Kendiliğinden Yerleşen Beton (SCC) Tasarımı
Kendiliğinden Yerleşen Beton (Self-Compacting Concrete — SCC), herhangi bir titreşim gerektirmeksizin kendi ağırlığı ile kalıbı dolduran, sıkışan ve homojen bir yapı elde eden yüksek performanslı...
Etiketler (6)
1. Tarihçe ve Türkiye'deki Gelişim
Uygulama gereksiniminden başlayıp akıcılık/viskozite/geçiş sınıf hedefleri, toz içeriği, PCE katkı ve taze beton testleriyle onaylı SCC reçetesi (TS EN 206-9 / EFNARC)
Slump-flow (yayılma/T500), V-funnel (viskozite), L-box ve J-ring (geçiş yeteneği) deney düzenekleri ve SF/VS/PL sınıf değerleri (TS EN 12350-8/9/10)
İlk SCC prototipi 1988 yılında Japonya'da Tokyo Üniversitesi'nde Prof. Dr. Hajime Okamura önderliğinde geliştirilmiş; 1990'lı yıllarda Avrupa'ya yayılmıştır. Avrupa'da 1992–1995 yılları arasında havai tramvaylar, ön gerilmeli köprüler ve denizaltı tünel kaplama elemanları gibi projelerde denenmiştir. 1997 yılında dünya genelinde üretilen yaklaşık 170.000 m³ özel betonun 80.000 m³'ünü SCC oluşturmuştur.
Türkiye'de SCC üretimi, kimyasal katkı sektörünün üniversiteler ve hazır beton şirketleriyle ortaklaşa yürüttüğü geliştirme çalışmalarının meyvesidir. İstanbul başta olmak üzere büyük şehirlerde yüksek katlı yapılar, su geçirimsizliği gerektiren yoğun donatılı temel uygulamaları ve tünel projeleri için C30/37 ve üzeri dayanım sınıflarında SCC kullanımı giderek yaygınlaşmaktadır. Osmangazi Köprüsü projesinde kullanılan Chryso® FLUID HP 2516 katkısıyla üretilen SCC, minimum 6 saat kıvam koruma özelliği sağlamıştır.
Saha Notu: Türkiye'de hazır beton santrallerinin tümünde SCC üretilememektedir. Büyük şehirlerde SCC temin edilebilirken, küçük şehirlerde tedarik için üretici firmalarla önceden koordinasyon gereklidir.
2. Temel Özellikler ve Kavramlar
TS EN 12350-8:2019 kapsamında KYB (SCC) akabilirlik ölçümünde kullanılan ekipman: yayılma tablası (700×700 mm paslanmaz çelik), Abrams konisi ve ölçüm tableti; çökme-yayılma çapı (d_f) ve T500 süresi bu düzenek ile ölçülmektedir.
SCC; üç temel özelliğin aynı anda sağlanması ile tanımlanır:
Tablo 1: Temel Özellikler ve Kavramlar
| Özellik | Tanım | Test Standardı |
|---|---|---|
| Akabilirlik (Flowability) | Kalıbı doldurmak için yeterli akış | TS EN 12350-8:2019 (Slump-Flow) |
| Geçebilirlik (Passability) | Donatı aralıklarından geçme | TS EN 12350-12:2010 (J-Ring) / TS EN 12350-10:2010 (L-Box) |
| Segregasyon Direnci (Stability) | Segregasyon ve blöding direnci | TS EN 12350-11:2019 (Elek Segregasyon) |
Dikkat: Üç özellikten yalnızca birini optimize etmek yeterli değildir. Çoklu denge sağlanmadan üretilen SCC, teslimatta veya uzun nakliye sonrasında özelliklerini yitirebilir.
Saha Notu: Türkiye şantiyelerinde SCC kalite kontrolü çoğunlukla yalnızca çökme-akma deneyi (Slump-Flow) ile yürütülmektedir. TS EN 206:2013+A2:2021 Madde 8.2.1 gereği tüm dört temel özelliğin belirlenmesi zorunludur; sadece yayılma çapı ölçümü yetersiz kalır.
3. Taze Beton Test Sınıfları (TS EN 206 / EFNARC)
Capco marka paslanmaz çelik V-hunisi; TS EN 12350-9:2010 kapsamında KYB viskozitesini belirlemek için kullanılır. Hunideki betonun boşaltma süresi VF1 (≤8 s) veya VF2 (9–25 s) sınıfını belirler.
