Post-tensioned (son çekme) plak döşemeler, konut ve ofis yapılarında konvansiyonel betonarme döşemelere kıyasla daha ince kesit ve daha büyük açıklıkla ekonomik çözüm sunar. Bu makalede TR43:2019 ile...
Post-tensioned (son çekme) plak döşemeler, konut ve ofis yapılarında konvansiyonel betonarme döşemelere kıyasla daha ince kesit ve daha büyük açıklıkla ekonomik çözüm sunar. Bu makalede TR43:2019 ile TS EN 1992-1-1:2004 (Nisan 2009) esas alınarak bağsız sistem tasarımının tüm aşamaları ele alınmaktadır.
Şekil 1. PT plak döşeme şantiyesinde tendon serim düzeni — bağsız tendonlar iki yönde ızgara oluşturacak biçimde yerleştirilmiş.Şekil 1.1 — Post-Tensioned (PT) Plak Tasarım Akışı Plak geometrisinden başlayıp sistem (bonded/unbonded), w_bal yük dengeleme, P_e, SLS/ULS eğilme, zımbalama ve ankraj detaylandırma ile PT plak tasarımı (TS EN 1992-1-1 / ACI 318 / ACI 423)
1. Sistem Türleri
Tablo 1: Sistem Türleri
1. Sistem Türleri
Kriter
Bağsız (Unbonded)
Bağlı (Bonded)
Kılıf
PE + gres yağı
Metal oluklu kılıf
Enjeksiyon
Gerekmez
Çimentolu şerbet
Standart
PTI DC80.3-17
TS EN 1992-1-1 Md. 8.10
Tendon
Tek strand 15,2 mm
Çok strand demetler
Kesit onarımı
Daha zor
Tendon kesilebilir
Türkiye'deki kullanım
Yaygın (konut, AVM)
Köprü, endüstriyel
Bağsız sistemde yağlı PE kılıf, betonu tendondan izole ettiğinden tendon boyunca gerilme dağılımı tam plastik varsayım gerektirmez; yalnızca uç ankrajlar yük aktarır.
2. Kesit Boyutlandırması
TS EN 1992-1-1 Madde 7.4.2'ye göre ön boyutlandırma:
h≈40L(c¸ok ac¸ıklıklı)
h≈35L(tek ac¸ıklıklı veya kenar ac¸ıklık)
TR43:2019 Tablo 3.1'e göre pratik değerler:
Tablo 2: Kesit Boyutlandırması
Sistem / Açıklık (m) / h/L oranı / h (mm)
Sistem
Açıklık (m)
h/L oranı
h (mm)
İç açıklık
6
1/40
150
İç açıklık
8
1/38
210
Kenar açıklık
6
1/35
171
Konsol
3
1/12
250
Minimum döşeme kalınlığı h≥150 mm (bağsız sistem için, PTI DC80.3-17).
3. Yük Analizi
EN 1990 Denklem 6.10'a göre hesap yükleri:
ULS (Nihai Limit Durum):nEd=1,35Gk+1,50Qk
SLS (Servis Limit Durum):nSLS=Gk+Qk
Tipik birim yükler (TS EN 1991-1-1):
Tablo 3: Yük Analizi
3. Yük Analizi
Yük bileşeni
Değer
Kendi ağırlığı (h=220 mm)
5,5 kN/m2
Kaplama + tavan asma
1,5 kN/m2
Toplam sabit yük Gk
7,0 kN/m2
Hareketli yük Qk (konut)
2,0 kN/m2
nEd
12,45 kN/m2
4. Tendon Tasarımı — Yük Dengeleme
Yük dengeleme yöntemi (T.Y. Lin, 1963): parabolik tendonun ters kaldırma kuvveti wex, kalıcı yükün belli bir oranını dengeler.
wex=L28Pa
Burada:
P = tendon kuvveti (kN)
a = net sarkma (m) — mesnet ekseninden ölçülen profil yüksekliği
L = açıklık (m)
Hedef denge oranı (TR43:2019 Md. 3.4.1):
0,70Gk≤wex≤1,00Gk
Ortalama ön gerilme gerilmesi:
fpc=AcPeff≈1,0÷2,5 N/mm2
Tendon aralığı: tipik olarak 1,0÷2,0 m (bağsız).
Şekil 2. Bağsız PT tendonlar (beyaz PE kılıf) ile pasif donatı (mavi epoksi kaplı) birlikte düzenlenmiş — mesnet bölgesi üst donatısı görünür.
5. SLS Gerilme Kontrolleri
TS EN 1992-1-1 Madde 7.1 ve TR43:2019 Bölüm 5'e göre izin verilen gerilmeler:
Tablo 4: SLS Gerilme Kontrolleri
5. SLS Gerilme Kontrolleri
Durum
Basınç sınırı
Çekme sınırı
Transfer (t0)
0,60fck,t0
fctm,t0
Servis (kısa dönem)
0,60fck
fctm
Servis (uzun dönem)
0,45fck
0 (çekme-öncesi gerilme)
Kesit üst lifi gerilmesi (mesnet bölgesi):
σtop=−AcPeff+WtopPeffe−WtopMSLS
Kesit alt lifi gerilmesi (açıklık):
σbot=−AcPeff−WbotPeffe+WbotMSLS
Burada e = tendon ekseninin ağırlık merkezine göre dışmerkezliği (mm).
