Doğrusal Olmayan Statik İtme Analizi (Pushover Analysis)
Doğrusal olmayan statik itme analizi (nonlinear static pushover analysis), yapıya yatay yük dağılımının monoton olarak artırılarak uygulandığı ve taşıyıcı sistem kapasitesinin itme eğrisi (taban...
Doğrusal olmayan statik itme analizi (nonlinear static pushover analysis), yapıya yatay yük dağılımının monoton olarak artırılarak uygulandığı ve taşıyıcı sistem kapasitesinin itme eğrisi (taban kesme kuvveti – tepe deplasmanı) biçiminde elde edildiği yaklaşık bir analiz yöntemidir. TBDY 2018 Madde 5.6, bu yöntemi tek modlu itme analizi kapsamında düzenler; Bölüm 4A ise modlara dayalı genişletilmiş uygulamayı içerir. Yöntem, yapının dayanım, süneklik ve performans düzeyi değerlendirmesini görsel olarak sunar ve zaman tanım alanı analizine göre çok daha düşük hesap maliyetiyle gerçekçi inelastik talep tahminleri sağlar.
Türkiye'nin yüksek depremselliği göz önüne alındığında — Kuzey Anadolu Fayı (KAF), Doğu Anadolu Fayı (DAF) ve Ege Fay Sistemi ülke topraklarının yaklaşık %96'sını deprem riski altında bırakmaktadır — mevcut bina stokunu hızlı ve güvenilir biçimde değerlendirmek açısından itme analizi kritik bir araçtır.
Türkiye'de çok sayıda betonarme yapı 1998 öncesi yönetmelikler ile boyutlandırılmıştır. Bu yapıların TBDY 2018 Bölüm 15 kapsamında itme analiziyle değerlendirilmesi afet yönetimi stratejisinin merkezindedir.
Tanım ve Temel İlkeler
İtme Analizi Kavramı
Doğrusal olmayan model (plastik mafsal M-θ tanımları) → yük dağılımı (1. mod/üniform) → artımsal itme (plastik mafsallar sırayla) → kapasite eğrisi (V-Δ) → ADRS performans noktası (talep ∩ kapasite) → hasar değerlendirme (MN/GV/GÖ); uygulama sınırı: ≤10 kat ideal, yüksek bina zaman tanım (TBDY 2018 Bölüm 5).
Kapasite eğrisi (V-Δ, elastik → akma → plastik plato, MN/GV/GÖ noktaları); 5 katlı çerçeve plastik mafsal oluşum sırası (önce kiriş, sonra kolon tabanı, göçme mekanizması); ADRS performans noktası (talep ∩ kapasite); plastik mafsal M-θ eğrisi.
İtme analizinde yapı, sabit düşey yükler altında tutulurken yatay yük kümülatif olarak artırılır. Her yük adımında göçme meydana gelene veya hedef deplasmana ulaşılana kadar hesap sürdürülür. Sonuç, taban kesme kuvveti – tepe deplasmanı (–) eğrisi olarak sunulur. Yöntem, yapının elastik ötesi davranışını, plastik mafsal oluşum sırasını ve nihai göçme mekanizmasını görselleştirmesi bakımından deprem mühendisliğinde vazgeçilmez bir araçtır.
Dikkat: İtme analizi doğası gereği tek modun egemenliğini varsayar. Bu nedenle 1. titreşim modu baskın olmayan, yüksek katlı veya düzensiz yapılarda yalnızca ön değerlendirme amacıyla kullanılabilir; kesin değerlendirme için zaman tanım alanı analizi (DOZTA) tercih edilmelidir (TBDY 2018 Madde 5.6.2).
