Öngerilmeli Döşemelerde Yük Dengeleme Yöntemi
Yük dengeleme yöntemi (load balancing method), öngerilmeli döşeme tasarımında T.Y. Lin tarafından geliştirilmiş temel hesap yaklaşımıdır. Parabolik tendon profilinin eşdeğer yük hesabı, dengeleme oranı seçimi, gerilme kontrolleri, delme kesme ve TBDY 2018 deprem koşulları kapsamlı teknik içerikle ele alınmaktadır.
Özet
Yük dengeleme yöntemi (load balancing method), öngerilmeli döşeme tasarımında tendon profilinin oluşturduğu eşdeğer yükün, döşeme üzerindeki sabit yükün belirli bir oranını dengeleyecek biçimde seçilmesine dayanan bir hesap yaklaşımıdır. Yöntem, T.Y. Lin tarafından 1963'te geliştirilmiş olup ACI 318-19 ve PTI DC80.3 kapsamında geçerli bir tasarım yöntemi olarak kabul görmektedir. Özellikle bağsız (unbonded) tendonlu post-tensioned (son çekme) düz döşemelerde yaygın biçimde uygulanır.
Hedef dengeleme yükünden başlayıp w_bal=8·P_e·a/L² formülüyle P_e hesabı, tendon adedi/dağılımı, net yük (g+q−w_bal) ve servis kontrolüne kadar tasarım (TS EN 1992-1-1 / ACI 318)
1. Tanım ve Temel İlke
1.1 Yük Dengeleme Kavramı
Parabolik profilli bir tendon, ankraj noktaları arasında yukarı yönlü dağılı kuvvet uygular. Bu kuvvet, döşeme sabit yükünün bir kısmını karşılayacak biçimde seçilirse, dengeli yük altında döşemede yalnızca eksenel basınç () gerilmesi kalır; eğilme momenti sıfıra yaklaşır. Kalan dengesiz yükler için konvansiyonel betonarme hesabı yapılır.
Eşdeğer Yük Prensibi:
Parabolik profilli tendon, sap uzunluğu ve sarkma miktarı için birim alana eşdeğer kaldırma kuvveti (ACI 318-19 R26.10.2):
Burada:
- = etkin tendon kuvveti (kN/m şerit genişliği)
- = tendon sarkma miktarı (sag) — orta nokta ile ankraj noktaları arasındaki düşey fark (m)
- = açıklık (m)
1.2 Dengeleme Oranı
Tipik tasarım hedefi, sabit yükün (dead load) %60–80'ini dengelemektir (PTI DC80.3 Madde 5.3):
Burada = 0{,}60 – 0{,}80 (genellikle 0{,}70 seçilir).
Saha Notu: Türkiye'de otopark ve ticari yapılarda en yaygın tercih olup bu değer, servis sehimini L/250 sınırı içinde tutmak için önerilen alt ve üst aralıktır. Tam dengeleme () ekonomik değildir ve pratikte tercih edilmez.
2. Hesap Yöntemi — Adım Adım
Adım 1: Tendon Profilinin Belirlenmesi
Parabolik tendon profili için sarkma miktarı :
Sürekli döşemelerde kolon şeridi üzerinde tendon yukarı (negatif), açıklık ortasında aşağı (pozitif) konumdadır. Eşdeğer yük yönü buna göre değişir.
Dikkat: Sarkma miktarı , tendon kılıf merkezi ile döşeme nötr eksenine göre net olarak ölçülmeli; nominal h yerine net değer kullanılmalıdır. Örtü = 25 mm, h = 220 mm durumunda: .