3.1 Slump-Flow (Yayılma Çapı) — TS EN 12350-8:2019
Tablo 2: Slump-Flow (Yayılma Çapı) — TS EN 12350-8:2019
| Sınıf | Yayılma Çapı (mm) | Uygulama |
|---|---|---|
| SF1 | 550–650 | Sınırlı akışa ihtiyaç duyan yapılar (yatay döşeme, geniş temel) |
| SF2 | 660–750 | Genel yapı döşeme, kolon, perde |
| SF3 | 760–850 | Dikey yapılar, ince duvarlar, prefabrik ince kesitler |
3.2 Viskozite (T500 veya V-Hunisi) — TS EN 12350-9:2010
Tablo 3: Viskozite (T500 veya V-Hunisi) — TS EN 12350-9:2010
| Sınıf | T500 (s) | V-Hunisi (s) | Açıklama |
|---|---|---|---|
| VS1/VF1 | ≤ 2 | ≤ 8 | Düşük viskozite; ince, dar kesitlerde tercih edilir |
| VS2/VF2 | > 2 | 9–25 | Yüksek viskozite; uzun nakliye, sıcak iklimde tercih edilir |
Saha Notu: Türkiye'nin sıcak yaz aylarında (Temmuz–Ağustos; Adana, Antalya, Şanlıurfa gibi illerde yüzey sıcaklığı 40°C'yi geçebilir) VS2/VF2 sınıfı tercih edilmeli, nakliye süresi 60 dakikayı aşıyorsa gecikmeli PCE (retarder içerikli) kullanılmalıdır.
3.3 Geçebilirlik (J-Ring) — TS EN 12350-12:2010
Tablo 4: Geçebilirlik (J-Ring) — TS EN 12350-12:2010
| Sınıf | Slump-Flow ile fark (mm) | Açıklama |
|---|---|---|
| PJ1 | 0–25 | 12 çubuk arası geçiş (16 mm aralık) |
| PJ2 | 0–25 | 16 çubuk arası geçiş (12 mm aralık) |
3.4 Geçebilirlik (L-Box) — TS EN 12350-10:2010
L-Box deneyi, SCC'nin donatı çubukları arasından geçerken tıkanma olmaksızın akışını simüle eder. H2/H1 geçme oranı ölçülür.
Tablo 5: Geçebilirlik (L-Box) — TS EN 12350-10:2010
| Sınıf | L-Box H2/H1 Oranı | Donatı Çubuğu Sayısı | Aralık (mm) |
|---|---|---|---|
| PA1 | ≥ 0,80 | 2 çubuk | 59 ± 1 |
| PA2 | ≥ 0,80 | 3 çubuk | 41 ± 1 |
Dikkat: Donatı aralığı 60 mm'den küçük kesitlerde (PA2 sınıfı gerekli) D_max ≤ 16 mm olmalıdır (EFNARC 2005 Bölüm 4.2.4). D_max ≤ net donatı aralığı / 3 kuralı sağlanmalıdır.
3.5 Segregasyon Direnci (Elekten Geçme Oranı) — TS EN 12350-11:2019
Burada: = 5 dakika bekletme sonrası 5 mm elekten geçen kısım (kg); = toplam numune ağırlığı (kg).
Tablo 6: Segregasyon Direnci (Elekten Geçme Oranı) — TS EN 12350-11:2019
| Sınıf | Elek Geçme Oranı (%) |
|---|---|
| SR1 | ≤ 20 |
| SR2 | ≤ 15 |
4. Tüm SCC Test Yöntemleri — Özet Tablosu
Utest Material Testing Equipment marka mavi çelik ayaklı V-hunisi: KYB betonun viskozitesini ölçmek üzere TS EN 12350-9:2010'a uygun olarak tasarlanmış; huninin altındaki kapak açıldığında betonun boşalma süresi (t_V) ölçülür.
Tablo 7: Tüm SCC Test Yöntemleri — Özet Tablosu
| Özelik | Deney Adı | Standart | Sınıf | Değer Aralığı |
|---|---|---|---|---|
| Akıcılık / Doldurma | Çökme-Yayılma | TS EN 12350-8:2019 | SF1/SF2/SF3 | 550–650 / 660–750 / 760–850 mm |
| Viskozite | T500 Süresi | TS EN 12350-8:2019 | VS1 / VS2 | ≤ 2 / > 2 s |
| Viskozite | V-Hunisi | TS EN 12350-9:2010 | VF1 / VF2 | ≤ 8 / 9–25 s |
| Geçebilirlik | J-Ring | TS EN 12350-12:2010 | PJ1 / PJ2 | 0–25 mm (iki farklı aralık) |
| Geçebilirlik | L-Box | TS EN 12350-10:2010 | PA1 / PA2 | H2/H1 ≥ 0,80 |
| Segregasyon | Elek Deneyi | TS EN 12350-11:2019 | SR1 / SR2 | ≤ 20% / ≤ 15% |
5. Karışım Tasarımı
Beton hortumundan donatı ızgarası üzerine dökülen KYB; vibrasyon uygulanmadan kendiliğinden yayılarak donatı aralarını boşluksuz doldurmaktadır. Yüksek akışkanlık karışım tasarımının sağladığı temel işlenebilirlik avantajı saha koşullarında görülmektedir.
