Zemin Parametreleri Referans Değerler Tablosu
Bu makale, temel insaatinda kullanilan baslica zemin tiplerinin tipik muhendislik parametrelerini kapsamli bicimde sunar. Degerler; TS EN 1997-2:2007 (Eurocode 7 Bolum 2, Ek B), TS EN ISO...
Özet
Bu makale, temel inşaatında kullanilan başlıca zemin tiplerinin tipik muhendislik parametrelerini kapsamlı biçimde sunar. Değerler; TS EN 1997-2:2007 (Eurocode 7 Bolum 2, Ek B), TS EN ISO 14688-2:2018, TBDY 2018 Tablo 16.1, Das (2021), Bowles (1996) ve Coduto (2015) gibi birincil kaynaklardan derlenmiştir. Türkiye saha koşulları (aluvyon, marn, kalker, volkanik zemin), TBDY 2018 deprem zemin sınıfı parametreleri ve Çevre ve Şehircilik Bakanlığı zemin etut esaslari on planda tutulmustur.
Önemli Uyari: Tablodaki değerler yalnızca on tasarim ve karsilastirma amaclidir; gerçek tasarimda arazi ve laboratuvar deneyleriyle dogrulanmis parametreler esas alınmalıdır. TS EN 1997-1:2009 Madde 2.4.5 uyarinca karakteristik parametreler istatistiksel degerlendirme ile belirlenmelidir.
Açıklama
Bu tablo, temel inşaatında kullanilan yaygın zemin tiplerinin tipik muhendislik parametrelerini içermektedir. Değerler; Eurocode 7 (TS EN 1997-2:2007 Ek B), Das (2021), Bowles (1996) ve Coduto (2015) gibi standart geoteknik kaynaklardan derlenmiştir.
Dikkat: Zemin parametreleri sabit değerler değildir; gerilme seviyesi, drenaj koşulları, konsolidasyon tarihi ve deformasyon hızına bagli olarak değişir. Tek bir "doğru" deger yerine olasılıklı aralıklar kullanılmalıdır.
1. Zemin Siniflandirma Sistemleri
Parametre grupları (fiziksel/dayanım/deformasyon/hidrolik) → γ (16-22 kN/m³), φ (kum 28-45°, kil 18-28°), c/cu, E (2-100 MPa), ν, k (çakıl 10⁻¹ - kil 10⁻⁹) → zemin sınıfı (TBDY Vs30) → parametre belirleme (laboratuvar > saha > referans tablo); referans değerler sadece ön tasarım için (TS 1900 / Eurocode 7).
1.1 TS EN ISO 14688-2 ve USCS Uyumlulugu
Türkiye'de zemin siniflandirma islemleri, TS EN ISO 14688-2:2018 standardina gore yurutulmektedir. Bu standart, kaba daneli zeminleri (cakil, kum) ve ince daneli zeminleri (silt, kil) granulometri ve kivam limitlerini temel alarak siniflandirir. Birlestirilmis Zemin Siniflandirma Sistemi (USCS / ASTM D2487) ile buyuk olcude uyumludur.
Saha Notu: Türkiye santiyelerinde TS EN ISO 14688-2 etiketlemesi (Gr, Sa, Si, Cl, vb.) giderek yayginlasmaktadir. Bununla birlikte SPT numune etiketleri hala USCS sembolleriyle doldurulmaktadir (GW, SP, CL vb.). Çevre ve Şehircilik Bakanlığı'nin 2019 tebligine gore zemin etut raporlari TS EN ISO 14688-2 siniflandirmasini icermelidir.
