Kaya Mekaniği Temel Kavramları — RQD, RMR, Q Sistemi
Kaya kütlelerinin mühendislik sınıflandırması; tünel tasarımı, şev stabilitesi, temel kapasitesi ve madencilik uygulamalarının temelini oluşturur. En yaygın kullanılan sistemler RQD (Rock Quality...
1. RQD — Kaya Kalite Göstergesi
RQD (karot ≥10cm parça/toplam, 0-100%) → RMR (UCS+RQD+aralık+durum+su = 0-100, 5 sınıf) → Q sistemi (RQD/Jn·Jr/Ja·Jw/SRF, 0.001-1000) → korelasyon (RMR = 9·lnQ + 44) → Hoek-Brown (GSI, modern) → tünel destek (kaya bulonu, shotcrete, çelik destek) (ISRM / Eurocode 7).
Kaya kütle parametreleri (süreksizlikler, karot RQD); RMR 5 parametre toplamı; Q sistemi formülü (6 parametre, log); RMR+Q sınıflama tabloları (5 sınıf); tünel destek önerisi (kaya bulonu uzunluk/aralık, shotcrete kalınlığı); Türkiye Marmaray/Avrasya/Boğaz tüpü Q sistemi standart.
1.1 Tanım
RQD (Rock Quality Designation — Kaya Kalite Göstergesi), karot sondajından elde edilen intakt (kırıksız) parçaların uzunluk toplamının toplam delgi uzunluğuna oranıdır. Yalnızca uzunluğu ≥ 10 cm olan parçalar hesaba katılır (Deere, 1964):
Saha Notu: Türkiye'nin Toros kireçtaşı kuşağında (Antalya, İçel, Konya güneyi) karstlaşma nedeniyle karot kurtarma oranı düşebilir. KGM Geoteknik Teknik Şartnamesine göre Toplam Karot Yüzdesi (TCR) ≥ %80 hedeflenmeli; bu değerin altında sondör hatası veya saha koşulları irdelenmelidir.
Dikkat: Sondaj sırasında vibrasyon, su basıncı veya hatalı delgi parametreleri kayacı parçalayabilir. Bu mekanik parçalanmalar doğal süreksizliklerden ayırt edilerek RQD'den çıkarılmalıdır (TS EN ISO 22475-1:2012 Bölüm 6.4).
1.2 RQD Sınıflaması
Tablo 1: RQD Sınıflaması
| RQD (%) | Kaya Kalitesi | Sınıf | Mühendislik Yorumu |
|---|---|---|---|
| 0–25 | Çok kötü | E | Çok yoğun süreksizlik; destek kritik |
| 25–50 | Kötü | D | Yoğun süreksizlik; dikkatli tasarım |
| 50–75 | Orta | C | Orta düzey kaya; analiz gerektirir |
| 75–90 | İyi | B | İyi kaya; standart destek uygulanabilir |
| 90–100 | Çok iyi | A | Çok iyi kaya; minimal destek |
1.3 Süreksizlik Yoğunluğundan RQD Tahmini
Arazide karot alınamayan durumlarda, 1 metredeki süreksizlik sayısı biliniyorsa (Priest & Hudson, 1976):
Saha Notu: Türkiye'de yaygın olan kireçtaşı, dolomit ve meta-kumtaşı formasyonlarında değerleri tipik olarak 5–20 adet/m arasında değişmektedir. için tahmini RQD ≈ %73, için ≈ %53.
1.4 TBDY 2018 Zemin Sınıfları ile Bağlantı
Tablo 2: TBDY 2018 Zemin Sınıfları ile Bağlantı
| Zemin Sınıfı | Tanım | (m/s) | RMR Eşdeğeri (yaklaşık) |
|---|---|---|---|
| ZA | Sağlam, sert kaya | > 1500 | RMR > 60 |
| ZB | Az ayrışmış, orta sağlam kaya | 760–1500 | RMR 40–60 |
| ZC | Ayrışmış, çok çatlaklı zayıf kaya | 360–760 | RMR < 40 |
2. RMR — Kaya Kütlesi Derecelendirmesi
2.1 Tanım
RMR (Rock Mass Rating), Bieniawski (1989) tarafından yayımlanan altı parametrenin puanlarının toplamıyla kaya kütlesi kalitesini 0–100 aralığında değerlendiren sistemdir. Tünel, şev ve temel tasarımında dünyada ve Türkiye'de en yaygın kullanılan kaya sınıflama sistemidir.
2.2 RMR Parametreleri ve Puanları
Tablo 3: RMR Parametreleri ve Puanları
| Parametre | Açıklama | Maks. Puan |
|---|---|---|
| R1 | Tek eksenli basınç dayanımı veya nokta yük indeksi | 15 |
| R2 | RQD (%) | 20 |
| R3 | Süreksizlik aralığı (spacing) | 20 |
| R4 | Süreksizlik durumu (koşulları) | 30 |
| R5 | Yeraltı suyu koşulları | 15 |
| R6 | Süreksizlik yönü düzeltmesi (tünel/şev/temel) | –12 → 0 |
Tablo 4: RMR Parametreleri ve Puanları
| (MPa) | Nokta Yük (MPa) | Puan |
|---|---|---|
| > 250 | > 10 | 15 |
| 100–250 | 4–10 | 12 |
| 50–100 | 2–4 | 7 |
| 25–50 | 1–2 | 4 |
| 5–25 | — | 2 |
| 1–5 | — | 1 |
| < 1 | — | 0 |
Tablo 5: RMR Parametreleri ve Puanları
| RQD (%) | Puan |
|---|---|
| 90–100 | 20 |
| 75–90 | 17 |
| 50–75 | 13 |
| 25–50 | 8 |
| < 25 | 3 |
Tablo 6: RMR Parametreleri ve Puanları
| Süreksizlik Aralığı | Puan |
|---|---|
| > 2 m | 20 |
| 0,6–2 m | 15 |
| 0,2–0,6 m | 10 |
| 0,06–0,2 m | 8 |
| < 0,06 m | 5 |
Tablo 7: RMR Parametreleri ve Puanları
| Durum | Puan |
|---|---|
| Çok pürüzlü, sert kanat, ayrışmamış, kapalı | 30 |
| Hafif pürüzlü, açıklık < 1 mm, hafif ayrışmış | 25 |
| Hafif pürüzlü, açıklık < 1 mm, orta ayrışmış | 20 |
| Ayna yüzeyli / kil dolgulu ≤ 5 mm | 10 |
| Yumuşak dolgu > 5 mm veya açıklık > 5 mm | 0 |
Tablo 8: RMR Parametreleri ve Puanları
| Koşul | Puan |
|---|---|
| Tamamen kuru | 15 |
| Islak (nemli, izlenebilir su) | 10 |
| Nemli (damlama) | 7 |
| Akar su (orta basınç) | 4 |
| Yüksek basınçlı su | 0 |
Tablo 9: RMR Parametreleri ve Puanları
| Değerlendirme | Puan |
|---|---|
| Çok uygun | 0 |
| Uygun | –2 |
| Orta | –5 |
| Olumsuz | –10 |
| Çok olumsuz | –12 |
Dikkat: R6 düzeltmesi ihmal edilirse RMR sistematik olarak yüksek çıkar ve tünel destek sistemi yetersiz tasarlanır.
