TS EN 1997 (Eurocode 7) Genel Yapı Özeti
TS EN 1997-1:2004 (Eurocode 7: Bölüm 1), TSE tarafından benimsenerek yürürlüğe giren ve yapıların geoteknik tasarımı için kapsamlı kurallar içeren standarttır. Standart; geoteknik kategorilere göre...
1. Kapsam ve Yapı
TS EN 1997 (12 bölüm + saha araştırması); DA1 tasarım yaklaşımı (Türkiye), kombinasyon 1 ve 2; kısmi faktörler (γG=1.35, γφ'=1.25, γRv); ULS (göçme) ve SLS (oturma) sınır durumları; GK1/GK2/GK3 geoteknik kategori; TBDY 2018 ile birlikte uygulama.
TS EN 1997 ağaç şeması (EN 1997-1 12 bölüm + EN 1997-2); DA1/DA2/DA3 tasarım yaklaşımları (Türkiye DA1); kısmi faktörler tablosu (γG/γQ/γφ'/γc'/γcu/γRv); GK1-GK3 geoteknik kategori; TS EN 1997 + TBDY 2018 + TS 1900 birlikte yasal dayanak.
TS EN 1997-1:2004 (Eurocode 7: Part 1) yapıların geoteknik tasarımı için genel kuralları içerir. Zemin ve kaya araştırması, temel tasarımı, kazı, şev stabilitesi ve hidrolik sınır durumlarını kapsar. On iki bölümden oluşmaktadır.
Saha Notu: TS EN 1997-1 ulusal ek (National Annex) olmadan doğrudan uygulanamaz. Türkiye'de ulusal ek değerleri TBDY 2018 kapsamında güncellenmekte olup TBDY 2018 Madde çelişkisi varsa TBDY 2018 hükümleri önceliklidir (Yapı Denetimi Kanunu No. 4708, Madde 4).
2. Geoteknik Kategoriler
TS EN 1997-1 Madde 2.1 — Yapılar risk ve karmaşıklık düzeyine göre üç geoteknik kategoriye ayrılır:
Tablo 1: Geoteknik Kategoriler
| Kategori | Kapsam | Risk | Araştırma Düzeyi |
|---|---|---|---|
| GK 1 | Küçük, basit yapılar; deneyimle yeterli | Düşük | Saha gözlemi, kısa sondaj |
| GK 2 | Çoğu yapı temeli, kazı, dayanma; rutin hesap | Orta | SPT/CPT dahil standart araştırma |
| GK 3 | Büyük ve özel yapılar, kaya mekaniği, sismik | Yüksek | Kapsamlı, özel araştırma |
Saha Notu: Türkiye'de DD-2 PGA ≥ 0,4g olan (1. deprem bölgesi) tüm yapılar otomatik olarak en az GK 2 kapsamında değerlendirilir. İstanbul, Bursa, Kocaeli, İzmir'deki yapılar genellikle GK 3 özellik gösterir. GK 1 kapsamında olsa bile TBDY 2018 Madde 16.2 gereği zemin etüdü zorunludur.
3. Sınır Durumları
3.1 Son Sınır Durumu (ULS)
TS EN 1997-1 Madde 2.2 kapsamında beş ULS tanımlanmıştır:
Tablo 2: Son Sınır Durumu (ULS)
| Sınır Durumu | Açıklama | Örnek |
|---|---|---|
| EQU | Rijit cisim dengesi bozulması | Devrilme, kaldırılma |
| STR | Yapısal eleman dayanımının aşılması | Kolon, temel kırılması |
| GEO | Zemin/kaya dayanımının aşılması | Taşıma gücü yenilmesi, kayma |
| UPL | Su yükü ile kaldırma | Bodrum suya kalkması |
| HYD | Hidrolik kırılma, iç erozyon | Borulanma (piping) |
3.2 Kullanılabilirlik Sınır Durumu (SLS)
Oturma, titreşim ve geçici deformasyon SLS kapsamındadır. TS EN 1997-1 Ek H uyarınca kabul edilebilir göreli dönme . Betonarme yapılarda toplam oturma limiti genellikle 25–50 mm aralığındadır.
4. Tasarım Yaklaşımları (DA1, DA2, DA3)
TS EN 1997-1 Madde 2.4.7 — Üç tasarım yaklaşımı tanımlanmıştır:
Tablo 3: Tasarım Yaklaşımları (DA1, DA2, DA3)
| Tasarım Yaklaşımı | Kombinasyon | Türkiye'deki Uygulama |
|---|---|---|
| DA1 | Komb.1: A1+M1+R1 ve Komb.2: A2+M2+R1 | İki hesap; ikisi de sağlanmalı (kazıklı temellerde) |
| DA2 | A1+M1+R2 | Etkiler ve direnç katsayılanır; Türkiye'de yaygın |
| DA3 | (A1 veya A2)+M2+R3 | Zemin parametreleri katsayılanır; şev stabilitesinde |
Türkiye'de geçerli: TBDY 2018'de DA2 referans alınmış olup direnç katsayısı (Tablo 16.2) bu yaklaşımla uyumludur.
5. Kısmi Güvenlik Katsayıları (Annex A)
5.1 Etkiler İçin (A Kümesi)
Tablo 4: Etkiler İçin (A Kümesi)
| Etki | A1 | A2 |
|---|---|---|
| Kalıcı yük (elverişsiz) | 1,35 | 1,00 |
| Kalıcı yük (elverişli) | 1,00 | 1,00 |
| Değişken yük (elverişsiz) | 1,50 | 1,30 |
5.2 Zemin Parametreleri İçin (M Kümesi)
Tablo 5: Zemin Parametreleri İçin (M Kümesi)
| Parametre | M1 | M2 |
|---|---|---|
| (sürtünme açısı) | 1,00 | 1,25 |
| (efektif kohezyon) | 1,00 | 1,25 |
| (drenajsız kayma dayanımı) | 1,00 | 1,40 |
| (tek eksenli basınç) | 1,00 | 1,40 |
| (birim hacim ağırlık) | 1,00 | 1,00 |
5.3 Direnç Kümesi — Sığ Temeller
Tablo 6: Direnç Kümesi — Sığ Temeller
| Direnç | R1 | R2 | R3 |
|---|---|---|---|
| (düşey taşıma gücü) | 1,00 | 1,40 | 1,00 |
| (yatay kayma direnci) | 1,00 | 1,10 | 1,00 |
TBDY 2018 ile uyum: TBDY 2018 Tablo 16.2'de ve verilmiştir; bu değerler TS EN 1997-1 R2 kümesiyle birebir örtüşmektedir.
Kontrol koşulu:
5.4 Direnç Kümesi — Kazıklı Temeller (R4)
Tablo 7: Direnç Kümesi — Kazıklı Temeller (R4)
| Direnç Bileşeni | R4 Çakma Kazık | R4 Fore Kazık |
|---|---|---|
| Temel uç direnci | 1,30 | 1,25 |
| Şaft/çevre sürtünmesi | 1,30 | 1,00 |
| Toplam/bileşik | 1,30 | 1,15 |
| Çekme direnci | 1,60 | 1,45 |
6. Temel Tasarım İlkeleri
6.1 Taşıma Gücü (ULS-GEO)
Tasarım koşulu (TS EN 1997-1 Madde 6.5.2):
Brinch Hansen Formülü (TS EN 1997-1 Ek D):
Taşıma Gücü Faktörleri:
Tablo 8: Taşıma Gücü (ULS-GEO)
| (°) | |||
|---|---|---|---|
| 0 | 5,14 | 1,00 | 0,00 |
| 10 | 10,98 | 2,47 | 1,22 |
| 20 | 14,83 | 6,40 | 5,39 |
| 25 | 20,72 | 10,66 | 10,88 |
| 30 | 30,14 | 18,40 | 22,40 |
| 35 | 46,12 | 33,30 | 48,03 |
| 40 | 75,31 | 64,20 | 109,41 |
6.2 Oturma (SLS)
Anlık/Elastik Oturma:
Konsolidasyon Oturması (NC zemin):
Konsolidasyon Oturması (OC zemin, ):
Tek boyutlu sıkışma modülü ile:
7. Zemin Araştırması Gereksinimleri
Tablo 9: Zemin Araştırması Gereksinimleri
| Yapı Türü | Min. Sondaj Sayısı | Min. Derinlik |
|---|---|---|
| Konut (küçük, GK1) | 3 | |
| Büyük bina (GK2) | 1/1000 m² plan (min. 3) | 1,5–2 |
| Hat yapıları | Her 200–400 m | 3–5 m kazık/temel altına |
| Sıvılaşma şüpheli bölge | Min. 3 (YAS altına) | 20 m (TBDY 2018 Md. 16.6) |
TBDY 2018 Madde 16.4.2: Yerel zemin sınıfı (ZA–ZF) temel/kazık başlığı alt kotundan itibaren en üst 30 m için ortalama , veya kullanılarak belirlenir.
Tablo 10: Zemin Araştırması Gereksinimleri
| Zemin Sınıfı | Zemin Cinsi | (m/s) | (kPa) | |
|---|---|---|---|---|
| ZA | Sağlam, sert kayalar | > 1500 | — | — |
| ZB | Az ayrışmış, orta sağlam kayalar | 760–1500 | — | — |
| ZC | Çok sıkı kum/çakıl; sert kil; zayıf/çatlaklı kaya | 360–760 | > 50 | > 250 |
| ZD | Orta sıkı–sıkı kum/çakıl; çok katı kil | 180–360 | 15–50 | 70–250 |
| ZE | Gevşek kum/çakıl; yumuşak–katı kil | < 180 | < 15 | < 70 |
| ZF | Özel araştırma gerektiren zeminler | Sahaya özel | — | — |
8. Deprem Koşulları — EN 1998-5 ve TBDY 2018
TS EN 1997-1 sismik tasarımı doğrudan kapsamaz; EN 1998-5 (TS EN 1998-5:2007) geoteknik sismik tasarım için ek kurallar sağlar. TBDY 2018 Bölüm 16 kapsamında:
Sıvılaşma kriteri (TBDY 2018 Madde 16.6.5):
Güvenlik katsayısı (TBDY 2018 Madde 16.6.7):
Tablo 11: Deprem Koşulları — EN 1998-5 ve TBDY 2018
| Bölge | Zemin Tipi | Sıvılaşma Riski |
|---|---|---|
| İstanbul (Kadıköy–Kartal), Anadolu Yakası | Alüvyon kum, doldurma alan | Yüksek |
| İzmir Körfezi, Çiğli | Delta alüvyonu, ince kum | Çok Yüksek |
| Kocaeli, Sapanca çevresi | Kıyı alüvyonu | Yüksek |
| İç Anadolu (sıkı kum, kireçtaşı) | Sıkı zemin, kaya | Düşük–Orta |
9. Sınır Durumu Kontrol Özeti
Tablo 12: Sınır Durumu Kontrol Özeti
| Sınır Durumu | Kontrol | Tasarım Koşulu | İlgili Standart |
|---|---|---|---|
| EQU | Rijit denge | TS EN 1997-1 Md. 2.4.6 | |
| GEO/STR | Taşıma gücü | TS EN 1997-1 Md. 6.5.2 + TBDY 2018 Md. 16.8 | |
| GEO | Kayma | TS EN 1997-1 Md. 6.5.3 | |
| UPL | Kaldırma | TS EN 1997-1 Md. 2.4.6 | |
| HYD | İç erozyon | TS EN 1997-1 Md. 10 | |
| SLS | Oturma | TS EN 1997-1 Ek H + TBDY 2018 |
10. Türkiye'ye Özgü Saha Koşulları
10.1 Don Derinliği
Tablo 13: Don Derinliği
| İl | ZC (m) | ZD (m) | ZE (m) |
|---|---|---|---|
| Erzurum | 2,96 | 3,02 | 3,06 |
| Kars | 2,79 | 2,89 | 2,92 |
| Ankara | 1,94–2,17 | 2,00–2,27 | 2,10–2,35 |
| Kayseri | 2,66 | 2,00 | 2,10 |
| İstanbul | 0,40 | 0,40 | 0,40 |
| Antalya | 0,40 | 0,40 | 0,40 |
Saha Notu: Doğu Anadolu'da (Erzurum, Kars, Ağrı) don derinliği 3 m'yi aşabilmektedir; bu bölgelerde temel derinliği don derinliği kriterine göre belirlenir.
10.2 Yasal Zorunluluklar
Tablo 14: Yasal Zorunluluklar
| Kanun / Yönetmelik | Numara | İlgili Konu |
|---|---|---|
| İmar Kanunu | 3194 | Yapı ruhsatı, imar planı koşulları |
| Yapı Denetimi Kanunu | 4708 | Zemin etüdü, yapı denetim kuruluşu onayı |
| İş Sağlığı ve Güvenliği | 6331 | Şantiye güvenliği, derin kazı risk analizi |
| TBDY 2018 | — | Deprem, zemin, temel tasarımı |
| Zemin Etüt Tebliği | Madde 8 | Rapor formatı ve zorunlu içerik |
11. Örnek Problemler
Problem 1 — Kolay
Veriler:
- Kare temel: m; gömülme: m
- Kum: , , kN/m³; YASS: çok derin
İstenen: Karakteristik taşıma gücü ve TBDY 2018 tasarım taşıma gücü .
Çözüm:
Adım 1 — Taşıma gücü faktörleri ():
Adım 2 — Şekil faktörleri (kare, ):
Adım 3 — Sürşarj: kN/m²
Adım 4 — Karakteristik taşıma gücü ():
Adım 5 — Tasarım taşıma gücü (TBDY 2018 Tablo 16.2, ):
Kontrol: Kum ZD sınıfı, için tipik 200–300 kPa aralığı; TBDY 2018 katsayısıyla 528 kPa makul → TBDY 2018 Madde 16.8.2 sağlanmıştır.
Problem 2 — Orta
Veriler:
- Şerit temel: m, → ; m
- kPa, ; kN/m³, kN/m³
- YASS: Temel tabanından 2 m aşağıda; Yaklaşım: DA2 (A1+M1+R2)
- Karakteristik kolon yükü: kN/m, kN/m
Çözüm:
Adım 1 — DA2: M1 kümesi (parametreler katsayılanmaz): kPa,
Adım 2 — Taşıma gücü faktörleri ():
Adım 3 — Şerit temel: tüm şekil faktörleri 1,0.
Adım 4 — Karakteristik taşıma gücü:
Adım 5 — DA2: R2 kümesi tasarım direnci ():
Adım 6 — A1 kümesi tasarım yük:
Adım 7 — Kontrol ():
Sonuç: ULS-GEO koşulu sağlanmıştır. → yeterli güvenlik.
Kontrol: TBDY 2018 Madde 16.8.2 ve TS EN 1997-1 Madde 6.5.2 sağlanmıştır.
Problem 3 — Zor
Veriler:
- Bölge: İzmir; ; Derinlik: m; YAS: 1,5 m
- kN/m³; kN/m³
- Ham SPT: ; → ;
- FC = 8%; PI = 5% < 12 → sıvılaşabilir; İzmir DD-2: PGA = 0,40g
Çözüm:
Adım 1 — Efektif gerilme:
Adım 2 — :
Adım 3 — :
Adım 4 — İnce dane düzeltmesi (FC = 8% → ):
Adım 5 — CRR (TBDY 2018 Ek 16B, Denklem 16B.4):
Adım 6 — MSF (): MSF = 1,0 →
Adım 7 — CSR:
Adım 8 — Güvenlik sayısı:
Sonuç: → Sıvılaşma riski MEVCUT (TBDY 2018 Madde 16.6.7).
Kontrol: ve PI = 5% < 12% koşulları sağlandığından analiz zorunluydu. FS < 1,1 → zemin iyileştirmesi (vibro-kompaksiyon, taş kolonlar, kompaksiyon grouting) veya kazıklı temel TBDY 2018 Madde 16.9 uyarınca zorunludur.
12. Sık Yapılan Hatalar
- YASS'ı göz ardı etmek: YASS temel tabanında veya üstünde ise taşıma gücü %30–50 azalabilir.
- Geoteknik kategorisini düşük belirlemek: GK 1 sınırında ancak gerçekte GK 2–3 riski taşıyan yapılarda araştırma eksikliği.
- DA yaklaşımı karıştırmak: Katsayı setleri (A/M/R) birbirine karıştırılarak yanlış kısmi faktör uygulanması.
- TS EN 1997-1'i TBDY 2018'siz uygulamak: TBDY 2018 Tablo 16.2 katsayıları zorunludur; atıf gösterilmeden EN 1997-1 tek başına yeterli değildir.
- Şekil faktörlerini unutmak: Kare ve dairesel temellerde şekil faktörleri taşıma gücünü %20–30 etkiler.
- Don derinliğini göz ardı etmek: Doğu Anadolu'da don kaldırması (frost heave) temel hasarına yol açmaktadır.
- Sıvılaşma analizini atlamak: FC < %12, YASS < 3 m ve koşulları birlikte varsa analiz TBDY 2018 Madde 16.6.1 uyarınca zorunludur; yasal sorumluluk doğurur.
Kaynaklar
- TS EN 1997-1:2004 — Geoteknik Tasarım Bölüm 1: Genel Kurallar. TSE, Ankara.
- TS EN 1997-2:2007 — Geoteknik Tasarım Bölüm 2: Zemin ve Kaya Araştırması. TSE, Ankara.
- TS EN 1998-5:2007 — Depreme Karşı Yapıların Tasarımı: Bölüm 5 Geoteknik. TSE, Ankara.
- TBDY 2018 — Türkiye Bina Deprem Yönetmeliği, Bölüm 16. T.C. Çevre ve Şehircilik Bakanlığı.
- TS EN ISO 22475-1 — Jeoteknik Etüt ve Deneyler: Numune Alma Yöntemleri. TSE.
- TS EN ISO 22476-3:2013 — Jeoteknik Etüt ve Deneyler: SPT. TSE.
- Das, B.M. (2019). Principles of Foundation Engineering, 9th Ed. Cengage Learning.
- Mungan, H. (2021). Eurocode 7 Standartına Göre Temellerde Taşıma Gücü. İKSAD Yayınevi.
- Durukan, S. vd. (2021). Türkiye Bina Deprem Yönetmeliğine (2018) Göre Zemin Sıvılaşması Değerlendirmesi. Türkiye Jeoloji Bülteni.
- Liao, S.S.C. & Whitman, R.V. (1986). Overburden correction factors for SPT in sand. J. Geotech. Eng., ASCE, 112(3), 373–377.
İlgili Hesaplama Araçları
Bu konuyla ilgili ücretsiz mühendislik hesaplama araçlarımızla ön tasarım ve kontrol yapabilirsiniz: