Dış Cephe Mantolama Metrajı

1. Giriş
2. Mantolama Alanı Hesabı
3. Detay Nokta Hesapları
4. Donatı File Metrajı
5. Ankraj / Dübel Metrajı
6. Birim Fiyat Pozları
7. TS 825:2024 İklim Bölgesi ve U Değerleri
8. Yangın Güvenliği ve Bölgesel Gereksinimler
9. Örnek Problemler
10. Sık Yapılan Hatalar
11. Kontrol Listesi
12. Parametre Tablosu
13. Kaynaklar

Özet

Dış cephe ısı yalıtım sistemleri (mantolama / ETICS — External Thermal Insulation Composite Systems), bina dış yüzeyine yapıştırılan ısı yalıtım levhası, mekanik dübel, donatı cam elyaf file ve dekoratif sıva/kaplama katmanlarından oluşan kompozit bir sistemdir. TS EN 13499:2004 ile EAD 040083-00-0404 (ETAG 004) kapsamında tanımlanan bu sistemler, Türkiye'de 1 Nisan 2025 itibarıyla zorunlu hale gelen TS 825:2024 standardına uygun şekilde tasarlanmalıdır. Metrajda net mantolama alanı ile birlikte köşe profilleri, denizlik profilleri, başlangıç profili, donatı file ve ankraj miktarları ayrı hesaplanır.

Giriş

Dış cephe ısı yalıtım sistemleri (mantolama), bina dış yüzeyine yapıştırılan ısı yalıtım levhası, donatı file ve dekoratif sıva/kaplama katmanlarından oluşan kompozit bir sistemdir. Metrajda net mantolama alanı ile birlikte köşe profilleri, denizlik profilleri, file ve ankraj gibi yardımcı elemanların miktarları ayrı hesaplanır.

Yasal Çerçeve: Türkiye'de yeni binaların mantolaması; 3194 sayılı İmar Kanunu kapsamındaki yapı ruhsatı sürecine, 4708 sayılı Yapı Denetimi Hakkında Kanun kapsamındaki denetim zorunluluğuna ve 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu kapsamındaki şantiye güvenlik uygulamalarına tabidir. 1 Nisan 2025 itibarıyla TS 825:2024 zorunlu standart olarak yürürlüğe girmiştir.

Mantolama sisteminin katman yapısı, metrajda her bileşenin hangi poz numarasına gireceğini doğrudan belirler. Aşağıdaki şema, tipik bir ETICS sisteminin katmanlarını göstermektedir:

Aşağıdaki akış şeması, iklim bölgesi tespitinden dübel yoğunluğu belirlenmesine, oradan metraj hesabına kadar tüm karar sürecini göstermektedir:

1. Mantolama Alanı Hesabı

1.1 Temel Formül

$$A_{\text{mant}} = \sum (L_i \times h_i) - A_{\text{boşluk}} \quad [\text{m}^2]$$

• $L_i$ = Her cephe uzunluğu (m)
• $h_i$ = Zemin kotundan çatı saçak/parapet kotuna kadar yükseklik (m)
• $A_{\text{boşluk}}$ = Pencere ve kapı boşlukları (≥ 0,50 m² olanlar düşülür)

Saha Notu: Türkiye'deki yüklenici uygulamalarında yükseklik kotu belirsizliği yaygın bir hata kaynağıdır. Yükseklik $h_i$, mutlaka doğal zemin kotundan (NGL) değil, sistem başlangıç profilinin (starter profile) alt kenarından ölçülmelidir; bu kota genellikle doğal zemin kotunun 15–30 cm üzeridir.

Dikkat: Boşlukların ≥ 0,50 m² eşiğine göre ayrıştırılmaması en yaygın metraj hatasıdır. Yapım İşleri Genel Teknik Şartnamesi (ÇŞB) Madde 23'e göre yalnızca bu eşiğin üzerindeki boşluklar net alandan düşülür.