2.3 RMR Sınıflaması ve Tünel Destek Sistemi
Tablo 10: RMR Sınıflaması ve Tünel Destek Sistemi
| RMR | Sınıf | Kaya Kalitesi | (kPa) | (°) | Tünel Destek Sistemi |
|---|---|---|---|---|---|
| 81–100 | I | Çok iyi | > 400 | > 45 | Destek gerekmez |
| 61–80 | II | İyi | 300–400 | 35–45 | 50 mm püskürtme beton, spot boltlar |
| 41–60 | III | Orta | 200–300 | 25–35 | 100 mm beton, sistematik boltlar @1,5 m |
| 21–40 | IV | Kötü | 100–200 | 15–25 | 100–150 mm beton, boltlar @1 m, hafif çelik iksa |
| < 21 | V | Çok kötü | < 100 | < 15 | 150–200 mm beton, çelik iksa @0,75 m |
2.4 Türkiye'den Gerçek RMR Verileri — Demirkapı Tüneli
Beyhan & Mutlutürk (2025) tarafından SDÜ Fen Bilimleri Dergisi'nde yayımlanan çalışma, Antalya İbradı'ndaki 4.908 m uzunluğundaki Demirkapı Tüneli için kapsamlı değerleri sunmaktadır:
Tablo 11: Türkiye'den Gerçek RMR Verileri — Demirkapı Tüneli
| Yapısal Bölge | Litoloji | RMR (Ort.) | Q (Ort.) | RMQR (Ort.) | Kaya Sınıfı |
|---|---|---|---|---|---|
| A1, A2 | Kasımlar Fm. (kumtaşı) | 33–44 | 0,18–0,25 | 42–44 | Zayıf–Orta |
| B1 | Leylek Kireçtaşı | 53 | 9 | 61 | Orta–İyi |
| B2 | Leylek Kireçtaşı | 53 | 10 | 43 | Orta–İyi |
| C1, C2 | Üzümdere Fm. | 35–40 | 0,33–0,65 | 47–61 | Zayıf–İyi |
3. Q Sistemi — Barton Kaya Tünel Kalite İndeksi
3.1 Tanım
Q sistemi (Barton, Lien & Lunde, 1974), NGI (Norwegian Geotechnical Institute) tarafından geliştirilen tünel destek tasarımı için kaya kütlesi kalite indeksidir:
Tablo 12: Tanım
| Parametre | Açıklama | Fiziksel Anlamı |
|---|---|---|
| Kaya kalite göstergesi (%) | Blok boyutu göstergesi | |
| Eklem takımı sayısı katsayısı | Blok boyutu | |
| Eklem pürüzlülüğü katsayısı | Eklem sürtünmesi (büyük → daha iyi) | |
| Eklem değişim/alterasyon katsayısı | Eklem zayıflığı (büyük → daha zayıf) | |
| Su azaltma katsayısı | Su baskısı (küçük → su çoktur) | |
| Gerilme azaltma katsayısı | Arazi gerilmesi |
3.2 Parametre Tabloları
Tablo 13: Parametre Tabloları
| Eklem Takım Sayısı | |
|---|---|
| Masif (nadiren süreksizlik) | 0,5–1,0 |
| 1 eklem takımı | 2 |
| 1 eklem takımı + rastgele | 3 |
| 2 eklem takımı | 4 |
| 2 eklem takımı + rastgele | 6 |
| 3 eklem takımı | 9 |
| 3 eklem takımı + rastgele | 12 |
| 4 veya daha fazla eklem takımı | 15 |
| Ezilmiş kaya, toprak benzeri | 20 |
