Çelik Çerçeve Stabilite Analizi — Sway/Non-Sway
Çelik çerçevelerin taşıyıcı sistem güvenliğini belirleyen en kritik kavramlardan biri, yanal deplasmanın serbest olup olmadığına bağlı sway/non-sway sınıflandırmasıdır. Bu sınıflandırma; ikinci...
Birincil Mevzuat: TS EN 1993-1-1:2005 Madde 5.2 + ÇYY 2016 Madde 6 (RG: 04.02.2016 — Sayı: 29614) İkincil Mevzuat: TBDY 2018 Madde 4.9 | AISC 360-16 Bölüm C | TS EN 10025-2:2006 | TS EN 1090-2:2018
Akış Diyagramı
1. Tanım ve Temel İlke
1.1 Sway / Non-Sway Sınıflandırması
Çelik çerçeveler, yanal rijitlik kaynağına ve deplasman davranışına göre iki kategoriye ayrılır:
- Non-Sway (yanal hareketi engellenmiş) çerçeve: Yanal rijitliği çapraz, betonarme perde veya kayma duvarı gibi elemanlardan sağlanan sistemdir. Yanal ötelenme ihmal edilebilir düzeyde kalır; birinci mertebe analiz sonuçları yeterlidir.
- Sway (yanal deplasmanı serbest) çerçeve: Yanal rijitliği yalnızca rijit (moment aktaran) bağlantılardan sağlanan sistemdir. Kolon tepe uçları serbestçe ötelebileceğinden ikinci mertebe etkiler ihmal edilemez.
Tablo 1: Sway / Non-Sway Sınıflandırması
| Özellik | Non-Sway | Sway |
|---|---|---|
| Yanal rijitlik kaynağı | Çapraz, perde, kayma duvarı | Moment bağlantıları |
| değeri (TS EN 1993-1-1:2005 Madde 5.2.1) | ||
| İkinci mertebe analiz zorunluluğu | Hayır, birinci mertebe yeterli | Evet — amplifikasyon veya GNA |
| Burkulma boyu katsayısı | ||
| TBDY 2018 deprem davranış katsayısı R (çelik MRÇ) | C12: R=8 | C11: R=8 |
Saha Notu: Türkiye'de sıkça karşılaşılan tek katlı endüstriyel portal çerçeveler ve büyük açıklıklı depo yapıları genellikle sway karakterlidir; çünkü çatı kirişi ile kolonun bağlantısı rijit olsa da yanal yüklere (rüzgar, deprem) karşı yeterli perde veya çapraz bulunmayabilir. Bu tür yapılarda TBDY 2018 Madde 4.9'daki kontrolü ve ÇYY 2016 Madde 6.5 kapsamında B2 katsayısının hesabı mutlaka yapılmalıdır.
Dikkat: İmar Kanunu 3194 ve Yapı Denetimi Hakkında Kanun 4708 çerçevesinde ruhsat ve denetim süreçlerinde stabilite analizi raporunun yetkili yapı denetim kuruluşuna sunulması yasal zorunluluktur. TBDY 2018 Madde 4.9.2'de sınırının aşılması durumunda tasarımın revize edilmeden yapı ruhsatı alınamaz.
1.2 İkinci Mertebe Etkiler
İkinci mertebe (second-order) etkiler, yapı şekil değiştirmesinin iç kuvvetleri artırmasını tanımlar ve iki bileşene ayrılır:
- P- etkisi (global): Sistemin yanal yer değiştirmesi ile düşey yük 'nin çarpımından oluşan ek moment. Sway çerçevelerde belirleyicidir.
- P- etkisi (lokal): Eleman eğriliği (burkulma şekli) ile eksenel yükün çarpımından oluşan ikinci mertebe moment. Özellikle ince uzun elemanlarda önemlidir.
αcr ≥ 10 (sallanmayan, 1. mertebe) vs αcr < 10 (sallanan, 2. mertebe veya amplifikasyon); P-Δ türev θ = (P·Δ)/(V·h) sınıflandırma (≤0.10 ihmal, 0.10-0.25 amplifikasyon, >0.25 kabul edilmez); TBDY 2018 sismik için P-Δ zorunlu.