Adım 2: Gerekli Tendon Kuvvetinin Hesabı
Hedef denge yükü belirlendikten sonra:
Adım 3: Tendon Sayısı ve Aralığı
Strand başına kilitleme kuvveti (ACI 318-19 Madde 26.10.3):
Gerekli strand aralığı:
Adım 4: Dengede Ortalama Basınç Gerilmesi
Döşemede oluşan ortalama ön basınç gerilmesi (ACI 318-19 Madde 24.5):
ACI 318-19 düz döşemeler için minimum ortalama basınç gerilmesi:
Adım 5: Dengesiz Yük Altında Gerilme Kontrolü
Net yük (dengesiz yük):
Bu yük için açıklık momenti hesaplanır. Kesit gerilmeleri:
Tablo 1: Adım 5: Dengesiz Yük Altında Gerilme Kontrolü
| Koşul | Çekme Sınırı |
|---|---|
| Servis yükü altında (Sınıf U) | MPa |
| Servis yükü altında (Sınıf T) | MPa |
| Negatif moment bölgesi | MPa (ACI 318-19 Md. 24.5.2) |
Adım 6: Kesme Kontrolü — Delme Kesme
Düz döşemelerde kolon çevresinde delme kesme (punching shear) kritik kontrol noktasıdır (ACI 318-19 Madde 22.6.5.2):
Öngerilme etkisi dahil delme kesme (ACI 318-19 Madde 22.6.5.5):
Adım 7: Minimum Donatı
ACI 318-19 Madde 8.6.2.3 gereği, yük dengeleme yöntemi kullanılan düz döşemelerde kolon şeridi boyunca gerekli minimum pasif donatı:
Bağsız PT döşeme; parabolik tendon profili, üst kalıcı yük g_k aşağı, alt tendon kaldırma yükü w_bal=8·P_e·a/L² yukarı; net yük (g+q−w_bal) ile küçük sehim (TS EN 1992-1-1 / ACI 318).
3. Bağsız Tendon Sistemi
Tablo 2: Bağsız Tendon Sistemi
| Özellik | Bağsız (Unbonded) | Aderanslı (Bonded) |
|---|---|---|
| Sürtünme katsayısı | 0{,}06–0{,}10 rad⁻¹ | 0{,}20–0{,}25 rad⁻¹ |
| Kayıp katsayısı | 0{,}003–0{,}008 m⁻¹ | 0{,}005–0{,}015 m⁻¹ |
| Grout enjeksiyonu | Gerekmez | Zorunlu |
| Saha uygulaması | Kolay | Karmaşık |
| Yangın dayanımı | Ek koruma gerekebilir | Daha iyi |
| Tendon korozyonu riski | HDPE ile korunur | Grout ile korunur |
| Tipik uygulama | Döşeme, düz döşeme | Köprü kirişi, kiriş |
4. Kolon Şeridi ve Orta Şerit Dağılımı
Tablo 3: Kolon Şeridi ve Orta Şerit Dağılımı
| Şerit | Genişlik | Tendon Konsantrasyonu | Pasif Donatı |
|---|---|---|---|
| Kolon şeridi | L/2 (her iki yönde) | %75–100 tendon kolona yakın | |
| Orta şerit | Kalan alan | %0–25 tendon | Normal minimum donatı |
Saha Notu: Türkiye'de yük dengeleme yöntemiyle tasarlanan PT döşemelerde tendonların tamamı kolon şeridine yönlendirilmesi ACI 318-19 Madde 8.7.5.3'e aykırıdır. Minimum %25 tendon orta şeride dağıtılmalıdır.
5. Gerilme Kayıpları Etkisi
Yük dengeleme hesabında kullanılan değeri, uzun dönem etkin tendon kuvveti () olmalıdır. Toplam kayıp oranı TS EN 1992-1-1:2004 Madde 5.10 veya ACI 318-19 kapsamında hesaplanır:
Tablo 4: Gerilme Kayıpları Etkisi
| Kayıp Türü | Standart | Tipik Değer |
|---|---|---|
| Sürtünme kaybı (, ) | TS EN 1992-1-1 Md. 5.10.5.2 | %3–7 |
| Ankraj kayması () | TS EN 1992-1-1 Md. 5.10.5.3 | %3–5 |
| Sünme + Rötre + Gevşeme | TS EN 1992-1-1 Md. 5.10.6 | %10–18 |
| Toplam | %15–28 |
Saha Notu: Toplam kayıp oranının %20 olduğu kabul edilirse, gerdirme kuvveti , hedef etkin kuvvetin %25 fazlası olarak seçilmelidir: .
