Çelik Çatı Makası Tasarımı
Çelik çatı makasları (kafes kirişler), üçgen biçiminde düzenlenmiş çubuk sistemleridir; her çubuk yalnızca eksenel kuvvet (çekme veya basınç) taşır; eğilme, kesme ve burulma önemsizdir. Bu yapısal...
Yük belirleme (TS 498 / EN 1991), makas tipi seçimi, statik çözüm, çekme/basınç çubuk seçimi, burkulma (Madde 6.3), gusset bağlantı, sehim ve yan burkulma kontrolleri (EN 1993-1-1 / ÇYTHYE 2016).
Dört temel makas tipi (Howe, Pratt, Warren, Fink) karşılaştırması; gusset plaka düğüm yakın çekim, aşık (purlin) yan destek burkulma uzunluğu Lcr, tipik çubuk kuvveti tablosu.
1. Makas Tipleri
Çelik çatı makasları, üçgen biçiminde düzenlenmiş çubuk sistemleridir. Her çubuk yalnızca eksenel kuvvet taşır (çekme veya basınç).
1.1 Başlıca Makas Tipleri
Tablo 1: Başlıca Makas Tipleri
| Tip | Çaprazlar | Dikmeler | Tipik Açıklık | Avantaj |
|---|---|---|---|---|
| Pratt | Çekme | Basınç | 20–50 m | Yatay yükler için verimli; çaprazlar uzun olduğunda S355 ile ekonomik |
| Warren | Çekme/Basınç (dönüşümlü) | Yok (basit) | 15–40 m | Hafif, az düğüm; köprü ve çatı |
| Warren + dikmeler | Çekme/Basınç | Nötr-küçük | 15–40 m | Panel orta noktasında yük taşıma |
| Howe | Basınç | Çekme | 10–30 m | Tarihî; tahta-çelik karma az tercih edilir |
| Fink | V-şekilli | Çekme | 10–25 m | Çatı makaslarında yaygın; çatı eğimine uyum |
| Hilal (Crescent) | Değişken | Değişken | 30–80 m | Büyük açıklık ve estetik; havalimanı terminalleri |
Saha Notu: Türkiye endüstriyel yapılarında en yaygın tercih Pratt tipi paralel başlıklı makaslardır (özellikle 15–40 m aralığında). Warren makas ise çelik köprülerde ve hafif çatılarda tercih edilmektedir. Fink makas, konut tipi eğimli çatılarda yaygındır.
Dikkat: Makas tipi seçiminde yalnızca açıklık değil, yük yönü ve deprem bölgesi de göz önüne alınmalıdır. Pratt makasında deprem ve rüzgar yük terselmesi durumunda çapraz çubuklarda basınç oluşabilir; bu durum burkulma hesabını zorunlu kılar (TBDY 2018 Bölüm 9, Madde 9.2).
2. Yük Analizi
2.1 Yük Türleri
Tasarım yükleri TS EN 1991 serisi ve TBDY 2018'e göre belirlenir.
Tablo 2: Yük Türleri
| Yük Türü | Standart | Tipik Değer | Birim |
|---|---|---|---|
| Çelik makas öz ağırlığı | TS EN 1991-1-1:2004 | 0,20–0,40 | kN/m² |
| Çatı örtüsü (trapez sac) | TS EN 1991-1-1:2004 | 0,10–0,15 | kN/m² |
| Çatı örtüsü (alüminyum) | TS EN 1991-1-1:2004 | 0,02–0,05 | kN/m² |
| Çatı örtüsü (kiremit/şap) | TS EN 1991-1-1:2004 | 0,80–1,50 | kN/m² |
| Tavan (asma tavan) | TS EN 1991-1-1:2004 | 0,05–0,25 | kN/m² |
| Tesisat yükleri | TS EN 1991-1-1:2004 | 0,10–0,30 | kN/m² |
| Aşık ağırlığı | TS EN 1991-1-1:2004 | 0,10–0,20 | kN/m² |
| Kar yükü — Marmara / Ege | TS EN 1991-1-3:2007 Çizelge NB.1 | 0,60–0,90 | kN/m² |
| Kar yükü — İç Anadolu | TS EN 1991-1-3:2007 Çizelge NB.1 | 1,00–1,50 | kN/m² |
| Kar yükü — Doğu / Kuzeydoğu | TS EN 1991-1-3:2007 Çizelge NB.1 | 1,50–3,00 | kN/m² |
| Rüzgar yükü (negatif bsk.) | TS EN 1991-1-4:2007 | Hesaba göre | kN/m² |
| Hareketli yük (bakım) — H çatı | TS EN 1991-1-1:2004 Tablo 6.9 | 0,40 (qk) | kN/m² |
Not: Kar yükü hesabında TS EN 1991-1-3:2007 Madde 5.1 kapsamında zemin kar yükü (karakteristik değer) ve şekil katsayısı çarpımıyla çatı yüzeyi yükü belirlenir. Tek eğimli çatılarda , Çizelge 5.2'den alınır; eğim için , için doğrusal azalma uygulanır.
Tablo 3: Yük Türleri
| Çatı Eğimi α | μ₁ (Kar kayma serbest) |
|---|---|
| 0° ≤ α ≤ 30° | 0,8 |
| 30° < α ≤ 60° | 0,8 × (60° − α) / 30° |
| α > 60° | 0,0 |
Saha Notu: Kütahya (İç Anadolu geçiş bölgesi) için zemin kar yükü alınmalıdır (TS EN 1991-1-3:2007 Türkiye Ulusal Ek Çizelge NB.1). Bölgedeki yaygın donlu zemin koşulları (KGM don derinliği haritasında 80–100 cm) çatı konstrüksiyonunu da etkiler.
TBDY 2018 / TS EN 1990 Yük Kombinasyonları:
Kalıcı ve değişken yükler altında Tasarım Kesit Etkisi (ULS):
Kalıcı + Değişken + Rüzgar (ULS):
Deprem kombinasyonu (TBDY 2018 Madde 4.4):
ÇYTHYE 2016'ya göre LRFD (YDKT) yük kombinasyonu:
Dikkat: Rüzgar yükünün oluşturduğu negatif (yukarı doğru) baskı, alt başlığın normalde çekme altında olduğunu, üst başlığın ise basınç yerine çekmeye dönüşebileceğini gösterir. Bu durum yük terselme durumu olarak mutlaka kontrol edilmelidir (TS EN 1990 Madde 6.4.3.2).
2.2 Düğüm Noktasına Aktarılan Yük
Makas açıklığı boyunca aşıkların makas düğümlerine baskı uyguladığı varsayılır. Makas aralığı (m) ve düğüm aralığı (m) için:
Düğümler arası bölgeye yük geldiğinde (ara aşık vb.) makasın başlık kirişinde ikincil eğilme oluşur; bu durum birleşik eksenel kuvvet + eğilme kontrolünü gerektirir (TS EN 1993-1-1:2005 Madde 6.2.9).
3. Çubuk Kuvvetleri — Düğüm Noktası Yöntemi
Temel denge denklemleri her düğüm için ayrı kurulur:
Yöntem: İki bilinmeyene sahip her düğüm noktasından başlayarak tüm çubuk kuvvetleri bulunur. Hesap sırası mesnet düğümünden başlamalıdır.
Pratt makas örneği (basit mesnetli, panel):
Mesnet reaksiyonları (simetrik yük altında):
Üst başlık (basınç, x. panel):
Alt başlık (çekme, x. panel):
Dikme (basınç, Pratt):
Çapraz (çekme, Pratt — çapraz açısı):
Burada = mesnet reaksiyonu, = makas yüksekliği, = ilgili paneldeki kesme kuvveti, = çapraz ile yatay arasındaki açı.
Saha Notu: Sıfır kuvvetli çubuklar (zero-force members) üretim aşamasında düğüm bağlantısını pekiştirse de tasarımda göz ardı edilir. Buna karşın montaj ve stabilite açısından bağlantılara dahil edilmeleri önerilir (ÇYTHYE 2016 Madde 15.2.4).
Dikkat: El hesaplarında Pratt makasında dikmeler basınçta çalışır; Warren makasında ise çaprazlar dönüşümlü çekme-basınç altındadır. Her iki tipte de yük terselme durumu ayrıca kontrol edilmelidir.
4. Kesit Yöntemi (Method of Sections)
Belirli çubuklardaki kuvvetleri hızlı bulmak için tüm makası kesen bir düzlem geçirilir; kesilen en fazla 3 çubuk bilinmeyen olur.
Üst başlık kuvveti için alt başlık düğümünden moment:
Çapraz kuvveti için düşey denge:
Burada = kesimdeki net eğilme momenti, = makas yüksekliği, = kesitteki net kesme kuvveti.
