Yağmursuyu Drenaj Sistemi Tasarımı
Yağmursuyu drenaj sistemi; kentsel, endüstriyel ve altyapı projelerinde yağış suyunun yapılı çevreden kontrollü biçimde uzaklaştırılmasını sağlayan mühendislik sistemidir. Tasarım süreci; havza...
1. Giriş
Yağmursuyu drenaj sistemi, yağış suyunun yapılı çevreden kontrollü biçimde uzaklaştırılmasını sağlar. Yanlış veya yetersiz tasarım; zemin suyu baskısı, bodrum su basması, yol çöküşleri ve erozyon gibi ciddi sorunlara yol açar.
1.1 Türkiye'de Yasal Çerçeve
Türkiye'de yağmursuyu drenajı aşağıdaki temel mevzuata tabidir:
- 3194 Sayılı İmar Kanunu — Yapı ruhsatı ve altyapı bağlantı zorunlulukları
- 4708 Sayılı Yapı Denetimi Kanunu — İnşaat denetimi ve sorumluluğu
- 6331 Sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu — Hendek ve şantiye güvenliği
- Yağmursuyu Toplama, Depolama ve Deşarj Sistemleri Hakkında Yönetmelik (RG 23 Haziran 2017, Sayı 30105) — Sistem tasarımı ve deşarj kuralları
- TS EN 752:2008 (TS EN 752:2018) — Bina dışı drenaj ve kanalizasyon sistem tasarımı
Saha Notu: Türkiye'de 2021 yılında Planlı Alanlar İmar Yönetmeliği'ne eklenen bir madde ile 2000 m²'den büyük parsellerdeki yapılarda yağmur suyu toplama sistemi mekanik tesisat projesine dahil edilmesi zorunlu hale getirilmiştir. Bu düzenleme, yeni endüstriyel ve ticari projelerde drenaj ile hasat sisteminin entegre tasarlanmasını gerektirmektedir.
Dikkat: Birleşik kanalizasyon sistemi (yağmursuyu + atıksu) mevcut olan bölgelerde bile yeni yapılarda ayrık sistem tesisatı yapılması zorunludur (BUSKİ Deşarj Yönetmeliği ve benzeri belediye yönetmelikleri). Ayrık sistem olmayan bölgelerde yağmursuyu doğrudan yola veya sokağa açık bağlantı ile akıtılmaktadır.
2. Tekerrür Periyodu Seçimi
Tekerrür periyodu, tasarım yağışının istatistiksel olarak kaç yılda bir aşılacağını ifade eder. Yapı türüne göre uygun periyodun seçilmesi, sistemin güvenilirlik seviyesini doğrudan belirler.
Tablo 1: Tekerrür Periyodu Seçimi
| Yapı Türü | Önerilen T (yıl) | TS EN 752:2018 Referansı |
|---|---|---|
| Konut bölgesi boru sistemi | 2–10 | Tablo 3 |
| Ticari / sanayi bölgesi | 5–25 | Tablo 3 |
| Ana yol ve arteryel | 10–25 | Tablo 3 |
| Depresyon noktaları (alt geçit) | 25–100 | Tablo 3 |
| Köprü ve kritik yapılar | 100–500 | TBDY 2018 / DSİ Şartname |
Saha Notu: İklim değişikliği etkisiyle Türkiye'de şiddetli yağış olaylarının sıklığı artmaktadır. İstanbul'da 2021 sonrası meteoroloji kayıtları, bazı bölgelerde 2 yıl tekerrürlü yağış şiddetinin %30 oranında arttığını göstermektedir. Bu nedenle kentsel projelerde tekerrür periyodu alt sınırını bir üst kategoriye yükseltmek (ör. konut bölgesinde 2 yıl yerine 10 yıl kullanmak) mühendislik ihtiyatı açısından önerilir.
Dikkat: Depresyon noktalarında (alt geçit, menfez, çukur kavşak) tekerrür periyodunun yetersiz seçilmesi, sel baskını nedeniyle can ve mal kaybına yol açabilecek kritik bir tasarım hatasıdır. TS EN 752:2018 Madde 6.3'te bu noktalar için check-flood analizi yapılması zorunludur.
3. Tasarım Akış Şeması
Yağmursuyu drenaj tasarımı aşağıdaki sıralı adımlarla yürütülür. Akış şemasında karar noktaları ve iterasyon döngüleri gösterilmektedir:
Havza alanından çıkış yapısına kadar adımlar; hız kontrolü ve HGL kontrolü karar noktalarında olumsuz sonuçta boru çapı/eğim revize edilerek iterasyon döngüsüne dönülür (TS EN 752:2018, TS 10521:1992).
Akış şemasından görüldüğü üzere tasarım, iki kritik karar noktası içerir: hız kontrolü ve HGL kontrolü. Her iki kontrolde de olumsuz sonuç alınması durumunda boru çapı ve eğim parametreleri revize edilerek iterasyon döngüsüne geri dönülür. Aşağıdaki bölümlerde bu adımların her biri ayrıntılı biçimde ele alınmaktadır.
4. Rasyonel Yöntem
Kentsel küçük havzalarda () pik yağış debisi Rasyonel Yöntem (TS 10521:1992 Madde 4.2, TS EN 752:2018 Madde A.4) ile hesaplanır. Bu yöntemde havza alanı, akış katsayısı ve yağış şiddeti çarpılarak tasarım debisi elde edilir:
Formüldeki değişkenler aşağıda tanımlanmıştır:
Tablo 2: Notasyon ve Semboller
| Parametre | Sembol | Birim | Açıklama |
|---|---|---|---|
| Pik debi | m³/s | Tasarım debisi | |
| Bileşik akış katsayısı | — | Yüzey tipine ve arazi kullanımına bağlı (0–1) | |
| Yağış şiddeti | mm/saat | IDF eğrisinden, ve seçili ile | |
| Drenaj alanı | ha | Havza alanı (hektar) |
Farklı yüzey türleri için akış katsayısı değerleri aşağıdaki tabloda özetlenmiştir:
Tablo 3: Rasyonel Yöntem
| Yüzey Tipi | C Değeri |
|---|---|
| Asfalt / Beton yol | 0,85–0,95 |
| Çatı (sert kaplama) | 0,75–0,95 |
| Çakıl kaplı alan | 0,35–0,45 |
| Çim / Park alanı | 0,25–0,40 |
| Tarım / Orman | 0,10–0,30 |
| Karma kentsel bölge | 0,50–0,80 |
Birden fazla yüzey türü içeren havzalarda bileşik akış katsayısı, alan ağırlıklı ortalama ile hesaplanır:
Saha Notu: Türkiye şantiyelerinde pratikte yaygın yapılan hata, tüm havzayı tek bir C değeriyle temsil etmektir. Mevcut park, çim ve asfalt yolların ayrı ayrı tespit edilip alan ağırlıklı C hesabı yapılması, pik debiyi %15–30 oranında değiştirebilmektedir.
Dikkat: Rasyonel Yöntem yalnızca havzalar için geçerlidir. Daha büyük havzalar için SCS-CN (Eğri Numarası) veya SWMM modeli gibi hidrograf yöntemleri kullanılmalıdır (TS EN 752:2018 Ek A.5).
Detay için SU-008 Rasyonel Yöntem sayfasına bakınız.
5. Toplanma Süresi (tc) Hesabı
Toplanma süresi (concentration time), havzanın en uzak noktasından çıkış noktasına suyun ulaşması için geçen süredir. Bu süre, IDF eğrisinden kullanılacak yağış şiddetini doğrudan belirlediğinden tasarımın temel girdilerinden biridir.
5.1 Kirpich Yöntemi
Küçük havzalar için Kirpich (1940) eşitliği yaygın olarak kullanılır (TS 10521:1992 Madde 4.2.1). Formül, kanal uzunluğu ve havza yükseklik farkına dayalı olarak toplanma süresini dakika cinsinden verir:
SI birimlerinde formüldeki değişkenler aşağıda tanımlanmıştır:
Tablo 4: Kirpich Yöntemi
| Parametre | Sembol | Birim |
|---|---|---|
| Ana kanal akış uzunluğu | m | |
| Havza yükseklik farkı (kaynak–çıkış) | m |
Geçerlilik aralığı: Havza alanı , kanal uzunluğu .
Aşağıdaki tabloda kentsel havzalarda kullanılan başlıca toplanma süresi yöntemleri karşılaştırılmıştır:
Tablo 5: Kirpich Yöntemi
| Yöntem | Uygulama Alanı | Gerekli Parametreler | Standart Referans |
|---|---|---|---|
| Kirpich | Küçük havza (<=0,8 km²) | L, H | TS 10521:1992 Madde 4.2.1 |
| Kerby | Yüzey akışı | L, S, Manning n | TXDOT HYD Manual |
| SCS Lag | Büyük havza | L, S, CN | DSİ Teknik Şartname |
| İzokron | Karmaşık havza | Topoğrafya | TS EN 752:2018 Ek A |
Saha Notu: Türkiye'de kentsel drenaj projelerinde çoğunlukla Kirpich yöntemi tercih edilmektedir; ancak havza içinde kaplamalı kanal mevcutsa kanal akış süresi () hesaplanarak toplanma süresine eklenmelidir.
6. IDF Eğrisi ve Yağış Şiddeti
IDF (Şiddet-Süre-Frekans) eğrileri, belirli süre ve tekerrür periyoduna karşılık gelen yağış şiddetini verir. Toplanma süresi ve tekerrür periyodu belirlendikten sonra tasarım yağış şiddeti bu eğrilerden okunur.