5.1 SCC Karışım Prensibi
SCC, yüksek ince malzeme içeriği (çimento + mineral katkı) ve süperakışkanlaştırıcı katkı kullanımına dayanır:
Tablo 8: SCC Karışım Prensibi
| Bileşen | Tipik Miktar |
|---|---|
| Çimento (TS EN 197-1:2011) | 300–400 kg/m³ |
| Uçucu kül / GGBFS / kireçtaşı tozu | 100–200 kg/m³ |
| Toplam bağlayıcı | 450–600 kg/m³ |
| Su/Bağlayıcı oranı () | 0,32–0,45 |
| İri agrega | 16–20 mm (max 22 mm) |
| İri agrega hacmi | 280–360 L/m³ |
| Süperakışkanlaştırıcı (PCE) | 0,2–1,0% çimento kütlesine |
| Toplam ince malzeme hacmi | 340–400 L/m³ |
Saha Notu: Türkiye'de en yaygın çimento türü CEM I 42,5 R (TS EN 197-1) ve CEM II/A-LL 42,5 R'dir. CEM III (yüksek fırın cüruflu) kullanıldığında akışkanlık süresi uzar; PCE katkı dozu buna göre azaltılabilir. GGBFS içeren çimentolarda katkı etkileşimi laboratuvar karışımlarıyla doğrulanmalıdır.
5.2 Akış Direnci Kaybına Karşı Viskozite Artırıcı Katkı (VMA)
Düşük ince malzeme içerikli SCC'de (toplam bağlayıcı < 450 kg/m³) segregasyon riskini azaltmak için VMA (Viscosity Modifying Admixture) kullanılabilir. Tipik doz: 0,05–0,2% çimento kütlesine.
Dikkat: VMA kullanımı V-hunisi akış süresini uzatır; VF1 sınıfı hedefleniyorsa VMA kullanımından kaçınılmalıdır.
5.3 Su/Bağlayıcı Oranı Bağıntısı
TS EN 206:2013+A2:2021 kapsamında SCC için hesabı:
Burada = mineral katkı etkinlik katsayısı (TS EN 1992-1-1 Madde 5.5.2.2):
Tablo 9: Su/Bağlayıcı Oranı Bağıntısı
| Mineral Katkı | Değeri | Kaynak |
|---|---|---|
| Uçucu kül sınıf F | 0,40 | TS EN 1992-1-1 (Eurocode 2) Md. 5.5.2.2 |
| GGBFS (granüle yüksek fırın cürufu) | 0,60 | prEN 206-1 |
| Silis dumanı | 1,0–2,0 (doza bağlı) | EFNARC 2005 Bölüm 4.3 |
| Kireçtaşı tozu (filler) | 0,20–0,25 | EFNARC 2005 |
5.4 EFNARC Karışım Tasarım Yöntemi (Okamura Tabanlı)
EFNARC 2005 Ek A'da sunulan Okamura yönteminde karışım tasarımı şu aşamaları izler:
- Hedef performans belirle: SF, VS, PJ ve SR sınıflarını seç
- Malzemeleri değerlendir: çimento, mineral katkı, agrega, PCE
- İri agrega hacmini belirle: genellikle 0,28–0,35 m³/m³
- Toplam bağlayıcı ve su oranını ayarla: maruziyet sınıfı kısıtını sağlamalı
- PCE dozunu deneme karışımıyla belirle: standart dozaj tablolarına tek başına güvenme
- Taze beton testlerini uygula ve gerekirse düzelt
6. Kalıp Basıncı — SCC Özel Durumu
L-Box deney aparatı: dikey bölmede konumlandırılan beton yatay bölüme serbest bırakılarak donatı çubukları arasından geçirilir. H2/H1 oranı (PA) ≥ 0,80 olması PA2 sınıfını karşılar. CIRIA C789'a göre SCC kalıp tasarımında geçebilirlik doğrulanmalıdır.
SCC tam sıvı basıncı gibi davranabilir (vibrasyon yok, akışkanlık yüksek):
Burada: = betonun birim hacim ağırlığı (2350–2450 kg/m³); = yerçekimi ivmesi (9,81 m/s²); = döküm yüksekliği (m).
CIRIA C789 / ACI 347R kapsamında: SCC için kalıp tasarımı dökme hızından bağımsız olarak tam hidrostatik basınç esas alınmalıdır. H = 3,0 m yüksekliğindeki bir kolon döküldüğünde:
Bu değer, geleneksel vibrasyon betonunun oluşturduğu basıncın (ACI 347R Denklem 2'ye göre genellikle 25–45 kN/m²) önemli ölçüde üzerindedir.
Dikkat: Türkiye şantiyelerinde yaygın kullanılan hafif kaplama kalıpları (12–18 mm kalınlıkta kontrplak, profil araları 50–60 cm) SCC'nin tam hidrostatik basıncına dayanamayabilir. Kalıp tasarımı yetkili bir mühendis tarafından TS 1248:2007 ve CIRIA C789 esas alınarak ayrıca yapılmalıdır.
Saha Notu: Türkiye'de standart perde kalıplarının büyük çoğunluğu geleneksel beton için tasarlanmıştır. SCC dökümü öncesinde kalıp mukavemet hesabı mutlaka gözden geçirilmeli, gerekirse kalıp kirişi aralıkları daraltılmalı veya ek payanda eklemelidir.
