Çelik Yorulma Hesabı
Çelik yapılarda tekrarlı yükler altında yorulma (fatigue) hasarı, statik dayanımın çok altındaki gerilme genliklerinde bile çatlak başlangıcı ve ilerlemesine yol açar. TS EN 1993-1-9:2007 (EN...
1. Tanım ve Temel İlke
1.1 Yorulma Nedir?
Yorulma (fatigue), çelik yapılarda tekrarlı gerilme dönüşümleri sonucu başlayan mikro-çatlakların ilerleyerek aniden kırılmaya dönüşmesi olgusudur. Yorulma kırığı:
- Görünür deplasman oluşmadan meydana gelir
- Kaynaklı bağlantılarda, deliklerde ve geometrik kesintilerde başlar
- Statik tasarım yeterli olsa bile kontrol gerektiren bir limit durumdur
Tarihi arka plan: Yorulma olgusu, 1840'larda August Wöhler'in demiryolu eksenlerindeki kırılmaları incelemesiyle sistematik olarak tanımlanmıştır. Türkiye'deki perçinli çelik demiryolu köprüleri (1856–1888 yılları arasında inşa edilenler) bu olgunun gerçek dünya örneklerini içermektedir.
Detay kategori belirleme (parent 160, kaynaklı 125-50, kötü detay 36); S-N eğrisi m=3/m=5 iki segment; Palmgren-Miner kümülatif hasar Dd = Σ(Ni/Nri) ≤ 1.0; kaynak iyileştirme (TIG dressing, grinding, hammer peening +1-2 kategori) (EN 1993-1-9).
S-N eğrisi log-log koordinatta 6 kategori (160, 125, 90, 71, 50, 36); kategoriye göre tipik detay kesitleri; kümülatif hasar histogram Dd hesabı; kaynak iyileştirme yöntemleri (TIG, grinding, peening) ile kategori artışı.
Saha Notu: Türkiye'deki çelik köprü stoğunun önemli bir kısmı 100 yıl üzerinde yaştadır. İTÜ HASLAB laboratuvarında gerçek boyutlu perçinli köprü elemanlarının yorulma ömrü araştırmaları yürütülmektedir. Türkiye'de köprü muayenesinde tahribatsız muayene (NDT) zorunluluğu, TS EN 1090-2 ve Karayolları teknik şartnameleri ile belirlenmiştir.
1.2 Yorulmanın Belirleyici Parametreleri
Tablo 1: Notasyon ve Semboller
| Parametre | Sembol | Açıklama | Tipik Etki |
|---|---|---|---|
| Gerilme genliği | Ne kadar büyükse hasar o kadar hızlı | Birincil parametre | |
| Çevrim sayısı | Yük tekrar sayısı | Log ölçekli etki | |
| Detay sınıfı | Kaynak/detay kalitesini yansıtır | 36–160 MPa aralığı | |
| Ortalama gerilme | İkincil etki; yüksek kalıntı gerilmelerde etkisiz | Haigh diyagramı | |
| Korozyon | — | Yorulma sınırını kaldırır, S-N eğrisini %70'e indirir | Kritik ortam faktörü |
Dikkat: Gerilme oranı parametresi, özellikle kaynak dışı detaylarda yorulma dayanımını belirgin biçimde etkiler. TS EN 1993-1-9 Madde 6.1(4), çekme gerilmesi içeren bölgeleri birincil risk alanı olarak tanımlar.
Dikkat: Türkiye'deki deprem bölgeleri (TBDY 2018 kapsamında ZE veya ZD zemin sınıflarında) çelik yapılarda artı yorulma yükü oluşturabilir. Deprem + operasyonel dinamik yük kombinasyonunda yorulma kontrolü bağımsız olarak değerlendirilmelidir. TBDY 2018 Madde 9.1.2 sismik dayanım için yük kombinasyonları öngörmektedir; yorulma ömrü hesabında bu yükler EN 1993-1-9 Madde 5 çerçevesinde ayrıca ele alınmalıdır.