6.1 Türkiye'de IDF Verisi Kaynakları
- DSİ Genel Müdürlüğü — Plüviograf kayıtlarına dayalı bölgesel IDF eğrileri
- MGM (Meteoroloji Genel Müdürlüğü) — Günlük maksimum yağış kayıtları, tekerrür analizi
- TS 10521:1992 Ek — Türkiye için tipik IDF parametreleri
6.2 Analitik Form (Talbot Formülü)
IDF eğrisinin analitik formu aşağıdaki şekilde ifade edilir:
Burada ve bölgeye özgü katsayılardır; dakika cinsindendir. Bu katsayılar DSİ / MGM istasyon verilerinden istatistiksel analiz (Gumbel, Pearson III dağılımı) ile belirlenir.
30 yıl tekerrürlü, 60 dakikalık FSR kış fırtınası için zaman-şiddet dağılımı; pik değer yaklaşık 78 mm/saat olarak 30. dakikada gözlenmektedir.
Akademik çalışmadan alınan 2, 5, 10, 25, 50, 100 ve 500 yıl tekerrür periyotları için şiddet-süre-frekans ilişkileri; kısa sürelerde (5 dk) şiddet farkı belirgin biçimde artmaktadır.
Dikkat: IDF verisi mümkün olduğunca projenin bulunduğu bölgedeki meteoroloji istasyonunun uzun dönemli plüviograf kayıtlarından elde edilmelidir. Komşu il veya farklı iklim bölgesinin IDF parametrelerinin kullanılması, tasarım debisinde %30–50 oranında hataya yol açabilmektedir.
7. Boru Boyutlandırma — Manning Formülü
Tasarım debisi belirlendikten sonra boru çapı Manning formülü ile hesaplanır (TS 10521:1992 Madde 5.3, TS EN 752:2018 Madde A.6). Aşağıdaki eşitlik, dairesel boru ve tam dolu akım koşulu için geçerlidir:
Manning akış hızı ise şu şekilde hesaplanır:
Burada (hidrolik yarıçap, dairesel tam dolu boru için) olup Manning pürüzlülük katsayısını, boru eğimini ifade eder.
Eğim (S), hidrolik yarıçap (R), pürüzlülük katsayısı (n) ve akış hızı (V) arasındaki ilişki; FHWA HDS-5 kaynaklı, TS 10521:1992 ile uyumludur.
Tam dolu akım koşulunda debi (m³/s), boru çapı (mm), eğim (%) ve hız (m/s) ilişkisi; beton boru n = 0,013 için düzenlenmiştir.
Aşağıdaki tablolarda boru malzemeleri için pürüzlülük katsayıları, minimum çap ve minimum eğim değerleri özetlenmiştir:
Tablo 6: Boru Boyutlandırma — Manning Formülü
| Boru Malzemesi | n Değeri | Standart |
|---|---|---|
| PVC (Düz et, TS EN 1401) | 0,009–0,011 | TS EN 1401:1998 |
| HDPE Koruge (TS EN 13476-1) | 0,011–0,013 | TS EN 13476-1:2012 |
| Beton boru (düzgün iç yüzey) | 0,012–0,013 | TS EN 1916:2004 |
| Beton boru (düşük kalite) | 0,013–0,016 | TS EN 1916:2004 |
| Mülayim demir / dökme demir | 0,012–0,015 | — |
Tablo 7: Boru Boyutlandırma — Manning Formülü
| Uygulama | Min. Çap | Standart Maddesi |
|---|---|---|
| Yağmursuyu baca bağlantısı | 300 mm | TS EN 752:2018 Madde 8.2.1 |
| Toplama hattı | 400 mm | TS 10521:1992 Madde 5.2 |
| Ana kolektör | 600 mm+ | TS 10521:1992 Madde 5.2 |
Tablo 8: Boru Boyutlandırma — Manning Formülü
| Çap (mm) | Min. Eğim (%) | (m/s) |
|---|---|---|
| 300 | 0,50 | ~0,60 |
| 400 | 0,40 | ~0,60 |
| 600 | 0,25 | ~0,60 |
| 800 | 0,20 | ~0,60 |
| 1000 | 0,15 | ~0,60 |
m/s — tortu birikmesini önlemek için minimum hız (TS EN 752:2018 Madde 8.3.1) m/s (beton boru) / 5,0 m/s (PVC/HDPE) — aşınmayı önlemek için maksimum hız
Saha Notu: Türkiye'de yağmursuyu hatlarında en yaygın kullanılan boru malzemeleri HDPE koruge boru (SN8, TS EN 13476-1) ve beton borulardır. İller Bankası 2024 birim fiyatlarına göre Ø 200 mm HDPE koruge boru döşemesi poz no 43.527.1002 olup birim fiyatı 254,68 TL/mt'dir. Ø 300–600 mm aralığı için İller Bankası ve Çevre Şehircilik Bakanlığı birim fiyat cetvelleri her yıl güncellenerek yayımlanmaktadır.