6. Deprem Koşulları (TBDY 2018)
7. Formül Özeti
Tablo 5: Formül Özeti
| Formül | Sembol | Referans |
|---|---|---|
| Kaldırma yükü | ACI 318-19 R26.10.2 | |
| Min. ön basınç | ACI 318-19 Md. 8.6.2.1 | |
| Kilitleme kuvveti | ACI 318-19 Md. 26.10.3 | |
| Servis çekme sınırı | ACI 318-19 Md. 24.5.2 | |
| Min. pasif donatı | ACI 318-19 Md. 8.6.3.3 | |
| Dengesiz yük | ACI 318-19 Md. R8.3 | |
| Maks. tendon aralığı | TS EN 1992-1-1 Md. 8.10.3 |
8. Örnek Problemler
Problem 1 — Kolay
Veriler:
- Döşeme: 8{,}0 m × 8{,}0 m kare panel; h = 220 mm
- Sabit yük: (öz ağırlık + kaplama)
- Hareketli yük:
- Beton:
- Strand: 12{,}7 mm, Grade 270; ; /tel
- Dengeleme hedefi:
İstenen: Gerekli tendon kuvveti, strand aralığı ve ortalama basınç gerilmesi
Çözüm:
Adım 1 — Hedef denge yükü:
Adım 2 — Tendon sarkma miktarı (örtü 25 mm, h = 220 mm):
Adım 3 — Gerekli tendon kuvveti (birim genişlik, 1 m):
Adım 4 — Strand kilitleme kuvveti (ACI 318-19 Md. 26.10.3):
Adım 5 — Gerekli strand aralığı:
Adım 6 — Ortalama basınç gerilmesi ():
Sonuç: Tendon aralığı 300 mm; ✓
Problem 2 — Orta Düzey
Veriler:
- Düz döşeme, L = 9{,}0 m; h = 250 mm; d = 210 mm
- Sabit yük: ; hareketli yük:
- Beton: ;
- Tendon sarkma: ; etkin tendon kuvveti:
- Dengeleme oranı ve servis sehimi kontrol edilecek
İstenen: (a) Dengeleme oranını hesapla, (b) Servis sehimini kontrol et
Çözüm:
Adım 1 — Kaldırma yükü:
Adım 2 — Dengeleme oranı:
Adım 3 — Dengesiz yük (hareketli yük sehimi):
Adım 4 — Atalet momenti:
Adım 5 — Hareketli yük sehimi:
Adım 6 — Sehim sınırı kontrolü:
Sonuç: ; ✓
Problem 3 — İleri Düzey
Veriler:
- İç kolon, kare: ; etkin döşeme yüksekliği:
- Toplam düşey tasarım yükü: (iç kolon, faktörlü)
- Beton: ()
- Öngerilme ön basınç: (iki yönde ortalama)
- Dayanım azaltma katsayısı: (ACI 318-19)
İstenen: Delme kesme kapasitesini kontrol et; donatı gerekip gerekmediğini belirle
Çözüm:
Adım 1 — Kritik çevre (d/2 mesafede — ACI 318-19):
Adım 2 — Delme kesme kapasitesi (ACI 318-19 Md. 22.6.5.5 — öngerilmeli):
(iç kare kolon, )
Adım 3 — Sonuç:
Delme kesme donatısı (studrail) gerekmez. Güvenlik katsayısı: .
Kontrol — TBDY 2018 Deprem durumu (Madde 7.11.7):
(C35/45 için )
→ Sınırda; TBDY kapsamında zımbalama donatısı incelenmeli.