Tablo 14: Parametre Tabloları
| Yüzey Durumu | |
|---|---|
| Süreksiz (kesişmiyor) | 4 |
| Dalgalı, pürüzlü veya düzensiz | 3 |
| Düzgün, pürüzlü | 2 |
| Düzgün, parlak | 1,5 |
| Kil kaplamalı, pürüzsüz | 0,5 |
Tablo 15: Parametre Tabloları
| Eklem Dolgu Durumu | (°) | |
|---|---|---|
| Sert dolgu yok, yüzeysel kirlenme yok | 0,75 | 35–40 |
| Az ayrışmış eklem yüzeyleri, kil izleri | 2,0 | 25–35 |
| Siltli/kumlu kil kaplaması | 3,0 | 20–25 |
| Yumuşak kil dolgu (< 5 mm) | 4,0 | 8–16 |
| Şişen kil dolgu | 8–12 | 6–12 |
| Kalın sürekli kil zonu (> 5 mm) | 10–20 | 6–24 |
Tablo 16: Parametre Tabloları
| Koşul | Su Basıncı (kPa) | |
|---|---|---|
| Kuru kazı (< 5 L/dk) | 1,0 | < 100 |
| Orta su gelişi, yer yer yıkanma | 0,66 | 100–250 |
| Büyük su gelişi, dolgusuz eklemler | 0,50 | 250–1000 |
| Yoğun su gelişi (sızdırmaz dolgu) | 0,33 | 250–1000 |
| Olağandışı yüksek basınç | 0,1–0,2 | > 1000 |
Tablo 17: Parametre Tabloları
| Koşul | SRF |
|---|---|
| Serbest yüzeye yakın, düşük gerilme | 2,5 |
| Kil içermeyen, tek zayıflık zonu (derinlik > 50 m) | 2,5 |
| Kil içeren, ayrışmış kesme zonu (derinlik ≤ 50 m) | 5,0 |
| Masif kaya, orta gerilme | 1,0 |
| Yüksek gerilme, sıkışma | 5–10 |
| Kaya patlaması (brittle kaya) | 10–20 |
| Şişen kaya, yüksek basınç | 10–15 |
3.3 Q Değeri Yorumu
Tablo 18: Q Değeri Yorumu
| Değeri | Kaya Kalitesi | Açıklama |
|---|---|---|
| 0,001–0,01 | İstisnai derecede kötü | Ezilmiş kaya |
| 0,01–0,1 | Çok kötü | Çok parçalı |
| 0,1–1,0 | Kötü | Parçalı |
| 1,0–4,0 | Orta | — |
| 4,0–10,0 | İyi | — |
| 10,0–40,0 | Çok iyi | — |
| 40–400 | İstisnai derecede iyi | Masif kaya |
Dikkat: Q sistemi ilk olarak tünel destek tasarımı için geliştirilmiştir. Şev stabilitesi veya temel kapasitesi hesaplarında doğrudan kullanılması hatalı sonuç doğurabilir; bu durumlarda RMR veya GSI tabanlı hesaplar tercih edilmelidir.
4. RMR–Q–GSI Korelasyonları
4.1 RMR ve Q İlişkisi
Bieniawski (1989) ampirik bağıntısı:
4.2 RMQR ve Ampirik Bağıntılar
Aydan vd. (2014) RMQR sistemi:
4.3 GSI — Jeolojik Dayanım İndeksi
GSI (Geological Strength Index — Jeolojik Dayanım İndeksi), Hoek & Brown (1994):
5. Kaya Kütlesi Dayanım Parametreleri
5.1 RMR'den Mohr-Coulomb Parametreleri (kaba yaklaşım)
Daha güvenilir yöntem: Hoek-Brown → Mohr-Coulomb dönüşümü (Rocscience RocLab).