Tablo 1: TS EN ISO 14688-2 ve USCS Uyumlulugu
| TS EN ISO 14688-2 | USCS Sembolu | Açıklama |
|---|---|---|
| Gravel (Gr) — iyi derecelenmi | GW | Iyi derecelenmi cakil |
| Gravel (Gr) — kotu derecelenmi | GP | Kotu derecelenmi cakil |
| Silty Gravel (siGr) | GM | Siltli cakil |
| Clayey Gravel (clGr) | GC | Killi cakil |
| Sand (Sa) — iyi derecelenmi | SW | Iyi derecelenmi kum |
| Sand (Sa) — kotu derecelenmi | SP | Kotu derecelenmi kum |
| Silty Sand (siSa) | SM | Siltli kum |
| Clayey Sand (clSa) | SC | Killi kum |
| Silt (Si) — dusuk plastisiteli | ML | Dusuk plastisiteli silt |
| Clay (Cl) — dusuk plastisiteli | CL | Yagsiz kil |
| Clay (Cl) — yuksek plastisiteli | CH | Yagli kil |
| Organic (Or) | OH/OL | Organik kil/silt |
1.2 SPT-N Degerine Gore Zemin Sikililk/Kivam Korelasyonu
Standart Penetrasyon Deneyi (SPT), TS EN ISO 22476-3 standardina gore tanimlanmis, Türkiye'de en yaygın arazi zemin arastirma yontemidir. TBDY 2018 Madde 16.4.2'ye gore zemin sınıfı tayininde ortalama SPT-N degeri kullanilir.
Tablo 2: SPT-N Degerine Gore Zemin Sikililk/Kivam Korelasyonu
| SPT- (darbe/30 cm) | Sikillik Tanimi | Rolatif Yogunluk (%) | (°) yaklasik |
|---|---|---|---|
| 0–4 | Cok gevsek | 0–20 | 26–28 |
| 4–10 | Gevsek | 20–40 | 28–32 |
| 10–30 | Orta siki | 40–70 | 30–36 |
| 30–50 | Siki | 70–85 | 36–42 |
| > 50 | Cok siki | 85–100 | 40–46 |
Tablo 3: SPT-N Degerine Gore Zemin Sikililk/Kivam Korelasyonu
| SPT- (darbe/30 cm) | Kivam Tanimi | (kPa) |
|---|---|---|
| 0–2 | Cok yumusak | < 12 |
| 2–4 | Yumusak | 12–25 |
| 4–8 | Orta | 25–50 |
| 8–15 | Kati | 50–100 |
| 15–30 | Cok kati | 100–200 |
| > 30 | Sert | > 200 |
Saha Notu: Türkiye'de Çevre ve Şehircilik Bakanlığı'nin 2019 tebligine gore SPT deneyi otomatik darbeli tokmak ile yapilmali; enerji verimi olcumu SPT protokolunun zorunlu parcasidir. Eski "guvenli tokmak (safety hammer)" veya "halkali tokmak (donut hammer)" ile yapilan testlerde enerji duzeltmesi (CE katsayisi, TBDY 2018 Tablo 16B.1) mutlaka uygulanmalidir.
Sembol Tablosu
Tablo 4: Sembol Tablosu
| Sembol | Açıklama | Birim |
|---|---|---|
| Dogal birim hacim agirlik | kN/m³ | |
| Doygun birim hacim agirlik | kN/m³ | |
| Efektif (daldiritmis) birim hacim agirlik | kN/m³ | |
| Icsel surtunme acisi (drenayli, efektif) | ° | |
| Kohezyon (drenayli, efektif gerilme) | kPa | |
| Drenayssiz kayma dayanimı | kPa | |
| Deformasyon/Elastisite modulu | MPa | |
| Poisson orani | — | |
| Permeabilite (hidrolik iletkenlik) katsayisi | m/s | |
| Sikisma (kompresyon) indisi | — | |