2. S-N Eğrileri ve Detay Sınıfları
2.1 S-N Eğrisi (Wöhler Eğrisi)
TS EN 1993-1-9'da eğim katsayısı ile:
veya eşdeğer ifade:
İki bölgeli eğri (TS EN 1993-1-9:2007 Madde 7.1):
- : (kısa ömür bölgesi)
- : (uzun ömür bölgesi — değişken genlikli yükler için)
- : Kesim eşiği altında yorulma başlamaz
Saha Notu: Türkiye'nin karasal iklimine sahip iç bölgelerinde (İç Anadolu, Doğu Anadolu) yoğun sıcaklık döngüleri (−25°C ile +40°C arası) çelik yapılarda termal yorulma bileşeni yaratabilir. Yüksek sıcaklık etkisi (>150°C) için TS EN 1993-1-9 Madde 2(3) kapsamında oranıyla eğri düzeltilmelidir.
2.2 Detay Sınıfları (Detail Categories)
Detay sınıfı, çevrimde karakteristik yorulma dayanımını (MPa) temsil eder.
Tablo 2: Detay Sınıfları (Detail Categories)
| Detay Sınıfı (MPa) | Tablo | Örnek Detay |
|---|---|---|
| 160 | 8.1 | Düzgün yüzeyli haddelenmiş levha, kaynak yok |
| 140 | 8.1 | Makineli işlenmiş, delik köşeleri işlenmiş |
| 125 | 8.1 | Uzunlamasına kaynak, tam nüfuziyetli, denetlenmiş |
| 112 | 8.1 | Uzunlamasına kaynak, kısmi nüfuziyet |
| 100 | 8.3 | Alın kaynağı, zemin taşlanmış |
| 90 | 8.3 | Alın kaynağı, zemin taşlanmamış |
| 80 | 8.5 | T birleşim, çift taraf, tam nüfuziyetli |
| 71 | 8.4 | Enkesit geçişi, kaynaklı takviye levhası sonu |
| 63 | 8.3 | Alın kaynağı, farklı kalınlık geçişi, açılı |
| 56 | 8.5 | Köşe kaynağı, kuvvet aktaran |
| 50 | 8.2 | Bağlantı elemanı, delgili levha |
| 36 | 8.5 | Delik kenarına yakın kaynak, kök çatlak riski |
Referans: TS EN 1993-1-9:2007 Tablo 8.1 ila 8.10
Dikkat: Detay sınıfı seçimi kritik önem taşır; yanlış sınıflandırma yorulma ömrünü katlarca etkiler. Detay geometrisinin tam olarak hangi tabloya uyduğu dikkatle doğrulanmalıdır. Tablo 8.4'teki "takviye levhası sonu" detayı ( MPa) Türkiye'deki endüstriyel yapılarda en sık karşılaşılan kritik detaylardan biridir.
2.3 Kesim Eşiği
Sabit genlikli yükleme için sabit genlikli yorulma limiti ():
Referans: TS EN 1993-1-9:2007 Madde 7.1(3)
3. Tasarım Yöntemi
3.1 Gerilme Genliğinin Belirlenmesi
Nominal gerilme genliği:
Tablo 3: Notasyon ve Semboller
| Sembol | Açıklama | Kaynak |
|---|---|---|
| Tasarım yükü altında hesaplanan nominal gerilme genliği | TS EN 1993-1-9 Madde 6.1 | |
| Eşdeğer hasar katsayısı (damage equivalent factor) | TS EN 1993-2 Madde 9 (köprüler için) | |
| Dinamik büyütme faktörü | TS EN 1993-6 (kren kirişleri için) |
Köprüler için katsayısı TS EN 1993-2:2007 Madde 9 kapsamında, kren kirişleri için TS EN 1993-6:2007 kapsamında tanımlanmıştır.
Yorulma Yük Modelleri (Fatigue Load Models — FLM): EN 1991-2:2003 (TS EN 1991-2 olarak benimsenmiş) Madde 4.6'da köprüler için 5 farklı yük modeli tanımlanmıştır:
- FLM1: LM1'e benzer statik model — sonsuz ömür teyidi
- FLM2: "Sık araçlar" seti — sonsuz ömür teyidi
- FLM3: Tek araç modeli (Eurocode araç 480 kN) — doğrudan yorulma doğrulama, Türkiye KGM uygulamalarında referans
- FLM4: Gerçek ağır araç trafik dağılımı — rainflow sayımı ile
- FLM5: Sahaya özgü ölçüm verisi
Saha Notu: Türkiye'de KGM (Karayolları Genel Müdürlüğü) köprü projelerinde FLM3 modeli standarttır. Karayolları Teknik Şartnamesi (KGM 2013) Madde 711, köprü yorulma yüklerini EN 1991-2 ile uyumlu biçimde düzenlemektedir. Türkiye ağır taşıt trafiğinin yoğunluğu nedeniyle katsayısı için ulusal ek değerleri kontrol edilmelidir.
3.2 Yorulma Kontrol Koşulu
Tablo 4: Notasyon ve Semboller
| Sembol | Açıklama | Değer |
|---|---|---|
| Yük etkisi kısmi faktörü | 1,0 (normal) | |
| Malzeme yorulma kısmi faktörü | 1,0–1,35 (sonuç sınıfına bağlı) |
Referans: TS EN 1993-1-9:2007 Madde 8, Denklem (8.1)
3.3 Sonuç Sınıfına Göre
Tablo 5: Sonuç Sınıfına Göre
| Sonuç Sınıfı | Hasar Toleransı | Türkiye Uygulama Alanı | |
|---|---|---|---|
| SC1 | Güvenli hasar toleransı (erişilebilir, gözlemlenebilir) | 1,00 | Rutin erişilebilir endüstriyel yapılar |
| SC2 | Güvenli hasar toleransı (düşük erişim) | 1,15 | Kapalı iç yapılar, montaj köprüleri |
| SC3 | Güvenli ömür (safe-life) | 1,25 | Kren kirişleri, önemli köprü detayları |
| SC4 | Güvenli ömür, kritik eleman | 1,35 | Baskın taşıyıcı sistem elemanları, can güvenliği kritik |
Referans: TS EN 1993-1-9:2007 Tablo 3.1
Saha Notu: Türkiye'deki organize sanayi bölgelerindeki kren destekli üretim hollerinde SC3 sınıfı en yaygın kullanılan senaryodur (). Demir-çelik tesisleri ve liman vinçleri ise SC4 () kapsamında değerlendirilmektedir.
4. Hasar Birikimi (Miner Kuralı)
Birden fazla genlik seviyesi varsa Palmgren-Miner kuralı:
Tablo 6: Notasyon ve Semboller
| Sembol | Açıklama |
|---|---|
| seviyesindeki gerçek çevrim sayısı | |
| gerilme genliğinde S-N eğrisinden izin verilen çevrim sayısı |
Referans: TS EN 1993-1-9:2007 Madde 8
Dikkat: Miner kuralı () lineer hasar birikimi varsayar; gerçekte bazı yükleme dizileri için bu kural güvensiz tarafta kalabilir (sequence effect — yükleme sırası etkisi). Özellikle değişken genlikli yüklerde rainflow sayımı ile elde edilen gerçek hasar toplamı daha güvenilirdir.
4.1 Rainflow Sayım Yöntemi (Aralık Sayımı)
Değişken genlikli yük geçmişinden çevrim sayısını çıkarmak için Rainflow Sayım Yöntemi (rainflow counting) kullanılır:
- Histerezis filtreleme: Eşik altı küçük çevrimlerin elenmesi
- Tepe-vadi filtreleme: Yalnızca maksimum ve minimum değerlerin korunması
- Çevrim sayımı: Rainflow algoritması uygulanması
Sonuç olarak her gerilme genliği için çiftleri elde edilir ve Miner toplamına dahil edilir. Bu yöntem TS EN 1993-1-9:2007 Ek A kapsamında açıklanan prosedürle uyumludur ve ASTM E1049 standardı ile de örtüşmektedir.
5. Sıcak Nokta Gerilmesi Yöntemi (Hot Spot Stress Method)
Karmaşık geometrili kaynaklı bağlantılar için nominal gerilme yetersiz kalabilir; sıcak nokta gerilmesi kullanılır:
Burada = gerilme yığılma katsayısı (FEM veya standart tablolardan).
Sıcak nokta için genellikle detay sınıfı FAT 90 veya FAT 100 kullanılır.
Referans: IIW (2016) — Recommendations for Fatigue Design of Welded Joints; TS EN 1993-1-9:2007 Ek B
5.1 Efektif Çentik Gerilmesi Yöntemi (Effective Notch Stress)
Kaynak kökü ve kaynak ayağından çatlak başlangıcını değerlendirmek için kullanılır:
- Gerçek kaynak geometrisi yerine 1 mm çentik yarıçapı modellenir (FEM)
- Tek bir S-N eğrisi ile değerlendirme: FAT 225 ()
- Bu yöntem TS EN 1993-1-9 nominal gerilme yaklaşımından daha gerçekçi ancak daha pahalıdır
5.2 Lineer Elastik Kırılma Mekaniği (LEFM)
Paris Yasası ile çatlak ilerleme hızı:
Burada:
- = çatlak boyu (mm)
- = çevrim sayısı
- = gerilme şiddet faktörü genliği (MPa√m)
- , = Paris sabitleri (S355 çeliği için tipik: , )
LEFM, yapıda başlangıç çatlağı olduğu bilindiğinde kalan yorulma ömrünü belirlemek için kullanılır. TS EN 1993-1-9 nominal stres yaklaşımını esas alır; LEFM ek doğrulama aracıdır.
6. Türkiye'de Çelik Malzeme ve Uygulama
6.1 Yapısal Çelik Sınıfları
Türkiye'de yaygın olarak kullanılan yapısal çelikler TS EN 10025-2:2011 kapsamındadır:
Tablo 7: Yapısal Çelik Sınıfları
| Çelik Sınıfı | Akma Dayanımı (MPa) ≤16mm | Çekme Dayanımı (MPa) | Yorulma Tasarımı | Yaygın Kullanım |
|---|---|---|---|---|
| S235JR | 235 | 360–510 | Düşük yorulma yükü | Hafif çatılar, ikincil elemanlar |
| S275J0 | 275 | 430–580 | Orta yorulma yükü | Köprü ikincil elemanları |
| S355J2 | 355 | 490–630 | Yüksek yorulma yükü | Ana köprü kirişleri, kren kirişleri |
| S355NL | 355 | 490–630 | Düşük sıcaklık tokluğu | Soğuk iklim, Doğu Türkiye |
Saha Notu: Erdemir ve İsdemir (OYAK Çelik) Türkiye'nin başlıca yapısal çelik üreticileridir. S355J2 çeliği, Türkiye köprü ve endüstriyel yapılarında en yaygın kullanılan yorulma açısından kritik çelik sınıfıdır.
6.2 Yorulma Açısından Kritik Türkiye Yapı Türleri
- Çelik karayolu/demiryolu köprüleri: TCDD demiryolu ağındaki perçinli çelik köprüler (1856'dan itibaren inşa edilmiş, 100+ yıl yaşında)
- Endüstriyel kren destekli yapılar: Organize Sanayi Bölgeleri'ndeki üretim hollerinde orta-ağır sınıf krenler (TS EN 1993-6)
- Rüzgar türbini kuleleri: Türkiye'nin Ege ve Trakya bölgelerinde yoğun rüzgar türbini yatırımları
- Deniz/liman yapıları: İstanbul, İzmir, Mersin liman çelik iskelet yapıları — korozyon + yorulma kombinasyonu
Dikkat: Türkiye'nin Karadeniz ve Ege kıyılarında kloral ortam yorulma dayanımını %30–50 oranında düşürebilir. Kıyı çelik yapılarında TS EN 1993-1-9 Ek C kapsamında korozyon faktörü uygulanmalıdır. Deniz ortamında S-N eğrisi %70'e indirgenir ve sabit genlikli yorulma limiti ortadan kalkar.
7. Yorulma Tasarım Akış Diyagramı
8. Parametre Tablosu
Tablo 8: Parametre Tablosu
| Parametre | Açıklama | Tipik Değer | Standart Referansı |
|---|---|---|---|
| Detay sınıfı (MPa) | 36–160 | TS EN 1993-1-9 Tablo 8.1–8.10 | |
| Referans çevrim sayısı | TS EN 1993-1-9 Madde 7.1 | ||
| S-N eğrisi eğimi (kısa ömür) | 3 () | TS EN 1993-1-9 Madde 7.1 | |
| S-N eğrisi eğimi (uzun ömür) | 5 () | TS EN 1993-1-9 Madde 7.1(3) | |
| Yük kısmi faktör | 1,0 | TS EN 1993-1-9 Madde 3 | |
| Malzeme kısmi faktör | 1,0–1,35 | TS EN 1993-1-9 Tablo 3.1 | |
| Sabit genlikli yorulma limiti | TS EN 1993-1-9 Madde 7.1 | ||
| Kesim eşiği | TS EN 1993-1-9 Madde 7.1(3) |
9. Örnek Problemler
Problem 1 — Kolay
Veriler:
- Detay sınıfı: MPa (uzunlamasına kaynak, tam nüfuziyetli, denetlenmiş — Tablo 8.1)
- Çevrim sayısı: çevrim
- Uygulanan gerilme genliği: MPa
- Strateji: Güvenli ömür (safe-life), düşük başarısızlık sonucu
İstenen: Tasarım kabul edilebilir mi?
Çözüm:
Adım 1: değerinin belirlenmesi
Güvenli ömür (safe-life) + düşük başarısızlık sonucu → SC3: (TS EN 1993-1-9:2007 Tablo 3.1)
Adım 2: İzin verilen yorulma dayanımı
Adım 3: Çevrim sayısı olduğu için S-N eğrisinden izin verilen gerilme genliği:
Adım 4: Kontrol:
Alternatif kontrol (oran yöntemi):
Sonuç: Tasarım KABUL EDİLEMEZ. Detay sınıfı en az 160 MPa'ya yükseltilmeli (örn. kaynak denetim seviyesi iyileştirilmeli) veya kesit büyütülerek azaltılmalıdır.
Kontrol: kontrolü: S355 için (gerilme limiti aşılmıyor)
Problem 2 — Orta
Senaryo: Çelik köprü kirişi, araba-feribot bağlantı köprüsü (linkspan). Taşıyıcı detay sınıfı MPa, değişken genlikli yük, güvenli hasar toleransı + yüksek başarısızlık sonucu (SC4): .
Veriler:
- Günde 50 araç — araç başı 2 gerilme çevrimi
- Tasarım ömrü: 40 yıl
- Araç ağırlığı ve gerilme dağılımı:
Tablo 9: Problem 2 — Orta
| Araç Kütlesi (ton) | (MPa) | Oran (%) | Çevrim Sayısı |
|---|---|---|---|
| 1 | 20 | 70 | 1.022.000 |
| 2 | 40 | 28 | 408.800 |
| 5 | 100 | 2 | 29.200 |
Toplam çevrim: çevrim
İstenen: Miner toplamı kontrolü.
Çözüm:
Adım 1: Her gerilme seviyesi için hesabı
Faktörlü S-N eğrisi:
Eğri sabiti
- MPa:
- MPa:
- MPa:
Ancak MPa eğrisi kullanılır; 20 MPa değeri bu limitin altında olup Miner toplamına katkı azalır.
Adım 2: Miner toplamı (yaklaşık hesap ile orijinal tabloya göre):
Tablo 10: Problem 2 — Orta
| i | (MPa) | |||
|---|---|---|---|---|
| 1 | 20 | 1.022.000 | >> 10⁷ | ~0,01 |
| 2 | 40 | 408.800 | 1.458.000 | 0,28 |
| 3 | 100 | 29.200 | 93.300 | 0,31 |
Sonuç: → UYGUN (Güvenlik payı: %40)
Kontrol: (S275 için 412,5 MPa)
Yorum: Tasarım kabul edilebilir olmakla birlikte güvenlik payı sınırlıdır. Türkiye'deki ağır taşıt trafiği yoğunluğunda araç yük dağılımının yeniden gözden geçirilmesi önerilir (KGM trafik sayım verileri ile kalibre edilmeli).
Problem 3 — Zor
Senaryo: Türkiye'deki bir fabrika holünde çalışan 20 tonluk köprülü kren sisteminin kren kirişi yorulma değerlendirmesi. Kren kirişi; kaynaklı alın birleşimli, takviye levhası sonları mevcut I-enkesitlidir.
Veriler:
- Tasarım ömrü: 25 yıl
- Yıllık çevrim sayısı: çevrim (yoğun endüstriyel kullanım, kren sınıfı S5)
- Toplam çevrim:
- Kritik detay: Takviye levhası sonu → Tablo 8.4: MPa
- Nominal gerilme genliği: MPa
- Dinamik büyütme faktörü (TS EN 1993-6:2007 Madde 2.10.3):
- katsayısı (S5 kren sınıfı, EN 1993-6 Ek B):
- Sonuç sınıfı: SC3 →
İstenen: (a) Yorulma kontrolü, (b) Detay sınıfı yükseltme iterasyonu
Çözüm:
Adım 1: Büyütülmüş gerilme genliği
(TS EN 1993-1-9:2007 Madde 6.1, TS EN 1993-6:2007 Madde 2.10)
Adım 2: Yorulma dayanımı (faktörsüz)
Adım 3: Kontrol
Adım 4: Detay sınıfı iterasyonu (gerekli minimum ):
Adım 5: MPa ile deneme (Tablo 8.1 — uzunlamasına kaynak, tam nüfuziyetli, denetlenmiş):
Adım 6: Miner toplamı kontrolü —
Sonuç: Takviye levhası sonu detayı ( MPa) yetersiz kalmaktadır. Tasarım çözümleri:
- Tercih edilen: Alın kaynağı detayına geçiş → MPa (zemin taşlanmış)
- Alternatif: Takviye levhalarının kademeli sonlandırılması (taperlanmış uç) → üst detay sınıfına geçiş
- Kesit büyütme: Gerilme azaltımı ile daha düşük sağlanması
Kontrol: (S355)
10. Muayene, Bakım ve Yorulma Hasar Tespiti
10.1 Tahribatsız Muayene (NDT)
Yorulma çatlaklarının tespitinde aşağıdaki NDT yöntemleri kullanılır:
Tablo 11: Tahribatsız Muayene (NDT)
| Yöntem | Türkçe Adı | Uygulama | Standart |
|---|---|---|---|
| UT | Ultrasonik muayene | İç çatlaklar, kaynak kökü | TS EN ISO 17640 |
| MT | Manyetik parçacık testi | Yüzey ve yüzey altı çatlaklar | TS EN ISO 17638 |
| PT | Sıvı penetrant testi | Yüzey çatlakları | TS EN ISO 3452 |
| RT | Radyografik muayene | İç hatalar, film çıktısı | TS EN ISO 17636 |
| VT | Görsel muayene | Makroskobik çatlak, deformasyon | TS EN 13018 |
Referans: TS EN 1090-2:2011 Madde 12 — Çelik yapı muayene ve test gereklilikleri
Saha Notu: Türkiye'de Yapı Denetimi Kanunu (4708) kapsamındaki çelik yapılarda NDT belgelenmiş mühendisler tarafından yürütülmektedir. 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu çerçevesinde kren kirişi muayeneleri yıllık periyodik kontrol kapsamındadır (Makine Koruyucu Ekipman Yönetmeliği).
10.2 Yorulma Ömrü İzleme ve Bakım
Hasar toleranslı tasarım (Damage Tolerant Design — DTD) stratejisinde:
- Belirlenmiş periyodik muayene aralıkları (inspection intervals)
- Maksimum kabul edilebilir çatlak uzunluğu () tanımlanır
- Çatlak bulunması halinde ömür uzatma tedbirleri (TIG taşlama, çentik iyileştirme, kama plakaları)
11. Sık Yapılan Hatalar
- Detay sınıfının yanlış seçimi — Tablo 8.4'teki "takviye levhası sonu" ile Tablo 8.1'deki "uzunlamasına kaynak" birbirine karıştırılması en yaygın hatadır. Çatlak başlangıç konumu dikkatle belirlenmeli.
- Kesim eşiğinin göz ardı edilmesi — çevrim için mutlaka iki bölgeli eğri () uygulanmalı; sabit kullanımı güvensiz tarafta sonuç verir.
- Miner kuralında yükleme sırası etkisinin ihmal edilmesi — Büyükten küçüğe yükleme gerçek hasar > Miner hasar; yükleme dizisi önemli olduğunda FEM bazlı değerlendirme yapılmalı.
- Dinamik büyütme faktörünün unutulması — Kren kirişlerinde faktörü atlanırsa gerilme genliği düşük hesaplanır; TS EN 1993-6 Madde 2.10 zorunlu kontrol içerir.
- Kalıntı gerilmelerin göz ardı edilmesi — TS EN 1993-1-9 yüksek kalıntı gerilme varsayarak konservatif davranır; gerilme giderme ısıl işlemi uygulanırsa detay sınıfı bir kategori yükseltilebilir.
- Korozif ortam kabulünün yapılmaması — Türkiye'nin kıyı ve endüstriyel bölgelerinde atmosferik korozyon göz ardı edilemez; S-N eğrisi %70'e indirgenmeli ve yorulma limiti sıfıra eşit kabul edilmelidir.
12. İlgili Makaleler
Tablo 12: İlgili Makaleler
| Referans | Açıklama |
|---|---|
| CE-001 | Çelik Basınç Elemanı — Burkulma Kontrolü |
| CE-035 | Çelik Köprü Tasarımına Giriş |
| CE-037 | Kaynaklı Birleşimlerin Tasarımı |
13. Kaynaklar
- TS EN 1993-1-9:2007 — Çelik yapıların tasarımı — Bölüm 1-9: Yorulma. TSE, Ankara. (TS EN karşılığı: EN 1993-1-9:2005)
- TS EN 1993-2:2007 — Çelik yapıların tasarımı — Çelik köprüler. TSE, Ankara.
- TS EN 1993-6:2007 — Çelik yapıların tasarımı — Kren destek yapıları. TSE, Ankara.
- TS EN 1991-2:2008 — Yapılar üzerindeki etkiler — Bölüm 2: Köprüler üzerindeki trafik yükleri. TSE, Ankara.
- TS EN 10025-2:2011 — Yapısal çelikler için sıcak haddelenmiş ürünler. TSE, Ankara.
- IIW (2016) — Recommendations for Fatigue Design of Welded Joints and Components. IIW Document XIII-2460-13/XV-1440-13.
- AISC 360-16, Appendix 3 — Design for Fatigue. AISC, Chicago, 2016.
- Çağlayan B.Ö., Kaya H. (2016) — Perçinli Çelik Köprü Elemanlarının Yorulma Ömrü Tespiti. SUJEST, v.4, n.4.
- Maddox, S.J. (1991) — Fatigue Strength of Welded Structures. 2nd ed., Woodhead Publishing, Cambridge.
- Schijve, J. (2009) — Fatigue of Structures and Materials. 2nd ed., Springer.
- Heyns, M. (2016) — Fatigue design according to BS EN 1993-1-9, SANS 10162-1 and IIW Bulletin 520. Investmech Technical Course.
- Bartsch, H. et al. (2020) — Analysis of fatigue test data to reassess EN 1993-1-9 detail categories. Steel Construction, 13(3). DOI: 10.1002/stco.201900065
Kaynakça
- İlgili Türk Standartları (TS) ve Avrupa Normları (EN)
- TBDY 2018 — Türkiye Bina Deprem Yönetmeliği
- İlgili ders kitapları ve teknik kaynaklar
Not: Bu makale eğitim amaçlıdır. Projelerde güncel yönetmelik ve standartlara başvurunuz.
İlgili Hesaplama Araçları
Bu konuyla ilgili ücretsiz mühendislik hesaplama araçlarımızla ön tasarım ve kontrol yapabilirsiniz:
Önemli Mühendislik Uyarısı: Bu içerik yalnızca bilgilendirme amaçlıdır; nihai tasarım, hesap ve uygulama kararları, güncel yönetmelikler ile proje koşulları çerçevesinde yetkili bir inşaat mühendisinin denetiminde alınmalıdır. Sayısal örnekler ve formüller genel mühendislik pratiğini yansıtır; her projenin kendine özgü zemin, yük ve çevre koşulları proje müellifince ayrıca değerlendirilmelidir.