9. Dikkat Edilmesi Gerekenler
Tablo 6: Dikkat Edilmesi Gerekenler
| Konu | Açıklama |
|---|---|
| Sarkma ölçümü | Nominal yerine net değer kullanılmalı; örtü ve kılıf çapı düşülmeli |
| Sürekli döşeme | Destek üzerindeki ters eğri tendon kısmının eşdeğer yükü aşağı yönlüdür — yük arttırıcı |
| Kink (keskin nokta) | Tendon profilinde keskin açı noktalarından kaçınılmalı |
| Bağsız tendon ULS | Son durum gerilmesi hesabı ACI 318-19 Md. 20.3.2.4 ile yapılmalı |
| Çevre koşulları | Minimum beton örtüsü ACI 318-19 Tablo 20.6.1.3'e göre kontrol edilmeli |
| Türkiye depremi | TBDY 2018 Md. 4.3.4.4 — deprem bölgesinde tüm yatay yük perdelerle karşılanmalı |
Mevzuat Referansları
- ACI 318-19 Madde 8.6.2.1: Minimum ortalama ön basınç gerilmesi (0{,}86 MPa)
- ACI 318-19 Madde 8.6.3.3: Minimum pasif donatı kolon şeridi
- ACI 318-19 Madde 8.7.5.3: Tendon dağılımı — kolon/orta şerit
- ACI 318-19 Madde 20.3.2.4: Bağsız tendon son durum gerilmesi
- ACI 318-19 Madde 22.6.5: Delme kesme kapasitesi
- ACI 318-19 Madde 24.5.2: Gerilme sınırları
- ACI 318-19 Madde 26.10.3: Kilitleme gerilmesi
- PTI DC80.3-17: Bağsız mono-strand tendon şartnamesi
- TS EN 1992-1-1:2004 Madde 5.10: Öngerilme kayıpları
- TS EN 1992-1-1:2004 Madde 6.4: Zımbalama dayanımı
- TS EN 1992-1-1:2004 Madde 8.10.3: Tendon aralık gereksinimleri
- TBDY 2018 Madde 4.3.4.4: Kirişsiz döşemeli sistemlerde deprem koşulları
- TBDY 2018 Madde 7.11.7: Zımbalama — deprem durumu kontrolü
Kaynaklar
- ACI 318-19 (2019). Building Code Requirements for Structural Concrete. ACI, Farmington Hills.
- PTI DC80.3-17 (2017). Specification for Unbonded Single Strand Tendons. Post-Tensioning Institute.
- Lin, T.Y. ve Burns, N.H. (1981). Design of Prestressed Concrete Structures, 3. Baskı. Wiley.
- Nawy, E.G. (2006). Prestressed Concrete: A Fundamental Approach, 5. Baskı. Pearson.
- TS EN 1992-1-1:2004. Eurocode 2: Beton Yapıların Tasarımı – Bölüm 1-1. TSE, Ankara.
- TBDY 2018. Türkiye Bina Deprem Yönetmeliği. Resmi Gazete, 18 Mart 2018. T.C. Çevre ve Şehircilik Bakanlığı, Ankara.
- Aalami, B.O. ve Bommer, A. (1999). Design Fundamentals of Post-Tensioned Concrete Floors. PTI, Phoenix.
İlgili Hesaplama Araçları
Bu konuyla ilgili ücretsiz mühendislik hesaplama araçlarımızla ön tasarım ve kontrol yapabilirsiniz:
Önemli Mühendislik Uyarısı: Bu içerik yalnızca bilgilendirme amaçlıdır; nihai tasarım, hesap ve uygulama kararları, güncel yönetmelikler ile proje koşulları çerçevesinde yetkili bir inşaat mühendisinin denetiminde alınmalıdır. Sayısal örnekler ve formüller genel mühendislik pratiğini yansıtır; her projenin kendine özgü zemin, yük ve çevre koşulları proje müellifince ayrıca değerlendirilmelidir.