7. Sertleşmiş Beton Özellikleri
TS EN 12350-9:2010 kapsamında V-hunisi deney ekipmanı: KYB'nin viskozitesini ve segregasyon direncini değerlendiren bu test, sertleşmiş betonun homojenliği ve dayanıklılığı ile doğrudan ilişkilidir. VF2 sınıfı (9–25 s) yüksek segregasyon direncini gösterir.
7.1 Basınç Dayanımı Gelişimi
SCC, geleneksel betonlara kıyasla eşdeğer veya daha yüksek basınç dayanımı sergileyebilir; düşük su/bağlayıcı oranı ve mineral katkıların puzolan etkisi, daha yoğun ve homojen bir mikro yapı sağlar. Türkiye'deki endüstriyel uygulamalarda gözlemlenen tipik değerler:
Tablo 10: Basınç Dayanımı Gelişimi
| Uygulama Yeri | Beton Sınıfı | S/B | K. Katkı (%) | 28. Gün (MPa) | 56. Gün (MPa) |
|---|---|---|---|---|---|
| Şişli/İstanbul (210 m bina) | C 40/50 KYB | 0,32 | 1,8 | 56 | 63 |
| Ataşehir/İstanbul (250.000 m³) | C 60/75 KYB | 0,32 | 1,9 | 65 | 72 |
| Beylikdüzü/İstanbul (120 m) | C 50/60 KYB | 0,35 | 1,7 | 65 | — |
| Esenyurt/İstanbul (temel) | C 35/45 KYB | 0,40 | 1,6 | 52 | — |
| Beylikdüzü/İstanbul (temel) | C 35/45 KYB | 0,40 | 1,6 | 50 | — |
Dikkat: Beton basınç dayanımı, döküm sırasındaki sıcaklıktan büyük ölçüde etkilenir. Türkiye'nin sıcak iklim bölgelerinde (TS 1248 gereği sıcak hava: ortalama sıcaklık > +30°C) beton teslim sıcaklığı 32°C'yi geçmemelidir. Taze beton sıcaklığı teslim anında ölçülmeli (TS EN 206 Madde 8.5), gerekirse bileşenler soğutulmalı veya buzlu su kullanılmalıdır.
7.2 Dayanıklılık (Durabilite) Özellikleri
SCC'nin homojen ve yüksek yoğunluklu mikro yapısı, geçirimlilik ve dayanıklılık açısından geleneksel betona üstünlük sağlar:
- Su geçirimsizliği: Düşük oranı ve mineral katkı kullanımı, kapiler gözenek sistemini kısaltır. Türkiye'de su geçirimsizliğinin kritik olduğu temel/perde uygulamalarında (XC2, XD1 maruziyet) SCC tercih edilmektedir.
- Klorür penetrasyon direnci: ASTM C1202'ye göre ölçülen klorür geçirgenliği düşük ila çok düşük (< 1000 coulomb) kategorisindedir; özellikle silis dumanı veya GGBFS katkılı karışımlarda.
- Kuruma büzülmesi: Yüksek çimento hamuru içeriği nedeniyle toplam büzülme geleneksel betondan %10–20 fazla olabilir. Uzun elemanlarda bölünmüş döküm veya büzülme donatısı dikkate alınmalıdır.
Tablo 11: Dayanıklılık (Durabilite) Özellikleri
| Maruziyet | Tanım | Min. Beton Sınıfı | Max. w/b | Min. Çimento (kg/m³) |
|---|---|---|---|---|
| X0 | Korozyon/hasar riski yok | C12/15 | — | — |
| XC1 | Kuru veya kalıcı ıslak | C20/25 | 0,65 | 260 |
| XC2 | Islak, nadiren kuru | C25/30 | 0,60 | 280 |
| XC3/4 | Orta/yüksek nemli | C30/37 | 0,55 | 300 |
| XD1/XS1 | Klorür ortamı | C35/45 | 0,50 | 320 |
| XF1/XF2 | Donma-çözülme riski | C30/37 | 0,55 | 300 |
| XA (sülfat) | Kimyasal saldırı | C30/37 | 0,50 | 320 |
Türkiye'ye Özgü Not: Türkiye'nin iç kesimlerinde don derinliği 80–120 cm'e ulaşabilir (KGM haritası). XF maruziyet sınıfı gerektiren bölgelerde SCC için hava sürükleyici katkı ile birlikte %4–6 hava içeriği sağlanmalıdır.
8. Sıcak ve Soğuk Hava Koşullarında SCC — Türkiye Şartları
Solda: KYB L-Box deney numunesi boyutları ve donatı çubuğu (rebar) düzeni (ASTM/EN'e göre 3×Φ12 mm, boşluk 35 mm). Sağda: saha koşullarında beton kalıbın tam doldurulması; yüksek akışkanlık KYB'nin donatı aralıklarını titreşimsiz geçebilirliğini gösteren deney uygulaması.