Dikkat: Hesaplanan çap her zaman bir üst standart ticari çapa yuvarlanır. 570 mm hesaplanan çap için 600 mm seçilir; 600 mm için alt sınır olan 500 mm seçilmez.
8. Boru Döşeme ve Hendek Detayı
Boru döşeme işlemi TS EN 1610:2015 (Yer Altı Drenaj ve Kanalizasyon Borularının Döşenmesi ve Deneyi) esaslarına göre yürütülür. Bu bölümde hendek hazırlığı, boru yerleştirme ve geri dolgu parametreleri ele alınmaktadır.
Hendek kazısı içinde iki sıra beton drenaj borusunun ekskavatör yardımıyla yerleştirilmesi; TS EN 1610:2015 uyarınca hendek genişliği ve derinliği standartlara uygun olarak hazırlanmıştır.
Kırmızı kil zeminde PVC düşey boru ile HDPE koruge borunun birleşim noktası; TS EN 1610:2015 Madde 9 uyarınca hendek genişliği ve yan dolgu koşulları gözlemlenmektedir.
Bina dış cephesinde PVC dirsek bağlantısı ile HDPE koruge borunun zemin altı bağlantısı; yapı drenaj sisteminin ana hatta entegrasyonu görülmektedir.
8.1 Tipik Hendek Kesiti
Aşağıdaki teknik kesit, TS EN 1610:2015 Madde 9 esaslarına uygun olarak hazırlanmış tipik bir yağmursuyu drenaj borusu hendek kesitini göstermektedir. Kesitte temel betonu, mesnet yatağı, boru, yan dolgu ve geri dolgu katmanları ile ölçü bilgileri yer almaktadır.
HDPE SN8 Ø 400 mm boru için beş katmanlı hendek yapısı: temel betonu, kum/ince çakıl mesnet yatağı (min 100 mm), boru, granüler yan/üst dolgu ve sıkıştırılmış geri dolgu; hendek genişliği OD + 400 mm olarak boyutlandırılmıştır.
Aşağıdaki tabloda hendek hazırlık ve boru döşeme parametreleri özetlenmiştir:
Tablo 9: Tipik Hendek Kesiti
| Parametre | Değer / Açıklama | TS EN 1610:2015 Maddesi |
|---|---|---|
| Mesnet yatağı kalınlığı | Min. 100 mm, kum/ince çakıl | Madde 9.1 |
| Yan dolgu | Granüler, maks. elek 10 mm | Madde 9.2 |
| Geri dolgu tabaka kalınlığı | Maks. 200 mm / tabaka | Madde 9.3 |
| Sıkıştırma | >= %95 Proctor (Modifiye) | Madde 9.4 |
| Hendek genişliği | OD + 400 mm (min 600 mm) | Madde 8.2 |
8.2 Don Derinliği
Boru döşeme derinliğinin belirlenmesinde bölgesel don derinliği kritik bir parametredir. Aşağıdaki tabloda Türkiye iklim bölgelerine göre don derinlikleri ve buna bağlı minimum döşeme derinlikleri verilmiştir:
Tablo 10: Don Derinliği
| Bölge | Don Derinliği (cm) | Boru Döşeme Derinliği (min.) |
|---|---|---|
| Marmara | 40–60 | 90 cm |
| Ege kıyısı | 20–40 | 70 cm |
| İç Anadolu | 80–120 | 140 cm |
| Karadeniz | 40–80 | 100 cm |
| Doğu Anadolu | 100–150 | 180 cm |
| Akdeniz kıyısı | 10–30 | 60 cm |
Saha Notu: Türkiye şantiyelerinde özellikle İç ve Doğu Anadolu'da boru döşeme derinliğinin don derinliğinin altında kalması, kış aylarında boru hasarına yol açan yaygın bir uygulamadır. KGM don derinliği haritası proje başında incelenmeli, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı izin belgelerinde belirtilen don derinliği değerleri dikkate alınmalıdır.
Dikkat: Killi zemin ve yüksek yeraltı suyu tablasına sahip Türkiye havzalarında (özellikle alüvyal Marmara ve Ege ovaları) zemin oturması nedeniyle boru yatak çökmesi sık görülür. Bu durumda TS EN 1916:2004 kapsamında beton boru veya artırılmış beton sargı tercih edilmelidir.
9. Baca (Muayene Bacası) Yerleşimi
Muayene bacaları; hat kontrol, bakım, temizlik ve müdahale noktaları olarak kanalizasyon ve yağmursuyu hatlarında zorunlu yapılardır. Temel bileşenleri: taban elemanı, gövde bileziği, konik eleman ve kapaktan oluşur.
