Başlangıç
Kalıp ve iskele için temel kavramlar, terminoloji ve referans tablolar.
Kalıp ve iskele; taze betonun şeklini alması ve işçi ile ekipman güvenliğini sağlamak için kurulan geçici yapıların tasarımını kapsar. TS 500 §5.6 kalıp ve iskele genel gereksinimleri, TS EN 12812 iskele performans…
Seviyenize göre önerilen makale sırası — temelden ileri düzeye doğru ilerleyin.
Kalıp ve iskele için temel kavramlar, terminoloji ve referans tablolar.
Kalıp ve iskele çekirdek hesap yöntemleri ve standart uygulamaları.
Kalıp ve iskele ileri konular, özel problemler ve karar/kontrol süreçleri.
10 makale gösteriliyor
Ahşaptan tünel ve tırmanır kalıba altı sistem tek tabloda özetlenir; hidrostatik, ACI 347R-14 ve DIN 18218 basınç yaklaşımları ile 25 katlı proje maliyet analizi işlenir.
Kalıp söküm süreleri, genel dayanım kriterleri, sıcaklık ve çimento düzeltme katsayıları beş tabloda toplanır; reshoring ve olgunluk yöntemi örneklenir.
CIRIA R108, ACI 347R-14 ve DIN 18218 katsayı tabloları yan yana verilir; TS EN 12812 yük katsayılarıyla kombinasyon kurulur, KYB perde tierod örneği çözülür.
Boru-kelepçe, modüler, seyyar kule ve asma iskelenin ayrımı; TS EN 12811-1 yük ve genişlik sınıfları, rüzgar kombinasyonu, korkuluk ve dikme burkulma kontrolü.
Zemin ve mesnet tabanından söküm sırasına 12 başlıkta madde madde denetim listesi; dikme burkulması, korkuluk ve döküm öncesi onay adımları özet tabloyla toparlanır.
Vinç destekli, kendinden tırmanır ve çekirdek tırmanır sistemlerin bileşenleri; climbing cone çekme kuvveti, konsol yük kombinasyonu ve tırmanma adımı prosedürü verilir.
Tünel kalıbının günlük döküm döngüsü ile MSS ve kalıp arabası uygulamaları; alüminyum panelle maliyet karşılaştırması ve döküm hızı–yanal basınç ilişkisi işlenir.
DIN 18217 BF1–BF4 sınıflarının kabul ölçütleri, gözenek ve renk farkı nedenleri, kalıp yağı seçimi ve TS EN 1504-3 onarım yöntemleri üç problemle desteklenir.
İki kalıp sisteminin tirant düzeni, işçilik yoğunluğu ve İSG riskleri karşılaştırılır; TS EN 13670 söküm kriterleri, seçim karar matrisi ve üç çözümlü problem yer alır.
HD 1000 kafes ile Ø48,3 mm boru-klemp iskelenin kesit verileri, TS EN 12811-1 yük sınıfları ve dört adımlı hesap zinciri; boru iskele sayısal örneği ve üç problem çözülür.
İki kalıp sisteminin tirant düzeni, işçilik yoğunluğu ve İSG riskleri karşılaştırılır; TS EN 13670 söküm kriterleri, seçim karar matrisi ve üç çözümlü problem yer alır.
Boru-kelepçe, modüler, seyyar kule ve asma iskelenin ayrımı; TS EN 12811-1 yük ve genişlik sınıfları, rüzgar kombinasyonu, korkuluk ve dikme burkulma kontrolü.
HD 1000 kafes ile Ø48,3 mm boru-klemp iskelenin kesit verileri, TS EN 12811-1 yük sınıfları ve dört adımlı hesap zinciri; boru iskele sayısal örneği ve üç problem çözülür.
Zemin ve mesnet tabanından söküm sırasına 12 başlıkta madde madde denetim listesi; dikme burkulması, korkuluk ve döküm öncesi onay adımları özet tabloyla toparlanır.
Ahşaptan tünel ve tırmanır kalıba altı sistem tek tabloda özetlenir; hidrostatik, ACI 347R-14 ve DIN 18218 basınç yaklaşımları ile 25 katlı proje maliyet analizi işlenir.
Bu alanda taşıyıcı betonarme tarafında TS 500 esas alınır; geçici yapının (kalıp, iskele, dikme) güvenliği ise EN 1990 (tasarım esasları ve limit durum yaklaşımı) ile EN 1991-1-4 (rüzgar yükleri) çerçevesinde doğrulanır. Bunlara ek olarak kalıp ve iskele için TS EN 12812 (geçici taşıyıcı sistem) ve TS EN 13670 (beton uygulama) ile işçi güvenliği için 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu birlikte uygulanır. Kalıp ve iskele geçici bir yapı olsa da, kalıcı yapı kadar ciddi mühendislik hesabı ve onayı gerektirir.
En kritik kontrol, sistemin maruz kaldığı yükler altında devrilmeye ve burkulmaya karşı stabilitesinin sağlanmasıdır; EN 1990'a göre stabilite (denge) limit durumu, kalıba taze betonun bindirdiği yanal basınç ve EN 1991-1-4 kapsamındaki rüzgar yükü birlikte değerlendirilir. Düşey kalıplarda taze betonun yarattığı yanal basınç döküm hızına ve sıcaklığa bağlı olarak ciddi şekilde artabildiğinden, bu basınç ayrıca hesaplanmalı ve dikme/diyagonal sistemi buna göre boyutlandırılmalıdır. Stabilite kaybı, kalıp ve iskele kaynaklı en ağır iş kazalarının başlıca nedenidir.
Söküm, takvime göre değil betonun ulaştığı gerçek dayanıma göre yapılır; TS 500 ve TS EN 13670 uyarınca, taşıyıcı kalıp ve dikmeler ancak beton kendi yükünü ve uygulama yüklerini taşıyacak karakteristik dayanıma ulaştığında alınabilir. Türkiye'de söküm süreleri Çevre ve Şehircilik Bakanlığı Kalıp Tebliği (RG 31296, 06.11.2020) ile de düzenlenir; düşük hava sıcaklığında bekleme süresi uzar. Erken söküm, beton henüz yeterince sertleşmeden taşıyıcılığı devralamayacağı için göçme riski yaratır.
İskeleler ve özellikle file/branda ile kaplı cepheler rüzgara geniş bir yüzey sunduğundan, rüzgar bu sistemde önemli bir yanal yük ve devrilme etkisi oluşturur; bu yük EN 1991-1-4'e göre konum, yükseklik ve kaplama durumuna bağlı olarak hesaplanır. Hesaplanan rüzgar yükü, EN 1990 yük kombinasyonlarına dahil edilerek ankraj (bina bağlantısı) sayısı ve diyagonal düzeni belirlenir. Kaplama eklemek görsel ve toz amaçlı bir tedbir gibi görünse de iskelenin rüzgar yükünü ciddi biçimde artırır ve mutlaka hesaba katılmalıdır.
6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu kapsamında, yüksekte çalışmada düşmeye karşı koruma esastır; çalışma platformlarında korkuluk (üst korkuluk, ara korkuluk ve topuk levhası) ve gerektiğinde kişisel düşme durdurma sistemleri zorunludur. İskele ve kalıp, kurulduktan sonra ve belirli aralıklarla yetkin kişi tarafından denetlenmeli, beton dökümünden önce ayrıca onaylanmalıdır. Türkiye'de inşaat kaynaklı ölümlü kazaların önemli bir bölümü yüksekten düşme ve kalıp-iskele göçmesinden kaynaklandığı için bu önlemler tavsiye değil yasal zorunluluktur.