Sol: çaprazlı sallanmayan (αcr ≥ 10, 1. mertebe yeterli). Sağ: çaprazsız moment çerçeve (αcr < 10, P-Δ kritik). Amplifikasyon faktörü 1/(1-1/αcr) eğrisi; TBDY 2018 Tip A/B sismik yanal yer değişim sınırları (1/100, 1/200).
Saha Notu: Türkiye'deki çelik yapı projelerinde DTS=1 veya 1a bölgelerinde (İstanbul, Kocaeli, İzmir, Bursa) çelik moment çerçeveler için TBDY Tablo 4.1'den R=8, D=3 alındığında P- etkisi kritik önem taşır.
2. Sınıflandırma Kriteri — Elastik Kritik Yük Çarpanı
2.1 Formül ve Hesap (TS EN 1993-1-1:2005 Madde 5.2.1)
TS EN 1993-1-1:2005 Madde 5.2.1 (3)B, portal ve çerçeveli yapılar için yatay yük altında 'yi şöyle tanımlar:
Tablo 2: Formül ve Hesap (TS EN 1993-1-1:2005 Madde 5.2.1)
| Sembol | Tanım | Birim |
|---|---|---|
| Hesap kesme kuvveti (yatay) | kN | |
| Hesap toplam düşey yük | kN | |
| Kat yüksekliği | mm | |
| Hesap yatay deplasmanı ( altında) | mm |
Tablo 3: Formül ve Hesap (TS EN 1993-1-1:2005 Madde 5.2.1)
| Çerçeve Türü | Gerekli Analiz | Açıklama | |
|---|---|---|---|
| Non-Sway | Birinci mertebe yeterli | İkinci mertebe etkileri ihmal edilebilir | |
| Sway | Amplifikasyon veya GNA | faktörü uygulanır | |
| Zorunlu GNA | Geometrik nonlineer analiz | Yaklaşık yöntem geçersiz |
Saha Notu: Türkiye'deki çelik endüstri yapılarının büyük bölümünde kat yüksekliği 6–12 m, yanal deplasman oranı 1/200 ila 1/100 arasında çıkmaktadır. Bu koşullar genellikle gibi değerler verir — yani tam sway bölgesine denk gelir ve amplifikasyon zorunlu olur.
Dikkat: Birden fazla katlı yapılarda her kat için ayrı hesaplanmalı; tasarımda minimum değer esas alınmalıdır (TS EN 1993-1-1:2005 Madde 5.2.1 (4)).
3. Hesap Yöntemleri
3.1 Amplifikasyon Faktörü Yöntemi (TS EN 1993-1-1:2005 Madde 5.2.2(6)B)
olması koşuluyla yatay yüklere ait birinci mertebe iç kuvvetler aşağıdaki büyütme katsayısıyla artırılır:
Büyütülmüş hesap momenti:
Örnek: için — yani moment %22,2 artırılmalıdır.
Saha Notu: Bu yöntemin uygulanabilmesi için yapıdaki tüm kat değerlerinin 'ın üzerinde olması gerekir. SAP2000 veya ETABS programlarının "P-Delta" seçeneği işaretlendiğinde yöntem otomatik uygulanmaktadır; ancak mühendis programın hangi yöntemi kullandığını (tam geometrik nonlineer mi, yoksa amplifikasyon mı) kontrol etmelidir.
3.2 ÇYY 2016 B1–B2 Yöntemi (Madde 6.5.2)
ÇYY 2016 (Resmi Gazete: 04.02.2016, Sayı: 29614) Madde 6.5.2'ye göre yaklaşık ikinci mertebe analizi için iç kuvvetler şu formülle belirlenir:
P- katsayısı (eleman bazlı):
P- katsayısı (sistem bazlı):
Tablo 4: ÇYY 2016 B1–B2 Yöntemi (Madde 6.5.2)
| Sembol | Tanım |
|---|---|
| Yanal ötelemsiz sistemdeki birinci mertebe moment | |
| Yalnızca yanal öteleme nedeniyle oluşan birinci mertebe moment | |
| Eşdeğer sabit moment yayılışı katsayısı (iki ucu mesnetli: ) | |
| Eleman Euler burkulma yükü: | |
| Tüm kat kolonlarına ait Euler yükleri toplamı | |
| YDKT için , GKT için | |
| P- etkisinin P- üzerindeki katkısı (moment çerçeve: ) |
Saha Notu: ÇYY 2016 Madde 6.5 B1–B2 yöntemi, AISC 360-16 Bölüm C'nin Türkçe adaptasyonudur. SAP2000 ve ETABS'ta "AISC 360-16 Amplified First-Order" seçeneği bu yönteme karşılık gelmektedir. B2 > 1,5 çıkıyorsa yöntem artık geçersiz sayılır; doğrudan nonlineer analiz gerekir.
Dikkat: B2 katsayısı hesabında , yalnızca çerçeve kolonları değil, aynı katta yer alan tüm düşey taşıyıcı elemanların toplam yükünü içermelidir — perde, çapraz ve basit bağlantılı kolonlar dahil (ÇYY 2016 Madde 6.5.2.2).
3.3 TBDY 2018 İkinci Mertebe Gösterge Değeri (Madde 4.9.2)
TBDY 2018 Denklem 4.35 ile her katta ikinci mertebe gösterge değeri:
Tablo 5: TBDY 2018 İkinci Mertebe Gösterge Değeri (Madde 4.9.2)
| Sembol | Tanım |
|---|---|
| (X) deprem doğrultusunda 'nci kattaki azaltılmış göreli kat ötelemesi (ort.) | |
| 'nci kata etkiyen toplam ağırlık | |
| 'nci kattaki azaltılmış kat kesme kuvveti | |
| 'nci kat yüksekliği |
TBDY 2018 Denklem 4.36 — İkinci mertebe ihmal sınırı:
- Çelik ve kompozit kolonlu binalarda
- Betonarme binalarda
TBDY 2018 Denklem 4.37 — Sınır aşılırsa büyütme katsayısı:
Saha Notu: DTS=1 veya 1a bölgelerinde (İstanbul, Kocaeli, İzmir, Bursa) çelik MRÇ için TBDY Tablo 4.1'den R=8, D=3 alındığında sınır değer olur. Bu değer oldukça küçüktür; dolayısıyla yüksek depremsellik bölgelerinde yatay rijitlik kritik tasarım parametresi haline gelir.
Dikkat: TBDY 2018 Madde 4.9.2.2'de sınırının aşılması durumunda tüm iç kuvvetler ile çarpılarak artırılmalı ya da rijitlik/dayanım artırılarak analiz tekrarlanmalıdır. Bu kontrol yapılmadan nihai tasarım geçerli sayılmaz.
4. Etkin Boy (Burkulma Boyu) ve K Katsayısı
4.1 Genel İlke
Burkulma boyu , efektif (eşdeğer) burkulma uzunluğunu ifade eder. K katsayısı, kolon uç koşullarına ve bağlantı rijitliğine bağlıdır (TS EN 1993-1-1:2005 Ek BB.3 / AISC 360-16 Şekil C-A-7.2):
Tablo 6: Genel İlke
| Sınır Koşulları | Teorik K | AISC / ÇYY Tasarım K | Çerçeve Türü |
|---|---|---|---|
| Ankastre–Serbest (konsol) | 2,0 | 2,10 | Sway |
| Ankastre–Mafsallı | 0,7 | 0,80 | Non-Sway |
| Ankastre–Ankastre | 0,5 | 0,65 | Non-Sway |
| Mafsallı–Mafsallı | 1,0 | 1,0 | Bağımsız |
4.2 Hizalama Abağı (Alignment Chart) Yöntemi
Gerçek çerçeve koşullarında K, her iki uçtaki bağlantı rijitlikleri hesaba katılarak belirlenir. Bağlantı rijitliği oranı G (TS EN 1993-1-1:2005 Ek BB.3 Denklem BB.6):
- Ankastre temel: Pratikte alınır (AISC 360-16 Commentary Tablo C-A-7.1).