Prefabrik betonarme muayene bacasının kapak, halkası, konik bölüm, gövde, basamaklar, seki ve iç kanal bileşenlerini gösteren üç boyutlu kesit görünüm.
Aşağıdaki tablolarda baca yerleşim kriterleri ve baca çapı-boru çapı ilişkisi verilmiştir:
Tablo 11: Baca (Muayene Bacası) Yerleşimi
| Durum | Baca Mesafesi | Standart |
|---|---|---|
| Doğrusal hat, Ø <= 600 mm | Maks. 50 m | TS 10521:1992 Madde 7.1 |
| Doğrusal hat, Ø > 600 mm | Maks. 100 m | TS 10521:1992 Madde 7.1 |
| Yön değişimi | Her değişim noktasına | TS EN 752:2018 Madde 9.3 |
| Çap değişimi | Her değişim noktasına | TS EN 752:2018 Madde 9.3 |
| Eğim değişimi | Her değişim noktasına | TS EN 752:2018 Madde 9.3 |
| Bağlantı noktası | Her ek noktasına | TS EN 752:2018 Madde 9.3 |
Tablo 12: Baca (Muayene Bacası) Yerleşimi
| Boru Çapı (mm) | Baca İç Çapı (mm) |
|---|---|
| 200–600 | 1000 |
| 800+ | 1200 veya büyük |
Saha Notu: Türkiye'de prefabrik betonarme muayene bacaları TSE ve İller Bankası (İlbank) standartlarına uygun olarak üretilmektedir. Taban, gövde bileziği, ayar bileziği ve kapak parçaları ile modüler sistem kurulur; kapak sınıfı trafik yüküne göre (B125 yaya, C250/D400 araç trafiği) seçilmelidir.
Dikkat: Baca kapak sınıfının trafik yüküne uygun seçilmemesi, yol yükleri altında kapak çökmesine neden olur. EN 124:1994 (TS EN 124:2015) kapsamında D400 (40 ton) sınıfı yol güzergahlarında zorunludur.
Kazı çukuruna yerleştirilmiş prefabrik beton baca elemanı; büyük çaplı HDPE borunun baca duvarına bağlantısı görülmektedir.
Hendek boyunca döşenen beton boru hattı üzerinde sıralı prefabrik muayene bacaları; iş makineleri ile kazı ve yerleştirme çalışması devam etmektedir.
10. Hidrolik Profil (HGL Kontrolü)
Hidrolik Gradyan Hattı (HGL), boru içindeki piezometrik basınç seviyesini gösterir ve basınçlı akım riskini değerlendirmek için çizilir. HGL kontrolü, tasarımın güvenliğini doğrulayan son adımlardan biridir.
Y-E eğrisinde kritik derinlik (Yc) seviyesinin üzerinde alt-kritik (subcritical), altında üst-kritik (supercritical) akım bölgeleri; drenaj sisteminde HGL kontrolü bu prensibe dayanır.
HGL kontrolünde dikkat edilecek noktalar (TS EN 752:2018 Madde 8.5):
- Basınçlı akım (surcharged flow) kontrol edilmeli
- Baca içi su seviyesi zemin kotunun altında kalmalı
- Yüksek su seviyesi tahmin noktalarında overflow analizleri yapılmalı
11. Eğim Tasarımı
Minimum eğim, boru içinde tortu birikmesini önleyecek minimum hızı ( m/s) sağlayacak şekilde Manning eşitliğinden türetilir (TS EN 752:2018 Madde 8.3):
Çok dik eğimlerde ( yani %4): enerji kırma yapısı (drop structure) gereklidir.
Enerji kırma yapısında maksimum düşü yüksekliği:
(DSİ Teknik Şartnamesi, 2020)
Saha Notu: Türkiye'nin dağlık iç kesimleri ve Karadeniz bölgesinde arazi eğimleri oldukça yüksek olabilir. Yüksek eğimli hatlarda boru aşınması kritik sorun olup bu bölgelerde çelik manşon veya beton sargı uygulaması zorunlu olabilir.
12. Çıkış Yapısı Tasarımı
Çıkış yapısı; drenaj sisteminin son noktasında erozyonu önlemek ve akış enerjisini dağıtmak amacıyla inşa edilen yapıdır. Çıkış yapısının tipi, akış hızına ve alıcı ortam koşullarına bağlı olarak belirlenir.
Toprak şev üzerinde beton başlık yapısından çıkan yağmursuyu borusu; kırma taş (riprap) dolgu ile erozyon koruması sağlanmaktadır.