| Sisma/yeniden yukleme indisi | — | |
| Baslangic boslu orani | — | |
| Konsolidasyon katsayisi | cm²/s | |
| Terzaghi taşıma gucu katsayilari | — | |
| Rolatif yogunluk | % |
2. Temel Formüller
2.1 Efektif Birim Hacim Agirlik
2.2 Terzaghi (1943) Taşıma Gucu Bagintisi (Surekli Temel)
Burada , , : zemin surtunme acisi 'ye bagli boyutsuz taşıma gucu katsayilari; : temel derinligi ustundeki ortu basinci; : temel genisligi (m). (TS EN 1997-1:2009 Ek D)
2.3 Konsolidasyon Oturmasi (Normal Konsolide Kil)
2.4 Ani Oturma (Elastik)
2.5 Darcy Su Akis Denklemi (Permeabilite)
3. Parametre Tablolari
Tablo 4 — Granuler (Kohezyonsuz) Zeminler
Kaynak: TS EN 1997-2:2007 Ek B; Das (2021) Tablo 2.4; Bowles (1996) Tablo 3-4
Tablo 5: Tablo 4 — Granuler (Kohezyonsuz) Zeminler
| Zemin Tipi | (kN/m³) | (kN/m³) | (°) | (kPa) | (MPa) | (m/s) | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Gevsek ince kum | 14–16 | 18–19 | 26–30 | 0 | 5–15 | 0,30–0,35 | 10⁻⁵–10⁻⁴ |
| Orta siki ince kum | 16–18 | 19–20 | 28–32 | 0 | 15–30 | 0,25–0,30 | 10⁻⁵–10⁻⁴ |
| Siki ince kum | 17–20 | 20–21 | 30–35 | 0 | 30–60 | 0,20–0,25 | 10⁻⁵–10⁻⁴ |
| Gevsek kaba kum | 15–17 | 19–20 | 28–34 | 0 | 10–25 | 0,30–0,35 | 10⁻³–10⁻² |
| Orta siki kaba kum | 17–19 | 20–21 | 32–38 | 0 | 25–50 | 0,25–0,30 | 10⁻³–10⁻² |
| Siki kaba kum | 18–21 | 20–22 | 36–42 | 0 | 50–100 | 0,20–0,25 | 10⁻³–10⁻² |
| Gevsek cakil | 15–17 | 19–20 | 28–34 | 0 | 15–30 | 0,20–0,25 | 10⁻³–10⁻¹ |
| Orta siki cakil | 17–20 | 20–21 | 34–40 | 0 | 30–80 | 0,15–0,20 | 10⁻³–10⁻¹ |
| Siki cakil | 19–22 | 21–22 | 38–45 | 0 | 80–200 | 0,15–0,20 | 10⁻³–10⁻¹ |
| Cakil-kum karisimi (GW) | 18–21 | 20–22 | 34–42 | 0 | 50–150 | 0,20–0,25 | 10⁻³–10⁻² |
Tablo 5 — Ince Daneli (Kohezyonlu) Zeminler
Kaynak: TS EN 1997-2:2007 Ek B; Das (2021) Tablo 2.5; Coduto (2015) Tablo 3.4
Tablo 6: Tablo 5 — Ince Daneli (Kohezyonlu) Zeminler
| Zemin Tipi | (kN/m³) | (kN/m³) | (°) | (kPa) | (kPa) | (MPa) | (m/s) | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Cok yumusak kil | 14–16 | 15–17 | 0–5 | 0–5 | 0–25 | 0,2–2 | 0,45–0,50 | 10⁻¹⁰–10⁻⁸ |
| Yumusak kil | 15–17 | 17–19 | 5–15 | 0–10 | 25–50 | 2–5 | 0,40–0,45 | 10⁻¹⁰–10⁻⁸ |
| Orta kil | 17–19 | 18–20 | 10–20 | 5–20 | 50–100 | 5–15 | 0,35–0,40 | 10⁻¹⁰–10⁻⁸ |
| Sert kil | 18–21 | 19–21 | 15–25 | 10–50 | 100–200 | 15–50 | 0,30–0,40 | 10⁻¹⁰–10⁻⁸ |
| Cok sert kil | 19–22 | 20–22 | 20–30 | 20–100 | 200–400 | 50–100 | 0,25–0,35 | 10⁻¹¹–10⁻⁹ |
| Yumusak silt | 14–18 | 17–19 | 20–28 | 0–10 | 20–80 | 3–10 | 0,35–0,45 | 10⁻⁷–10⁻⁵ |
