Çelik Basınç Elemanı Hesabı — Burkulma Kontrolü ve Burkulma Eğrileri
Çelik basınç elemanları (kolonlar), eksenel yük altında burkulma (buckling) sınır durumuna göre boyutlandırılır. Euler burkulma teorisi, elastik burkulma yükünü verir; ancak gerçek davranış, artık...
Etkili boy ve narinlikten kesit sınıfı, burkulma eğrisi seçimi, χ küçültme katsayısı ve burkulma dayanımı kontrolüne kadar tüm akış.
Mesnet durumları ve K değerleri, burkulma eğrileri grafiği (χ-λ̄) ve kesit tipine göre eğri seçim tablosu.
1. Tanım ve İlke
1.1 Burkulma Nedir?
Burkulma (buckling), basınç altındaki bir elemanın yanal yönde ani deplasmanla kararsız hale gelmesi olayıdır. Teorik anlamda, basınç kuvveti belirli bir eşik değeri olan kritik yükü () aştığında eleman dengesini kaybeder. İki temel burkulma modu vardır:
- Eğilme burkulması (flexural buckling): En yaygın mod; eleman kendi ekseninden bükülür. HEB, HEA ve IPE profillerinde hakim moddur.
- Burulma-eğilme burkulması (torsional-flexural buckling): Özellikle açık ince kesitlerde (L, Z, T profiller) görülür. ÇYTHYE Madde 8.4 ile düzenlenmektedir.
Her mesnet tipinde burkulmadan önce elemanın aldığı deformasyona göre efektif boy (Le) değişir; teorik K katsayıları bu şekillerden doğrudan okunabilir.
Saha Notu: Türkiye'deki çelik yapılarda en çok kullanılan HEB ve IPE profilleri sıcak haddelenmiş olduğundan artık gerilme dağılımları belirlidir. Kaynaklı (yapma) profillerde artık gerilmeler farklı bir dağılım göstererek daha elverişsiz burkulma eğrisi kullanımını zorunlu kılar.
Dikkat: Türkiye'de 75 il 1. ve 2. deprem bölgesinde yer almaktadır (TBDY 2018 / AFAD). Deprem bölgesindeki çelik yapılarda enkesit sınıfı ve narinlik kontrolleri hem ÇYTHYE hem de TBDY 2018 Bölüm 9 kapsamında yapılmalıdır.
1.2 Euler Burkulma Yükü
Euler kritik yükü elastik burkulma yükünü verir:
Tablo 1: Notasyon ve Semboller
| Sembol | Açıklama | Birim |
|---|---|---|
| Elastisite modülü ( N/mm² çelik için, TS EN 1993-1-1 Madde 3.2.6) | N/mm² | |
| Enkesit atalet momenti (burkulma eksenine göre) | mm⁴ | |
| Burkulma boyu (etkin boy) = | mm | |
| Etkin boy katsayısı (mesnet koşuluna bağlı) | — |
Dikkat: Euler burkulma yükü, yalnızca elastik burkulma için geçerlidir. Gerçek çelik kolonlarda artık gerilmeler ve geometrik kusurlar nedeniyle gerçek taşıma kapasitesi Euler yükünün genellikle %50–80'i düzeyindedir.
Tablo 2: Euler Burkulma Yükü
| Mesnet Koşulu | K (Teorik) | K (ÇYTHYE Uygulama) | Açıklama |
|---|---|---|---|
| Her iki uçta mafsallı | 1,0 | 1,0 | En yaygın durum, ÇYTHYE Madde 6.4.3(a) |
| Her iki uçta ankastre | 0,5 | 0,65 | Uygulamada konservatif alınır |
| Bir uçta ankastre, diğer uçta mafsallı | 0,7 | 0,80 | — |
| Bir uçta ankastre, diğer uçta serbest (konsol) | 2,0 | 2,0 | — |
| Her iki uçta mafsallı, yanal öteleme serbest | > 1,0 | Nomogram ile | Çerçeve kolonları — TS EN 1993-1-1 §6.3.1 |
2. Tasarım Yöntemi
2.1 TS EN 1993-1-1:2005 / ÇYTHYE Yöntemi (Birincil — Türkiye)
TS EN 1993-1-1:2005 (Türkiye'de TS EN 1993-1-1:2005 olarak yayımlanmıştır), ÇYTHYE ile birlikte uygulanmaktadır. Türkiye Ulusal Eki (NA) kapsamında olarak belirlenmiştir.