1.2 Hesaba Dahil Edilen Alanlar

Tablo 1: Hesaba Dahil Edilen Alanlar

Mantolama sisteminin tam katman yapısı — yapıştırma harcı, EPS/taş yünü levha, mekanik dübel, donatı file, sıva ve kaplama — taş yünü uygulamasında aşağıdaki gibi görülmektedir:

2. Detay Nokta Hesapları

2.1 Köşe Profili

Dış köşelerde ve iç köşelerde uygulanır. Fileli PVC köşe profili (30×30 mm veya 50×50 mm) kullanılır.

$$L_{\text{köşe}} = \sum h_{\text{köşe}} \quad [\text{m}]$$

Poz No: 10.330.2408 (PVC damlalıklı köşe profili, fileli)

Sayım kuralı: Her kat yüksekliği kadar köşe profili + bağlantı payı (%5 fire)

Saha Notu: PVC köşe profilleri termal genleşmeye karşı 15–20 cm boyutlarında kesilerek bindirmeli yerleştirilmelidir. Tek parça uzun profil kullanımı köşede çatlama ve geri çekilme hasarına yol açar.

Dikkat: Profil kesim bindirme uzunluğu en az 5 cm olmalıdır; bindirmesiz kesim sistemin su sızdırmazlık bütünlüğünü bozar.

2.2 Denizlik (Sill) Profili

Pencere alt kısmına uygulanır; yağmur suyu yönlendirilmesi için tasarlanmıştır.

$$L_{\text{denizlik}} = \sum b_{\text{pencere}} \quad [\text{m}]$$

Her pencerenin brüt genişliği (pencere boşluğu + iki yanda 5 cm çıkma) esas alınır. Aşağıdaki fotoğrafta öne eğimli damlalık şeklindeki PVC denizlik (sill) profili görülmektedir:

2.3 Başlangıç Profili (Starter Profile)

Sistem başlangıç kotunda, zemin hizasında yatay olarak tüm çevreden uygulanır.

$$L_{\text{başlangıç}} = \text{Bina çevre uzunluğu} \quad [\text{m}]$$

2.4 Parapet Şapka Profili

Çatı parapetinin üst yüzünü kaplar.

$$L_{\text{parapet}} = \text{Parapet çevre uzunluğu} \quad [\text{m}]$$

Saha Notu: Kütahya 4. iklim bölgesinde (TS 825:2024) don derinliği 70–100 cm'ye ulaşabilir (KGM Kütahya don derinliği haritası). Başlangıç profili kotu, donun etkisinden korunmak için minimum 15–20 cm üzeri seviyesinde tutulmalıdır.

3. Donatı File Metrajı

Donatı file (cam elyaf file), ısı yalıtım levhası üzerine uygulanan sıvaya gömülür. Köşe bölgelerinde çift kat uygulanır. TS EN 13496:2012 kapsamında en az 145–160 g/m² alkaliye dayanımlı cam elyaf file kullanılması zorunludur.

$$A_{\text{file}} = A_{\text{mant}} \times 1{,}10 \quad [\text{m}^2]$$

(Bindirme ve kesim fire payı için %10 artış)

Bindirme kuralı: Komşu file şeritleri arası bindirme en az 100 mm olmalıdır (EAD 040083-00-0404 Bölüm 5.1.5).

Köşe takviyesi:

• Her köşe için 20–30 cm genişliğinde ek takviye file bandı
• Pencere köşelerinde diyagonal takviye (45° yönde, yaklaşık 20×30 cm parça)

Saha Notu: Kütahya ve İç Anadolu şantiyelerinde UV radyasyonu yüksektir. Cam elyaf file depolanırken doğrudan güneş ışığından ve nemden korunmalıdır; bozulmuş file sahada çatlama sorununa yol açar.

Dikkat: Alkaliye dayanımsız (standart) cam elyaf file kullanılması, sıva içinde yıllar içinde çözünerek sistem bütünlüğünü kaybettirir. TS EN 13499:2004 Madde 4.3'e göre sistem belgesi kapsamında onaylı file kullanımı zorunludur.