- Mafsallı temel: alınır.
Kapalı form yaklaşımı (Sway çerçeve — TS EN 1993-1-1:2005 Ek BB.3 Denklem BB.9):
Bu denklem iteratif çözülür; pratikte hizalama abağı veya yazılım kullanılır.
Saha Notu: Türkiye'de SAP2000 ve ETABS programları K katsayısını otomatik hesaplamaktadır. Ancak saha deneyimi, programın "moment çerçeve" veya "braced frame" seçimi yanlış yapıldığında K değerinin ciddi biçimde hatalı çıktığını göstermektedir. Ankastre temel ile iki katlı sway çerçevede genellikle K = 1,4 ÷ 1,8 aralığı beklenir.
Dikkat: TS EN 1090-2:2018 Madde 11.3 kapsamında montajda dikeylik toleransı, L/300'ü aşamaz. Sway çerçevelerde bu toleransın aşılması, gerçek 'yi teorik değerden %10–15 düşürebilir; montaj kontrolü ihmal edilemez.
5. Burkulma Eğrileri (TS EN 1993-1-1:2005 Tablo 6.1 ve 6.2)
5.1 Boyutsuz Narinlik ve Azaltma Faktörü
Eleman burkulma dayanımı , boyutsuz narinlik ve azaltma faktörü üzerinden hesaplanır:
Tablo 7: Boyutsuz Narinlik ve Azaltma Faktörü
| Burkulma Eğrisi | Emperfeksiyon Faktörü |
|---|---|
| a₀ | 0,13 |
| a | 0,21 |
| b | 0,34 |
| c | 0,49 |
| d | 0,76 |
Tablo 8: Boyutsuz Narinlik ve Azaltma Faktörü
| Profil Türü | Kanat Kalınlığı | Burkulma Ekseni | Eğri |
|---|---|---|---|
| IPE / HEA: | y–y | a | |
| IPE / HEA: | z–z | b | |
| IPE / HEA: | y–y | b | |
| IPE / HEA: | z–z | c | |
| HEB / IPE: | y–y ve z–z | b | |
| Kaynaklı I-profil | y–y | b | |
| Kaynaklı I-profil | z–z | c | |
| Kaynaklı I-profil | y–y ve z–z | d | |
| RHS / SHS kutu (sıcak hadde) | — | — | a |
| RHS / SHS kutu (soğuk) | — | — | c |
| CHS (yuvarlak) | — | — | a |
Saha Notu: Türkiye'de S235JR (eski adı St37-2) ve S355JR (eski adı St52-3) en yaygın kullanılan malzeme sınıflarıdır. TS EN 10025-2:2006 ile St isimlendirmesi S kodlamasına dönüşmüştür. S355 için , S235 için olarak hesaplanır.
Dikkat: Tablo 5'teki eğri seçimi yanlış yapılırsa burkulma dayanımı %15–25 oranında hatalı hesaplanabilir. Özellikle kaynakla büyütülmüş kesitlerde (haunch girder, takviyeli kolon) "kaynaklı I-profil" eğrileri kullanılmalıdır.
5.2 Türkiye'de Yaygın Malzeme Sınıfları
Tablo 9: Türkiye'de Yaygın Malzeme Sınıfları
| Sınıf | Eski Ad | () | Tipik Kullanım | |
|---|---|---|---|---|
| S235JR | St37-2 | Hafif çelik, ikincil taşıyıcılar | ||
| S275JR | St44-2 | Endüstriyel yapı, köprü | ||
| S355JR | St52-3 | Taşıyıcı kolon-kiriş, yüksek yük | ||
| S355J2 | St52-3 | Depremsel uygulamalar, −20°C darbe |
Saha Notu: Türkiye'deki yükleniciler genellikle S235 profil temin etmektedir. Ancak TBDY 2018 Madde 9.2.1 süneklik düzeyi yüksek çelik çerçevelerde koşulunu zorunlu kılar; bu nedenle S355J2 ve üstü malzeme tercihi sismik bölgelerde teknik açıdan daha uygun olabilir.