Alıcı ortam kıyısında düzenli dizilmiş precast beton bloklar ve kırma taş dolgu ile yüksek hızlı akış enerjisinin kırılması; DSİ Teknik Şartnamesi'ne uygun erozyon koruma sistemi.
Aşağıdaki tabloda çıkış yapısı tipleri ve uygulama koşulları özetlenmiştir:
Tablo 13: Çıkış Yapısı Tasarımı
| Tip | Uygulama | Hız Koşulu |
|---|---|---|
| Serbest çıkış | V <= 1,5 m/s | Doğal yüzey koruması yeterli |
| Riprap/çakıl apron | V = 1,5–3,5 m/s | Çakıl boyutu D50 >= 200 mm |
| Beton çökeltme havuzu | V >= 3,5 m/s | Kirpich ve Manning ile tasarım |
| Gabyon duvar | Erozyon riskli yamaç | Eğim > %15 |
Saha Notu: Türkiye'de pek çok yağmursuyu hattında çıkış yapısı yapılmamakta; doğrudan doğal zemine veya dereye bağlantı yapılmaktadır. Bu yaklaşım erozyon, çevre kirliliği ve alıcı ortam tahribatına neden olur. 2017 tarihli Yağmursuyu Yönetmeliği Madde 8'e göre alıcı ortamın korunması zorunludur.
13. Boru Malzemeleri ve Birim Fiyatlar
Bu bölümde yağmursuyu hatlarında yaygın kullanılan boru malzemeleri, ilgili standartlar ve güncel birim fiyatlar ele alınmaktadır.
Siyah oluklu dış cidar ve sarı düz iç cidardan oluşan çift cidarlı HDPE koruge borular; TS EN 13476-1 standardına uygun SN8 sınıfı üretim.
Tablo 14: Boru Malzemeleri ve Birim Fiyatlar
| Boru Türü | Çap | Standart | Birim Fiyat 2024 (TL/mt) | Poz No |
|---|---|---|---|---|
| HDPE Koruge (SN8) | Ø 200 mm | TS EN 13476-1 | 254,68 | 43.527.1002 |
| Beton drenaj büzü | Ø 200 mm | TS EN 1916 | 429,60 | 74.060.0003 |
| Beton drenaj büzü | Ø 300 mm | TS EN 1916 | ~500 | 74.060.0004 |
| Beton drenaj büzü | Ø 500 mm | TS EN 1916 | ~1.117 | 74.060.0008 |
| Beton drenaj büzü | Ø 600 mm | TS EN 1916 | 1.455,74 | 74.060.0009 |
| Beton drenaj büzü | Ø 800 mm | TS EN 1916 | 2.270,40 | 74.060.0010 |
Kaynak: İller Bankası 2024 Birim Fiyat Cetveli, Aygm UAB 2024 Birim Fiyat Listesi
Tablo 15: Boru Malzemeleri ve Birim Fiyatlar
| Standart | Kapsam | Malzeme |
|---|---|---|
| TS EN 13476-1:2012 | Yeraltı drenaj ve kanalizasyon — Yapısal duvar, PP/HDPE | HDPE / PP Koruge |
| TS EN 1401-1:1998 | Yeraltı drenaj ve kanalizasyon PVC-U | PVC düz boru |
| TS EN 1916:2004 | Beton boru ve fitting | Beton |
| TS EN 681-1:2008 | Boru ekleme yerleri — elastomerik lastik conta | Conta malzemesi |
14. Sayısal Örnek
Bu bölümde tasarım sürecinin uçtan uca uygulaması bir ticari bölge senaryosu üzerinden gösterilmektedir.
Senaryo: Ticari bir bölge, ha yağış havzası. IDF eğrisine göre yıl tekerrür periyodunda mm/saat ( dk). Bileşik akış katsayısı .
Adım 1: Pik debi (Rasyonel Yöntem)
Rasyonel Yöntem formülü ile tasarım debisi hesaplanır:
Adım 2: Manning boru çapı (minimum eğim , )
Hesaplanan debi değeri Manning formülüne yerleştirilerek gerekli boru çapı bulunur:
Ticari çap seçimi: mm (standart ticari çap)
Adım 3: Gerçek akış hızı kontrolü
Seçilen ticari çap ile gerçek akış hızı doğrulanır:
Adım 4: Minimum eğim doğrulaması
Seçilen > ; yeterlidir.
15. Örnek Problemler
Problem 1 — Kolay
Veriler:
- Drenaj alanı:
- Bileşik akış katsayısı: (ticari asfalt bölge)
- Yağış şiddeti (T=10 yıl, tc=15 dk): (yerel IDF eğrisinden)
- Manning: (beton boru)
- Boru eğimi: (%0,5)
İstenen: Tasarım debisini ve gerekli boru çapını bulun.