Adım 1 — Enkesit Sınıfının Belirlenmesi
ÇYTHYE Madde 5.4 ve TS EN 1993-1-1 Tablo 5.2 kapsamında başlık ve gövde narin oranları kontrol edilir:
- Başlık (rijitleştirilmemiş parça): → Sınıf 1 sınırı
- Gövde (rijitleştirilmiş parça): → Sınıf 1 sınırı
Sınıf 4 enkesitlerde brüt alan yerine efektif alan kullanılması gerekir (TS EN 1993-1-5).
Adım 2 — Narinlik Kontrolü (ÇYTHYE Madde 8.1.1)
ÇYTHYE Madde 8.1.1 gereği basınç elemanlarının narinlik oranı olmalıdır:
Saha Notu: Türkiye şantiyelerinde özellikle konsol ve çerçeve kolonlarında bu sınır sık sık ihmal edilmektedir. durumunda yasal tasarım uyumsuzluğu oluşur; yapı denetim sürecinde proje müellifi sorumlu tutulur (4708 sayılı Yapı Denetimi Hakkında Kanun).
Adım 3 — Göçme Yükü ve Bağıl Narinlik (TS EN 1993-1-1 Madde 6.3.1.2)
Plastik eksenel direnç:
Bağıl narinlik (non-dimensional slenderness):
Burada:
Tablo 3: Adım 3 — Göçme Yükü ve Bağıl Narinlik (TS EN 1993-1-1 Madde 6.3.1.2)
| Çelik Sınıfı | (N/mm²) | Türkiye'de Kullanım | ||
|---|---|---|---|---|
| S235 | 235 | 1,000 | 93,9 | Yaygın — Küçük/orta yapılar |
| S275 | 275 | 0,924 | 86,8 | Yaygın — TS EN 10025-2 |
| S355 | 355 | 0,814 | 76,4 | Yüksek yapılar, geniş açıklıklar |
| S450 | 440 | 0,730 | 68,6 | Özel yapılar |
Adım 4 — Çarpım Faktörü
Burada = kusur faktörü (burkulma eğrisine göre, bkz. Tablo 4).
Adım 5 — Azaltma Faktörü
Adım 6 — Tasarım Burkulma Dayanımı (TS EN 1993-1-1 Madde 6.3.1.1)
Kontrol koşulu:
Önemli: ÇYTHYE ve TS EN 1993-1-1 Türkiye Ulusal Eki'ne (NA) göre 'dir. Bu değer bazı Avrupa ülkelerinde farklı uygulanmaktadır.
2.2 ÇYTHYE 2016 / 2018 Yöntemi (YDKT ve GKT)
ÇYTHYE, hem Yük ve Dayanım Katsayıları ile Tasarım (YDKT) hem de Güvenlik Katsayıları ile Tasarım (GKT) yaklaşımlarını içerir.
YDKT (Madde 5.3.1): Tasarım dayanımı Gerekli dayanım koşulu:
(basınç için dayanım katsayısı)
GKT (Madde 5.3.2): Güvenli dayanım Gerekli dayanım koşulu:
(güvenlik katsayısı)
YDKT Yük Birleşimleri (ÇYTHYE Denklem 5.3.1 — Madde 5.3.1):
- — Hakim birleşim
- — Deprem içeren birleşim (TBDY 2018 ile birlikte)
Saha Notu: Türkiye'de çelik endüstri ve depo binalarında YDKT yaklaşımı tercih edilmektedir. YDKT, tasarım güvenlik seviyesi açısından GKT ile eşdeğerdir; hesaplama sürecinde ise daha şeffaf bir güvenlik analizine imkân tanır.
2.3 AISC 360-16 Yöntemi (İkincil — TS karşılığı olmayan durumlarda)
Kritik Gerilme
Elastik olmayan burkulma ():
Elastik burkulma ():
Euler gerilmesi:
Nominal basınç dayanımı:
LRFD: () ASD: ()
Referans: AISC 360-16 Bölüm E3.
Dikkat: AISC 360-16, Türkiye mevzuatında birincil standart değildir. ÇYTHYE eksikliklerinin tamamlanması amacıyla kullanılabilir (ÇYTHYE Madde 1.3). Ancak yük kombinasyonlarında YDKT/GKT yerine ÇYTHYE'nin öngördüğü kombinasyonlar esas alınmalıdır.