6. ULS Moment Kapasitesi
6.1 Bağsız Sistemde Tendon Gerilmesi
ACI 318-19 R20.3.2.4 ve TR43:2019 Md. 6.4.2:
fps=fpe+L/dp10500(kPa cinsinden, SI)
EC2 Madde 5.10.8 bağsız tendon için pratik olarak:
σpu=σpm0+100 N/mm2≤fpk
6.2 Dikdörtgen Gerilme Bloğu (EC2 Md. 6.1)
Şekil 3. TS EN 1992-1-1:2004 dikdörtgen gerilme bloğu ile moment kapasitesi hesabı — (a) yalnızca Ap, (b) Ap+As birlikte.
EC2 parametreleri: η=1,0, λ=0,8 (C50 ve altı için).
7. Delme Kesme Kontrolü
7.1 Kritik Çevre Karşılaştırması
Şekil 4. Delme kesme kritik çevre tanımı: ACI 318-14 (sol, d/2 mesafe) ile EC2-2004 (sağ, 2d mesafe, u1).
7.2 EC2 Delme Kesme Dayanımı
TS EN 1992-1-1 Madde 6.4.4:
vEd=u1dβVEd
vRd,c=γc0,18k(100ρ1fck)1/3+0,1σcp
Burada:
k=1+200/d≤2,0 (d mm cinsinden)
ρ1=ρlxρly≤0,02
σcp=fpc (ön gerilme katkısı, N/mm²)
u1=2(c1+c2)+4πd (dörtgen kolon için)
β=1,15 (iç kolon), 1,40 (kenar), 1,50 (köşe)
PT döşemelerde ön gerilme, σcp terimi aracılığıyla delme kesme dayanımını artırır.
7.3 Delme Kesme Donatısı
vEd>vRd,c durumunda:
Asw≥1,5fywd,ef(vEd−0,75vRd,c)u1d
fywd,ef=250+0,25d≤fywd (mm cinsinden d).
8. Eşdeğer Çerçeve Yöntemi — Şerit Bölgeleme
Şekil 5. Eşdeğer çerçeve yöntemi — kolon şeridi (her iki yanda ly/4) ve orta şerit tanımı (TR43:2019 Md. 4.3).
TR43:2019 Madde 4.3 moment dağılımı:
Tablo 5: Eşdeğer Çerçeve Yöntemi — Şerit Bölgeleme
8. Eşdeğer Çerçeve Yöntemi — Şerit Bölgeleme
Bölge
Mesnet momenti
Açıklık momenti
Kolon şeridi
%75
%55
Orta şerit
%25
%45
FEM veya eşdeğer çerçeve analizi ile elde edilen moment zarf değerleri bu oranlara göre her şeride dağıtılır.
Şekil 6. Sürekli PT döşeme moment diyagramı — 3 açıklıklı 18 m sistem: mesnet momentleri −336,66 ile −338,04 kNm, açıklık momentleri +227,77 ile +226,29 kNm.
9. Minimum Pasif Donatı
TR43:2019 Tablo 5.1 ve TS EN 1992-1-1 Md. 9.3.1.1:
Tablo 6: Minimum Pasif Donatı
9. Minimum Pasif Donatı
Bölge
Koşul
As,min
Kolon şeridi üst
Çekme bölgesi
0,00175h×l
Açıklık alt
Pozitif moment
0,00125h×l
Her yön bütün kesit
Minimum çelik
As≥0,0015bh
Kolon şeridinde mesnet donatısı, 0,125fckbd2/fyk'dan az olamaz (TR43 Md. 5.3).
10. Öngerilme Kayıpları
10.1 Anlık Kayıplar
Sürtünme kaybı:
P(x)=P0e−(μθ+kx)
Bağsız sistem için: μ=0,06÷0,07, k=0,003 rad/m (PTI DC80.3-17).
Toplam kayıp oranı: bağsız sistemde tipik olarak %15–25.
11. FEM Analizi — PT Plak
Şekil 7. 4m × 4m PT plak FEM analizi — maks. sehim 0,96 mm (band tendon, sol) ve 2,46 mm (dağıtık, sağ); alt: band vs dağıtık tendon düzeni planı.
FEM analizinde tendon yükü eşdeğer dağılı yük olarak modellenir: weq=8Pa/L2 (yatay bileşen). Kolon bölgelerinde ince levha yetersiz kalabildiğinden bölgesel ağ sıkıştırması önerilir.
Önemli Mühendislik Uyarısı: Bu içerik yalnızca bilgilendirme amaçlıdır; nihai tasarım, hesap ve uygulama kararları, güncel yönetmelikler ile proje koşulları çerçevesinde yetkili bir inşaat mühendisinin denetiminde alınmalıdır. Sayısal örnekler ve formüller genel mühendislik pratiğini yansıtır; her projenin kendine özgü zemin, yük ve çevre koşulları proje müellifince ayrıca değerlendirilmelidir.