5.2 Hoek-Brown Yenilme Kriteri
Kaya kütlesi parametreleri:
Burada:
- = bozunma faktörü (0 = bozunmamış; patlatmayla kazıda –)
- = intakt kaya malzeme sabiti
- = intakt kayacın tek eksenli sıkışma dayanımı (MPa)
Tablo 19: Hoek-Brown Yenilme Kriteri
| Kaya Türü | Türkiye'de Yaygın Örnek | |
|---|---|---|
| Granit / Granodiyorit | 28–33 | Güneydoğu Anadolu batholitleri |
| Kireçtaşı | 7–12 | Toros dağları, Karst bölgeleri |
| Kumtaşı | 15–20 | Kuzey Anadolu flyş kuşağı |
| Bazalt | 20–30 | Doğu Anadolu volkanikleri |
| Şist / Fillit | 5–10 | Metamorfik temeller |
| Dolomit | 9–12 | Toroslar, Pontidler |
5.3 SMR — Şev Kütlesi Derecelendirmesi
SMR (Slope Mass Rating), Romana (1985):
Tablo 20: SMR — Şev Kütlesi Derecelendirmesi
| Faktör | Açıklama | Değer Aralığı |
|---|---|---|
| Süreksizlik ve şev yönü parallelliği | 0,15 → 1,0 | |
| Süreksizlik eğim açısı | 0,15 → 1,0 | |
| Şev ve süreksizlik eğimlerinin farkı | –60 → 0 | |
| Kazı yöntemi | –8 → +15 |
Tablo 21: SMR — Şev Kütlesi Derecelendirmesi
| SMR | Sınıf | İstikrar Durumu | Önerilen Önlem |
|---|---|---|---|
| 81–100 | I | Çok stabil | Destek gerekmez |
| 61–80 | II | Stabil | Belirli kesimler onarımı |
| 41–60 | III | Kısmen stabil | Sistematik koruma |
| 21–40 | IV | Kararsız | Onarım/tahkimat zorunlu |
| 0–20 | V | Çok kararsız | Büyük yeniden yapılanma |
6. Kaya Sınıflaması Karar Akış Diyagramı
7. Örnek Problemler
Problem 1 — Kolay: RQD ve Temel RMR Hesabı
Veriler:
- Sondaj uzunluğu: 3,0 m; ≥ 10 cm karot parçaları toplamı: 2,1 m
- MPa; 2 eklem takımı; eklem aralığı 0,6–2 m
- Eklem yüzeyi: hafif pürüzlü, < 1 mm açıklık, az ayrışmış; Yeraltı suyu: Kuru
- Tünel ekseni yönü düzeltmesi: Uygun ()
Çözüm:
- R1 ( MPa): 7 puan
- R2 (RQD = 70%): 13 puan
- R3 (Aralık 0,6–2 m): 15 puan
- R4 (Hafif pürüzlü, az ayrışmış): 25 puan
- R5 (Kuru): 15 puan
- R6 (Uygun yön): –2
Sonuç: RMR = 73; Önerilen destek: 50 mm püskürtme beton + spot kaya bolonları
Kontrol: kPa; — Sınıf II aralığında ✓
Problem 2 — Orta: Q Sistemi Hesabı ve RMR Doğrulaması
Veriler:
- RQD = 55%; 2 eklem takımı + rastgele →
- Düzgün pürüzlü yüzey → ; Az ayrışmış →
- Kuru kazı → ; Kil içeren kesme zonu, derinlik ≤ 50 m →
Çözüm:
Sonuç: Q = 1,83 → Orta kaya; RMR ≈ 49 → Sınıf III; GSI = 44; Önerilen: 100 mm shotcrete + sistematik bulon @1,5 m
Problem 3 — Zor: SMR Hesabı ve Şev Stabilitesi (Demirkapı Tüneli)
Veriler (Demirkapı Tüneli Portal Bölgesi, A2 yapısal bölgesi):
- = 38 (temel RMR, R6 hariç)
- Şev yönü: 057° / Şev eğimi: 55°
- Süreksizlik seti 1: 057° / Eğim: 47°
- (tam paralel); ;
- Kazı yöntemi: Patlatma (düşük kalite)
Çözüm:
- : → (tam paralel — en kötü senaryo)
- : , 45°–60° aralığı →
- : → (olumsuz koşul)
- : Patlatma, düşük kalite →
Sonuç: SMR = 5 → Sınıf V (Çok Kararsız Şev) — Büyük yeniden yapılanma zorunludur.
KGM proje verilerinde bu bölge için ön çivi (fore-pole) + püskürtme beton + drenaj şeridi uygulandığı belirtilmiştir. SMR = 5 sonucu proje kararıyla örtüşmektedir.