3. Burkulma Eğrileri
3.1 Kusur Faktörleri ve Eğri Seçimi
Burkulma eğrileri, artık gerilmeleri ve geometrik kusurları istatistiksel olarak hesaba katan ampirik eğrilerdir. ECCS (1976) deneysel çalışmalarına dayanan bu eğriler, TS EN 1993-1-1 Tablo 6.2'de verilmektedir.
bölgesinden itibaren her eğri farklı bir azaltma faktörü verir; Eğri a₀ en elverişli, Eğri d en elverişsiz sonucu üretir.
Tablo 4: Kusur Faktörleri ve Eğri Seçimi
| Burkulma Eğrisi | Kusur Faktörü |
|---|---|
| a₀ | 0,13 |
| a | 0,21 |
| b | 0,34 |
| c | 0,49 |
| d | 0,76 |
Tablo 5: Kusur Faktörleri ve Eğri Seçimi
| Enkesit | Eksen | (mm) | Burkulma Eğrisi | |
|---|---|---|---|---|
| Sıcak haddelenmiş I profil | y-y (kuvvetli) | ≤ 1,2 | ≤ 40 | a |
| Sıcak haddelenmiş I profil | z-z (zayıf) | ≤ 1,2 | ≤ 40 | b |
| Sıcak haddelenmiş I profil | y-y (kuvvetli) | > 1,2 | ≤ 40 | b |
| Sıcak haddelenmiş I profil | z-z (zayıf) | > 1,2 | ≤ 40 | c |
| Sıcak haddelenmiş I profil | y-y veya z-z | ≤ veya > 1,2 | > 40 | c veya d |
| Kaynaklı I profil | y-y | — | ≤ 40 | b |
| Kaynaklı I profil | z-z | — | ≤ 40 | c |
| İçi boş profil (CHS, SHS, RHS) | her iki eksen | — | — | a |
| L profil | her iki eksen | — | — | b |
Saha Notu: Türkiye piyasasında en çok kullanılan HEB 120–600 serisinde h/b = 1,0 olduğundan (kare kesit), kuvvetli eksen (y-y) için Eğri a, zayıf eksen (z-z) için Eğri b uygulanır. IPE serisinde h/b > 1,2 olduğundan her iki eksen için daha elverişsiz eğriler devreye girer.
Kaynaklı profillerde başlık-gövde birleşimindeki artık gerilmeler haddelenmiş profillerden farklı dağılır; bu nedenle burkulma eğrisi seçiminde bir sınıf daha elverişsiz eğri kullanılır.
4. Narinlik Sınırları
Tablo 6: Narinlik Sınırları
| Parametre | Değer | Yönetmelik |
|---|---|---|
| Maksimum narinlik (kolonlar) | ÇYTHYE Madde 8.1.1 | |
| Bağıl narinlik üst sınırı (pratik) | TS EN 1993-1-1 Madde 6.3.1 | |
| Azaltma uygulanmayan sınır | veya | TS EN 1993-1-1 Madde 6.3.1.2(4) |
| Yatay çaprazlar (dış ortam) | TS EN 1993-1-1 öneri; ÇYTHYE NA not |
Dikkat: ÇYTHYE Madde 8.1.1, narinlik oranı sınırını olarak açıkça belirtmektedir. Bu sınırın aşılması durumunda, söz konusu eleman taşıyıcı sistem eleman olarak kabul edilemez; ya enkesit büyütülmeli ya da ara destek eklenerek serbest boy azaltılmalıdır. Türkiye sahası için ısıl köprü oluşturmamak ve korozyon önlemi açısından uygulama üst sınırı olarak benimsenmesi önerilir.