6. Geometrik Ön Kusurlar (ÇYY 2016 Madde 6.2)
6.1 Fiktif Yatay Yük Yöntemi
ÇYY 2016 Madde 6.2 ve TS EN 1993-1-1:2005 Madde 5.3.2 kapsamında yapısal kusurlar (eğrilik, dikeylik sapması) fiktif yatay yük olarak modellenir:
- : temel kusur açısı (TS EN 1993-1-1:2005 Madde 5.3.2(3))
- , , : sabit, hareketli ve kar yükleri
- : hareketli yük katılım katsayısı
Saha Notu: TS EN 1090-2:2018 Madde 11.3.2 kapsamında kolon dikeylik toleransı ile sınırlıdır. Türkiye sahalarında 12 m kolon için izin verilen azami eğrilik 40 mm'dir; bu değerin aşılması montaj aşamasında kontrolsüz geometrik kusur oluşturur ve 'yi düşürür.
Dikkat: ÇYY 2016 Madde 6.2.2'ye göre genel analiz yöntemi (GAY) uygulanıyorsa fiktif yatay yükler, rijitlik azaltma katsayısı ile birlikte uygulanmalıdır. Bu iki etkinin aynı anda ihmal edilmesi sonucu tasarım tehlike sınırının altına düşebilir.
6.2 Rijitlik Azaltma (ÇYY 2016 Madde 6.3.2)
Genel analiz yönteminde eleman rijitlikleri ile azaltılır:
- : iken
- : iken
7. Türkiye Saha Koşulları — Deprem ve İklim Bağlamı
7.1 TBDY 2018 Tablo 4.1 — Çelik Çerçeve Davranış Katsayıları
Tablo 10: TBDY 2018 Tablo 4.1 — Çelik Çerçeve Davranış Katsayıları
| Sistem | Kod | R | D | BYS Sınırı |
|---|---|---|---|---|
| Süneklik düzeyi yüksek moment aktaran çelik çerçeve | C11 | 8 | 3 | BYS > 3 |
| Süneklik düzeyi yüksek dışmerkez çaprazlı çelik çerçeve | C12 | 8 | 2,5 | BYS > 2 |
| Süneklik düzeyi yüksek merkezi çaprazlı çelik çerçeve | C13 | 5 | 2 | BYS > 4 |
| Süneklik düzeyi sınırlı moment aktaran çelik çerçeve | C31 | 4 | 2,5 | BYS > 7 |
Saha Notu: DTS=1 veya 1a bölgelerinde sway çerçevelerde R=8 kullanılıyorsa, izin verilen değeri oldukça kısıtlayıcıdır. Bu nedenle çelik sway çerçevelerin yanal rijitliği, dayanım hesabından çok rijitlik koşulunun karşılanması amacıyla artırılmaktadır.
7.2 Don Derinliği ve Zemin Koşulları
Tablo 11: Don Derinliği ve Zemin Koşulları
| Bölge | Temsili İl | Don Derinliği (cm) |
|---|---|---|
| Marmara kıyı | İstanbul, Bursa (kıyı) | 40–60 |
| İç Anadolu | Ankara, Konya | 80–120 |
| Doğu Anadolu | Erzurum, Kars | 120–160 |
| Ege kıyı | İzmir | 20–40 |
8. Birim Fiyat Bilgisi
Tablo 12: Birim Fiyat Bilgisi
| Poz No | Tanım | Birim | Birim Fiyat (2026-Ocak) |
|---|---|---|---|
| 15.165.1003 | Her çeşit profil, çelik çubuk ve çelik saçlarla karkas (çerçeve) inşaatı, yerine tespiti | Ton | 85.943,51 ₺ |
Saha Notu: Bu birim fiyat yalnızca işçilik ve montajı kapsar; profil malzeme bedeli hariçtir. S355JR profilin piyasa fiyatı (Mart 2026 itibariyle) yaklaşık 30–35 ₺/kg aralığında seyrerken, S235JR için 28–33 ₺/kg düzeyindedir.
9. Örnek Problemler
Problem 1 — Kolay
Veriler:
- Kat yüksekliği:
- Toplam düşey hesap yükü:
- Yatay hesap kesme kuvveti:
- Birinci mertebe yanal deplasman:
İstenen: Çerçeve türünü belirle; gerekiyorsa amplifikasyon katsayısını hesapla.
Çözüm:
Adım 1 — hesabı (TS EN 1993-1-1:2005 Denklem 5.2):
Adım 2 — Sınıflandırma (TS EN 1993-1-1:2005 Madde 5.2.1(3)):
→ Sway Çerçeve
Adım 3 — Amplifikasyon katsayısı (TS EN 1993-1-1:2005 Madde 5.2.2(6)B):
Sonuç: Çerçeve sway karakterlidir. Yatay yüklere ait iç kuvvetler %16,0 büyütülmelidir.
Kontrol: → Yöntem geçerli (ÇYY 2016 Madde 6.5.1 sınırı).
Problem 2 — Orta
Veriler:
- Zemin katta göreli kat ötelemesi:
- Zemin kata etkiyen toplam ağırlık:
- Azaltılmış zemin kat kesme kuvveti:
- Zemin kat yüksekliği:
- Çelik MRÇ sistemi: R = 8, D = 3, (TBDY 2018 Tablo 4.1, C11)
İstenen: TBDY 2018 Madde 4.9.2'ye göre ikinci mertebe etkisinin hesaba alınması gerekip gerekmediğini belirle.
Çözüm:
Adım 1 — İkinci mertebe gösterge değeri (TBDY 2018 Denklem 4.35):
Adım 2 — İhmal sınırı (TBDY 2018 Denklem 4.36):
Adım 3 — Karşılaştırma:
Adım 4 — Büyütme katsayısı (TBDY 2018 Denklem 4.37):
Sonuç: Tüm iç kuvvetler ile çarpılarak büyütülmelidir (yaklaşık %9,1 artış).
Kontrol: → Büyütme katsayısı yöntemi geçerlidir.
Problem 3 — Zor
Veriler (İki Katlı Çelik MRÇ):
- Kat 1: , , ,
- Kat 2: , , ,
- Kolon: HEA 360, , ; Kiriş: IPE 450, ,
- Malzeme: S355JR, ,
- YDKT yükleme, ; (moment çerçeve)
İstenen: Her kat için ve B2 katsayılarını hesapla; K faktörünü belirle; sistemi sınıflandır.
Çözüm:
Adım 1 — Hesabı (Her Kat):
→ → Sway Çerçeve
Adım 2 — B2 Katsayısı (Zemin Kat — ÇYY 2016 Madde 6.5.2.2):
Adım 3 — K Faktörü (Zemin Kat Kolonu):
İteratif çözümden (hizalama abağı): , →
Adım 4 — Boyutsuz Narinlik (z–z ekseni, IPE grubunda eğri b):
Adım 5 — Azaltma Faktörü (Eğri b: ):
Sonuçlar Özeti:
Tablo 13: Problem 3 — Zor
| Parametre | Değer |
|---|---|
| 8,53 (Sway) | |
| 1,133 | |
| B₂ (zemin kat) | 1,160 |
| K (zemin kat kolonu) | 1,52 |
| 5,47 m | |
| 1,128 | |
| (eğri b) | 0,518 |
| 2624 kN |
Kontrol: B₂ = 1,160 < 1,50 → Yaklaşık yöntem geçerli. → Burkulma kontrolü zorunlu (TS EN 1993-1-1:2005 Madde 6.3.1.2).