Saha Notu: Kesim yöntemi, yüzlerce çubuk içeren büyük makasların belirli kritik elemanlarını (en büyük kuvvetli üst başlık, kritik çapraz) hızla bulmak için pratiktir. Tüm sistemi analiz etmek için FEM yazılımı (SAP2000, RFEM, RSTAB) kullanılmalıdır.
5. Profil Seçimi ve Dayanım Kontrolleri
5.1 Çekme Çubuğu (TS EN 1993-1-1:2005 Madde 6.2.3)
Kaynaklı bağlantıda (delik yok):
Bulonlu bağlantıda (delik var):
Burada = brüt kesit alanı (mm²), = net kesit alanı (mm²), = akma dayanımı (N/mm²), = çekme dayanımı (N/mm²), , .
Tablo 4: Çekme Çubuğu (TS EN 1993-1-1:2005 Madde 6.2.3)
| Çelik Kalitesi | Akma Dayanımı (t ≤ 16 mm) | Çekme Dayanımı | Burkulma Eğrisi (SHS/RHS) |
|---|---|---|---|
| S235 JR/J0/J2 | 235 N/mm² | 360–510 N/mm² | a |
| S275 JR/J0/J2 | 275 N/mm² | 430–580 N/mm² | a |
| S355 JR/J0/J2/K2 | 355 N/mm² | 470–630 N/mm² | a |
| S460 M/ML | 460 N/mm² | 540–720 N/mm² | a₀ |
Saha Notu: Türkiye piyasasında en yaygın çelik S235 JR (eski TS 648: St37) ve S275 JR (St44), büyük projelerde ise S355 J2/K2'dir. S355 kalite belgesi (CE işareti veya TSE-Q) mutlaka temin edilmelidir. Kütahya ve İç Anadolu'da soğuk hava koşulları nedeniyle J2 tokluk sınıfı (-20°C) tercih edilmelidir (TS EN 1993-1-10:2007).
5.2 Basınç Çubuğu — Burkulma Kontrolü (TS EN 1993-1-1:2005 Madde 6.3.1)
Adım 1: Kesit Sınıflandırma (Tablo 5.2)
SHS/RHS profiller için:
Tablo 5: Basınç Çubuğu — Burkulma Kontrolü (TS EN 1993-1-1:2005 Madde 6.3.1)
| Sınıf | İç basınç parçası limiti (c/t) |
|---|---|
| Sınıf 1 | |
| Sınıf 2 | |
| Sınıf 3 | |
| Sınıf 4 |
Adım 2: Kesit Dayanımı
Adım 3: Burkulma Dayanımı
İndirgenme faktörü :
Normalize edilmiş narinlik:
Burada = burkulma eğrisi katsayısı (Tablo 6.2), = efektif burkulma boyu (mm), = atalet yarıçapı (mm), .
Tablo 6: Basınç Çubuğu — Burkulma Kontrolü (TS EN 1993-1-1:2005 Madde 6.3.1)
| Kesit Türü | Eksen | Burkulma Eğrisi |
|---|---|---|
| Sıcak haddelenmiş SHS/RHS (hot-finished) | y-y ve z-z | a (α = 0,21) |
| Soğuk şekillendirilmiş SHS/RHS | y-y ve z-z | c (α = 0,49) |
| IPE (h/b > 1,2; t_f ≤ 40 mm) | y-y | a (α = 0,21) |
| IPE (h/b > 1,2; t_f ≤ 40 mm) | z-z | b (α = 0,34) |
| HEA/HEB (t_f ≤ 40 mm) | y-y | b (α = 0,34) |
| HEA/HEB (t_f ≤ 40 mm) | z-z | c (α = 0,49) |
Dikkat: Soğuk şekillendirilmiş SHS/RHS profiller burkulma eğrisi c'yi gerektirir; bu durum burkulma kapasitesini sıcak haddelenmiş muadillerine kıyasla %15–25 oranında düşürür. Türkiye piyasasında mevcut çelik profillerinin üretim yöntemi (sıcak/soğuk) tedarikçi teknik kataloğundan doğrulanmalıdır.
Adım 4: Burkulma Boyu
Makas çubuğu için EN 1993-1-1 Ek BB'ye göre:
- Düzlem içi burkulma: (boğum elemanları için)
- Düzlem dışı burkulma:
ÇYTHYE 2016 Madde 6.2.3 uyarınca Türkiye uygulamasında yine aynı değerler geçerlidir.
Saha Notu: Üst başlık aşık veya çatı sacıyla sürekli desteklendiğinde düzlem dışı burkulma boyu aşık aralığına eşittir. Düzlem içi burkulma genellikle kritiktir; her iki yön mutlaka kontrol edilmelidir.
5.3 Yanal Burkulma (Üst Başlık — TS EN 1993-1-1:2005 Madde 6.3.2)
Üst başlık çatı örtüsüyle tutuluyorsa yanal burkulma oluşmaz (). Yanal destek yoksa veya yetersizse:
Makas başlıklarında narinlik genellikle düşük olduğundan alınabilir; ancak geniş açıklıklı makaslar için kontrol zorunludur.
6. Stabilite Kontrolleri
6.1 Genel Stabilite
- Üst başlık aşık veya çatı sacıyla tutuluyorsa yanal burkulma boyu = aşık aralığı
- Makas derinliği: Ekonomik aralık ; 'dan küçük derinlik sehim sorunlarına yol açar
- Makas ağırlığı kaba tahmini: kN/m² (Ön boyutlandırma, EN 1993-1-1 Ek B)
Tablo 7: Genel Stabilite
| TBDY 2018 Bölüm 9 | Sistem | Dayanım Fazlalığı R | Bina Önem Katsayısı I |
|---|---|---|---|
| Moment aktaran çelik çerçeve | Çatı makası kolonlara mesnetli | 8 | 1,0–1,5 |
| Çapraz çerçeveli sistem | Dış merkez çaprazlı | 8 | 1,0–1,5 |
| Merkezi çapraz çerçeve | Kiriş-kolon-çapraz | 4 | 1,0–1,5 |
Saha Notu: TBDY 2018 Ek 8B uyarınca çatı düzlemi diyaframı tanımlanmalıdır. Endüstriyel yapılarda rijit çatı diyaframı varsayımı çoğunlukla geçersizdir; elastik diyafram modeli kullanılmalıdır.
6.2 Düğüm Noktası Stabilitesi
- Gusset plaka veya kaynak ile birleştirilen düğüm noktaları yeterli rijitliğe sahip olmalıdır
- Düğüm levhası minimum kalınlığı: (TS EN 1993-1-8:2005 Madde 2.4)
- Gusset plakada ağır yük durumunda blok kayma kontrolü zorunludur: (TS EN 1993-1-8:2005 Madde 3.10.2)
7. Tipik Profil Seçimi
Tablo 8: Tipik Profil Seçimi
| Eleman | Tipik Profil | Açıklama | Kaynak |
|---|---|---|---|
| Üst başlık (basınç) | SHS/RHS sıcak hadde, HEA, 2L | Burkulma kritik → kapalı profil verimli | TS EN 10210 |
| Alt başlık (çekme) | RHS, 2L, IPE | Kaynaklı bağlantıda delik yok → brüt alan kullanılır | TS EN 10210 |
| Dikmeler (basınç) | L (köşebent), 2L, SHS | Kısa boy → L profil ekonomik | TS 534 |
| Çaprazlar (çekme/bask.) | L, 2L, RHS | Yük terselme olasıyla RHS tercih | TS EN 10210 |
| Gusset plaka | Yassı sac S235/S275 | t ≥ 6 mm, fillet kaynak veya bulon | TS EN 10025-2 |
Saha Notu: Türkiye piyasasında 2L (çift köşebent) en yaygın ve ekonomik seçenektir; ancak kaynaklı birleşimlerde SHS/RHS tercih edilmektedir. Büyük açıklıklarda (> 20 m) kaynaklı kutu veya I-kesit profiller kullanılmaktadır.
8. Bağlantı Detayları
Düğüm noktaları kaynak veya yüksek dayanımlı bulon ile bağlanır.
Tablo 9: Bağlantı Detayları
| Bulon Sınıfı | (N/mm²) | (N/mm²) | Kullanım |
|---|---|---|---|
| 8.8 | 640 | 800 | Standart yapısal bağlantılar |
| 10.9 | 900 | 1000 | Yüksek kuvvetli, kritik birleşimler |
| Sürtünmeli (HV) | Kategori B/C | — | Burulma momentli birleşimler |
Minimum bulon çapı: (TS EN 1993-1-8:2005 Madde 2.8)
Kaynaklı gusset plaka — köşe kaynağı boyutu:
TS EN 1993-1-8:2005 Madde 4.5.2 uyarınca kaynağın efektif boğaz kalınlığı ve koşullarını sağlamalıdır.
Dikkat: Türkiye'de yaygın hata olarak gusset plaka yeterli kalınlıkta seçilmemektedir. Blok kayma göçmesi (block shear) TS EN 1993-1-8:2005 Madde 3.10.2 uyarınca mutlaka kontrol edilmelidir. Gusset plaka hesabında gerekli minimum kalınlık genellikle aralığındadır.
9. Tasarım Adımları
Tasarım süreci akış diyagramı için CE-011_akis.png'ye bakınız.
1. Geometri belirle: açıklık (L), makas yüksekliği (h = L/10–L/7),
panel sayısı (n ≥ 6), makas tipi, aşık düzeni
2. Yükleri hesapla (TS EN 1991-1-1/3/4):
G_k (öz ağırlık + örtü + tesisat), Q_k (hareketli),
S_k (kar — bölge), W_k (rüzgar)
3. Yük kombinasyonları (TS EN 1990 veya ÇYTHYE 2016)
4. Çubuk kuvvetleri: düğüm yöntemi veya SAP2000/RFEM/RSTAB
5. Profil seçimi:
- Çekme → N_t,Rd ≥ N_Ed (Madde 6.2.3)
- Basınç → N_b,Rd ≥ N_Ed (Madde 6.3.1)
6. Bağlantı hesabı: gusset plaka, kaynak (a, l) veya bulon (n, φ)
7. Sehim kontrolü SLS: δ ≤ L/250
8. Deprem kontrolü (TBDY 2018 Bölüm 9 — yönetmelik bölgesi)
9. ISG planı: yüksekte çalışma (6331 SK), vinç planı, montaj şeması
10. Sehim Kontrolü (SLS)
TS EN 1993-1-1:2005 Ulusal Ek ve TS EN 1990:2002 Ek A1 uyarınca makasların sehim sınır değeri:
Ön boyutlandırmada basit mesnetli makas için yaklaşık maksimum sehim:
Makas için efektif atalet momenti (paralel eksen teoremiyle):
Burada = başlık kesit alanı (mm²), = başlığın makas ekseninden uzaklığı (mm).
Dikkat: Makaslarda yatay kesme şekil değiştirmesi göz ardı edilemez. Sehim formülünde basit kiriş analojisi kullanılıyorsa rijitlik modülü yerine kullanılmalıdır (sektör uygulaması, EN 1993-1-1 Ek B).
Tablo 10: Sehim Kontrolü (SLS)
| Yapı Türü | SLS Kombinasyonu | Sınır |
|---|---|---|
| Genel çatı makası (H çatı) | G + Q | L/250 |
| Tavan asılan yapılar | G + Q | L/360 |
| Prestressed / hassas döşeme | G + Q | L/500 |
| Kiriş kamber (ön çekme) | Uzun dönem (G) | ≤ L/500 |
11. Sık Yapılan Hatalar
- Makas yüksekliğini küçük seçmek: — Sehim sınırını aşma riski; başlık kuvvetleri gereksiz yüksek artar.
- Yük terselmesini kontrol etmemek: Rüzgar yükü çekme çubuklarını basınca geçirebilir; bu eleman burkulma için yeniden hesaplanmalıdır.
- Burkulma boyunu yanlış almak: yerine yanlışlıkla almak → güvensiz sonuç.
- Soğuk / sıcak profil karıştırmak: Soğuk şekillendirilmiş profilde eğri c, sıcak haddelenmiş profilde eğri a kullanılmalıdır.
- Gusset plaka blok kayma kontrolünü atlamak: Büyük kuvvetli bağlantılarda kritik göçme modu olabilir.
- Düzlem dışı burkulma boyunu göz ardı etmek: Özellikle üst başlıkta aşık aralığı > 2 m ise kontrol şarttır.
- SLS için yanlış kombinasyon: Sehim SLS kombinasyonuyla (, katsayısız), ULS kombinasyonuyla değil kontrol edilmelidir.
- Deprem yük terselme etkisini analiz etmemek: TBDY 2018 Madde 9.2 uyarınca çatı düzlemi diyaframı modeli doğrulanmalıdır.
- Kaynak boyutunu küçük almak: kabul edilmez; zorunludur (TS EN 1993-1-8 Madde 4.5.2).
- ISG ihmalinden kaynaklanan montaj kazaları: Yüksekte çalışma, vinç kapasitesi ve güvenli bağlama noktaları 6331 SK uyarınca risk değerlendirmesine dahil edilmelidir.
12. Örnek Problemler
Problem 1 — Kolay
Veriler:
- Makas açıklığı: L = 10,2 m (Pratt tipi, paralel başlıklı)
- Makas yüksekliği: h = 1,0 m
- Panel aralığı: d = 1,275 m (8 panel)
- Makas aralığı: a = 4,4 m
- Kalıcı yük:
- Değişken yük:
- Çelik kalitesi: S355,
- Deneme profili üst başlık: SHS 100×100×8 sıcak haddelenmiş (, )
İstenen: Üst başlık profilinin çekme dayanımını hesapla ve ile kontrol et.
Çözüm:
Adım 1: Kesit sınıflandırma (S355, )
Sınıf 1 limiti: → Sınıf 1
Adım 2: Brüt kesit çekme dayanımı (TS EN 1993-1-1:2005 Madde 6.2.3)
Adım 3: Kontrol
Sonuç: SHS 100×100×8 S355 profili çekme dayanımı açısından yeterlidir. Kullanım oranı = 101,36 / 1022,4 = 0,099 (%9,9) — profil basınç (burkulma) kontrolü ile daha belirleyici olacaktır.
Problem 2 — Orta
Veriler:
- Üst başlık deneme profili: SHS 100×100×8 sıcak haddelenmiş S355
- ,
- Düğümler arası mesafe: 1,275 m
- Yanal mesnet aralığı: 2,550 m (her iki düğümde bir)
- Tasarım basınç kuvveti:
- Çelik: S355,
İstenen: TS EN 1993-1-1:2005 Madde 6.3.1 uyarınca burkulma dayanımı 'yi hesapla.
Çözüm:
Adım 1: Burkulma boyları (EN 1993-1-1 Ek BB)
Düzlem içi:
Düzlem dışı: → Kritik yön: düzlem dışı
Adım 2: Normalize narinlik
Adım 3: Burkulma eğrisi ve hesabı
Sıcak haddelenmiş SHS → Eğri a, (TS EN 1993-1-1 Tablo 6.2)
Adım 4: İndirgenme faktörü
Adım 5: Burkulma dayanımı
Adım 6: Kontrol
Sonuç: SHS 100×100×8 S355 profili burkulma dayanımı açısından yeterlidir. Kullanım oranı = 101,36 / 750,1 = 0,135 (%13,5). Profil kesiti, üretim verimliliği ve standart seri açısından ekonomiktir.
Problem 3 — Zor
Veriler:
- Pratt çatı makası, L = 10,2 m, h = 1,0 m, n = 8 panel, d = 1,275 m
- Makas aralığı: a = 4,4 m
- Kalıcı düğüm yükü:
- Değişken düğüm yükü:
- Rüzgar (yukarı doğru):
- Çelik: S355,
- Diagonal (çapraz) deneme profili: SHS 70×70×8 sıcak haddelenmiş (, )
İstenen: Kritik yük kombinasyonunu belirle, diagonal maksimum iç kuvveti bul ve TS EN 1993-1-1 basınç burkulma kontrolünü yap.
Çözüm:
Adım 1: Yük Kombinasyonları
LC1 (ULS): (aşağı)
LC3 (ULS+Rüzgar): (yukarı)
Adım 2: Mesnet Reaksiyonu (LC1, simetrik)
Adım 3: Kritik Diagonal Kuvveti
LC1 altında 1. paneldeki diyagonal açısı:
- panel kesme kuvveti:
Diyagonal kuvveti (çekme):
LC3 altında yük terselmesi → Diyagonal basınca geçer:
Adım 4: Burkulma Boyu (Diagonal)
Diyagonal sistem boyu:
Düzlem içi:
Düzlem dışı: → Kritik
Adım 5: Normalize Narinlik
Adım 6: ve
Sıcak haddelenmiş SHS → Eğri a, :
Adım 7: Burkulma Dayanımı
Adım 8: Kontrol
Çekme dayanımı:
Sonuç: SHS 70×70×8 S355 diagonal profili hem basınç (burkulma) hem çekme koşullarında yeterlidir. Basınç kullanım oranı = 57,1 / 520,1 = 0,11 (%11). Deprem bölgesi ve montaj güvenliği nedeniyle bu profil muhafazakâr kabul edilebilir.
13. Montaj ve ISG
Yüksekte çalışma ve ağır ekipman kullanımı açısından asgari ISG önlemleri:
- 6331 Sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu kapsamında tüm montaj personeli işe başlamadan risk değerlendirmesine tabi tutulmalıdır
- Vinç kaldırma kapasitesi makas ağırlığının en az 3 katı olmalıdır (güvenli kaldırma faktörü)
- Montaj sırasında geçici yanal destekler (bracing) yerleştirilene kadar makas serbest bırakılmamalıdır
- Çatı seviyesinde güvenlik ağı veya korkuluk sistemi (TS EN 13374) zorunludur
Türkiye Yasal Çerçevesi
Tablo 11: Türkiye Yasal Çerçevesi
| Konu | Yönetmelik / Standart | Referans Madde |
|---|---|---|
| Yapı tasarım ilkeleri | TS EN 1990:2002 | Madde 6.4 |
| Sabit ve hareketli yükler | TS EN 1991-1-1:2004 | Madde 3.3 |
| Kar yükleri (Türkiye Eki) | TS EN 1991-1-3:2007 + NA | Çizelge NB.1 |
| Rüzgar yükleri | TS EN 1991-1-4:2007 | Madde 6 |
| Çelik kesit dayanımı | TS EN 1993-1-1:2005 | Madde 6.2 |
| Burkulma dayanımı | TS EN 1993-1-1:2005 | Madde 6.3.1 |
| Bağlantı hesabı | TS EN 1993-1-8:2005 | Madde 3–4 |
| Deprem tasarımı | TBDY 2018 | Bölüm 9 |
| LRFD yük kombinasyonları | ÇYTHYE 2016 | Madde 6 |
| ISG montaj güvenliği | 6331 Sayılı Kanun | — |
Kaynaklar
- TS EN 1993-1-1:2005 — Çelik Yapıların Tasarımı, Bölüm 1-1: Genel Kurallar ve Binalara Yönelik Kurallar. Türk Standartları Enstitüsü.
- TS EN 1993-1-8:2005 — Çelik Yapıların Tasarımı, Bölüm 1-8: Birleşimlerin Tasarımı. Türk Standartları Enstitüsü.
- TS EN 1991-1-1:2004 — Yapılara Etkiyen Yükler, Bölüm 1-1: Sabit ve Hareketli Yükler. TSE.
- TS EN 1991-1-3:2007 — Yapılara Etkiyen Yükler, Bölüm 1-3: Kar Yükleri (Türkiye Ulusal Eki dahil). TSE.
- TS EN 1991-1-4:2007 — Yapılara Etkiyen Yükler, Bölüm 1-4: Rüzgar Yükleri. TSE.
- TS EN 1990:2002 — Yapısal Tasarımın Esasları. TSE.
- TBDY 2018 — Türkiye Bina Deprem Yönetmeliği, Bölüm 9: Çelik Binalar. Afet ve Acil Durum Yönetimi Başkanlığı.
- ÇYTHYE 2016 — Çelik Yapıların Tasarım, Hesap ve Yapım Esaslarına Dair Yönetmelik. Çevre ve Şehircilik Bakanlığı.
- TS EN 10025-2:2004 — Sıcak Haddelenmiş Yapısal Çelik Ürünler, Bölüm 2: Alaşımsız Yapı Çelikleri. TSE.
- TS EN 10210 — Sıcak Haddelenmiş İçi Boş Profiller. TSE.
- Wilson, C. (2024). Steel Truss Design to Eurocode 3, Bölüm 4.1–4.7. EngineeringSkills.com.
İlgili Hesaplama Araçları
Bu konuyla ilgili ücretsiz mühendislik hesaplama araçlarımızla ön tasarım ve kontrol yapabilirsiniz:
Önemli Mühendislik Uyarısı: Bu içerik yalnızca bilgilendirme amaçlıdır; nihai tasarım, hesap ve uygulama kararları, güncel yönetmelikler ile proje koşulları çerçevesinde yetkili bir inşaat mühendisinin denetiminde alınmalıdır. Sayısal örnekler ve formüller genel mühendislik pratiğini yansıtır; her projenin kendine özgü zemin, yük ve çevre koşulları proje müellifince ayrıca değerlendirilmelidir.