| Orta silt | 17–19 | 18–20 | 26–32 | 0–5 | — | 8–20 | 0,30–0,40 | 10⁻⁷–10⁻⁵ |
| Killi silt (ML) | 15–19 | 17–20 | 22–30 | 0–15 | 25–75 | 5–20 | 0,35–0,45 | 10⁻⁸–10⁻⁶ |
| Organik kil (OH) | 12–16 | 14–17 | 5–15 | 5–20 | 20–75 | 1–5 | 0,45–0,50 | 10⁻⁹–10⁻⁷ |
Tablo 6 — Sikisma Parametreleri (Konsolidasyon)
Kaynak: Das (2021) Tablo 11.2; Coduto (2015) Tablo 3.3
Tablo 7: Tablo 6 — Sikisma Parametreleri (Konsolidasyon)
| Zemin Tipi | (tipik) | (cm²/s) | ||
|---|---|---|---|---|
| Cok yumusak kil | 0,4–1,0 | 0,04–0,10 | 1,0–2,5 | 10⁻⁴–10⁻³ |
| Yumusak kil | 0,25–0,6 | 0,025–0,06 | 0,8–1,5 | 10⁻⁴–10⁻³ |
| Orta kil | 0,15–0,35 | 0,015–0,04 | 0,6–1,0 | 10⁻³–10⁻² |
| Sert kil | 0,08–0,20 | 0,008–0,02 | 0,5–0,8 | 10⁻³–10⁻² |
| Cok sert kil | 0,04–0,10 | 0,004–0,01 | 0,4–0,6 | 10⁻²–10⁻¹ |
| Silt | 0,10–0,30 | 0,01–0,03 | 0,5–1,0 | 10⁻³–10⁻² |
| Organik toprak | 1,0–4,0 | 0,10–0,40 | 2,0–8,0 | 10⁻⁵–10⁻⁴ |
Tablo 7 — Permeabilite (Gecirimlilk) Degerleri
Kaynak: TS EN ISO 17892-11; Das (2021) Tablo 7.4
Tablo 8: Tablo 7 — Permeabilite (Gecirimlilk) Degerleri
| Zemin Tipi | (m/s) | Drenaj Sınıfı | Uygulama |
|---|---|---|---|
| Temiz cakil | 10⁻² – 10⁰ | Iyi drene | Drenaj dolgusu, filtre |
| Kaba kum | 10⁻³ – 10⁻² | Iyi drene | Drenaj tabakalari |
| Ince kum | 10⁻⁵ – 10⁻³ | Orta drene | Temel alti, dolgu |
| Siltli kum | 10⁻⁶ – 10⁻⁴ | Zayif drene | Dolgu, kompaksiyon |
| Silt | 10⁻⁸ – 10⁻⁵ | Cok zayif | Yetersiz drenaj riski |
| Kil | 10⁻¹¹ – 10⁻⁸ | Pratikte gecirimsiz | Su yalitimi, golet |
| Organik kil | 10⁻¹⁰ – 10⁻⁷ | Gecirimsiz | Sizdirmazlik |
Saha Notu: Türkiye'de yaygın olan aluvyon zeminlerde permeabilite degerleri cok genis bir aralikta degisebilir. Istanbul Avrupa Yakasi cokellerinde genellikle – m/s siltli kum bulunurken, Marmara ve Ege kiyilarindaki aluvyon deltalarda – m/s degerlerine ulasilabilir.
Tablo 8 — Kaya Kutlesi Parametreleri (RMR/GSI'a bagli)
Kaynak: Hoek ve Brown (2019); Bieniawski (1989) RMR sistemi; TS EN 1997-1:2009
Tablo 9: Tablo 8 — Kaya Kutlesi Parametreleri (RMR/GSI'a bagli)
| Kaya Tipi | (kN/m³) | RMR | (°) | (kPa) | (GPa) |
|---|---|---|---|---|---|
| Zayif kaya | 20–23 | 20–40 | 15–30 | 50–200 | 1–5 |
| Orta kaya | 23–25 | 40–60 | 25–40 | 200–500 | 5–20 |
| Iyi kaya | 25–27 | 60–80 | 35–50 | 500–1500 | 20–50 |
| Cok iyi kaya | 26–28 | 80–100 | 45–60 | > 1500 | > 50 |
4. TBDY 2018 — Yerel Zemin Siniflari
TBDY 2018 Madde 16.4.2 (Tablo 16.1), temel veya kazik basi alt kotundan itibaren ust 30 m için ortalama , ve degerlerini esas alarak zemin siniflamasi yapar.