8.1 Sıcak Hava Betonu (Türkiye)
TS 1248:2007 gereği sıcak hava: ortalama sıcaklık > +30°C. Türkiye'de Haziran–Ağustos döneminde Güneydoğu Anadolu, Akdeniz ve Ege kıyılarında bu koşullar sıkça yaşanır.
SCC'ye özgü sıcak hava önlemleri:
- Taze beton teslim sıcaklığı ≤ 32°C (TS EN 206 Madde 8.5)
- PCE-retarder (gecikmeli süperakışkanlaştırıcı) kullanımı
- Gece dökümleri tercih edilmeli
- VS2/VF2 sınıfı (yüksek viskozite) seçilmeli
- Agrega yığınları üzerine gölgelik kurulması, beton araçlarının güneşten korunması
8.2 Soğuk Hava Betonu (Türkiye)
TS 1248:2007 gereği soğuk hava: ortalama sıcaklık art arda 3 gün < +5°C. Taze beton sıcaklığı teslimde ≤ 5°C olmamalıdır (TS EN 206 Madde 6.7.2).
SCC'ye özgü soğuk hava önlemleri:
- Mineral katkı (uçucu kül, GGBFS) kullanımını sınırlandır; hidratasyon ısısını düşürdükleri için erken dayanım gelişimi yavaşlar
- Priz hızlandırıcı katkı kullanımı değerlendirilebilir (ancak kalsiyum klorür içerenler betonarme donatısını korozyona uğratır — yasak)
- Beton dökümü sonrası en az 7 gün boyunca yüzey sıcaklığı ≥ +5°C korunmalı
- İnce kesitlerde (< 30 cm) yalıtım örtüsü zorunludur
Dikkat: SCC'de mineral katkı (uçucu kül, GGBFS) miktarı soğuk havada azaltılırsa, w/b sabit tutulduğunda toplam ince malzeme dengesi bozulabilir ve akabilirlik düşebilir; PCE dozu yeniden belirlenmelidir.
9. Türkiye'de SCC Uygulama Alanları
TS EN 12350-11:2019 kapsamında elek segregasyon deneyi için kullanılan paslanmaz çelik elek seti; KYB'nin 5 mm göz açıklıklı elek üzerinden geçen ince oran (SR) ölçülür. SR1 ≤ %20, SR2 ≤ %15 kabul edilir.
Tablo 12: Türkiye'de SCC Uygulama Alanları
| Yapı Türü | Beton Sınıfı | Tercih Gerekçesi | Örnek Proje |
|---|---|---|---|
| Yüksek katlı bina kolon/perde | C40/50–C60/75 | Pompalanabilirlik, düzgün yüzey | Ataşehir/İst., Şişli/İst. |
| Yoğun donatılı temel | C30/37–C35/45 | Su geçirimsizliği, vibrasyon imkânsız | Esenyurt/İst., Edremit/Balıkesir |
| Tünel kaplama | C30/37–C40/50 | Vibrasyon imkânsız, dar kesit | Irmak–Zonguldak 48 No'lu Tünel |
| Köprü elemanları | C40/50 ve üzeri | Estetik, düzgün yüzey, hızlı döküm | Osmangazi Köprüsü |
| Prefabrik üretim | C40/50–C50/60 | Erken kalıp çıkarma, seri üretim | Seferihisar/İzmir trafo binaları |
| Güçlendirme/onarım | C25/30 ve üzeri | Tek noktadan döküm, boşluksuz yerleşme | Çeşitli güçlendirme projeleri |
10. Parametre Tablosu — SCC Tasarım Parametreleri
Yoğun donatılı betonarme radye temel döküm sahasında KYB uygulaması: vibrasyon imkânının olmadığı çift katlı donatı ızgara sisteminde KYB'nin kendiliğinden yerleşmesi, s/b ve karışım parametrelerinin doğru belirlenmesine bağlıdır.