Tablo 1: İtme Analizi Kavramı
| Yöntem | TBDY Maddesi | Uygulama Alanı |
|---|---|---|
| Sabit Tek Modlu İtme | Md. 5.6.3 | BYS 3–8, DTS 1–4a |
| Değişken Tek Modlu İtme | Md. 5.6.4 | BYS 3–8 |
| Artımsal Spektrum Analizi (ARSA) | Md. 5.6.6 | Tüm binalarda |
| Çok Modlu İtme | Md. 5.6.6 | Yüksek yapılar |
Yöntemin Kullanım Alanları
- Mevcut binaların performans değerlendirmesi (TBDY 2018 Bölüm 15)
- Güçlendirilmiş binaların kapasitesinin doğrulanması
- DTS=1, 2 veya yüksek binalarda modal kapasite doğrulaması
- Zaman tanım alanı analizinin hazırlık ve kalibrasyon aşaması
- Afet sonrası yapı güvenlik değerlendirmesi
TBDY 2018'de İzin Verilen Durumlar (Md. 5.6.2.2)
Tek modlu itme yöntemlerinin uygulanabilmesi için iki koşul eş zamanlı sağlanmalıdır:
(a) Herhangi bir katta burulma düzensizliği katsayısı (TBDY 2018 Tablo 3.5)
(b) Gözönüne alınan deprem doğrultusunda baskın titreşim moduna ait kütle katılım oranı
Tablo 2: TBDY 2018'de İzin Verilen Durumlar (Md. 5.6.2.2)
| BYS | DTS | Yöntem |
|---|---|---|
| BYS=1 | DTS=1–4a | DOZTA zorunlu |
| BYS=2 | DTS=1a,2a | DOZTA öncelikli |
| BYS=3–8 | DTS=1–4a | İtme veya DOZTA |
| Tüm BYS | Bölüm 15 | İtme veya doğrusal |
Hesap Yöntemi
Adım 1 — Taşıyıcı Sistem Modeli
Beton ve çelik için doğrusal olmayan malzeme modelleri tanımlanmalıdır. Kesit plastik mafsal özellikleri (moment-dönme) TBDY 2018 Ek 4A veya ASCE 41-17 Bölüm 10'a göre belirlenir. P-Δ (geometrik nonlineerlik) etkileri dahil edilmelidir.
Etkin kesit rijitlikleri TBDY 2018 Tablo 4.2'ye göre alınmalıdır: kiriş , kolon .
Beton mafsal dönme kapasitesi (TBDY 2018 Md. 7A.2):
Burada plastik mafsal boyu, kesme açıklığı ve boyuna donatı çapıdır.
Plastik mafsal boyu (TBDY 2018 Md. 5.3.1.4):
Sınırlama:
Adım 2 — Yük Dağılımı Seçimi
TBDY 2018 Md. 5.6.3 kapsamında iki tür yük dağılımı uygulanmalıdır:
a) Mod şekli orantılı dağılım (1. mod):
b) Düzgün (uniform) dağılım:
Sonuçların zararlısı (en büyük hasar dağılımı) tasarıma esas alınmalıdır. Türkiye uygulamalarında iki yönde (X ve Y) ve her yönde iki yük deseniyle toplamda dört ayrı analiz yapılması zorunludur.
Adım 3 — İtme Analizinin Yürütülmesi
- Kuvvet kontrolü — elastik bölgede, plastik mafsal oluşmadan önce
- Deplasman kontrolü — post-pik davranışta ve negatif rijitlik bölgelerinde (tercih edilen yöntem)
Taban kesme kuvveti herhangi bir adımda:
P-Δ etkisi büyük deplasmanlar durumunda kapasite eğrisinde erken negatif rijitliğe yol açabilir. TBDY 2018 Madde 5.6.1, P-Δ etkisinin dahil edilmesini zorunlu kılmaktadır. Yüksek katlı yapılarda () P-Δ etkisi %20–40 kapasite düşüşüne neden olabilir.
Adım 4 — ESDOF Dönüşümü
İtme analizi sonucunda – eğrisi, eşdeğer tek serbestlik dereceli (ESDOF) sisteme dönüştürülür:
Modal katılım çarpanı (TBDY 2018 Md. 5.6.5):
ESDOF dönüşümü:
Efektif kütle:
Tablo 3: Adım 4 — ESDOF Dönüşümü
| Parametre | Simge | Açıklama |
|---|---|---|
| Modal katılım çarpanı | Mod şekli ağırlıklı faktör | |
| Efektif kütle | ESDOF kütlesi | |
| ESDOF kesme kuvveti | Normalize edilmiş kuvvet | |
| ESDOF deplasmanı | Normalize edilmiş deplasman |
Adım 5 — N2 Yöntemi (Hedef Deplasman)
TBDY 2018 Bölüm 4A ve TS EN 1998-1:2007 Ek B'de tanımlanan N2 yöntemi:
Bilineer idealleştirme: İtme eğrisi bilineer forma dönüştürülür. Bilineerleştirmede enerji eşdeğerliği ilkesi esas alınmalıdır.