Çözüm:
Adım 1 — Rasyonel Yöntem ile pik debi (TS 10521:1992 Madde 4.2):
Adım 2 — Manning boru çapı (TS 10521:1992 Madde 5.3):
Adım 3 — Standart çap seçimi:
Adım 4 — Hız kontrolü ():
Sonuç: mm beton boru, m/s
Kontrol: — Hız sınırları içinde, TS EN 752:2018 Madde 8.3.1 sağlandı.
Problem 2 — Orta
Veriler:
- Havza yüzeyler: Asfalt 1,5 ha (C=0,90), Çim 0,8 ha (C=0,30), Çatı 0,2 ha (C=0,90)
- Kirpich parametreleri: ,
- Tekerrür periyodu: (ticari bölge, TS EN 752:2018 Tablo 3)
- Talbot IDF: , (İstanbul bölgesi, DSİ verisi)
- Boru eğimi: , n=0,013 (beton boru)
İstenen: Bileşik C, toplanma süresi, yağış şiddeti ve boru çapını hesaplayın.
Çözüm:
Adım 1 — Bileşik C (alan ağırlıklı, TS 10521:1992 Madde 4.3):
Adım 2 — Kirpich toplanma süresi (TS 10521:1992 Madde 4.2.1):
Adım 3 — Talbot formülü ile yağış şiddeti (T=25 yıl):
Adım 4 — Pik debi:
Adım 5 — Boru çapı:
Sonuç: mm beton boru, TS EN 752:2018 Madde 8.2 gereği toplama hattı min çap 400 mm sağlandı.
Kontrol: m, . — TS EN 752:2018 Madde 8.3 sağlandı.
Problem 3 — Zor
Senaryo: Çok borulu ağ sistemi — 3 ayrı taşıma hattı ana kolektöre bağlantılı. İstanbul (T=25 yıl, IDF: a=1710, b=9). Ayrık sistem zorunlu (BUSKİ Yönetmeliği Madde 11.7).
Veriler:
Tablo 16: Problem 3 — Zor
| Hat | Alan (ha) | C | L (m) | H (m) | S (%) | n |
|---|---|---|---|---|---|---|
| A1 | 1,20 | 0,82 | 200 | 3,0 | 0,50 | 0,013 |
| A2 | 0,90 | 0,70 | 150 | 2,8 | 0,40 | 0,013 |
| A3 | 1,40 | 0,75 | 250 | 3,5 | 0,35 | 0,013 |
| Ana kolektör (A1+A2+A3) birleşim | — | — | — | — | 0,25 | 0,013 |
İstenen: Her hattın toplanma süresini, yağış şiddetini, debisini ve boru çapını; ardından kolektör çapını hesaplayın.
Çözüm:
Adım 1 — Kirpich toplanma süreleri:
Adım 2 — Yağış şiddetleri (Talbot, T=25 yıl):
Adım 3 — Hat debileri:
Adım 4 — Hat boru çapları (S ve n tabloya göre):
Adım 5 — Ana kolektör (tüm hatlar birleşiyor; t_c = max = 11,7 dk, i = 82,6 mm/sa, A_toplam = 3,50 ha, C_ort = alan ağırlıklı):
Sonuç: Ana kolektör mm beton boru
Kontrol: m, . — TS EN 752:2018 Madde 8.3 sağlandı.
16. Sık Yapılan Hatalar
Aşağıdaki tabloda yağmursuyu drenaj tasarımında karşılaşılan yaygın hatalar, olası sonuçları ve giderim yöntemleri özetlenmiştir:
Tablo 17: Sık Yapılan Hatalar
| # | Hata | Sonuç | Giderim |
|---|---|---|---|
| 1 | Toplanma süresinin yanlış hesabı | Yanlış debi; sistematik alttan/üstten boyutlandırma | Kirpich veya Kerby yöntemi, alan ve kanal akış sürelerini ayrı hesapla |
| 2 | IDF eğrisi yetersiz tekerrür periyodu | Yetersiz kapasite, taşkın riski | T değerini TS EN 752:2018 Tablo 3'e göre yeniden belirle |
| 3 | Bileşik C değerinin hatalı hesabı | Debi hatası (%15–30) | Alan ağırlıklı C hesabı, yüzey tiplerini ayrı belirle |
| 4 | Yetersiz minimum eğim | Tortu birikimi, tıkanma | Vmin >= 0,60 m/s'yi sağlayan eğim kontrolü |
| 5 | Baca aralığının gereğinden büyük tutulması | Bakım güçlüğü, tıkanma | Maks. 50 m (Ø <= 600 mm), TS 10521:1992 Madde 7.1 |
| 6 | HGL kontrolü yapılmaması | Bodrum / zemin su basması | Her baca için HGL hesabı |
| 7 | Çıkış yapısının unutulması | Erozyon, çevre kirliliği | Alıcı ortam analizi, yönetmelik Madde 8 |
| 8 | Gelecek gelişmeler için büyüme payı bırakılmaması | Yetersiz kapasite | Planlama ufku 20–50 yıl, büyüme faktörü 1,25–1,50 |
| 9 | Don derinliğinin gözetilmemesi | Boru hasarı kışın | KGM haritası ile bölgesel don derinliği kontrolü |
| 10 | Ayrık/birleşik sistem ayrımının yanlış yapılması | Yasal ihlal, ceza, çevre kirliliği | Belediye yönetmeliği ve BUSKİ/benzeri idarenin ayrık sistem durumu |
17. Yönetmelik Referansları
Aşağıdaki tabloda yağmursuyu drenaj sistemi tasarımında uyulması gereken standart ve mevzuat listesi sunulmaktadır:
Tablo 18: Yönetmelik Referansları
| Standart / Mevzuat | Konu | Madde / Bölüm |
|---|---|---|
| TS 10521:1992 | Drenaj ve kanalizasyon projeleri hesap esasları | Madde 4, 5, 7 |
| TS EN 752:2018 | Drenaj ve kanalizasyon sistemleri — tasarım | Madde 6, 8, 9 |
| TS EN 1610:2015 | Yeraltı boru döşeme ve deney | Madde 8, 9 |
| TS EN 13476-1:2012 | HDPE/PP koruge boru standardı | Tam kapsam |
| TS EN 1916:2004 | Beton boru ve fitting | Tam kapsam |
| TS EN 124:2015 | Baca kapakları yük sınıfları | Tablo 1 |
| TS EN 476:2011 | Drenaj sistemi genel gereklilikler | Tam kapsam |
| Yağmursuyu Yönetmeliği 2017 | Toplama, depolama ve deşarj sistemleri | RG 30105, Madde 8 |
| 3194 İmar Kanunu | Yapı ruhsatı, altyapı zorunluluğu | Genel |
| 6331 İSG Kanunu | Şantiye hendek güvenliği | Madde 3, EK-IV |
| İller Bankası Şartnamesi | Birim fiyat, boru döşeme kuralları | 2024 cetveli |
| DSİ Teknik Şartnamesi 2020 | Kanal ve boru boyutlandırma | Tam kapsam |
Kaynaklar
- TS 10521:1992. Drenaj ve Kanalizasyon Projeleri — Hesap Esasları. Türk Standartları Enstitüsü.
- TS EN 752:2018. Bina Dışı Drenaj ve Kanalizasyon Sistemleri — Planlama ve Tasarım. TSE.
- TS EN 1610:2015. Yeraltı Drenaj ve Kanalizasyon Borularının Döşenmesi ve Deneyi. TSE.
- TS EN 13476-1:2012. Yeraltı Drenaj ve Kanalizasyon için Plastik Boru Sistemleri — PP/HDPE. TSE.
- TS EN 1916:2004. Beton Boru ve Fitting (Betonarme veya Öngerilmeli Dahil). TSE.
- TS EN 124:2015. Araç ve Yaya Alanları İçin Baca Başlıkları ve Izgara Kapaklı Çerçeveler. TSE.
- Yağmursuyu Toplama, Depolama ve Deşarj Sistemleri Hakkında Yönetmelik. RG 23 Haziran 2017, Sayı 30105. T.C. Çevre ve Şehircilik Bakanlığı.
- DSİ Genel Müdürlüğü. Altyapı Tesisleri Teknik Şartnamesi. 2020.
- İller Bankası A.Ş. 2024 Yılı Altyapı Tesisleri Birim Fiyatları. ilbank.gov.tr
- Şen, K. ve Aksu, H. (2021). İstanbul İçin Standart Süreli Gözlenen En Büyük Yağışların Eğilimleri. Teknik Dergi, 32(1), 10495-10514.
- Dogaroglu, B. ve Yurdusev, M.A. (2019). Sifonik Yağmur Suyu Drenaj Sistemi Tasarımı. Pamukkale Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi, 25(8), 945-948.
- BUSKİ Atıksuların Kanalizasyona Deşarj Yönetmeliği. Bursa Su ve Kanalizasyon İdaresi, 2018.
- Aygm UAB 2024 Liman ve Deniz İnşaatı Birim Fiyat Listesi. T.C. Ulaştırma Bakanlığı.
Önemli Mühendislik Uyarısı: Bu içerik yalnızca bilgilendirme amaçlıdır; nihai tasarım, hesap ve uygulama kararları, güncel yönetmelikler ile proje koşulları çerçevesinde yetkili bir inşaat mühendisinin denetiminde alınmalıdır. Sayısal örnekler ve formüller genel mühendislik pratiğini yansıtır; her projenin kendine özgü zemin, yük ve çevre koşulları proje müellifince ayrıca değerlendirilmelidir.