alüvyon | ZC–ZD | Oturma, şişme |
| Ege kıyı ovaları | Alüvyon kil, silt | ZD–ZE | Sıvılaşma |
| Karadeniz kıyısı | Kalın dolgu, organik kil | ZE–ZF | Konsolidasyon |
| Doğu Anadolu | Volkanik kaya, kil | ZB–ZC | Fay yakınlığı |
| Güneydoğu Anadolu | Kireçtaşı, marn | ZB–ZC | Karstik boşluk |
Don derinliği bölgesel değerleri (KGM Teknik Şartnamesi 2020):
Tablo 14: Türkiye'ye Özgü Zemin Koşulları
| Bölge | Min. Don Derinliği (cm) |
|---|---|
| Marmara | 40–60 |
| Ege | 20–40 |
| İç Anadolu | 80–120 |
| Doğu Anadolu | 120–160 |
| Karadeniz | 60–100 |
| Güneydoğu Anadolu | 40–60 |
14. Örnek Problemler
Problem 1 — VST Drenajsız Kayma Mukavemeti
Veriler:
- Kanat çapı: mm = 0,060 m; Yükseklik: mm →
- Ölçülen maksimum tork: N· m
- Remolded tork: N· m
İstenen: (a) ; (b) Remolded ; (c) Duyarlılık
Çözüm:
→ Basitleştirilmiş formül (TS EN ISO 22476-9:2020 Ek A):
Sonuç: kPa (orta sert kil), kPa, (orta duyarlı).
Kontrol: kPa → VST uygulanabilirlik sınırı içinde ✓. (2–4): TBDY 2018 kapsamında taban kayma analizine dahil edilmelidir.
Problem 2 — SPT N₁,₆₀ Düzeltmesi (TBDY 2018 Ek 16B)
Veriler:
- darbe/30 cm; donut tokmak, halat-makara
- Sondaj derinliği: m, çap 115 mm, tij 5,5 m, liner'sız
- kN/m³; YSS = 8 m (suüstü zemin)
İstenen: (TBDY 2018 Ek 16B)
Çözüm:
Efektif gerilme: kPa; kPa
(donut tokmak); (115 mm); (4–6 m tij); (liner'sız)
Sonuç: (ham 18'den %22 düşük).
Kontrol: TBDY 2018 Tablo 16.1 → → ZE zemin sınıfı; sıvılaşma analizi zorunlu. Otomatik tokmak () ile hesaplanırsa → ZD sınıfına çıkar ✓
Problem 3 — SPT ile Sıvılaşma Analizi (TBDY 2018 Ek 16B)
Veriler: m; (otomatik tokmak, 115 mm, 8 m tij, liner'lı)
kN/m³; YSS = 2,0 m; mm; ; ;
İstenen: (a) ; (b) ; (c) ; (d) CSR; (e)
Çözüm:
Adım 1 — Efektif gerilme:
Adım 2 — (=1,00; =1,00; =0,95; =1,00):
Adım 3 — İnce dane düzeltmesi (TBDY 2018 Denklem 16B.3, ):
Adım 4 — (Robertson & Wride 1998, TBDY 2018 Ek 16B):
Adım 5 — CSR ( derinlik düzeltmesi, m < 9,15 m):
Adım 6 — :
Sonuç: → Zemin sıvılaşacaktır; zemin iyileştirme zorunludur (jet grout, dinamik kompaksiyon veya derin karıştırma).
Kontrol: TBDY 2018 Ek 16B'ye göre güvenli sınır. Mevcut değer son derece yetersizdir ✓ (olumsuz)
15. Sık Yapılan Hatalar
- N değerinin düzeltilmemesi: Ham N yerine kullanılmadan yapılan zemin sınıflandırması TBDY 2018'e aykırıdır.
- VST formülü seçimi: durumunda basitleştirilmiş formül kullanılması 'yu %20'ye kadar hatalı hesaplar.
- CPT Nk kalibrasyonu: Bölgeden bölgeye değişen VST ile kalibre edilmeden kullanıldığında hatası ±%30 olabilir.