8. Sık Yapılan Hatalar
Tablo 22: Sık Yapılan Hatalar
| Hata | Riski | Doğru Uygulama |
|---|---|---|
| R6 (yön düzeltmesi) ihmal edilmesi | RMR aşırı yüksek → yetersiz destek | Tünel aksı ile süreksizlik açısı mutlaka değerlendirilmeli |
| Karot vibrasyon parçalarını süreksizlik saymak | RQD düşük → aşırı tasarım | TS EN ISO 22475-1:2012 Bölüm 6.4 kuralları |
| Q sistemini şev hesabında kullanmak | Hatalı sonuç | Şevlerde RMR/SMR, tünellerde Q kullanılmalı |
| D bozunma faktörünü 0 almak (patlatmalı kazıda) | Hoek-Brown parametreleri optimistik | Patlatma var ise – alınmalı |
| GSI'yı RMR < 23 kayalarda RMR-5 ile hesaplamak | Aşırı optimistik GSI | Marinos & Hoek (2001) doğrudan GSI tablosu kullanılmalı |
| Tek sondajla kaya kütlesi kararlayıp tasarım yapmak | Yetersiz temsil | TBDY 2018 Madde 16.1 uyarınca yeterli sayıda sondaj zorunlu |
İlgili Standartlar ve Kaynaklar
Tablo 23: İlgili Standartlar ve Kaynaklar
| Konu | Standart / Kaynak |
|---|---|
| Kaya sınıflaması | TS EN 1997-1:2012 — Eurocode 7 Bölüm 1 (TSE, Ankara) |
| Karot sondajı | TS EN ISO 22475-1:2012 — Zemin araştırması ve sondaj |
| RQD | Deere, D.U. (1964) — Technical description of rock cores. Rock Mech. Eng. Geol. 1(1) |
| RMR | Bieniawski, Z.T. (1989) — Engineering Rock Mass Classifications. Wiley, New York |
| Q Sistemi | Barton, Lien & Lunde (1974) — Rock Mechanics 6(4), 189–236 |
| GSI / Hoek-Brown | Hoek, Carranza-Torres & Corkum (2002) — Proc. NARMS-TAC 2002 |
| Heterojen GSI | Marinos & Hoek (2001) — IAGM Bulletin 60(2), 85–92 |
| SMR | Romana (1985) — New adjustment ratings for application of Bieniawski classification. Proc. ISRM |
| Türkiye kaya tüneli | Beyhan & Mutlutürk (2025) — SDÜ Fen Bilimleri Dergisi 29(1) |
| Deprem zemin sınıfı | TBDY 2018 Tablo 16.1 |
Kaynakça
- İlgili Türk Standartları (TS) ve Avrupa Normları (EN)
- TBDY 2018 — Türkiye Bina Deprem Yönetmeliği
- İlgili ders kitapları ve teknik kaynaklar
Not: Bu makale eğitim amaçlıdır. Projelerde güncel yönetmelik ve standartlara başvurunuz.
Kaynaklar
- TS EN 1997-1:2012 — CEN — Avrupa Standardizasyon Komitesi (Eurocode). https://eurocodes.jrc.ec.europa.eu
- TBDY 2018 — AFAD / T.C. Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı. https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2018/03/20180318M1-2.htm
- TS EN ISO 22475-1:2012 — ISO / TSE — Türk Standardları Enstitüsü. https://www.tse.org.tr
- ISRM 2007.
İlgili Hesaplama Araçları
Bu konuyla ilgili ücretsiz mühendislik hesaplama araçlarımızla ön tasarım ve kontrol yapabilirsiniz:
Önemli Mühendislik Uyarısı: Bu içerik yalnızca bilgilendirme amaçlıdır; nihai tasarım, hesap ve uygulama kararları, güncel yönetmelikler ile proje koşulları çerçevesinde yetkili bir inşaat mühendisinin denetiminde alınmalıdır. Sayısal örnekler ve formüller genel mühendislik pratiğini yansıtır; her projenin kendine özgü zemin, yük ve çevre koşulları proje müellifince ayrıca değerlendirilmelidir.