Tablo 13: Parametre Tablosu — SCC Tasarım Parametreleri
| Parametre | Sembol | Birim | Tipik / Sınır Değer | Kaynak |
|---|---|---|---|---|
| Slump-flow yayılma çapı (SF2) | mm | 660–750 | TS EN 12350-8:2019 Tablo 1; EFNARC 2005 | |
| T500 viskozite sınırı (VS2) | s | > 2 | TS EN 12350-8:2019; EFNARC 2005 | |
| V-Hunisi akış süresi (VF2) | s | 9–25 | TS EN 12350-9:2010 Bölüm 4 | |
| Segregasyon direnci (SR2) | SR | % | ≤ 15 | TS EN 12350-11:2019 Tablo 1 |
| L-Box geçme oranı (PA2) | PA | — | ≥ 0,80 (3 çubuklu) | TS EN 12350-10:2010 Tablo 1 |
| J-Ring geçebilirlik (PJ1) | mm | 0–25 | TS EN 12350-12:2010 Tablo 1 | |
| Toplam bağlayıcı miktar | kg/m³ | 450–600 | EFNARC 2005 Bölüm 4 | |
| Su/bağlayıcı oranı | — | 0,32–0,45 | TS EN 206:2013+A2:2021 | |
| Maksimum iri agrega tane boyutu | mm | 16–22 | EFNARC 2005 Bölüm 4.2.4 | |
| İri agrega hacmi | L/m³ | 280–360 | EFNARC 2005 | |
| Toplam ince malzeme hacmi | L/m³ | 340–400 | EFNARC 2005 Bölüm 4.1 | |
| Süperakışkanlaştırıcı (PCE) dozu | — | % çimento | 0,2–1,0 | Üretici veri sayfası |
| VMA dozu | — | % çimento | 0,05–0,2 | Üretici veri sayfası |
| Tam hidrostatik kalıp basıncı | kN/m² | CIRIA C789:2020 Bölüm 4 | ||
| Ünite ağırlığı | kg/m³ | 2350–2450 | TS EN 206:2013+A2:2021 | |
| Minimum beton sınıfı (SCC) | MPa | ≥ C25/30 | TS EN 206:2013+A2:2021 Madde 4.2 | |
| Uçucu kül etkinlik katsayısı | — | 0,40 | TS EN 1992-1-1 (Eurocode 2) Md. 5.5.2.2 | |
| GGBFS etkinlik katsayısı | — | 0,60 | prEN 206-1 | |
| SCC döküm yüksekliği (önerilen max) | m | ≤ 5 (serbest düşüş) | EFNARC 2005 Bölüm 6 | |
| Max. yatay akış mesafesi | m | ≤ 10 | EFNARC 2005 Bölüm 6 |
11. Sayısal Örnek — Karışım Hesabı (Özgün Örnek)
Şantiyede KYB kolon dökümü için hazırlanmış kırmızı boya kaplı silindirik sac kalıplar ve üçgen payanda sistemi; KYB'nin tam hidrostatik basıncına karşı kalıp stabilitesi CIRIA C789 ve TS 1248:2007 gereği ayrıca hesaplanmalıdır.
Hedef: SF2 (yayılma 680 mm), VS2, C35/45, XC2
Başlangıç denemesi:
Tablo 14: Sayısal Örnek — Karışım Hesabı (Özgün Örnek)
| Malzeme | Miktar (kg/m³) |
|---|---|
| CEM I 42,5 R | 340 |
| Uçucu kül sınıf F | 130 |
| Kireçtaşı tozu | 70 |
| Su | 175 |
| Kum 0–4 mm | 780 |
| Kırma taş 4–12 mm | 620 |
| Kırma taş 12–20 mm | 250 |
| PCE süperakışkanlaştırıcı | 5,2 |
| Toplam | ~2.370 |
Teorik ince malzeme hacmi = m³/m³ → 379 L/m³ (EFNARC hedefi 340–400 L/m³)
12. Örnek Problemler
Yandan şeffaf görünümlü mavi plastik L-Box deney aparatı: dikey hazneye dökülen KYB, açma kapağıyla yatay bölüme akıtılır; yatay ucundaki H2 ve dikey hazne çıkışındaki H1 yükseklikleri oranlanarak PA değeri hesaplanır.
Problem 1 — Kolay 🟢
Veriler:
- Beton sınıfı: C35/45 KYB
- CEM I 42,5 R: = 400 kg/m³
- Su: = 160 kg/m³
- Uçucu kül (Sınıf F, TS EN 450-1): = 0 kg/m³ (saf Portland çimento karışımı)
- Hedef: w/c oranını hesapla ve TS EN 206 Tablo F.1 XC2 maruziyet sınıfı kısıtını kontrol et
İstenen:
a) oranını hesapla
b) XC2 sınıfı için maksimum izin verilen kısıtını kontrol et
Çözüm:
Adım 1: Su/çimento oranı hesabı (TS EN 206:2013+A2:2021 Madde 6.3):
Adım 2: TS EN 206 Tablo F.1 — XC2 sınıfı için maksimum = 0,60; minimum çimento = 280 kg/m³.
Sonuç: = 0,40 — XC2 maruziyet sınıfı kısıtları sağlanmaktadır.
Kontrol: w/c = 0,40, EFNARC 2005 SCC aralığı olan 0,32–0,45 içinde
Problem 2 — Orta 🟡
Veriler:
- Çimento: CEM I 42,5 R → = 340 kg/m³
- Uçucu kül (Sınıf F, k = 0,40): = 130 kg/m³
- Kireçtaşı tozu (k = 0,25): = 70 kg/m³
- Su: = 175 kg/m³
İstenen:
a) Eşdeğer su/çimento oranı 'yi hesapla
b) Toplam ince malzeme hacmini hesapla (yoğunluklar: çimento = 3150 kg/m³, uçucu kül = 2250 kg/m³, kireçtaşı tozu = 2700 kg/m³, su = 1000 kg/m³)
c) EFNARC 2005 Bölüm 4.1 hedef aralığını (340–400 L/m³) kontrol et
Çözüm:
Adım 1: Eşdeğer su/çimento oranı (TS EN 1992-1-1 Madde 5.5.2.2):
Adım 2: Toplam ince malzeme hacmi:
Adım 3: EFNARC kontrol:
Sonuç:
- = 0,427 (XC2 max. 0,60 kısıtını sağlar )
- Toplam ince malzeme hacmi = 366,6 L/m³ (EFNARC 340–400 L/m³ aralığında)
Kontrol: = 0,427 < 0,45 (EFNARC üst sınırı) ; > 0,32 (EFNARC alt sınırı)
Problem 3 — Zor
Senaryo: İstanbul'da 18 katlı bir binanın zemin kat perde duvarı C40/50 KYB ile dökülecektir. Perde yüksekliği H = 3,5 m, döküm hızı hızlı (tam hidrostatik baskı varsayımı), SCC birim ağırlığı = 2400 kg/m³.