- MASW tek başına yeterli sayılması: profili için zorunlu; ancak zemin sınıflaması için veya da gereklidir.
- Shelby tüp hız kontrolü: Hızlı baskı (> 100 mm/s) kil zeminlerde eksen içi kayma oluşturarak numune bozulmasına yol açar.
- Enerji verimliliği belgesi: TS EN ISO 22476-3:2005 kapsamında tokmak enerji verimi belgesi olmaksızın yapılan SPT sonuçları şüphelidir.
16. Kaynaklar
- TS EN 1997-2:2007 — Geoteknik Tasarım — Bölüm 2: Zemin Araştırması ve Deneyler. TSE, Ankara.
- TS EN ISO 22476-3:2005 — SPT Deneyi. TSE, Ankara.
- TS EN ISO 22476-1:2023 — CPT ve CPTu Deneyleri. TSE, Ankara.
- TS EN ISO 22476-9:2020 — Kanatlı Kesici Deneyi. TSE, Ankara.
- TS EN ISO 22475-1:2006 — Örnekleme Yöntemleri — Bölüm 1. TSE, Ankara.
- TS 1900-1:2006 — İnşaat Mühendisliğinde Zemin Deneyi Metotları. TSE, Ankara.
- TS 5744:1988 — Zemin ve Dolgu Tabakalarında Plaka Yükleme Deneyi. TSE, Ankara.
- TBDY 2018 — Türkiye Bina Deprem Yönetmeliği, Bölüm 16 ve Ek 16B. AFAD, Ankara.
- 4708 Sayılı Yapı Denetim Kanunu — RG 13.07.2001/24461.
- ÇŞB Tebliği (RG 30709:2019) — Zemin ve Temel Etüdü Raporu. Çevre ve Şehircilik Bakanlığı.
- ÇŞB Tebliği (RG 31398:2021) — Jeofizik Ölçüm Zorunluluğu Güncellemesi. ÇŞB.
- Robertson, P.K. (1990) — Soil Classification Using the CPT. Canadian Geotechnical Journal, 27(1): 151–158.
- Marchetti, S. (1980) — In Situ Tests by Flat Dilatometer. ASCE JGED, 106(GT3): 299–321.
- Bjerrum, L. (1973) — Problems of Soil Mechanics. Proceedings 8th ICSMFE, Moscow, 3: 111–159.
- Sivrikaya, O. & Toğrol, E. (2006) — Türkiye'de SPT-N ile İnce Daneli Zeminlerin Drenajsız Kayma Mukavemeti. İMO Türkiye Mühendislik Haberleri.
- Das, B.M. (2014) — Principles of Geotechnical Engineering, 8. Baskı. Cengage Learning.
- Coduto, D.P. (2001) — Foundation Design: Principles and Practices, 2. Baskı. Prentice Hall.
Kaynakça
- İlgili Türk Standartları (TS) ve Avrupa Normları (EN)
- TBDY 2018 — Türkiye Bina Deprem Yönetmeliği
- İlgili ders kitapları ve teknik kaynaklar
Not: Bu makale eğitim amaçlıdır. Projelerde güncel yönetmelik ve standartlara başvurunuz.
Kaynaklar
- TS EN 1997-1:2012 — CEN — Avrupa Standardizasyon Komitesi (Eurocode). https://eurocodes.jrc.ec.europa.eu
- TBDY 2018 — AFAD / T.C. Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı. https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2018/03/20180318M1-2.htm
İlgili Hesaplama Araçları
Bu konuyla ilgili ücretsiz mühendislik hesaplama araçlarımızla ön tasarım ve kontrol yapabilirsiniz:
Önemli Mühendislik Uyarısı: Bu içerik yalnızca bilgilendirme amaçlıdır; nihai tasarım, hesap ve uygulama kararları, güncel yönetmelikler ile proje koşulları çerçevesinde yetkili bir inşaat mühendisinin denetiminde alınmalıdır. Sayısal örnekler ve formüller genel mühendislik pratiğini yansıtır; her projenin kendine özgü zemin, yük ve çevre koşulları proje müellifince ayrıca değerlendirilmelidir.