10. Sık Yapılan Hatalar
Tablo 14: Sık Yapılan Hatalar
| # | Hata | Sonuç | Doğrusu |
|---|---|---|---|
| 1 | 'nin tek katta hesaplanıp minimum alınmaması | Gerçek sway riski gözden kaçabilir | Her kat için ayrı hesap, minimum değer esas alınır |
| 2 | B2 hesabında yalnızca çerçeve kolonlarının 'ye dahil edilmesi | B2 küçük çıkar, ikinci mertebe etki hafife alınır | Tüm düşey taşıyıcılar dahil edilmeli |
| 3 | Ankastre temel için G=0 alınması (teorik) | K faktörü aşırı küçük çıkar | AISC önerisiyle G=1,0 kullanılır |
| 4 | Kaynaklı profillerde hadde profili burkulma eğrisi kullanılması | Dayanım %10–15 fazla hesaplanır | Kaynaklı I-profil → eğri c/d kullanılır |
| 5 | TBDY sınırının yalnızca birinci katta kontrol edilmesi | Üst katlarda aşım gözden kaçar | Tüm katlar kontrol edilmeli, maksimum alınmalı |
| 6 | Sway çerçeve K=1,0 kabulü (non-sway gibi analiz) | Burkulma dayanımı %30–50 fazla hesaplanır | Hizalama abağı ile K hesaplanmalı |
| 7 | Montaj dikeylik toleransı kontrolünün atlanması | Gerçek teorik değerden düşük kalır | TS EN 1090-2:2018 Madde 11.3.2 tolerans kontrolü zorunlu |
11. Referans Tablosu
Tablo 15: Referans Tablosu
| Konu | TS EN 1993-1-1:2005 | ÇYY 2016 | TBDY 2018 |
|---|---|---|---|
| Sınıflandırma () | Madde 5.2.1 | Bölüm 6 | — |
| Amplifikasyon () | Madde 5.2.2(6)B | Madde 6.5.2.2 | — |
| B1–B2 yöntemi | — | Madde 6.5.2 | — |
| Geometrik kusurlar | Madde 5.3.2 | Madde 6.2.2 | — |
| Rijitlik azaltma () | — | Madde 6.3.2 | — |
| Deprem ikinci mertebe | — | — | Madde 4.9.2 |
| Burkulma eğrileri | Tablo 6.1, 6.2 | — | — |
| Etkin boy K | Ek BB.3 | — | — |
| Malzeme | TS EN 10025-2:2006 | — | — |
| Montaj toleransı | TS EN 1090-2:2018 §11.3 | — | — |
| Taşıyıcı sistem R, D | — | — | Tablo 4.1 |
Kaynakça
- İlgili Türk Standartları (TS) ve Avrupa Normları (EN)
- TBDY 2018 — Türkiye Bina Deprem Yönetmeliği
- İlgili ders kitapları ve teknik kaynaklar
Not: Bu makale eğitim amaçlıdır. Projelerde güncel yönetmelik ve standartlara başvurunuz.
Kaynaklar
- TS EN 1993-1-1:2005 / ÇYY 2016 — CEN — Avrupa Standardizasyon Komitesi (Eurocode). https://eurocodes.jrc.ec.europa.eu
- TBDY 2018 — AFAD / T.C. Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı. https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2018/03/20180318M1-2.htm
- AISC 360-16 — American Institute of Steel Construction (AISC). https://www.aisc.org
- TS EN 10025-2:2006 — TSE — Türk Standardları Enstitüsü. https://www.tse.org.tr
- TS EN 1090-2:2018 — TSE — Türk Standardları Enstitüsü. https://www.tse.org.tr
İlgili Hesaplama Araçları
Bu konuyla ilgili ücretsiz mühendislik hesaplama araçlarımızla ön tasarım ve kontrol yapabilirsiniz:
Önemli Mühendislik Uyarısı: Bu içerik yalnızca bilgilendirme amaçlıdır; nihai tasarım, hesap ve uygulama kararları, güncel yönetmelikler ile proje koşulları çerçevesinde yetkili bir inşaat mühendisinin denetiminde alınmalıdır. Sayısal örnekler ve formüller genel mühendislik pratiğini yansıtır; her projenin kendine özgü zemin, yük ve çevre koşulları proje müellifince ayrıca değerlendirilmelidir.