5. Parametreler
Tablo 7: Notasyon ve Semboller
| Sembol | Açıklama | Tipik Aralık | Birim | Kaynak |
|---|---|---|---|---|
| Akma gerilmesi | 235–440 | N/mm² | TS EN 10025-2:2019 | |
| Elastisite modülü | 210 000 | N/mm² | TS EN 1993-1-1 Madde 3.2.6 | |
| Brüt enkesit alanı | Profile göre | mm² | TS EN 10034 | |
| Atalet momenti | Profile göre | mm⁴ | TS EN 10034 | |
| Atalet yarıçapı | Profile göre | mm | TS EN 10034 | |
| Etkin boy katsayısı | 0,5–2,0 | — | ÇYTHYE Madde 6.4.3 | |
| Serbest boy | 3–12 m (tipik bina) | mm | — | |
| Enkesit dayanımı kısmi katsayısı | 1,0 | — | Türkiye NA — TS EN 1993-1-1 | |
| Eleman dayanımı kısmi katsayısı | 1,0 | — | Türkiye NA — TS EN 1993-1-1 |
6. Tasarım Örneği
Veri
- Profil: HEB 200, S355 çeliği
- Serbest boy:
- Mesnet koşulu: her iki uçta mafsallı ()
- Tasarım eksenel yükü:
- Zayıf eksen kontrolü (z-z)
HEB 200 Özellikleri
- ; ; ;
Çözüm (TS EN 1993-1-1 / ÇYTHYE)
1. Narinlik kontrolü (ÇYTHYE Madde 8.1.1):
2. Burkulma boyu:
3. Narinlik:
4. :
5. Bağıl narinlik:
6. Burkulma eğrisi: HEB 200, , → z-z ekseni → Eğri b →
7. faktörü:
8. Azaltma faktörü:
9. Burkulma dayanımı:
10. Kontrol:
Kullanım oranı: (%49)
7. Örnek Problemler
Problem 1 — Kolay
Veriler:
- Profil: IPE 300, çelik sınıfı S275
- Serbest boy:
- Mesnet koşulu: her iki uçta mafsallı ()
- Tasarım eksenel yükü:
- Kontrol ekseni: z-z (zayıf eksen)
IPE 300 Özellikleri (TS EN 10034):
- ; ; ; ;
İstenen: Burkulma dayanımını hesapla ve kontrol et.
Çözüm:
Adım 1 — Narinlik kontrolü:
Adım 2 — ve :
Adım 3 — Bağıl narinlik:
Adım 4 — Burkulma eğrisi: IPE 300: , → z-z ekseni → Eğri c →
Adım 5 — faktörü:
Adım 6 — Azaltma faktörü:
Adım 7 — Burkulma dayanımı:
Sonuç: → UYGUN
Kullanım oranı: (%45)
Kontrol: olduğundan azaltma uygulanması doğrudur. koşulu sağlanmaktadır.
Problem 2 — Orta
Veriler:
- Profil: HEB 240, çelik sınıfı S355
- Serbest boy:
- Mesnet koşulu: zemin katta ankastre-mafsallı ()
- Tasarım eksenel yükü:
- Her iki eksen için kontrol yapılacak
HEB 240 Özellikleri (TS EN 10034):
- ; ;
- ; ; ;
İstenen: Her iki eksen için burkulma dayanımını hesapla; belirleyici ekseni bul.
Çözüm:
y-y ekseni (kuvvetli eksen):
Adım 1 — Burkulma boyu:
Adım 2 — Narinlik: ✓
Adım 3 — Bağıl narinlik ( for S355):
Adım 4 — Burkulma eğrisi: , → y-y → Eğri a →
Adım 5:
z-z ekseni (zayıf eksen):
Adım 1 — Burkulma boyu: (aynı K değeri)
Adım 2 — Narinlik: ✓
Adım 3 — Bağıl narinlik:
Adım 4 — Burkulma eğrisi: , → z-z → Eğri b →
Adım 5:
Belirleyici eksen: z-z zayıf ekseni →
Kontrol: → UYGUN
Kullanım oranı: (%42)
Not: Her iki eksen için burkulma boyu aynı () alındığında, zayıf eksen her zaman belirleyicidir çünkü atalet yarıçapı 'dir. Çerçeve tasarımında iki yön için K değerleri farklı olabilir.
Problem 3 — Zor
Senaryo: İstanbul (1. deprem bölgesi) endüstri binası çerçeve kolonu, enkesit sınıfı ve hem EN hem ÇYTHYE kontrolleri dahil.
Veriler:
- Profil: HEB 300, çelik sınıfı S275 (TS EN 10025-2:2019, , t ≤ 40 mm)
- Toplam serbest boy: (zemin kat)
- Mesnet koşulu: alt uçta ankastre (kolon ayağı rijit bağlantılı), üst uçta mafsallı (kiriş-kolon birleşimi moment aktarmıyor, yanlara öteleme var)
- ÇYTHYE Madde 6.4.3 uyarınca: ötelemenin önlenmediği çerçeve için (muhafazakar kabul)
- YDKT tasarım eksenel yükü:
- Kontrol: z-z zayıf ekseni (bina düzlemine dik yön)
- Türkiye koşulu: TBDY 2018 Madde 9.2.6 — moment aktaran çerçeve olmadığı için ek deprem kontrolü gerekmiyor; bina yüksekliği < 10 m (BYS ≥ 8).