Veriler:
- Perde yüksekliği: = 3,5 m
- SCC birim ağırlığı: = 2400 kg/m³
- Kalıp kirişi aralığı (mevcut): 60 cm (geleneksel kalıp)
- Kalıp kaplama: 18 mm kontrplak, = 8,0 N/mm² (üretici teknik verisi)
- Kalıp kirişi: 50×100 mm ahşap lento, = 12,0 N/mm²
- İstenen: SCC lateral basıncını hesapla, kontrplak ve kirişin buna dayanıp dayanmadığını kontrol et; gerekirse kalıp kiriş aralığını düzelt.
Çözüm:
Adım 1: Tam hidrostatik lateral basınç (CIRIA C789 Bölüm 4):
Adım 2: Kontrplak kontrol (basit mesnet, üniform yayılı yük):
Birim genişlik (1 m) için kiriş aralığı = 0,60 m:
Kontrplak atalet momenti (18 mm, genişlik 1 m):
Bu değer = 8,0 N/mm²'yi aşıyor → Kontrplak YETERSIZ
Adım 3: Gerekli kiriş aralığı :
Bu yanlış birim — kW/m yerine N/mm² biriminde tekrar:
Adım 4: Kiriş aralığı 60 cm yerine 20 cm olarak düzeltilmeli.
Kontrol (l = 20 cm):
Sonuç: SCC lateral basıncı 82,4 kN/m² olup mevcut 60 cm kiriş aralıklı geleneksel kalıp SCC basıncına dayanamaz. Kiriş aralığı 60 cm'den 20 cm'ye indirilmeli veya daha kalın kontrplak (≥ 21 mm) kullanılmalıdır.
Kontrol: Türkiye'de bu tür hesap zorunluluğu TS 1248:2007 Madde 5.2 (Kalıp ve Destekler) ile CIRIA C789:2020 kapsamında mühendis sorumluluğundadır.
13. Sık Yapılan Hatalar
Türkçe etiketli dört KYB yayılma disk örneği: stabil ve ayrışma/terleme yok (ideal), stabil ve çok az terleme var (kabul edilebilir), stabil değil (segregasyon başlamış) ve stabil değil+terleme+ayrışma var (reddedilmeli). Sık yapılan hata: yalnızca yayılma çapını ölçüp stabilite değerlendirmesini atlamak.
Tablo 15: Sık Yapılan Hatalar
| # | Hata | Doğru Uygulama | Kaynak |
|---|---|---|---|
| 1 | Sadece slump-flow ölçüp diğer testleri atlama | SF + VS/VF + PJ/PA + SR testleri birlikte yapılmalı | TS EN 206 Md. 8.2.1 |
| 2 | Geleneksel kalıp kullanımı (SCC için tasarlanmamış) | Tam hidrostatik basınç için kalıp hesabı yaptırılmalı | CIRIA C789 Bölüm 4 |
| 3 | Süperakışkanlaştırıcı dozunu fabrika tablosundan okuma | Deneme karışımıyla çimento-katkı uyumu belirlenmeli | EFNARC 2005 Ek A |
| 4 | Uzun nakliyede PCE-retarder kullanmama | > 45 dk nakliyede gecikmeli PCE tercih edilmeli | EFNARC 2005 Bölüm 7 |
| 5 | SCC'ye vibrasyon uygulama | Vibrasyon kesinlikle uygulanmamalı; segregasyon riski yaratır | TS EN 206 Md. 4.2 |
| 6 | Sıcak havada beton sıcaklığını kontrol etmeme | Teslim anında termometre ile ≤ 32°C kontrol edilmeli | TS 1248:2007; TS EN 206 |
| 7 | Mineral katkı etkinlik katsayısını dikkate almadan w/c hesabı | formülüyle eşdeğer oran hesaplanmalı | TS EN 1992-1-1 Md. 5.5.2.2 |
| 8 | D_max ile donatı aralığını kontrol etmeme | D_max ≤ net donatı aralığı / 3 kuralı sağlanmalı | EFNARC 2005 Bölüm 4.2.4 |
| 9 | Soğuk havada mineral katkı azaltmadan SCC performansını korumaya çalışma | Katkı azaltılırken karışım yeniden dengelenmelidir | TS 1248:2007 |
| 10 | Şantiyeye varışta yeniden slump-flow ölçmeme | Nakliye sonrası akışkanlık kaybı teyit edilmeli | TS EN 206 Md. 8.2.1 |
14. Türkiye Mevzuatı ve Yasal Zorunluluklar
- İmar Kanunu (3194): Yapı ruhsatı ve proje onayı süreçleri; beton sınıfı projeye uygun onaylanmalı
- Yapı Denetimi Kanunu (4708): Yapı denetim kuruluşları taze beton testlerini (slump-flow dahil) kontrol eder; SCC kullanımı kayıt altına alınmalı
- İş Güvenliği Kanunu (6331): SCC dökümünde kalıp devrilme riski özel tehlike kapsamında değerlendirilmeli; kalıp mühendis tarafından imzalı onaylanmalı
- TBDY 2018: Deprem bölgelerinde yapı elemanlarında kullanılacak SCC için minimum C25/30 sınıfı ve yeterli donatı örtü kalınlığı (Madde 7.2.1) sağlanmalı
15. İlgili Standartlar ve Kaynaklar
- TS EN 206:2013+A2:2021. Beton — Spesifikasyon, Performans, Üretim ve Uygunluk. Madde 4.2, Ek TA.