Efektif periyot (TBDY 2018 Md. 4A.2):
Hedef deplasman — elastik bölge ():
Hedef deplasman — inelastik bölge ():
Burada inelastik talep katsayısıdır.
Hedef deplasman — yapı düzeyine dönüşüm (TBDY 2018 Md. 4A.3):
Adım 6 — Elastik Tasarım Spektrumu
TBDY 2018 zemin sınıfı için elastik spektral ivme:
Adım 7 — Performans Değerlendirmesi
Hedef deplasmanda her elemanın şekil değiştirmesi, TBDY 2018 Bölüm 7A'da verilen limit değerlerle karşılaştırılır:
Tablo 4: Adım 7 — Performans Değerlendirmesi
| Performans Düzeyi | Plastik Dönme Sınırı | Hasar Beklentisi |
|---|---|---|
| KK (Kesintisiz Kullanım) | Hasarsız–minimal | |
| SH (Sınırlı Hasar) | Sınırlı, onarılabilir | |
| KH (Kontrollü Hasar) | Önemli, onarılabilir | |
| GÖ (Göçmenin Önlenmesi) | Ağır, can güvenliği sınırı |
Tablo 5: Adım 7 — Performans Değerlendirmesi
| Bina Türü | Deprem Düzeyi | Performans Hedefi |
|---|---|---|
| Yeni bina (BKS=2) | DD-2 (%10/50 yıl) | KH |
| Yeni bina (BKS=2) | DD-3 (%50/50 yıl) | KK veya SH |
| Kritik bina (BKS=1) | DD-2 | SH veya KK |
| Mevcut bina değerlendirme | DD-2 | KH |
Plastik Mafsal Oluşum Sıralaması
Tablo 6: Plastik Mafsal Oluşum Sıralaması
| Hasar Gelişimi | Kabul Edilebilir mi? | Açıklama |
|---|---|---|
| Kirişlerde mafsal → Kolon tabanında mafsal | Evet (ideal) | Zayıf kiriş–güçlü kolon |
| Kolon üst ucunda mafsal (ara katlarda) | Hayır | Katlararası göçme mekanizması |
| Alt katta tüm kolonlarda eş zamanlı mafsal | Hayır | Birinci kat yumuşak kat göçmesi |
| Kirişlerde art arda mafsallar, kolon tabanı son | Evet (en iyi) | Süneklik kapasitesini tam kullanır |
"Zayıf kiriş–güçlü kolon" ilkesi TBDY 2018 Madde 7.3.3'te sayısal olarak tanımlanmıştır: kolon taşıma momentlerinin toplamı, kiriş taşıma momentlerinin toplamının en az 1,20 katı olmalıdır:
Zemin Sınıfları ve Bağlam
Tablo 7: Zemin Sınıfları ve Bağlam
| Zemin Sınıfı | Tanım | (m/s) | İtme Analizine Etkisi |
|---|---|---|---|
| ZA | Sağlam kayaç | > 1500 | En düşük spektral ivme |
| ZB | Çok sıkı kum/çakıl | 760–1500 | Düşük amplifikasyon |
| ZC | Orta sıkı kum/çakıl | 360–760 | Orta amplifikasyon |
| ZD | Gevşek kum/çakıl | 180–360 | Yüksek amplifikasyon |
| ZE | Çok gevşek/yumuşak zemin | < 180 | Maksimum amplifikasyon |
| ZF | Özel zemin | — | Sahaya özel çalışma zorunlu |
İstanbul'un Marmara Denizi kıyılarında ZD–ZE zemin sınıfı hâkimdir. ZE zeminde değeri ZA zeminlerine göre 2–3 kat daha yüksek olabilir; bu durum hedef deplasmanı ve eleman plastik dönme taleplerini doğrudan artırır.
Örnek Problemler
Problem 1: Hedef Deplasman Hesabı (Kolay)
Veriler: 5 katlı betonarme çerçeve, . Kat kütleleri: . 1. mod şekli: . Bilineer idealleştirme: , . Spektral ivme , .
Çözüm:
Modal katılım çarpanı:
Efektif kütle:
Efektif periyot:
→ elastik formül:
Göreli tepe öteleme oranı = → GÖ sınırı (%3) altında.