HEB 300 Özellikleri (TS EN 10034):
- ; ; ; ; ; ;
İstenen: (a) Enkesit sınıfını belirle, (b) Narinlik kontrolü yap, (c) Burkulma dayanımını hesapla, (d) Kullanım oranını ver.
Çözüm:
a) Enkesit Sınıfı Kontrolü (ÇYTHYE §5.4, TS EN 1993-1-1 Tablo 5.2):
Başlık (rijitleştirilmemiş):
Gövde (rijitleştirilmiş):
Enkesit Sınıfı: 1 → Brüt alan kullanılır.
b) Narinlik Kontrolü (ÇYTHYE Madde 8.1.1):
c) Burkulma Dayanımı Hesabı (TS EN 1993-1-1 Madde 6.3.1.2–6.3.1.3):
Burkulma eğrisi: HEB 300, , → z-z → Eğri b →
d) Kontrol ve Kullanım Oranı:
Kullanım oranı: (%72)
Kolon ayağı rijit bağlantısında (–) taban levhası kalınlığı, bulon adedi ve kaynağın boyutu burkulma boyunu doğrudan etkiler; ankraj derinliği don sınırı altında olmalıdır.
Kontrol: Çerçeve kolonu ile %72 kullanım oranı elde etmektedir. Bu oran piyasada kabul edilen tasarım sınırı (%80–85) altındadır; ancak burkulmanın belirleyici olduğunu göstermektedir. Bina deprem koşulu: İstanbul için AFAD haritasından alınan ile değerleri kullanılarak TBDY 2018 Madde 3.1 kapsamında deprem yükü hesabı ve ÇYTHYE Madde 9 kombinasyonları ayrıca yapılmalıdır.
8. Türkiye'ye Özgü Koşullar
8.1 Deprem Bölgesi ve TBDY 2018
Türkiye, dünyada en yoğun sismik aktiviteye sahip bölgelerden biri üzerinde konumlanmaktadır. AFAD'ın 18 Mart 2018 tarih ve 30364 sayılı Resmî Gazete'de yayımladığı Türkiye Deprem Tehlike Haritası'na göre (TBDY 2018 kapsamında 1 Ocak 2019'da yürürlüğe girmiştir):
Deprem bölgesindeki Türkiye şantiyelerinde bulonlu birleşimlerde hem ÇYTHYE hem de TBDY 2018 Bölüm 9 süneklik koşulları eş zamanlı denetlenmelidir.
Tablo 8: Deprem Bölgesi ve TBDY 2018
| Şehir | (kısa periyot) | (1 sn) | Deprem Risk Düzeyi |
|---|---|---|---|
| İstanbul (Anadolu yakası) | ~1,10 | ~0,35 | Çok yüksek |
| İzmir | ~1,40 | ~0,45 | Çok yüksek |
| Ankara | ~0,45 | ~0,15 | Orta |
| Kütahya | ~0,75 | ~0,25 | Yüksek |
| Erzurum | ~1,00 | ~0,30 | Çok yüksek |
| Eskişehir | ~0,50 | ~0,18 | Orta |
TBDY 2018 Bölüm 9, moment aktaran çelik çerçevelerde ek narinlik ve süneklik koşulları öngörmektedir:
- TBDY 2018 Madde 9.3.1.1: Süneklik düzeyi yüksek (SDY) çerçevelerde başlık ve gövde sınır değerleri (Tablo 9.3)
- TBDY 2018 Madde 9.2.6: Kolon eksenel kuvveti kontrolü →
8.2 Türkiye İklim Koşulları ve Don Derinliği
Çelik yapı kolonlarının temel bağlantılarında ve zemin temas bölgelerinde don derinliği belirleyicidir. KGM'nin Türkiye Don İndeksi Haritası'na göre:
Tablo 9: Türkiye İklim Koşulları ve Don Derinliği
| İklim Bölgesi | Örnekler | Don Derinliği (cm) |
|---|---|---|
| Kıyı ve Ege | İstanbul, İzmir, Antalya | 30–60 |
| İç Anadolu | Ankara, Konya, Kütahya | 80–120 |
| Doğu Anadolu | Erzurum, Kars, Ağrı | 120–200 |
| Karadeniz kıyısı | Samsun, Trabzon | 20–50 |
Saha Notu: Türkiye'de kolon ayakları (base plate) ve ankraj bulonlarının gömülme derinlikleri don sınırının en az 10–20 cm altında olmalıdır. Kütahya ve İç Anadolu bölgelerinde temel derinliği minimum 100 cm alınması pratik bir güvence sağlar. Don kaynaklı kabarma (frost heave) çelik kolon temel levhalarında dönme ve deplasmanlarına yol açabilir.
8.3 Türkiye Piyasasında Yaygın Çelik Profiller ve Çelik Sınıfları
Türkiye'de çelik yapılar için TS EN 10025-2:2019 kapsamında S235, S275 ve S355 sınıfı çelikler kullanılmaktadır. Yerli üretimde başlıca tedarikçiler (Kroman Çelik, Erdemir, Çelsantaş) bu standarda uygun sertifika belgesi sunmaktadır. S355 sınıfı giderek yaygınlaşmakta olup özellikle yüksek yapılarda, geniş açıklıklı endüstri binalarında ve deprem bölgelerinde tercih edilmektedir.
Tablo 10: Türkiye Piyasasında Yaygın Çelik Profiller ve Çelik Sınıfları
| Profil Serisi | h/b | Tipik Kullanım | Yaygın Sınıf |
|---|---|---|---|
| HEA (I-geniş başlık) | 1,0–2,0 | Kolonlar, hafif yük | S235, S275 |
| HEB (I-geniş başlık) | 1,0 | Kolonlar, standart | S275, S355 |
| HEM (I-geniş başlık) | ≤ 1,0 | Ağır kolonlar | S355 |
| IPE (I-dar başlık) | >1,2 | Kirişler | S275 |
| Boru/Kutu (CHS/SHS) | — | Hafif çatı, çapraz | S275, S355 |
8.4 İlgili Yasal Mevzuat
- 3194 sayılı İmar Kanunu: Yapı ruhsatı ve proje onay süreci
- 4708 sayılı Yapı Denetimi Hakkında Kanun: Çelik yapı projelerinde denetim zorunluluğu; proje müellifi ve yapı denetim kuruluşu sorumluluğu
- 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu: Çelik montaj çalışmalarında işçi güvenliği; yüksekte çalışma (> 3 m) için özel önlemler zorunludur.
9. Yönetmelik Referansları
Tablo 11: Yönetmelik Referansları
| Konu | TS EN 1993-1-1:2005 | ÇYTHYE 2016 | AISC 360-16 | TBDY 2018 |
|---|---|---|---|---|
| Basınç elemanı genel | Madde 6.3.1 | Bölüm 8, Madde 8.1 | Bölüm E | Madde 9.2.5–9.2.6 |
| Euler burkulma yükü | Madde 6.3.1.1 | — | Denklem E3-4 | — |
| Azaltma faktörü | Madde 6.3.1.2 | Madde 8.2 | Denklem E3-2, E3-3 | — |
| Burkulma eğrisi seçimi | Tablo 6.2 | Tablo — | Tablo C-E1.1 | — |
| Enkesit sınıfı | Tablo 5.2 | Madde 5.4, Tablo 5.1A | — | Tablo 9.3 |
| Narinlik sınırı | — | Madde 8.1.1 () | Bölüm E2 | Madde 9.3.1.1 |
| Etkin boy | Madde 6.3.1, Ek E | Madde 6.4.3 | Bölüm C | — |
| Kısmi katsayılar | Tablo NA.1 | Madde 5.2 | — | — |
| Deprem yük birleşimi | — | Madde 5.3.1 (YDKT) | — | Madde 9.2.5 |
| Çelik malzeme | TS EN 10025-2:2019 | ÇYTHYE Tablo 2.1A | ASTM A992 | TS EN 10025-2 |
10. Kritik Noktalar
KP-1: TS EN 1993-1-1, z-z (zayıf) ekseni için genellikle daha elverişsiz burkulma eğrisi atar. Her iki eksen için ayrı ayrı kontrol yapılması zorunludur (TS EN 1993-1-1 Madde 6.3.1.3).
KP-2: Burkulma boyu () gerçek mesnet koşullarına göre belirlenmeli; rijit çerçevelerde olabilir. Ötelemenin serbest olduğu çerçevelerde nomogram kullanımı önerilir (TS EN 1993-1-1 Ek E).
KP-3: (veya ) ise burkulma azaltması uygulanmaz; eleman doğrudan enkesit dayanımına göre kontrol edilir (TS EN 1993-1-1 Madde 6.3.1.2(4)).
KP-4: Kaynaklı I profillerde artık gerilme dağılımı haddelenmiş profillerden farklıdır; bu nedenle daha elverişsiz burkulma eğrisi (b veya c) kullanılır (TS EN 1993-1-1 Tablo 6.2 dipnot).
KP-5: AISC ve EN arasındaki fark: AISC elastik ve elastik olmayan bölgeyi ile ayırırken, EN bağıl narinlik kullanır.
KP-6: Sınıf 4 (Class 4) enkesitlerde brüt alan yerine efektif alan kullanılmalıdır (TS EN 1993-1-5).
KP-7 (Türkiye'ye Özgü): TBDY 2018 Madde 9.2.6, moment aktaran çerçevelerde kolon eksenel kuvvetini ile sınırlamaktadır. Bu sınır aşıldığında güçlü-zayıf eksen koşulu (Madde 9.3.2.1) otomatik sağlanmış sayılır.
11. Sık Yapılan Hatalar
Tablo 12: Sık Yapılan Hatalar
| Hata | Doğrusu |
|---|---|
| Her iki eksen için aynı burkulma boyunu kullanmak | z-z ve y-y eksenleri için ayrı ve burkulma eğrisi kontrolü yapılmalı |
| varsaymak (çerçeve kolonları için) | Rijit çerçevelerde K değeri nomogram veya stabilite analizi ile belirlenmeli (ÇYTHYE Madde 6.4.3) |
| Narinlik > 200 olan elemanı kabul etmek | pratik limit aşıldığında kesit büyütülmeli veya ara destek eklenmeli (ÇYTHYE Madde 8.1.1) |
| Burkulma eğrisini yanlış seçmek | Tablo 6.2 dikkatli okunmalı; ve değerleri belirleyicidir |
| 'i 1,0 yerine 1,05 almak | Türkiye NA'ya göre (TS EN 1993-1-1 Tablo NA.1) |
| Deprem yüklü kombinasyonda AISC faktörlerini kullanmak | ÇYTHYE Madde 5.3.1 YDKT kombinasyonları + TBDY 2018 Madde 4.4 deprem yük kombinasyonları esas alınmalı |
| Kaynaklı ve haddelenmiş profili aynı eğriyle hesaplamak | Kaynaklı profil için bir sınıf daha elverişsiz eğri seçilmeli (b→c veya c→d) |
Kaynakça
- İlgili Türk Standartları (TS) ve Avrupa Normları (EN)
- TBDY 2018 — Türkiye Bina Deprem Yönetmeliği
- İlgili ders kitapları ve teknik kaynaklar
Not: Bu makale eğitim amaçlıdır. Projelerde güncel yönetmelik ve standartlara başvurunuz.
Kaynaklar
- TS EN 1993-1-1:2005 — CEN — Avrupa Standardizasyon Komitesi (Eurocode). https://eurocodes.jrc.ec.europa.eu
- ÇYTHYE 2016/2018 — T.C. Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı. https://www.resmigazete.gov.tr
- AISC 360-16 — American Institute of Steel Construction (AISC). https://www.aisc.org
- TBDY 2018 — AFAD / T.C. Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı. https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2018/03/20180318M1-2.htm
- TS EN 10025-2 — TSE — Türk Standardları Enstitüsü. https://www.tse.org.tr
İlgili Hesaplama Araçları
Bu konuyla ilgili ücretsiz mühendislik hesaplama araçlarımızla ön tasarım ve kontrol yapabilirsiniz:
Önemli Mühendislik Uyarısı: Bu içerik yalnızca bilgilendirme amaçlıdır; nihai tasarım, hesap ve uygulama kararları, güncel yönetmelikler ile proje koşulları çerçevesinde yetkili bir inşaat mühendisinin denetiminde alınmalıdır. Sayısal örnekler ve formüller genel mühendislik pratiğini yansıtır; her projenin kendine özgü zemin, yük ve çevre koşulları proje müellifince ayrıca değerlendirilmelidir.