- EFNARC. The European Guidelines for Self-Compacting Concrete — Specification, Production and Use, May 2005.
- TS EN 12350-8:2019. Taze Beton Deneyi — Bölüm 8: SCC Slump-Flow Deneyi. Tablo 1.
- TS EN 12350-9:2010. Taze Beton Deneyi — Bölüm 9: SCC V-Hunisi Deneyi.
- TS EN 12350-10:2010. Taze Beton Deneyi — Bölüm 10: SCC L-Box Deneyi. Tablo 1.
- TS EN 12350-11:2019. Taze Beton Deneyi — Bölüm 11: SCC Segregasyon Direnci (Elek Deneyi).
- TS EN 12350-12:2010. Taze Beton Deneyi — Bölüm 12: SCC J-Ring Deneyi.
- TS EN 197-1:2011. Çimento — Bölüm 1: Genel Çimentolar — Bileşim, Özellikler ve Uygunluk Kriterleri.
- TS EN 1992-1-1:2004 (EC2). Eurocode 2: Betonarme Yapıların Tasarımı — Madde 5.5.2.2.
- TS 500:2000. Betonarme Yapıların Tasarım ve Yapım Kuralları. TSE, Ankara.
- TS 1248:2007. Betonun Hazırlanması, Dökümü ve Bakımı — Anormal Hava Şartları.
- CIRIA C789. A Guide to the Design of Formwork for Self-Compacting Concrete, CIRIA, London, 2020.
- Okamura, H. ve Ouchi, M. "Self-Compacting Concrete." Journal of Advanced Concrete Technology, Cilt 1, No. 1, s. 5–15, 2003.
- Gökalp, İ., Ördek, A., Özen, M. ve Ekim, H. "Kendiliğinden Yerleşen Beton Uygulamaları." THBB Hazır Beton Kongresi Bildiri Kitabı, İstanbul, 2011, s. 428–438.
- Topçu, İ. B., Bilir, T. ve Baylavlı, H. "Kendiliğinden Yerleşen Betonun Özellikleri." Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Mühendislik-Mimarlık Fakültesi Dergisi, Cilt XXI, No. 1, 2008.
- Gödek, E., Felekoğlu, B. ve Tosun Felekoğlu, K. "Hazır Beton Sektörüne Uygun Polikarboksilat Esaslı Süperakışkanlaştırıcı Katkı Seçimi." Afyon Kocatepe Üniversitesi Fen ve Mühendislik Bilimleri Dergisi, Cilt 15, No. 2, 2015. DOI: 10.5578/fmbd.9448.
İlgili Hesap Araçları
[Hesap Aracı Linki] — SCC Karışım Tasarımı Hesabı
Kaynaklar
- TS EN 206:2021 — TSE — Türk Standardları Enstitüsü. https://www.tse.org.tr
- TS EN 1992-1-1:2012 — CEN — Avrupa Standardizasyon Komitesi (Eurocode). https://eurocodes.jrc.ec.europa.eu
- Yapı Malzemeleri.
İlgili Makaleler
- ML-001: Çimento Tipleri ve Özellikleri
- ML-012: Lifli Beton
- KI-001: Kalıp Sistemleri Karşılaştırması
Kaynakça
- İlgili Türk Standartları (TS) ve Avrupa Normları (EN)
- TBDY 2018 — Türkiye Bina Deprem Yönetmeliği
- İlgili ders kitapları ve teknik kaynaklar
Not: Bu makale eğitim amaçlıdır. Projelerde güncel yönetmelik ve standartlara başvurunuz.
İlgili Hesaplama Araçları
Bu konuyla ilgili ücretsiz mühendislik hesaplama araçlarımızla ön tasarım ve kontrol yapabilirsiniz: