Atterberg Limitleri — Likit Limit, Plastik Limit, Plastisite İndeksi
Atterberg limitleri, ince taneli zeminlerin su içeriğine bağlı kıvam durumlarının sınırlarını tanımlayan su muhtevası değerleridir. Albert Atterberg tarafından 1911'de tanımlanmış, Karl Terzaghi ve...
1. Giriş ve Kavramsal Çerçeve
Atterberg limitleri, ince taneli zeminlerin su içeriğine bağlı kıvam durumlarının sınırlarını tanımlayan su muhtevası değerleridir. Albert Atterberg tarafından 1911'de tanımlanmış, Karl Terzaghi ve Arthur Casagrande tarafından geoteknik mühendisliğine uyarlanmıştır.
Kıvam durumları ve geçiş sınırları, su muhtevasının artışıyla şu sırayla değişir:
Tablo 1: Giriş ve Kavramsal Çerçeve
| Su Muhtevası | Kıvam Durumu | Geçiş Sınırı |
|---|---|---|
| Düşük | Katı (Solid) | — |
| Artan | Yarı-Katı (Semi-solid) | Büzülme Limiti (SL) |
| Artan | Plastik (Plastic) | Plastik Limit (PL) |
| Yüksek | Akıcı (Liquid) | Likit Limit (LL) |
Numune (No.40 elek) → likit limit LL (Casagrande 25 vuruş veya koni penetrometre) → plastik limit PL (3mm çubuk çatlama) → PI = LL - PL → kıvam indeksi Ic, likitlik indeksi IL, aktivite A = PI/(kil %) → uygulama (USCS sınıf, şişme potansiyeli) (TS 1900 / ASTM D4318).
Su içeriği ekseninde kıvam durumları (katı → yarı katı → plastik → sıvı, SL/PL/LL sınırları, PI=LL-PL plastik bölge); likit limit deneyi (Casagrande cihazı 25 vuruş); plastik limit deneyi (3mm çubuk çatlama); plastisite kartı; aktivite (inaktif kaolinit → aktif montmorillonit şişen kil).
Su muhtevasının artmasıyla zemin katı durumdan sıvı duruma geçer; likit limit, plastik limit ve büzülme limiti geçiş noktalarını tanımlar.
Saha Notu: Türkiye'nin İç Anadolu bölgesinde yaygın olan aşırı konsolide killer (Ankara kili vb.) doğal kıvamda genellikle katı–yarı katı aralığında bulunmaktadır. Sondaj sonrası örnek almanın güçlüğü ve laboratuvar deney sonuçlarının güvenilirliği Gazi Üniversitesi araştırmacıları tarafından da belgelenmiştir.
Dikkat: Atterberg limitleri yalnızca 0,425 mm'lik elekten (No.40) geçen malzeme üzerinde uygulanır (TS 1900-1:2006 Madde 5.1.2.1). İri tane içeren numuneye uygulanması halinde sonuçlar güvenilmez olacaktır.
2. Likit Limit (Liquid Limit — LL)
2.1 Tanım
Zemin pastasının sıvı ile plastik davranış arasındaki geçiş su muhtevasıdır. Bu noktada zeminin drenajsız kayma dayanımı yaklaşık 2 kPa'dır.
2.2 Casagrande Cihazı ile Belirleme (TS 1900-1:2006 Madde 5.1.2.2)
İlke: Standart kasede hazırlanan zemin pastası, standart oluk bıçağıyla yarılır ve kase 1 cm yükseklikten 2 Hz hızında düşürülür. 25 vuruşta 12,7 mm kapanan su muhtevasına LL denir.
Yönetmelik Referansı: TS 1900-1:2006 Madde 5.1.2.2 Deney 2(B) — Likit Limit Tayini Çarpmalı Cihazla (Yarı Logaritmik Grafik Kullanarak).
Tek Nokta Yöntemi (TS 1900-1:2006):
Burada deney vuruş sayısı, ise o vuruş sayısındaki su muhtevası (%).
Bakır kap, krank mekanizması, vuruş sayacı ve oluk bıçağından oluşan standart Casagrande likit limit deney aleti (TS 1900-1:2006 Madde 5.1.2.2).
2.3 Düşen Koni Yöntemi (TS EN ISO 17892-12)
İlke: 80 g ağırlığında, 30° açılı standart koni zemine 5 sn bırakılır. 20 mm batma derinliğindeki su muhtevasına LL denir.
Saha Notu: Düşen koni yöntemi tekrar edilebilirlik açısından Casagrande'ye üstün kabul edilmektedir. Türkiye'de her iki yöntem de TS 1900-1:2006 ve TS EN ISO 17892-12 kapsamında uygulanmaktadır.
Dikkat: Casagrande ve düşen koni yöntemi aynı zemin için yaklaşık 1–3% farklı LL değeri verebilir. Raporda hangi yöntemin kullanıldığı açıkça belirtilmelidir.
3. Plastik Limit (Plastic Limit — PL)
Yönetmelik Referansı: TS 1900-1:2006 Madde 5.1.3 Deney 3 — Plastik Limit Ölçümü.
Prosedür: Zemin örneği cam levha üzerinde 3,2 mm çapına ulaşıncaya kadar yuvarlanır. Zemin bu çapta çatlamaya başladığında ölçülen su muhtevasına PL denir.
Zemin ipliğinin 3,2 mm çapında çatlayıncaya kadar yuvarlandığı standart cam levha ve yuvarlama tablası (TS 1900-1:2006 Madde 5.1.3).
Saha Notu: Türkiye şantiyelerinde plastik limit deneyi genellikle cam levha yerine plastik taban üzerinde yapılmaktadır; cam levha kullanımı standart gereğidir.
Dikkat: Zemin 3 mm çaplı iplik haline getirilmeden kopuyorsa plastik değildir (NP — Non-Plastic); PI = 0 olarak raporlanır.
4. Plastisite İndeksi (Plasticity Index — PI)
Tablo 2: Plastisite İndeksi (Plasticity Index — PI)
| PI Aralığı | Plastisite Sınıfı | Kil Türü Göstergesi |
|---|---|---|
| PI = 0 | Plastik değil (NP) | Kum, silt |
| 0 < PI ≤ 7 | Düşük plastisiteli | İnce kum, az killi silt |
| 7 < PI ≤ 17 | Orta plastisiteli | Kaolinitik kil, siltli kil |
| 17 < PI ≤ 35 | Yüksek plastisiteli | İllitik kil |
| PI > 35 | Çok yüksek plastisiteli | Montmorillonit, smektit |
Kaynak: TS EN ISO 17892-12; ASTM D4318
Saha Notu — KGM: KGM Teknik Şartnamesi 2023 Kısım 206 yol dolgusunda genellikle PI ≤ 20–25 sınırı aramaktadır. Bu sınır aşıldığında zemin yol dolgusu olarak kullanılamaz.
Dikkat: Organik maddeli zeminlerde PI anormali yüksek çıkabilir; TS 1900-1:2006 bu tür zeminler için ek deneyler öngörmektedir.
5. Aktivite (Activity — A)
Tablo 3: Aktivite (Activity — A)
| Aktivite (A) | Kil Tipi | Şişme Riski |
|---|---|---|
| A < 0,75 | İnaktif (Kaolinit) | Düşük |
| 0,75 ≤ A ≤ 1,25 | Normal aktif (İllit) | Orta |
| A > 1,25 | Aktif (Montmorillonit) | Yüksek–Çok Yüksek |
Tablo 4: Aktivite (Activity — A)
| Mineral | Aktivite (A) | PI (yaklaşık, %75 kil) |
|---|---|---|
| Kuvars | 0 | 0 |
| Kaolinit | 0,30–0,50 | ~30 |
| İllit | 0,50–1,30 | ~70 |
| Montmorillonit (Ca) | 1,5–2,0 | ~190 |
| Montmorillonit (Na) | 4,0–7,2 | ~400 |
Kaynak: Skempton (1953); Ankara Üniversitesi Zemin Mekaniği
Aktivite değerine göre kil sınıflandırması (inaktif, normal, aktif) ve kil minerallerine özgü tipik aktivite aralıkları.
Saha Notu: Ankara Balgat kili LL=%67,4, PL=%30,5, PI=%36,9 ile CH sınıfı, aktivite ≈ 1,0–1,5 (illit–smektit karışımı). Kütahya–Afyon–Eskişehir hattında da yüksek plastisiteli killer yaygındır; şişme basıncı analizi zorunludur.
6. Kıvam İndeksi (IC) ve Likidite İndeksi (IL)
Tablo 5: Kıvam İndeksi (IC) ve Likidite İndeksi (IL)
| IL Aralığı | Kıvam | Pratik Anlam |
|---|---|---|
| IL < 0 | Katı–sert | w < PL; şişme riski var |
| 0 ≤ IL ≤ 0,25 | Yarı-katı | Çok sıkı kil |
| 0,25 < IL ≤ 0,50 | Sert plastik | Sıkı kil |
| 0,50 < IL ≤ 0,75 | Yumuşak plastik | Yumuşak kil; temel oturması riski |
| 0,75 < IL ≤ 1,0 | Akkan plastik | Çok yumuşak kil |
| IL > 1,0 | Akıcı | Su altı kil; çok düşük |
Kaynak: TS EN ISO 14688-2; Casagrande (1948)
Saha Notu: TBDY 2018 Madde 16.6.4: PI < 12 koşulundaki zeminlerde sıvılaşma potansiyeli araştırılmalıdır.
7. Casagrande Plastisite Diyagramı
A-çizgisi formülü:
Sınıflandırma kuralları:
- A-çizgisi üstünde → Kil (C)
- A-çizgisi altında → Silt (M)
- LL < 50 → Düşük plastisiteli (L)
- LL ≥ 50 → Yüksek plastisiteli (H)
Tablo 6: Casagrande Plastisite Diyagramı
| Sembol | Tanım | LL |
|---|---|---|
| CL | Düşük plastisiteli ince kil | < 50 |
| CH | Yüksek plastisiteli kil | ≥ 50 |
| ML | Düşük plastisiteli silt | < 50 |
| MH | Yüksek plastisiteli silt | ≥ 50 |
| CL-ML | Silt-kil karışımı (PI 4–7) | < 50 |
Kaynak: ASTM D2487; TS EN ISO 14688-2:2004
Plastisite indeksi ile A-çizgisi ilişkisine dayalı CL, CH, ML, MH ve CL-ML zemin grubu tanımları; altta Casagrande diyagramı.
Farklı zemin türlerine ait (kil, siltli kil, killi silt, silt, kumlu silt) LL–PI veri noktalarının Casagrande kartındaki dağılımı.
8. Atterberg Limitlerinin Sınıflandırmadaki Rolü
Tablo 7: Atterberg Limitlerinin Sınıflandırmadaki Rolü
| Zemin Sınıfı | Zemin Tanımı | Atterberg Kriteri | Beklenen PI |
|---|---|---|---|
| ZA | Sağlam, sert kayaç | — | — |
| ZB | Çok sıkı kum/çakıl, çok sert kil | — | — |
| ZC | Sıkı kum/çakıl, sert kil | — | PI < 20 tipik |
| ZD | Orta sıkı kum/çakıl, katı kil | PI değeri gözetilmeli | 20–35 tipik |
| ZE | Yumuşak kil/silt, dolgu | PI > 20, LL > 50 olabilir | > 35 tipik |
| ZF | Sıvılaşma/şişme potansiyeli yüksek | Özel inceleme | — |
Kaynak: TBDY 2018 Tablo 16.1
Sıvılaşma değerlendirmesi: TBDY 2018 Madde 16.6.2 — PI < 12 olan zeminlerde sıvılaşma potansiyeli araştırılmalıdır.
Saha Notu: Kütahya ilinde don derinliği Z=0 zemin sınıfında 2,20 m, daha derin zemin sınıflarında 1,31 m'dir (KGM don derinliği haritası). Temel derinliği don derinliğinin altında kalmalıdır.
9. Büzülme Limiti (Shrinkage Limit — SL)
Zeminin yarı-katı davranıştan katı davranışa geçtiği su muhtevasıdır; bu noktadan sonra hacim değişmez. Büzülme limiti kil dolgu oturmaları ve kuruma çatlağı tahmininde kullanılır.
10. Tipik Değerler
Tablo 8: Tipik Değerler
| Zemin Tipi | LL (%) | PL (%) | PI (%) | Kıvam Sınıfı |
|---|---|---|---|---|
| İnce kum | NP | NP | NP | Plastik değil |
| Organik olmayan silt | 25–50 | 15–25 | 5–25 | ML/MH |
| Kaolinitik kil | 30–60 | 25–35 | 5–25 | CL |
| İllitik kil | 50–80 | 30–50 | 15–40 | CL–CH |
| Montmorillonit kil | 80–500 | 50–100 | 30–500 | CH/MH |
| Organik kil | 50–200 | 30–80 | 20–150 | OL/OH |
| Ankara Balgat Kili | 67,4 | 30,5 | 36,9 | CH (Aşırı Konsolide) |
| Etimesgut Kili | 46,2 | 25,6 | 21,2 | CI/CH |
Kaynak: ASTM D2487; TS EN ISO 14688-2; Çelik vd. (2005) — Gazi Üniversitesi
11. Yönetmelik Referansları
Tablo 9: Yönetmelik Referansları
| Standart | Madde | İçerik |
|---|---|---|
| TS 1900-1:2006 | Madde 5.1.2.2 Deney 2(B) | Likit Limit — Casagrande |
| TS 1900-1:2006 | Madde 5.1.3 Deney 3 | Plastik Limit ve PI |
| TS EN ISO 17892-12 | Tüm madde | Düşen Koni LL Yöntemi |
| ASTM D4318 | Standard test method | LL, PL ve PI |
| ASTM D2487 | USCS sınıflandırma | Birleştirilmiş Zemin Sınıflama Sistemi |
| TS EN ISO 14688-2:2004 | Fine-grained sınıflama | Avrupa ince taneli zemin sınıflandırması |
| TBDY 2018 | Tablo 16.1, Md. 16.6.2–16.6.4 | Yerel zemin sınıfı ve sıvılaşma kriteri |
| KGM Teknik Şartnamesi 2023 | Kısım 206 (Dolgu Kriterleri) | Yol dolgusunda LL ve PI sınır değerleri |
| İller Bankası Kılavuzu | Şişen Zeminler — 2020 | PI–şişme potansiyeli ilişkisi |
Örnek Problemler
Problem 1 — Kolay
Veriler: vuruş,
İstenen: LL
Çözüm:
Adım 1 — Formül:
Adım 2 — Hesap:
Sonuç: LL ≈ %44,8
Kontrol: N = 32 kabul edilebilir; çok noktalı yöntemle karşılaştırma önerilir.
Problem 2 — Orta
Veriler (Ankara Balgat Kili, gerçek saha):
- , , Kil fraksiyonu = %38,
İstenen: PI, Aktivite, USCS sınıfı, IL, kıvam durumu
Çözüm:
a)
b) → Normal aktif kil (illit)
c) A-çizgisi: → → Kil; → CH
d) → Sert plastik
Sonuçlar: PI = %36,9 | A = 0,97 | USCS = CH | = 0,39 → Sert plastik
TBDY 2018: Bu zemin ZD–ZE sınırı; şişme analizi gerektirir.
Problem 3 — Zor
Veriler (İç Anadolu yol projesi):
- , , Kil fraksiyonu = %45, , , Derinlik = 1,50 m
Çözüm:
a) → Çok yüksek plastisiteli
b) → Normal aktif (illit–smektit karışımı)
c) → → Kil; → CH
d) → Yarı-katı–sert;
e) Şişme potansiyeli: PI=44>35, LL=72>60, → Yüksek Şişme (İller Bankası kriterleri)
f) Sıvılaşma: → Sıvılaşma analizi gerekmiyor (TBDY 2018 Madde 16.6.2)
g) KGM dolgu: –25 → Yol dolgusu için UYGUN DEĞİL (Kısım 206)
Sık Yapılan Hatalar
- No.40 elek kontrolü atlanması
- Tek noktadan LL belirlenmesi (resmi raporda çok noktalı yöntem zorunlu)
- PI = 0 yerine "belirsiz" yazmak (NP açıkça belirtilmelidir)
- Aktivite hesabında kil fraksiyonu yerine No.200 altı yüzdesi kullanmak
- TBDY 2018 sıvılaşma kriteri yanılgısı (PI < 12 kontrol edilmeden karar vermek)
- KGM Dolgu Kriteri gözardı edilmesi (Kısım 206)
Kaynakça
- İlgili Türk Standartları (TS) ve Avrupa Normları (EN)
- TBDY 2018 — Türkiye Bina Deprem Yönetmeliği
- İlgili ders kitapları ve teknik kaynaklar
Not: Bu makale eğitim amaçlıdır. Projelerde güncel yönetmelik ve standartlara başvurunuz.
Kaynaklar
- TS EN 1997-1:2012 — CEN — Avrupa Standardizasyon Komitesi (Eurocode). https://eurocodes.jrc.ec.europa.eu
- TS 1900-1:2006 — TSE — Türk Standardları Enstitüsü. https://www.tse.org.tr
- TS EN ISO 17892-12 — ISO / TSE — Türk Standardları Enstitüsü. https://www.tse.org.tr
- ASTM D4318.
- TBDY 2018 — AFAD / T.C. Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı. https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2018/03/20180318M1-2.htm
- KGM Teknik Şartnamesi 2023 — KGM — Karayolları Genel Müdürlüğü. https://www.kgm.gov.tr
İlgili Hesaplama Araçları
Bu konuyla ilgili ücretsiz mühendislik hesaplama araçlarımızla ön tasarım ve kontrol yapabilirsiniz:
Önemli Mühendislik Uyarısı: Bu içerik yalnızca bilgilendirme amaçlıdır; nihai tasarım, hesap ve uygulama kararları, güncel yönetmelikler ile proje koşulları çerçevesinde yetkili bir inşaat mühendisinin denetiminde alınmalıdır. Sayısal örnekler ve formüller genel mühendislik pratiğini yansıtır; her projenin kendine özgü zemin, yük ve çevre koşulları proje müellifince ayrıca değerlendirilmelidir.