4. Ankraj / Dübel Metrajı

Isı yalıtım levhalarının yapıştırma + mekanik bağlantı ile tutturulması gerekir. EAD 040083-00-0404 (ETAG 004) Bölüm 5.4 ve TS EN 14566:2008+A1 uyarınca dübel sayısı ve konumu belirlenmelidir.

$$N_{\text{dübel}} = A_{\text{mant}} \times n_d \quad [\text{adet}]$$

• $n_d$ = Dübel yoğunluğu (adet/m²)

Tablo 2: Ankraj / Dübel Metrajı

Saha Notu: Kütahya saha koşullarında kireçtaşı ve marn zemin tipi yaygındır. Gazbeton (ytong) duvarlara tırnaklı plastik vidalı dübel (Poz 10.330.2361) kullanılması, standart çivili dübel yerine teknik şartname gereğidir.

Dikkat: ETAG 004 Bölüm 5.4.2'ye göre dübeller levha kenarlarına en az 100 mm uzaklıkta ve levha birleşim eksenlerinden en az 150 mm uzakta konumlandırılmalıdır. Levha kenarına yakın dübelleme, sistem çözülmesine yol açar.

Aşağıdaki fotoğrafta, iskele üzerinde çalışan mantolama ekibinin EPS levhalar üzerine sıva ve file uygulaması yaptığı görülmektedir:

5. Birim Fiyat Pozları

Tablo 3: Birim Fiyat Pozları

Saha Notu: Mantolama sistem maliyeti piyasada malzeme+işçilik dahil ortalama EPS 950–1.100 TL/m² (5 cm), taş yünü 1.150–1.350 TL/m² (5 cm) aralığındadır (2025 yılı İstanbul bölgesi piyasa fiyatları). Resmi hakediş için ÇŞB birim fiyat pozları esas alınmalıdır.

Tam sistem uygulamasında tüm bileşenler (yapıştırma harcı, ısı yalıtım levhası, dübel, fileli köşe profili, sıva, astar, subasman profili ve kaplama) ayrı poz numaralarına girebilmektedir. Aşağıdaki diyagram bu bileşenlerin katman sırasını göstermektedir:

6. TS 825:2024 İklim Bölgesi ve U Değeri Gereksinimleri

1 Nisan 2025 itibarıyla zorunlu hale gelen TS 825:2024, Türkiye'yi 4 yerine 6 iklim bölgesine ayırmıştır. Bölge sayısı artışı yalıtım kalınlıklarını bölgeye özgü şekilde belirlemektedir.

Tablo 4: TS 825:2024 İklim Bölgesi ve U Değeri Gereksinimleri

Türkiye'nin eski 4 bölgeli iklim haritası (TS 825:2008) ile karşılaştırıldığında yalıtım kalınlık gereksinimleri önemli ölçüde artmıştır. Aşağıdaki harita eski 4 bölgeli sistemi ve il bazlı levha kalınlıklarını göstermektedir:

Yalıtım kalınlığı hesabı (basitleştirilmiş):

$$d = \frac{\lambda_{\text{yalıtım}}}{U_d} \quad [\text{m}]$$

EPS için $\lambda = 0{,}035$ W/mK, 4. bölge $U_d = 0{,}35$ W/m²K:

$$d_{\text{EPS}} \geq \frac{0{,}035}{0{,}35} = 0{,}10 \text{ m} = 100 \text{ mm}$$

Kütahya 4. Bölge Minimum Kalınlıklar (TS 825:2024):

• Duvar: EPS λ=0,035 → ≥ 9–10 cm, Mineral Yün λ=0,040 → ≥ 10–11 cm
• Teras Çatı: EPS → ≥ 13 cm
• Toprağa oturan döşeme: EPS → ≥ 10 cm

Saha Notu: Kütahya 4. iklim bölgesinde eski TS 825:2008'de 3. bölge olarak sınıflandırılırdı ($U_d \leq 0{,}50$ W/m²K). Yeni standartta 4. bölge olarak tanımlanan Kütahya'da minimum kalınlık zorunluluğu artmıştır; mevcut stoktaki 6–7 cm'lik EPS ile tamamlanan projeler artık yetersiz kalmaktadır.