Problem 2: GÖ Plastik Dönme Kapasitesi (Orta)
Veriler: 3 katlı BA çerçeve, kiriş 300×500 mm. C25 (), S420 (). , . , .
Çözüm:
Plastik mafsal boyu:
Sınır: →
GÖ plastik dönme kapasitesi:
Tablo 8: Problem 2: GÖ Plastik Dönme Kapasitesi (Orta)
| Performans Düzeyi | Plastik Dönme Sınırı |
|---|---|
| GÖ | |
| KH | |
| SH | (akma başlangıcı) |
Problem 3: 7 Katlı Yapıda Hedef Deplasman ve Performans Kontrolü (Zor)
Veriler: 7 katlı perde-çerçeve yapı, (BYS=5, DTS=1a). Kat kütleleri: . 1. mod şekli: . Bilineer: , . Kahramanmaraş, ZD: , .
Çözüm:
:
Elastik bölge (eşit yerdeğiştirme kuralı):
Göreli kat öteleme oranı ≈
GÖ sınırı (%3) → kabul edilebilir. KH hedefi (%1,5) → sağlanamıyor; eleman düzeyinde plastik dönme kontrolü zorunludur.
Dikkat Edilmesi Gerekenler
Tablo 9: Dikkat Edilmesi Gerekenler
| Hata | Sonucu | Düzeltme |
|---|---|---|
| Varsayılan plastik mafsal | Fazla tahmin edilmiş kapasite | Kullanıcı tanımlı mafsal (moment-dönme analizi) |
| P-Δ ihmal edilmesi | Kapasite fazla tahmin | P-Δ seçeneği aktif edilmeli |
| Tek yük deseni | Yetersiz hasar tahmin | Mod şekli + uniform, her iki yönde |
| Çatlama faktörü göz ardı | Sertlik aşırı tahmin | TBDY 2018 Tablo 4.2 etkin rijitlik |
| Kütle katılımı < 0,70 | Tek mod yeterli değil | ARSA veya DOZTA'ya geçilmeli |
| Enerji eşdeğerliği ihmal | Yanlış bilineer, hatalı | Matematiksel doğrulama zorunlu |
| Eski bölge tabanlı sismik parametre | Hatalı , | AFAD TDTH (tdth.afad.gov.tr) koordinat tabanlı |
İlgili Standartlar
Tablo 10: İlgili Standartlar
| Standart | Kapsam |
|---|---|
| TBDY 2018 Md. 5.6 | Tek modlu itme analizi |
| TBDY 2018 Bölüm 4A | Doğrusal olmayan tek mod hesabı |
| TBDY 2018 Bölüm 7A | Kesit şekil değiştirme sınırları |
| TBDY 2018 Bölüm 15 | Mevcut bina değerlendirme |
| TS 500:2000 | Betonarme kesit tasarımı |
| TS EN 1998-1:2007 Ek B | N2 metodu hedef deplasman |
| ASCE 41-17 Bölüm 7–10 | Pushover gereklilikleri |
| ATC-40 (1996) | Kapasite spektrum yöntemi |
Kaynakça
- İlgili Türk Standartları (TS) ve Avrupa Normları (EN)
- TBDY 2018 — Türkiye Bina Deprem Yönetmeliği
- İlgili ders kitapları ve teknik kaynaklar
Not: Bu makale eğitim amaçlıdır. Projelerde güncel yönetmelik ve standartlara başvurunuz.
Kaynaklar
- TBDY 2018 — AFAD / T.C. Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı. https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2018/03/20180318M1-2.htm
- TS 500:2000 — TSE — Türk Standardları Enstitüsü. https://www.tse.org.tr
İlgili Hesaplama Araçları
Bu konuyla ilgili ücretsiz mühendislik hesaplama araçlarımızla ön tasarım ve kontrol yapabilirsiniz:
Önemli Mühendislik Uyarısı: Bu içerik yalnızca bilgilendirme amaçlıdır; nihai tasarım, hesap ve uygulama kararları, güncel yönetmelikler ile proje koşulları çerçevesinde yetkili bir inşaat mühendisinin denetiminde alınmalıdır. Sayısal örnekler ve formüller genel mühendislik pratiğini yansıtır; her projenin kendine özgü zemin, yük ve çevre koşulları proje müellifince ayrıca değerlendirilmelidir.