Tablo 10: TBDY 2018 — Yerel Zemin Siniflari
| Yerel Zemin Sınıfı | Zemin Cinsi | (m/s) | (darbe/30 cm) | (kPa) |
|---|---|---|---|---|
| ZA | Sagiam, sert kayalar | > 1500 | — | — |
| ZB | Az ayrismis, orta sagiam kayalar | 760–1500 | — | — |
| ZC | Cok siki kum, cakil ve sert kil veya ayrismis, cok catliakli zayif kayalar | 360–760 | > 50 | > 250 |
| ZD | Orta siki–siki kum, cakil veya cok kati kil tabakalari | 180–360 | 15–50 | 70–250 |
| ZE | Gevsek kum, cakil veya yumusak–kati kil tabakalari; PI > 20 ve w > %40 kosulunu saglayan 3 m'den kalin yumusak kil (cu < 25 kPa) iceren profiller | < 180 | < 15 | < 70 |
| ZF | Sahaya ozel arastirma gerektiren zeminler (sivılasabilir, turbali, yuksek plastisiteli vb.) | — | — | — |
Dikkat: TBDY 2018 kapsamindaki deprem haritasi, = 760 m/s olan muhendislik kayasi (ZB–ZC siniri) kabul edilerek hazirlanmistir. ZF sınıfı zeminlerde sahaya ozgu zemin davranis analizi (TBDY 2018 Bolum 16.5) zorunludur.
4.1 Kisa Periyot Yerel Zemin Etki Katsayisi (Fs)
TBDY 2018 Tablo 2.1'e gore yerel zemin sınıfı ve kisa periyot harita spektral ivme degeri () birlikte kullanilarak hesaplanir. Tasarim kisa periyot spektral ivmesi:
Tablo 11: Kisa Periyot Yerel Zemin Etki Katsayisi (Fs)
| Zemin Sınıfı | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| ZA | 0,8 | 0,8 | 0,8 | 0,8 | 0,8 | 0,8 |
| ZB | 0,9 | 0,9 | 0,9 | 0,9 | 0,9 | 0,9 |
| ZC | 1,3 | 1,3 | 1,2 | 1,2 | 1,2 | 1,2 |
| ZD | 1,6 | 1,4 | 1,2 | 1,1 | 1,0 | 1,0 |
| ZE | 2,4 | 1,7 | 1,3 | 1,1 | 0,9 | 0,8 |
Saha Notu: AFAD Deprem Tehlike Haritasi (tdth.afad.gov.tr) uzerinden enlem–boylam koordinatlari girilerek ve degerleri, secilen zemin sınıfı ve deprem duzeyi için dogrudan elde edilebilir.
5. Türkiye Zemin Koşullarına Özgü Bilgiler
5.1 Türkiye'de Yaygin Zemin Tipleri ve Bolgesel Dagilim
Tablo 12: Türkiye'de Yaygin Zemin Tipleri ve Bolgesel Dagilim
| Zemin Tipi | Yaygin Bolgeler | Tipik Sorunlar | Kritik Parametreler |
|---|---|---|---|
| Aluvyon (kum+silt+kil) | Marmara, Ege, Karadeniz ovalik kiyilar | Sivılasma, oturma, YAS yuksekligi | N₆₀ < 15, k degisken |
| Kalker/Kirectas | Antalya, Izmir cevresi, Orta Anadolu | Karstik boslukar, ani cokmeler | RQD, karst riski |
| Marn | Orta Anadolu, Konya, Ankara | Sisma, oturma, sev stabilitesi | PI > 20, w degisken |
| Volkanik Tuf/Bazalt | Orta Anadolu, Erzurum, Samsun | Anizotropi, ayrisma derinligi | hizi dusuk |
| Yumusak Kil | Istanbul Halic, Izmir, Karadeniz korfezleri | Konsolidasyon oturmasi, azalan | yuksek, dusuk |
Dikkat: Türkiye'de marn zemin, silt ve kil minerallerinin kirecle karisiminden olusur; hem sisma (swelling) hem de cozunme (dissolution) riski tasir. Yapi Denetimi Kanunu (4708) kapsamindaki tum zemin etut raporlarinda bu ozel riskler ayrica belirtilmelidir.
5.2 Deprem Bolgesi ve TBDY 2018 Zemin–Deprem Etkilesimi
Türkiye, aktif tektonik plaka sinirlarinin kesisiminde bulunmaktadir. TBDY 2018 Madde 2.2'ye gore tasarim depremi duzeyleri:
Tablo 13: Deprem Bolgesi ve TBDY 2018 Zemin–Deprem Etkilesimi
| Deprem Duzeyi | 50 Yilda Asilma Olasılıgı | Tekrarlanma Periyodu | Kullanim |
|---|---|---|---|
| DD-1 | %2 | 2475 yıl | Ileri performans degerlendirmesi |
| DD-2 | %10 | 475 yıl | Standart tasarim depremi |
| DD-3 | %50 | 72 yıl | Servis performansi |
| DD-4 | %68 | 43 yıl | Servis deprem yer hareketi |
5.3 Don Derinligi (Türkiye Bolgesel)
KGM Teknik Sartnamesine (2022) ve TS 3234'e gore zemin arastirmalarinda temel tabani don derinliginin altinda olmalidir:
Tablo 14: Don Derinligi (Türkiye Bolgesel)
| Bolge | Don Derinligi (cm) | Örnek Iller |
|---|---|---|
| Marmara, Ege kiyisi | 20–40 | Istanbul, Izmir, Bursa (kiyi) |
| Ic Anadolu | 60–120 | Ankara, Konya, Eskisehir |
| Karadeniz (kiyi) | 30–60 | Trabzon, Samsun, Rize |
| Dogu Anadolu | 80–150 | Erzurum, Kars, Agri |
| Guneydogu Anadolu | 20–40 | Gaziantep, Sanliurfa, Adiyaman |
6. Terzaghi Taşıma Gucu Katsayıları
Tablo 15: Terzaghi Taşıma Gucu Katsayıları
| (°) | (°) | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 0 | 5,70 | 1,00 | 0,00 | 26 | 22,25 | 11,85 | 12,54 |
| 5 | 7,34 | 1,57 | 0,45 | 28 | 25,80 | 14,72 | 16,72 |
| 10 | 9,61 | 2,47 | 1,22 | 30 | 30,14 | 18,40 | 22,40 |
| 15 | 12,86 | 3,94 | 2,50 | 32 | 35,47 | 23,18 | 30,22 |
| 20 | 17,69 | 6,40 | 4,97 | 35 | 46,12 | 33,30 | 48,03 |
| 24 | 23,36 | 9,60 | 9,44 | 40 | 75,31 | 64,20 | 109,41 |
Saha Notu: TS EN 1997-1 (Eurocode 7 Bolum 1) kapsaminda Meyerhof (1963) veya Hansen (1970) taşıma gucu bagintilari da yaygın kullanimlidir; bunlar egim, sekil ve derinlik katsayilarini da içermektedir.
7. Türkiye Mevzuatı ve Standart Referansları
Tablo 16: Türkiye Mevzuatı ve Standart Referansları
| Standart / Yonetmelik | Tam Adi | GT-014 ile Iliskisi |
|---|---|---|
| TS EN 1997-1:2009 | Eurocode 7: Geoteknik Tasarim – Bolum 1: Genel Kurallar | Karakteristik zemin parametresi secimi |
| TS EN 1997-2:2007 | Eurocode 7: Geoteknik Tasarim – Bolum 2: Zemin Etudü ve Deneyleri | Referans parametre tablolari (Ek B) |
| TS EN ISO 14688-2:2018 | Geoteknik Etut ve Deneyler – Zemin Tanimlanmasi ve Siniflandirilmasi | Zemin sınıfı sembolu ve aciklamasi |
| TS EN ISO 22476-3 | Standart Penetrasyon Deneyi (SPT) | SPT korelasyon veritabani |
| TS EN ISO 17892-11 | Permeabilite Deneyi | Hidrolik iletkenlik olcumu |
| TBDY 2018 Tablo 16.1 | Türkiye Bina Deprem Yonetmeligi — Yerel Zemin Siniflari | ZA–ZF sınıfı parametreleri |
| TBDY 2018 Madde 16.4.2 | Ortalama zemin parametresi hesabi | , , |
| TBDY 2018 Ek 16B | SPT duzeltme katsayilari | CR, CS, CB, CE duzeltmeleri |
| CSB Tebligi 2019 | Zemin ve Temel Etudü Uygulama Esaslari (RG 09.03.2019/30709) | Tum zemin etut raporlari için |
| 4708 Yapi Denetimi | Yapi Denetimi Hakkinda Kanun | Ruhsat oncesi zemin etudu zorunlulugu |
8. Tipik Zemin Profili Teknik Kesit
Asagidaki sema, Türkiye aluvyon sahalari için tipik bir geoteknik katman kesitini gostermektedir. Parametre degerleri Tablo 4–8 ile uyumludur.
Zemin tipleri karşılaştırma tablosu (çakıl/kum/silt/kil için γ/φ/c/E/k); birim ağırlık ve sürtünme açısı sütun grafikleri; permeabilite log skala (geçirgen-geçirimsiz); elastisite modülü; parametre belirleme hiyerarşisi (laboratuvar > saha korelasyon > referans tablo).
9. Örnek Problemler
Problem 1 — Kolay
Veriler:
- Zemin tipi: Orta siki kaba kum (SP)
- Dogal birim hacim agirlik:
- Doygun birim hacim agirlik:
- Icsel surtunme acisi (Tablo 4'ten):
- YAS derinligi: (temel tabaninda)
Istenen: Efektif birim hacim agirligini ve 5 m derinlikte efektif dikey gerilmeyi hesaplayiniz.
Cozum:
Adim 1 — Efektif birim hacim agirlik (TS EN 1997-2:2007 Ek B Madde B.1):
Çözüm:
Adim 2 — 5 m derinlikte efektif dikey gerilme (YAS = 3 m):
Sonuc:
YAS altinda gerilme azalmasi () gozlemlenmistir — tutarli.
Problem 2 — Orta
Veriler:
- Zemin tipi: Normal konsolide kil (CL)
- Kil tabakasi kalinligi:
- Baslangic boslu orani:
- Sikisma indisi (Tablo 6'dan):
- Mevcut efektif dusek gerilme:
- Ilave gerilme:
Istenen: Konsolidasyon oturmasini hesaplayiniz.
Cozum:
Adim 1 — Normal konsolide kil formulu (Das 2021, Denklem 11.12):
Çözüm:
Adim 2 — :
Sonuc:
TS EN 1997-1 Madde 2.4.9'a gore toplam izin verilen oturma genellikle 25–50 mm; 185 mm degeri yapisal hasar riski dogurur — zemin iyilestirmesi veya derin temel gerekir.
Problem 3 — Zor
Veriler:
- Kum tabakasi (0–3 m): , ,
- Kil tabakasi (3–10 m): , , , ,
- YAS derinligi:
- Temel: kare temel,
- Temel yuku:
- TBDY 2018 zemin sınıfı: ZD ()
Istenen: (a) Terzaghi yontemine gore taşıma guvenlik sayisi, (b) konsolidasyon oturmasi.
Çözüm:
(a) Taşıma Guvenlik Sayisi:
Adim 1 — Net temel tabani basinci:
Adim 2 — Kil için → ; ; (Tablo 14):
Adim 3 — Guvenlik sayisi:
(b) Konsolidasyon Oturmasi:
Adim 4 — Kil tabakasi orta noktasi derinligi = 6,5 m:
Adim 5 — 2:1 yayilim yontemi, (Coduto 2015, Denklem 4.14a):
Adim 6 — Konsolidasyon oturmasi ( kil tabakasi):
Sonuc:
- (a) → Taşıma guvenligi saglanmistir
- (b) → Izin verilen oturmayi asiyorsa diferansiyel oturma degerlendirmesi ve zemin iyilestirmesi gereklidir
TBDY 2018 Notu: ZD sınıfı zemin; DD-2 için → → yuksek sismik ivme; TBDY 2018 Madde 16.4.2 kapsaminda sismik zemin analizi onerilir.
10. Sık Yapılan Hatalar
-
Drenayli–Drenayssiz Parametre Karisikligi: Kisa vadeli stabilite analizinde drenayssiz parametreler (, ), uzun vadeli hesaplarda efektif parametreler (, ) kullanılmalıdır. (TS EN 1997-1:2009 Madde 2.4.6)
-
SPT Duzeltmelerinin Yapilmamasi: Ham SPT-N yerine kullanilmali; TBDY 2018 Ek 16B duzeltme katsayilari (, , , ) mutlaka uygulanmalidir.
-
Asiri Konsolidasyonun Goz Ardi Edilmesi: olan killerde yerine () kullanılmalıdır; aksi halde oturma abartilir.
-
YAS Etkisinin Hesaba Katilmamasi: YAS altinda (efektif birim hacim agirlik) kullanilmali; toplam gerilme yerine efektif gerilme hesaplanmalidir. (TS EN 1997-1:2009 Madde 2.4.7.3)
-
Kil Parametre Araliklarinin Dar Yorumlanmasi: Türkiye'de yaygın bentonitik marnlarda –, –; sert kireçtası ayrışmasında gorulebilir.
-
TBDY 2018 Zemin Sinifinin Yanlis Belirlenmesi: Temel tabanindan itibaren ust 30 m için agirlikli ortalama veya kullanılmalıdır (TBDY 2018 Madde 16.4.2).
Kaynaklar
- Das, B.M. (2021). Principles of Geotechnical Engineering, 9. Baski. Cengage Learning.
- Bowles, J.E. (1996). Foundation Analysis and Design, 5. Baski. McGraw-Hill.
- Coduto, D.P. (2015). Foundation Design: Principles and Practices, 3. Baski. Pearson.
- Terzaghi, K. ve Peck, R.B. (1967). Soil Mechanics in Engineering Practice, 2. Baski. Wiley.
- Hoek, E. ve Brown, E.T. (2019). The Hoek-Brown failure criterion and GSI — 2018 edition. Journal of Rock Mechanics and Geotechnical Engineering, 11(3), 445-463.
- Bieniawski, Z.T. (1989). Engineering Rock Mass Classifications. Wiley.
- TS EN 1997-1:2009 — Eurocode 7: Geoteknik Tasarim – Bolum 1: Genel Kurallar. TSE, Ankara.
- TS EN 1997-2:2007 — Eurocode 7: Geoteknik Tasarim – Bolum 2: Zemin Etudu ve Deneyleri. TSE, Ankara.
- TS EN ISO 14688-2:2018 — Geoteknik Etut ve Deneyler: Zemin Tanimlanmasi ve Siniflandirilmasi. TSE, Ankara.
- TBDY 2018 — Türkiye Bina Deprem Yonetmeligi. T.C. Çevre ve Şehircilik Bakanlığı, Ankara.
- CSB Tebligi, 09.03.2019 — Zemin ve Temel Etudu Uygulama Esaslari ve Rapor Formatina Dair Teblig. Resmi Gazete 30709. Ankara.
İlgili Hesaplama Araçları
Bu konuyla ilgili ücretsiz mühendislik hesaplama araçlarımızla ön tasarım ve kontrol yapabilirsiniz:
Önemli Mühendislik Uyarısı: Bu içerik yalnızca bilgilendirme amaçlıdır; nihai tasarım, hesap ve uygulama kararları, güncel yönetmelikler ile proje koşulları çerçevesinde yetkili bir inşaat mühendisinin denetiminde alınmalıdır. Sayısal örnekler ve formüller genel mühendislik pratiğini yansıtır; her projenin kendine özgü zemin, yük ve çevre koşulları proje müellifince ayrıca değerlendirilmelidir.