nSEB Zorunluluğu (1 Ocak 2025 itibarıyla):

• Toplam inşaat alanı ≥ 2.000 m² olan tüm yeni binalar nSEB (Neredeyse Sıfır Enerjili Bina) olarak inşa edilmek zorundadır
• Enerji performans sınıfı en az B olmalıdır
• Enerji ihtiyacının en az %10'u yenilenebilir kaynaklardan karşılanmalıdır
• Kaynak: BEP Yönetmeliği değişikliği, RG 31755, 19 Şubat 2022, Madde 23

7. Yangın Güvenliği ve Bölgesel Gereksinimler

Binaların Yangından Korunması Hakkında Yönetmelik (Bakanlar Kurulu 2015/7401 kararı, RG 29411, 09.07.2015) Madde 27:

"Dış cephelerin, bina yüksekliği 28,50 m'den fazla olan binalarda zor yanıcı (A2-s1,d0) malzemeden ve diğer binalarda ise en az zor alevlenici (E) malzemeden olması gerekir."

Tablo 5: Yangın Güvenliği ve Bölgesel Gereksinimler

Yangın Bariyeri Zorunluluğu: EPS sistemlerde, her katta yatay mineral yün şerit (genişlik ≥ 200 mm, yoğunluk ≥ 80 kg/m³) uygulanması önerilir; 28,50 m üzerindeki binalarda zorunludur. Poz: TS EN 13162:2012+A1 kapsamındaki levhalar.

28,50 m sınırını aşan binalarda kullanılması zorunlu taş yünü levhaları TS EN 13162:2012+A1 standardına uygun, A1 yangın sınıfında olmalıdır. Aşağıda tipik bir mantolama taş yünü levhası görülmektedir:

Saha Notu: İstanbul'daki AVM ve çok katlı konut projelerinde taş yünü kullanımı standart hale gelmektedir. Kütahya gibi orta ölçekli şehirlerde ≤ 28,50 m olan apartman projelerinde EPS hâlâ baskın malzeme olmaya devam etmektedir.

Şantiyede mantolama uygulamasının genel görünümü — EPS levhaların yapıştırılması, dübelleme, file+sıva katmanı — aşağıdaki gibidir:

8. Örnek Problemler

Problem 1 — Kolay

Veriler:

• Bina taban boyutları: 10,00 m × 15,00 m; kat sayısı: 4; kat yüksekliği: 3,00 m
• Pencere sayısı: 30 adet, her biri 1,20 m × 1,50 m = 1,80 m²
• Bina dış köşe sayısı: 4

İstenen: Net mantolama alanı, köşe profili ve başlangıç profili uzunlukları, donatı file miktarı.

Çözüm:

Adım 1 — Toplam bina yüksekliği:

$$h = 4 \times 3{,}00 = 12{,}00 \text{ m}$$

Adım 2 — Toplam cephe alanı:

$$A_{\text{cephe}} = 2 \times (10{,}00 + 15{,}00) \times 12{,}00 = 600{,}00 \text{ m}^2$$

Adım 3 — Pencere boşlukları (1,80 m² > 0,50 m², tamamı düşülür):

$$A_{\text{boşluk}} = 30 \times 1{,}80 = 54{,}00 \text{ m}^2$$

Adım 4 — Net mantolama alanı (ÇŞB Şartnamesi Madde 23):

$$A_{\text{mant}} = 600{,}00 - 54{,}00 = 546{,}00 \text{ m}^2$$

Adım 5 — Köşe profili (%5 fire ile):

$$L_{\text{köşe}} = 4 \times 12{,}00 \times 1{,}05 = 50{,}40 \approx 51 \text{ m}$$

Adım 6 — Başlangıç profili:

$$L_{\text{başlangıç}} = 2 \times (10{,}00 + 15{,}00) = 50{,}00 \text{ m}$$

Adım 7 — Donatı file (%10 fire):

$$A_{\text{file}} = 546{,}00 \times 1{,}10 = 600{,}60 \text{ m}^2$$

Tablo 6: Problem 1 — Kolay

Kontrol: Boşluk oranı = 54/600 = %9 — tipik aralık %8–15.

Problem 2 — Orta Düzey

Veriler:

• Kütahya'da 6 katlı konut binası (TS 825:2024: 4. İklim Bölgesi)
• Bina boyutları: 12,00 m × 20,00 m, kat yüksekliği 2,80 m
• Pencere sayısı: 48 adet, 1,00 m × 1,20 m = 1,20 m²
• Giriş kapısı: 2 adet, 2,50 m × 2,50 m = 6,25 m² (her biri)
• EPS TR100 levha, λ = 0,038 W/mK; TS 825:2024 gereksinimi: $U_d \leq 0{,}35$ W/m²K

İstenen: (a) Net mantolama alanı, (b) gerekli EPS kalınlığı, (c) dübel miktarı (bölgeli), (d) yaklaşık maliyet.

Çözüm:

Adım 1 — Toplam bina yüksekliği:

$$h = 6 \times 2{,}80 = 16{,}80 \text{ m}$$

Adım 2 — Cephe alanı:

$$A_{\text{cephe}} = 2 \times (12{,}00 + 20{,}00) \times 16{,}80 = 1.075{,}20 \text{ m}^2$$

Adım 3 — Boşluk kontrolü:

• 48 pencere: $48 \times 1{,}20 = 57{,}60$ m²
• 2 giriş kapısı: $2 \times 6{,}25 = 12{,}50$ m²
• $A_{\text{boşluk}} = 57{,}60 + 12{,}50 = 70{,}10$ m²

Adım 4 — Net mantolama alanı:

$$A_{\text{mant}} = 1.075{,}20 - 70{,}10 = 1.005{,}10 \text{ m}^2$$

Adım 5 — Gerekli EPS kalınlığı (TS 825:2024, 4. bölge, $U_d \leq 0{,}35$):

$$d_{\text{EPS}} = \frac{\lambda_{\text{EPS}}}{U_d} = \frac{0{,}038}{0{,}35} = 0{,}108 \text{ m} \approx 110 \text{ mm}$$

Minimum seçim: ≥ 10 cm EPS (piyasa standardı: 10–12 cm)

Adım 6 — Dübel miktarı — bölgeli hesap (ETAG 004 Bölüm 5.4):

• Zemin bölge (0–8 m): $A_1 = 2 \times (12 + 20) \times 8 = 512$ m², $n_d = 4$ adet/m²

$$N_1 = 512 \times 4 = 2.048 \text{ adet}$$

• Üst bölge (8–16,80 m): $A_2 = 2 \times (12 + 20) \times 8{,}80 = 563{,}20$ m², $n_d = 6$ adet/m²

$$N_2 = 563{,}20 \times 6 = 3.379 \text{ adet}$$

Toplam dübel: $N = 2.048 + 3.379 = \mathbf{5.427 \text{ adet}}$

Adım 7 — Yaklaşık maliyet (ÇŞB Birim Fiyat Ocak 2025):

$$M_{\text{mant}} = 1.005{,}10 \times 801{,}03 \approx 805.000 \text{ TL}$$

Tablo 7: Problem 2 — Orta Düzey

Kontrol: Ortalama dübel yoğunluğu = 5.427/1.005,10 ≈ 5,4 adet/m² — zemin ve üst bölge ortalaması makul.

Problem 3 — İleri Düzey

Senaryo: Ankara'da 15 katlı ofis binası (yükseklik 42,00 m) — 4. iklim bölgesi (TS 825:2024). Bina boyutları 18,00 m × 30,00 m; tüm katlar 2,80 m yüksekliğinde. Pencerelerin toplam cephe alanına oranı %25; her pencere alanı 1,80 m². Bina yüksekliği 42,00 m > 28,50 m → Yangın yönetmeliği taş yünü zorunluluğu getirir.

İstenen: (a) Net mantolama alanı, (b) yangın bariyeri mineral yün şerit uzunluğu, (c) taş yünü levha kalınlığı (TS 825:2024), (d) dübel planı (üç bölge), (e) toplam dübel miktarı.

Çözüm:

Adım 1 — Bina toplam yüksekliği ve cephe alanı:

$$h = 15 \times 2{,}80 = 42{,}00 \text{ m}$$ $$A_{\text{cephe}} = 2 \times (18{,}00 + 30{,}00) \times 42{,}00 = 4.032{,}00 \text{ m}^2$$

Adım 2 — Pencere boşlukları (%25 cephe × 4.032 = 1.008 m²; her biri 1,80 m²):

$$n_{\text{pencere}} = \frac{1.008}{1{,}80} = 560 \text{ adet}; \quad A_{\text{boşluk}} = 1.008{,}00 \text{ m}^2$$

Adım 3 — Net mantolama alanı:

$$A_{\text{mant}} = 4.032{,}00 - 1.008{,}00 = 3.024{,}00 \text{ m}^2$$

Adım 4 — Yangın bariyeri mineral yün şerit (Binaların Yangından Korunması Yönetmeliği Madde 27):

Her kat birleşiminde yatay şerit gereklidir:

$$L_{\text{YB,şerit}} = 15 \text{ kat} \times 2 \times (18 + 30) = 15 \times 96 = 1.440 \text{ m}$$

Adım 5 — Taş yünü kalınlığı (TS 825:2024, 4. Bölge, $U_d \leq 0{,}35$ W/m²K; λ = 0,040 W/mK):

$$d_{\text{TY}} = \frac{\lambda_{\text{TY}}}{U_d} = \frac{0{,}040}{0{,}35} = 0{,}114 \text{ m} \approx 120 \text{ mm}$$

Minimum seçim: ≥ 12 cm taş yünü

Adım 6 — Üç bölgeli dübel planı (TS EN 1991-1-4; ETAG 004 Bölüm 5.4):

• Bölge I (0–8 m): $A_I = 2 \times 96 \times 8 = 1.536$ m²; $n_d = 4$ → $N_I = 1.536 \times 4 = 6.144$ adet
• Bölge II (8–20 m): $A_{II} = 2 \times 96 \times 12 = 2.304$ m²; $n_d = 6$ → $N_{II} = 2.304 \times 6 = 13.824$ adet
• Bölge III (> 20 m): $A_{III} = 2 \times 96 \times 22 = 4.224$ m²; $n_d = 8$ → $N_{III} = 4.224 \times 8 = 33.792$ adet

Adım 7 — Toplam dübel:

$$N_{\text{toplam}} = 6.144 + 13.824 + 33.792 = 53.760 \text{ adet}$$

Tablo 8: Problem 3 — İleri Düzey

Kontrol: Ortalama dübel = 53.760/3.024 ≈ 17,8 adet/m² (3 bölge ortalaması; pencereli gerçek uygulama alanına göre revize edilmeli).

9. Sık Yapılan Hatalar

1. Pencere boşlukları kesim sınırının karıştırılması: 0,50 m² sınırı altındaki pencereler metraj faturasında düşülmez; ancak büyük kapı ve pencere boşluklarının tamamı net alandan çıkarılmalıdır.

2. Balkon sofitinin ayrı hesaplanmaması: Balkon tavan yüzeyleri (sofitler) cephe alanına dahil edilmez; ayrı poz veya ayrı metraj kalemi olarak belirtilmeli, balkon köşe profilleri ayrıca sayılmalıdır.

3. Yangın bariyerinin (mineral yün şerit) unutulması: TS 825:2024 ve Binaların Yangından Korunması Hakkında Yönetmelik 2015 uyarınca yüksek binalarda (> 28,50 m) kat arası yatay yangın bariyer şeridi (mineral yün, ≥ 200 mm genişlik, ≥ 80 kg/m³ yoğunluk) zorunludur.

4. Yüksekten dübel yoğunluğunun sabit tutulması: Bina yüksekliği 8 m'yi aştığında rüzgar yükü artışı nedeniyle dübel yoğunluğu $n_d = 6$–8 adet/m²'ye çıkarılır. Aynı $n_d = 4$ adet/m² ile tüm binayı hesaplamak, üst katlarda yetersiz tutturma anlamına gelir.

5. Köşe profillerinde fire payının unutulması: Köşe profilleri kesilerek birleştirilir ve bindirmeli yerleştirme yapılır; en az %5 fire payı eklenmesi gerekir.

6. Farklı yalıtım kalınlıklarının aynı poz ile hesaplanması: Tasarımda farklı cephelerde veya bodrum/kat geçişlerinde farklı kalınlıklar kullanılıyorsa, her kalınlık ayrı poz ve ayrı metraj kalemi gerektirir.

7. TS 825:2024 ile 2008 karıştırılması: 1 Nisan 2025 sonrasında ruhsat alan tüm yeni binalarda TS 825:2024 geçerlidir. Eski standartla belirlenen 3. bölge kalınlıkları artık Kütahya gibi illerde geçersizdir; bölge 4'e güncellenmesi zorunludur.

11. Parametre Tablosu

Tablo 10: Parametre Tablosu

Yönetmelik Referansları

Tablo 11: Yönetmelik Referansları

Kaynaklar

1. Çevre ve Şehircilik Bakanlığı, 2025 Yılı Birim Fiyat Tarifleri, https://webdosya.csb.gov.tr/
2. TS EN 13499:2004, Dış Cephe Isı Yalıtım Bileşik Sistemleri (EWI) — EPS, TSE
3. EAD 040083-00-0404, Sıvalı Dış Kompozit Isı Yalıtım Sistemleri, AB Kararı 2020/1574
4. İZODER, Yeni TS 825:2024 Standardının Getirdiği Yenilikler, www.izoder.org.tr
5. Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı, Isı Yalıtım Standardı Tebliği Güncellendi, RG Şubat 2025
6. Uygunoğlu T., Yıldırım Ö., Aslan F., Yağcı B., "Dış Cephe Mantolama Bileşenlerinin Yüzey Aderans Dayanımlarının Araştırılması", Yapı Teknolojileri Elektronik Dergisi 2015, 11(1) 18-26
7. Binaların Yangından Korunması Hakkında Yönetmelik, RG 29411, 09.07.2015 (BKK 2015/7401), Madde 27
8. Binalarda Enerji Performansı Yönetmeliği Değişikliği, RG 31755, 19.02.2022, Madde 23 (nSEB)
9. TS EN 13162:2012+A1 — Mineral Yün Ürünler, TSE
10. TS EN 13163:2012+A1 — EPS Ürünler, TSE
11. TS EN 14566:2008+A1 — Plastik Dübeller, TSE
12. TS EN 13496:2012 — Cam Elyaf File, TSE
13. Yapım İşleri Genel Teknik Şartnamesi, ÇŞB, Madde 23 (Metraj ölçüm kuralları)

İlgili Hesaplama Araçları

Bu konuyla ilgili ücretsiz mühendislik hesaplama araçlarımızla ön tasarım ve kontrol yapabilirsiniz:

• Beton Metrajı Hesaplama
• İnşaat Demiri Hesaplama
• Kalıp Metrajı Hesaplama

Önemli Mühendislik Uyarısı: Bu içerik yalnızca bilgilendirme amaçlıdır; nihai tasarım, hesap ve uygulama kararları, güncel yönetmelikler ile proje koşulları çerçevesinde yetkili bir inşaat mühendisinin denetiminde alınmalıdır. Sayısal örnekler ve formüller genel mühendislik pratiğini yansıtır; her projenin kendine özgü zemin, yük ve çevre koşulları proje müellifince ayrıca değerlendirilmelidir.